Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 19 listopada 2017
w Esensji w Esensjopedii

Esensja ogląda: Listopad 2017 (2)

Esensja.pl
Esensja.pl
W drugiej listopadowej edycji „Esensja ogląda” zapraszamy do lektury trzech recenzji filmów z DVD.
DVD / BD
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Jarosław Loretz [30%]
Co tu dużo mówić – groch, kapusta, karmelki i soda kaustyczna w jednym. Ten film próbuje być wszystkim naraz. Bay uznał, że „zwykła” młodzieżowa przygodówka z wojującymi robotami już się nie sprzeda i najpierw namieszał z kategorią wiekową (film startuje jak kino familijne, i to takie dla naprawdę małych dzieci, by z czasem przeskoczyć do emeryckich przygód Anthony′ego Hopkinsa), a potem zaczął bez ładu i składu dogęszczać fabułę branymi z prawa i lewa wątkami. Dzięki temu mamy więc dodatkowo silny wątek arturiański z Merlinem układającym się z robotami, mamy alternatywną rzeczywistość (da Vinci, Lincoln i inni chronili tajemnicę istnienia robotów, i to robot zabił Hitlera), mamy sensację à la „Kod Leonarda da Vinci” z lekkim romansem, tajnym stowarzyszeniem i poszukiwaniem artefaktu, mamy inwazję obcych w stylu nowego „Dnia Niepodległości”, mamy też obowiązkowe samochodowe pościgi z niszczeniem tuzinów aut. Jest szybciej, głośniej, z większym rozmachem i zadęciem, ale wcale nie lepiej, mądrzej czy ciekawiej. Owszem, Hopkins wnosi tu sporo ciepła, a jego robot – irytująco C3POkształtny – zapewnia dawkę nawet niezłego humoru, ale sama historia jest tak roztrzepana, najeżona logicznymi dziurami i przygnieciona masą efektów, że przygody bohaterów ani ziębią, ani grzeją, a pod koniec co najwyżej nużą, bo film trwa bite dwie i pół godziny. Muszę jednak przyznać, że ta część jest o oczko lepsza – być może właśnie dzięki Hopkinsowi – od poprzednich dwóch knotów…
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Jarosław Loretz [70%]
Kolejny udany film Alberto Mariniego, scenarzysty „Romasanty” i producenta dwóch pierwszych części „[Rec]”, czyli dynamiczny, pozbawiony pretensjonalności, barwiony drobinami oleiście czarnego humoru slasher z nową wersją zombie – ogniście energicznych, tyle że dość szybko spalających napędzające je świństwo i wracających do rozumnej postaci. Początek historii może specjalnie nie porywa, ale gdy postaci zostaną już naszkicowane, a karty rozdane, akcja rusza z kopyta i nie puszcza do samego końca. Nie jest to pierwszy lepszy slasher z cienką fabułką i dartymi z kartonu pseudopostaciami. Zarówno bohaterowie, jak i cała otoczka historii posiadają odpowiednią głębię, pozwalając widzowi na gładkie wsiąknięcie w historię i odkrywanie detali intrygi wespół z rzuconą gdzieś na hiszpańską prowincję czwórką młodzieżowych opiekunów. Co więcej – „Summer Camp” jest rozrywką na tyle sprytnie skonstruowaną, że nie obraża inteligencji widza i jednocześnie jest daleki od proponowania łatwych, jednoznacznych interpretacyjnie rozwiązań. Świetne kino, wyraźnie u nas niedocenione.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Marcin Mroziuk [70%]
Nie da się ukryć, że wprawdzie akcja „Ave, Cezar!” toczy się w Hollywood, ale nie jest to dzieło tej miary co „Barton Fink”. Nie zmienia to faktu, że nowy film braci Coenów naprawdę warto obejrzeć, gdyż twórcy przygotowali tutaj przezabawne widowisko, które ma szanse przypaść do gustu szczególnie osobom dobrze znającym dokonania amerykańskiej kinematografii sprzed kilkudziesięciu lat. „Ave, Cezar!” jest bowiem filmem o kręceniu filmu, a akcja toczy się w fikcyjnej wytwórni Capitol Pictures w latach pięćdziesiątych ubiegłego wieku. Z niekłamanym zainteresowaniem obserwujemy więc, jak producent Eddie Mannix niezwykle umiejętnie tuszuje wszelkie kłopotliwe sytuacje wywołane zachowaniem największych gwiazd wytwórni. Szybko możemy się przekonać, że ulubieńcy mas często nie grzeszą ani rozsądkiem, ani przyzwoitością. Prawdziwym wyzwaniem dla Mannixa staje się zaś nagłe zniknięcie Bairda Whitlocka, grającego główną rolę w superprodukcji pod tytułem – a jakżeby inaczej – „Ave, Cezar!”. W tej sytuacji producent daje z siebie wszystko, gdyż każdy dzień nieobecności aktora na planie zdjęciowym oznacza gigantyczne straty dla Capitol Pictures. Tymczasem widzowie doskonale zdają sobie sprawę, że porwanie to miało dość absurdalny przebieg. W tym przypadku Coenowie pozwalają sobie na oczywiste żarty z komisji McCarthy’ego, ale główną atrakcją „Ave, Cezar!” są jednak epizody, które wyraźnie nawiązują do znanych dawnych filmów czy hollywoodzkich anegdot. Dla prawdziwych znawców kina stanowi to niewątpliwą zaletę tego obrazu, ale z drugiej strony dla części osób niektóre żarty mogą okazać się nieco zbyt hermetyczne. Jak przystało na historię dziejącą się w fabryce snów możemy też podziwiać na ekranie znakomite aktorstwo – i dotyczy to zarówno ról pierwszoplanowych (genialny Josh Brolin jako Eddie Mannix i świetny George Clooney grający Bairda Whitlocka), jak i epizodycznych. W efekcie „Ave, Cezar!” jest filmem całkiem udanym i rzeczywiście zabawnym, chociaż nie dorównuje najlepszym dokonaniom Coenów.
koniec
6 listopada 2017
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Esensja ogląda: Listopad 2017 (3)
Jarosław Loretz, Kamil Witek

