Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
dzisiaj: 23 lipca 2017
w Esensjopedii w Esensji w Google

Oscary 2008: Barometr trendów czy gorset konwenansów?

Esensja.pl
Esensja.pl
O tym, co znaczą dziś Oscary, kiedy Akademicy popełniają obciachy i jak w dobie kryzysu zapowiada się najbliższa ceremonia, dywagują Urszula Lipińska i Piotr Dobry.
Urszula Lipińska: Piotrze, siadasz w nocy przed telewizorem śledząc oscarową galę? Szczypiesz się na nudnych przerwach ze studiem oscarowym, żeby nie usnąć? Ekscytuje cię pięciogodzinne gapienie się na wymianę gwiazd w drogich kieckach na scenie i otwieranie kopert?
Piotr Dobry: Co roku zasiadam w nocy przed telewizorem, by dopingować swoich faworytów z jeszcze większą zaciętością niż polskich piłkarzy na Euro. Analogia do futbolu wydaje mi się zresztą o tyle właściwa, że choć „golas” wywołuje różne skrajne emocje, to nikogo, kto naprawdę kocha kino, nie pozostawia obojętnym.
UL: To prawda. Też wolę obejrzeć tę noc na żywo, nawet relacjonowaną przez meksykańską telewizję w Internecie niż przeczytać rano listę zwycięzców. Ale co roku, kiedy typujemy zwycięzców, żałujesz, że wśród nominacji nie ma twoich prawdziwych faworytów. Kilka lat temu zabrakło ci „Historii przemocy”, w zeszłym roku – „Lakieru do włosów”…
PD: Faktycznie, jakoś tak się składa, że moi najulubieńsi ulubieńcy z reguły są przez Akademię ignorowani. Z drugiej jednak strony nie przypominam sobie też sytuacji, kiedy cała piątka nominowanych filmów byłaby tak beznadziejna, że nie miałbym komu kibicować.
UL: Aż tak krytycznie rzeczywiście nie było, ale zdarzały mi się lata, kiedy w sumie żaden film emocjonalnie nic dla mnie znaczył i tylko obiektywnie mogłam przyznać, że wolę, żeby wygrało to, a nie tamto.
PD: Skoro wolałaś, to jednak było subiektywne…
UL: Wolałam ze względu na lepsze składowe: aktorstwo, zdjęcia, oryginalniejszą historię. Nie wiązało się z tym nic głębszego.
WASZ EKSTRAKT:
90,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
PD: Rozumiem, o co Ci chodzi, mam tylko alergię na słowo „obiektywnie”. Lepsze składowe też doceniasz subiektywnie. Sorry za czepialstwo.
UL: Dobrze, więc rozbijmy to na kategorię filmów, do których mamy emocjonalny stosunek i tych, do których go nie mamy.
PD: Okej.
UL: Za nami osiemdziesiąt rozdań Oscarów. Nie ukrywajmy – bywało różnie. Raz Akademia bezbłędnie typowała filmy, które zmieniły oblicze kina, jak miało to miejsce w przypadku „Titanica” czy „Matrixa”. Innym razem strzelała z celnością chwiejnej ręki osiemdziesięciolatka jak na przykład w 1979 roku, kiedy nagrodziła „Sprawę Kramerów”, a nie „Czas Apokalipsy”.
PD: Tylko nawiasem wtrącę, że akurat wolę ten pierwszy, ale zasadniczo się z Tobą zgadzam.
UL: Masz poczucie, że Oscar jest dziś barometrem jakichś trendów czy raczej nagrodą ściśniętą gorsetem konwenansów i nie umie w pełni oddychać tym, czym żyje kino?
PD: Pominięcie „Mrocznego Rycerza” przy tegorocznych nominacjach to najlepszy dowód na to, że Oscar nie do końca nadąża za dzisiejszymi trendami, ale nie jest też wcale tak źle, jak znaczna część krytyków to rysuje. Akademicy wciąż nie mogą przełknąć obecności superbohatera na swej wystawnej imprezie, jednak reprezentanci środowisk LGBT już zupełnie im nie zawadzają. Zmiana warty więc trwa, jakkolwiek oczywiście jeszcze się nie dopełniła.
UL: Ok, brakuje ci superbohaterów… Kogoś jeszcze? Zjawiska, osoby, która powinny zostać zauważone, żeby z czystym sumieniem powiedzieć, że Akademia jest wrażliwa na nowości?
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
