Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
dzisiaj: 23 sierpnia 2017
w Esensjopedii w Esensji w Google

Cannes 2014: Wszystko o Marii

Esensja.pl
Esensja.pl
Zanim zaczął kręcić filmy, Oliver Assayas był krytykiem piszącym między innymi dla Cahiers du cinéma, w 1990 roku opublikował nawet książkę o Bergmanie. Fascynacja szwedzkim mistrzem psychodramy nigdy go nie opuściła, doskonale widać to na przykładzie jego najnowszego dzieła. W „Clouds of Sils Maria” Assayas porzuca świat wenezuelskich terrorystów i młodych rewolucjonistów na rzecz jeszcze bardziej przerażających istot – aktorek.

Olivier Assayas
‹Sils Maria›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułSils Maria
Tytuł oryginalnyClouds of Sils Maria
Dystrybutor Gutek Film
Data premiery20 marca 2015
ReżyseriaOlivier Assayas
ZdjęciaYorick Le Saux
Scenariusz
ObsadaChloë Grace Moretz, Kristen Stewart, Juliette Binoche, Brady Corbet, Johnny Flynn, Claire Tran, Nora von Waldstätten, Hanns Zischler
Rok produkcji2014
Kraj produkcjiFrancja, Niemcy, Szwajcaria
Czas trwania124 min
Gatunekdramat
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj w
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Zobacz w
Gwiazda filmowa Maria Enders (Juliette Binoche), pod wpływem nalegań osobistej asystentki (Kristen Stewart), zgadza się spotkać się z reżyserem mającym dla niej ciekawą propozycję; chce wystawić na scenie sztukę, która przed dwudziestoma laty uczyniła ją sławną. Jednak teraz grana przez nią rola Sigrid ma przypaść Hollywoodzkiej aktoreczce Jo-Ann Ellis słynącej ze skandali i wysokobudżetowych produkcji (Chloë Grace Moretz), a Maria ma wcielić się w tragicznie zakochaną w niej dużo starszą Helenę. Wejście w skórę tej postaci okaże się trudniejsze, niż przypuszczała.
W filmie Assayasa oprócz bohaterów granych przez znane nazwiska jest jeszcze ktoś inny – górski krajobraz miasteczka Sils Maria, wpływający na emocje i wzmagający poczucie izolacji. „Spodobał mi się pomysł, by krajobraz stał się pełnoprawnym bohaterem filmu. To miejsce w Szwajcarii stanowiło źródło inspiracji dla wielu poetów, pisarzy i filozofów, jego ponadczasowość pozostaje w ostrym kontraście do ludzi zmagających się z upływem czasu. Krajobraz w Sils Maria ma swoją własną historię, zamieszkują go duchy” – powiedział na konferencji prasowej reżyser. Wrażenie tajemnicy i onirycznej atmosfery przypominającej trochę „Piknik pod Wiszącą Skałą” potęguje dodatkowo fenomen pogodowy uważany za zagadkę natury.
„Maloja Snake” można zaobserwować wczesną jesienią w Engadynie, dolinie na południu Szwajcarii. Wilgotne powietrze z jezior po włoskiej stronie granicy przekształca się w chmurę i przechodząc przez przesmyk Maloja rozciąga się, wydłuża i wpełza w dolinę na podobieństwo węża. Taki też jest tytuł sztuki o niszczącej namiętności dojrzałej kobiety i młodej dziewczyny, napisanej przez urodzonego w Hamburgu dramatopisarza Wilhelma Melchiora. Sztuki, wokół której kręci się akcja „Clouds of Sils Maria”.
Mimo że na początku film wydaje się zmierzać w stronę aktorskiej rywalizacji tak umiejętnie ukazanej w arcydziele Mankiewicza „Wszystko o Ewie”, jądra opowiadanej przez Assayasa historii wcale nie stanowi pojedynek Marii z Jo-Ann. Chloë Grace Moretz dobrze wypada w inscenizowanych klipach zamieszczanych na YouTube, ale tak naprawdę jej rola jest zaledwie epizodyczna. Tym, co naprawdę interesuje reżysera jest związek Marii z jej asystentką Val.
Stanowi on bliskie odzwierciedlenie sztuki Maloja Snake. Nie dochodzi wprawdzie do nawiązania seksualnej relacji, mamy za to do czynienia z podobną dynamiką; młodą, silną dziewczyną coraz bardziej duszącą się w zamkniętym świecie i zależną od niej starszą kobietą, zazdrosną o czas spędzany z innymi ludźmi. Pomiędzy Stewart i Binoche czuć prawdziwą chemię, w ich nie do końca zdrową zażyłość wierzy się od samego początku.
W „Clouds of Sils Maria” Assayas stawia pytania o tożsamość zgłębiając jednocześnie świat nowych mediów, ich wpływ na to, jak postrzegani są ludzie. Nikt nie traci tu czasu na to, żeby poznać drugą osobę, tylko wpisuje jej imię w wyszukiwarkę i od razu ma dostęp do wstydliwych sekretów i bezlitośnie rejestrowanych pomyłek. „Maria Enders odkrywa, że sława oznacza przemianę w setki awatarów współistniejących w wirtualnym świecie. Granica pomiędzy tym, co intymne, banalne w najżałośniejszym tego słowa znaczeniu i publiczne zostaje wymazana. Szukamy jej, ale jej nie znajdujemy. Może już nie istnieje” – twierdzi Assayas. „Czy Maria jest dziewczyną grającą rolę Sigrid? Dojrzałą kobietą? A może wciąż pozostaje jedną z postaci, w które się wcieliła lub jedną z wielu twarzy, które wyświetlają się w Google Images?”
Reżyser nie ogranicza tej zabawy do filozoficznych wywodów i odwołuje się do prywatnego i publicznego życia swoich gwiazd. W „Clouds of Sils Maria” znajduje się zarówno zawoalowane nawiązanie do znanego z tabloidów skandalu, w jaki Stewart wplątała się na planie „Królewny Śnieżki i Łowcy”, jak i do przypominającego sagę „Twilight” filmu dla nastolatków i korzeni Moretz w kinie akcji. Czerpie też z własnych doświadczeń – podobnie do historii zawartej w filmie, Assayas również poznał Juliette Binoche gdy ta była zaledwie początkująca aktorką.
„Clouds of Sils Maria” przyjęto w Cannes z entuzjazmem, bo ma sporo zalet; udowadnia niedoceniany wciąż talent Kristen Stewart, ma ciekawą fabułę i jak na standardy Cannes ogląda się go prawie tak dobrze jak film rozrywkowy. Niestety, nie ma do powiedzenia nic odkrywczego.
Assayas stawia na otwarte zakończenie nie doprowadzając do żadnego konkretnego rozwiązania. Brak jakiejkolwiek konkluzji nie musi oczywiście wszystkim przeszkadzać, ale „Clouds of Sils Maria” przypomina trochę poprawny seks bez spełnienia. Choć nie można oskarżyć Assayasa o brak ambicji, trudno oprzeć się wrażeniu, że w „Clouds of Sils Maria” zmarnował potencjał na wybitne kino.
koniec
26 maja 2014
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