16 XI 2017

Dziś w naszym cyklu trzy recenzje: „HHhH”, „Obcy: Przymierze” i „Hel”.

więcej »

Rezydencjonalna duchota
Jarosław Loretz

14 XI 2017

Koty może i mają 9 żywotów, widz jednak dysponuje tylko jednym i dlatego powinien trzy razy się zastanowić, czy warto sięgać po „9 żyć”…

więcej »

Brzdąkany dramat grozy
Jarosław Loretz

7 XI 2017

Horror z emocjami rodem z melodramatu? Ależ proszę bardzo – „Osiem”.

więcej »

Polecamy

Czeska babcia w roli Kaja

Dobry i Niebrzydki:

Czeska babcia w roli Kaja
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Męska wrażliwość nie ma racji bytu
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

To nie Ragnarok, tylko Ragnaroczek
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Grimm Girl, czyli diabeł tkwi w szczegółach
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

#MeToo według Kinga
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Ludzie bez duszy, replikanci bez ciała
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Kobieta na rozdrożu
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Brokeback Mountain z punktu widzenia owiec
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Małpowanie uczłowiecza
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Klaun – Frajerzy, do przerwy 0:1
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Zobacz też

Inne recenzje

Esensja ogląda: Czerwiec 2017 (5)
— Sebastian Chosiński, Kamil Witek

Co za dzień! Co za cudowny dzień!
— Piotr Dobry

Z tego cyklu

Listopad 2017 (3)
— Jarosław Loretz, Kamil Witek

Listopad 2017 (1)
— Jarosław Loretz, Anna Nieznaj

Październik 2017 (3)
— Jarosław Loretz

Październik 2017 (2)
— Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski

Październik 2017 (1)
— Jarosław Loretz, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch

Wrzesień 2017 (3)
— Jarosław Loretz

Wrzesień 2017 (2)
— Jarosław Loretz, Marcin Mroziuk

Wrzesień 2017 (1)
— Piotr Dobry, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch

Sierpień 2017 (1)
— Sebastian Chosiński, Piotr Dobry

Lipiec 2017 (3)
— Sebastian Chosiński, Jarosław Loretz

Tegoż twórcy

Co za dzień! Co za cudowny dzień!
— Piotr Dobry

Oswajanie melancholii
— Grzegorz Fortuna

Trójwymiarowy gwóźdź do trumny
— Mateusz Kowalski

Tom Chaney musi wisieć
— Konrad Wągrowski

Co nam w kinie gra: Wenecja i Poważny człowiek
— Esensja

Kot Schrödingera
— Karol Kućmierz

SPF – Subiektywny Przegląd Filmów (7)
— Jakub Gałka

Napierformers
— Marcin T. P. Łuczyński

Jeden upadnie. Przetrwa tylko jeden
— Jakub Gałka

SPF – Subiektywny Przegląd Filmów (5)
— Jakub Gałka

Tegoż autora

Mała Esensja: Więcej czarów
— Marcin Mroziuk

Rezydencjonalna duchota
— Jarosław Loretz

Z filmu wyjęte: Przenośny karmnik
— Jarosław Loretz

Rozmowy z morderczynią
— Marcin Mroziuk

Esensja czyta dymki: Listopad 2017 (1)
— Marcin Mroziuk, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Brzdąkany dramat grozy
— Jarosław Loretz

Z filmu wyjęte: Gdy w oczy zajrzy głód
— Jarosław Loretz

Planetarny morderca i konkurencja
— Jarosław Loretz

Mała Esensja: W oczekiwaniu na bohatera
— Marcin Mroziuk

Fest Makabra: Kołysanka w stylu retro
— Jarosław Loretz

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.