PD: Ot, weźmy choćby taką ekipę Apatowa. Praktycznie każda ich komedia zyskuje uznanie nie tylko widzów, ale i krytyków, a Akademia konsekwentnie to zlewa.
UL: Podobno Apatow na tegoroczne Oscary ma nakręcić krótkometrażówkę, która będzie hołdem dla komedii. Akademia liczy, że dzięki temu skoczy oglądalność gali.
PD: Bardzo mnie cieszy nominacja dla Downeya za „Jaja w tropikach” – może to mały zaczyn poszanowania komedii jako pełnosprawnego gatunku? Ale pewnie tak się tylko oszukuję.
UL: No, chyba się oszukujesz… Dla mnie takie nominacje wyglądają zawsze jak coś sprezentowanego bardziej dla świętego spokoju Akademii niż w rzeczywistym uznaniu dla aktorstwa. A Oscara dla takiej roli to prędzej twoja córka doczeka, a nie my…
PD: Wiesz, gdyby nie Ledger, Downey miałby spore szanse. Chyba największe spośród pozostałych współnominowanych.
UL: No nie wiem, mnie się wydaje, że następny w kolejce byłby jednak Brolin, a dopiero potem Downey. Ale nawet jeśli dają takie nominacje tylko w charakterze grzecznościowego ukłonu w stronę jakieś głośnej roli, to wolę takie w kierunku wcieleń podobnych Downeyowi niż jakiegoś czerstwego aktora, któremu trzydzieści lat temu zapomniano uhonorować.
PD: Niekoniecznie musi być czerstwy, ale też nie lubię tego systemu reflektowania się poniewczasie.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
UL: A właśnie. Akademii często zdarza się spóźnić. Nie tylko o kilka, ale nawet o kilkanaście lat. Przespała moment, kiedy trzeba było uhonorować Roberta Altmana i załatwiła to nagrodą za całokształt. Zapomniała dać Oscara Scorsesemu, kiedy była ku temu odpowiednia chwila. A miałeś w ciągu kilku ostatnich lat wrażenie, że Akademia w którejś kategorii zdecydowanie zaryzykowała? Że podjęła irracjonalną decyzję, słuszną dopiero z perspektywy czasu?
PD: Nie. Ryzykanctwo nie jest mocną stroną Akademików, prędzej zachowawczość. Chociaż to bardziej złożony problem – co roku słyszy się utyskiwania na zbyt przewidywalne wyniki, ale czy to znowu byłoby takie fajne, gdyby wygrywali gorsi kosztem lepszych tylko dlatego, aby było kontrowersyjnie, aby poniedziałkowe gazety miały bardziej sensacyjne nagłówki?
UL: Ale często bywa, że właśnie ze względu na tę zachowawczość gorsi wygrywają kosztem lepszych. Wtedy jest przewidywalnie i kontrowersyjnie jednocześnie.
PD: Czy tak znowu często? W ostatniej dekadzie naliczyłem dwa takie przypadki – „Infiltrację” i „Zakochanego Szekspira”. Dorzucisz coś jeszcze?
UL: Dobra, może nie często, ale jak już do tego dochodzi, to są takie naprawdę grube obciachy.
PD: A Ty odniosłaś kiedykolwiek wrażenie, o które mnie pytałaś?
UL: Na przestrzeni ostatnich lat chyba nic takiego nie odczułam, choć zawahałabym się na chwilę nad przyznaniem nagrody „Spirited Away”. Może nie było to ryzyko, ale akt autentycznej uczciwości – na pewno.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
PD: Oj tam. „Spirited Away” był po prostu w tamtym roku bezkonkurencyjny – największe zagrożenie stanowiła „Epoka lodowcowa” (słaba, ale kasowa), a poza tym same „wypełniacze” – „Lilo i Stich”, „Planeta skarbów”, „Mustang z Dzikiej Doliny”… Ktoś dziś pamięta te dwa ostatnie? Sądzę, że w starciu ze „Shrekiem” czy „Iniemamocnymi” Miyazaki byłby bez szans. Później zresztą przegrał z „Wallace’em i Gromitem”, choć osobiście uważam „Ruchomy zamek Hauru” za lepszy film niż „Spirited Away”. O, to był w ogóle ciekawy rok – „Wallace i Gromit: Klątwa królika”, „Ruchomy zamek Hauru” i „Gnijąca panna młoda” – trzy wspaniałe filmy, z których każdy zasługiwał na Oscara. Przypominasz sobie w ogóle taką sytuację w kategorii Najlepszy Film?