East Side Story: Nie chciałbyś tam się znaleźć
Sebastian Chosiński

20 VIII 2017

Z jakiegoś powodu „Czarna woda” Romana Karimowa – mieszanka psychologicznego dramatu z filmem grozy – czekała na premierę kinową dwa lata. Na tyle długo, że wyprzedził ją w drodze na duże ekrany inny film tego reżysera, komedia romantyczna „Wasia, na spacer!”. Dobrze jednak, że w końcu została udostępniona widzom, bo choć to bardzo kameralne, niskobudżetowe dzieło, to mimo wszystko trzyma w napięciu.

więcej »

Na troje babka wróżyła
Sebastian Chosiński

16 VIII 2017

Przenieść na ekran dzieło, które uchodzi za kultowe, to nie lada wyzwanie. Także jeżeli chodzi o komiks, a film jest animacją. Zadania tego podjął się Sam Liu, biorąc na warsztat „Zabójczy żart” – jedną z najbardziej znanych (i kochanych przez fanów) opowieści z uniwersum Batmana. Pomógł mu w tym nie byle kto, bo obowiązki scenarzysty wziął na siebie sam Brian Azzarello.

więcej »

Dwa Brzegi 2017
Konrad Wągrowski

15 VIII 2017

Weekendowa wyprawa na tegoroczne Dwa Brzegi do Kazimierza Dolnego zaowocowały uczestnictwem w znakomitym koncercie Młynarski Plays Młynarski oraz pięcioma seansami filmowymi. Nie zawadzi więc parę słów o tych filmach napisać.

więcej »

Polecamy

Ferris Bueller kontra Władysław Frasyniuk

Dobry i Niebrzydki:

Ferris Bueller kontra Władysław Frasyniuk
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Cezar - szympans, który został Mojżeszem
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Ucieczka do zwycięstwa
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Baby jest jakiś inny
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Ove chce się zabić
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Gdy zajrzy w oczy widmo korozji…
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Pod skorupą
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Życie zaczyna się po sześćdziesiątce
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Superheroina nie z „Playboya”
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Oliver Twist i wybuchające siusiaki
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Zobacz też

Inne recenzje

Esensja ogląda: Marzec 2015 (3)
— Miłosz Cybowski, Jarosław Loretz, Daniel Markiewicz, Konrad Wągrowski

Esensja ogląda: Marzec 2015 (2)
— Piotr Dobry, Jarosław Loretz, Konrad Wągrowski

Potęga podświadomości
— Iwona Michałowska

Z tego cyklu

Duże dzieci z artretyzmem
— Marta Bałaga

Rysunek kontrolowany
— Marta Bałaga

Opowieść o przyjaźni
— Marta Bałaga

Dokumentalna fikcja
— Marta Bałaga

Nie jestem strategiem
— Alice Rohrwacher

Innego razu w Anatolii
— Marta Bałaga

Dwa dni w Belgii
— Marta Bałaga

Propozycja nie do odrzucenia
— Marta Bałaga

Najdroższa mamusia
— Marta Bałaga

To nie jest kraj dla kobiet
— Marta Bałaga

Tegoż autora

Co nam w kinie gra: Pakt z diabłem
— Marta Bałaga

Wenecja 2015: Zabić Irlandczyka
— Marta Bałaga

Wenecja 2015: Portret niedokończony
— Marta Bałaga

Wenecja 2015: Na szczytach świata
— Marta Bałaga

Wenecja 2015: Niebezpieczny związek
— Marta Bałaga

Wenecja 2015: Jednym głosem
— Marta Bałaga

Co nam w kinie gra: Pan Turner
— Marta Bałaga

Co nam w kinie gra: Cena sławy
— Marta Bałaga

Co nam w kinie gra: Magical Girl
— Marta Bałaga

Cannes 2015: Wojna jest w nas
— Marta Bałaga

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.