UL: Trzy lata temu. Nominacje może nie aż tak różnorodne jak w przypadku animacji, ale wszystkie filmy były na bardzo wyrównanym poziomie. Wtedy była emocjonująca gala! I wcale nie tylko dlatego, że wszyscy przeżywali to, czy Akademia da Oscara filmowi o kowbojach gejach. Więcej takich poproszę.
PD: Mówisz i masz. W tym roku filmy też prezentują wyrównany poziom. Żaden nie jest arcydziełem, wszystkie są ponadprzeciętne. Poza tym można też liczyć na emocje w kategoriach aktorskich, inaczej niż wtedy, gdy pewniakiem był Hoffman za Capote’a.
UL: O jakości tegorocznych kandydatów jeszcze wiem niewiele. Widziałam dwóch: „Slumdogowi” kibicuję z całego serca, a już „Obywatelowi Milkowi” niekoniecznie. Co do kategorii aktorskich, to się zgadzam – ciężko będzie w tym roku podjąć decyzję do naszego oscarowego typowania. To cieszy.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
PD: Ja widziałem już wszystkie i też kibicuję „Slumdogowi”. Wspaniały film, spełniający podstawową funkcję kina – zabiera nas w inny świat, pozwalając całkowicie zapomnieć o otaczającej rzeczywistości. A propos tej ostatniej – czego spodziewasz się po samej ceremonii w dobie kryzysu? Będzie skromniejsza niż zazwyczaj czy raczej na odwrót – pełna blichtru, by zapewnić widzom oddech od codzienności? Zatrudnienie Hugh Jackmana do roli gospodarza może sugerować, że Akademicy nie są dziś skłonni do żartów…
UL: Wydaje mi się, że skromniej będzie, ale nie aż tak skąpo jak podczas zeszłorocznych Złotych Globów :). Liczę, że marniejszą scenografię i Jackmana jako gospodarza zrekompensują emocje związane z samymi zwycięzcami, a i tak dla Oscarów chyba zdrowszy kryzys niż wojna. Do dziś uważam, że te wszystkie nagrody dla „Władcy Pierścieni” to była teoria spiskowa mająca zapobiec antywojennym przemówieniom przy każdej nagrodzie. A o ilość żartów na gali nie ma powodu się martwić. Polscy tłumacze od kilku lat nieodmiennie gwarantują wysoką zawartość rozmaitych „Labiryntów elfa”. Niezależnie od nastrojów w Kodak Theatre.
PD: To prawda. Ja natomiast obawiam się jeszcze czego innego. Ostatnio na Canal+ często wypowiada się Paweł T. Felis. Jak go jeszcze, nie daj Boże, zaproszą do studia?
UL: Ja, po tych wszystkich latach ze studiem oscarowym, stwierdzam, że chyba wolałabym już oglądać bloczek reklam pomiędzy poszczególnymi relacjami. Studio zawsze wychodzi beznadziejnie. Najwidoczniej nie można oczekiwać od ludzi, żeby wypowiadali się przed kamerami składnie i ciekawie o 4 nad ranem. Kogo chciałbyś oglądać w studiu, żeby miało sens? Poza Michałem, rzecz jasna.
PD: Ludzi, którzy nie reagują skrzywieniem na sam dźwięk słowa Hollywood, a więc przede wszystkim „naszych” cenionych tam, jak Janusz Kamiński, Sławomir Idziak czy Jan A.P. Kaczmarek. Ale też na przykład Konrad Wągrowski, bo skądinąd wiem, że potrafi gadać z sensem, a poza tym jest jedynym krytykiem w tym kraju, który ocenił „Benjamina Buttona” najwyżej, jak się da. A Ty?
UL: Z tymi Polakami z Hollywood to rzeczywiście fajny pomysł, bo oni na pewno nie zajmowaliby czasu antenowego marudzeniem i krzywieniem się na wyniki. Zgadzam się też z tym, że powinno się dobierać krytyków lubiących nominowane filmy i gotowych ich bronić. Ale jeśli myślisz, że podlizywaniem się Konradowi dostaniesz podwyżkę, to skądinąd wiem, że szybciej wygrasz główną nagrodę w indyjskich „Milionerach” niż się jej doczekasz.
koniec
16 lutego 2009
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Dobry i Niebrzydki: Baby jest jakiś inny
Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

21 VII 2017

Samochody, pościgi, strzelaniny, oszałamiający soundtrack. Kino akcji i musical w jednym. Jamie Foxx, Jon Hamm, Kevin Spacey, a z nimi Baby i… Kopciuszek. Nie mogliśmy w naszych dyskusjach pominąć „Baby Drivera” Edgara Wrighta.

więcej »

Dobry i Niebrzydki: Ove chce się zabić
Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

14 VII 2017

Kolejny zgryźliwy tetryk na ekranie, próby samobójcze jako element komediowy i wizerunek Szwecji współczesnej i sprzed lat. Dziś rozmawiamy o wchodzącym na ekrany naszych kin nominowanym do Oscara filmie „Mężczyzna imieniem Ove”.

więcej »

Dobry i Niebrzydki: Gdy zajrzy w oczy widmo korozji…
Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

7 VII 2017

Po niespecjalnie udanej części drugiej twórcy cyklu o samochodach z oczami rehabilitują się, przygotowując najlepszy i najbardziej dojrzały do tej pory scenariusz. Dziś Dobry i Niebrzydki rozmawiają o „Autach 3”.

więcej »

Polecamy

Baby jest jakiś inny

Dobry i Niebrzydki:

Baby jest jakiś inny
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Ove chce się zabić
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Gdy zajrzy w oczy widmo korozji…
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Pod skorupą
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Życie zaczyna się po sześćdziesiątce
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Superheroina nie z „Playboya”
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Oliver Twist i wybuchające siusiaki
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Jessica Chastain lobbuje u króla ciepłokluchowego kina
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Denzel jak wino
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Ksenomorfy pod prysznicem
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Zobacz też

Inne recenzje

Esensja typuje Oscary 2017
— Esensja

Dobry i Niebrzydki: Oscary intymne i okruchy życia
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Oscary 2016: Esensja typuje Oscary 2016
— Karolina Ćwiek-Rogalska, Piotr Dobry, Jarosław Robak, Krzysztof Spór, Konrad Wągrowski

Oscary 2016: Dziennikarze, rodzice, frankowicze, kinomani
— Piotr Dobry, Grzegorz Fortuna, Jarosław Robak, Krzysztof Spór, Konrad Wągrowski

Oscary 2016: Oscary 2016 w liczbach
— Krzysztof Spór

Oscary 2015: Esensja przyznaje Oscary 2015
— Esensja

Oscary 2015: Rozdanie najgorsze i rozdanie ekscytujące. O nominacjach oscarowych dyskutuje Esensja
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski, Kamil Witek, Jarosław Robak

Oscary 2015: Ranking filmów nominowanych do Oscara 2015
— Esensja

Oscary 2015: Ranking polskich nominacji Oscarowych
— Esensja

Oscary 2015: Ranking filmów nominowanych do Oscara w kategorii filmu nieanglojęzycznego
— Esensja

Z tego cyklu

Esensja przyznaje Oscary
— Piotr Dobry, Urszula Lipińska, Kamil Witek, Konrad Wągrowski

10 przegranych oscarowych wyścigów
— Kamil Witek

Tegoż twórcy

Gdzie się podziały tamte strzykawki?
— Przemysław Ciura

Scenarzysta bez Wergiliusza
— Marcin T.P. Łuczyński

Co nam w kinie gra: Steve Jobs
— Kamil Witek

6. American Film Festival: I’m fuckin’ Steve Jobs!
— Kamil Witek

Transatlantyk 2015: Dzień 4
— Sebastian Chosiński

Cannes 2015: Zagubieni
— Marta Bałaga

Esensja ogląda: Kwiecień 2015 (1)
— Piotr Dobry, Alicja Kuciel, Jarosław Loretz, Konrad Wągrowski

Gorzkie gody
— Jarosław Robak

Im bliżej jesteś śmierci, tym bardziej czujesz, że żyjesz
— Konrad Wągrowski

Esensja ogląda: Czerwiec 2013 (3)
— Jarosław Loretz, Małgorzata Steciak, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Tegoż autora

Dobry i Niebrzydki: Baby jest jakiś inny
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Dobry i Niebrzydki: Ove chce się zabić
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Esensja ogląda: Lipiec 2017
— Sebastian Chosiński, Piotr Dobry, Jarosław Loretz, Anna Nieznaj, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Dobry i Niebrzydki: Gdy zajrzy w oczy widmo korozji…
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Dobry i Niebrzydki: Pod skorupą
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Dobry i Niebrzydki: Życie zaczyna się po sześćdziesiątce
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Dobry i Niebrzydki: Superheroina nie z „Playboya”
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Dobry i Niebrzydki: Oliver Twist i wybuchające siusiaki
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Dobry i Niebrzydki: Jessica Chastain lobbuje u króla ciepłokluchowego kina
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Dobry i Niebrzydki: Denzel jak wino
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.