Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
dzisiaj: 18 sierpnia 2017
w Esensjopedii w Esensji w Google

San Sebastian 2014: Męskie-żeńskie

Esensja.pl
Esensja.pl
Po nudnawej „Młodej i pięknej” François Ozon ponownie sięgnął po kolory i lekkość „8 kobiet”. Zainspirowany powieścią Ruth Rendell film „The New Girlfriend” nie zyska mu wprawdzie nowych fanów, a widoku Romaina Durisa w zbyt skąpej koronkowej bieliźnie z pewnością szybko się nie zapomni, ale przynajmniej francuski reżyser znów wydaje się dobrze bawić.

François Ozon
‹Nowa dziewczyna›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułNowa dziewczyna
Tytuł oryginalnyUne nouvelle amie
Dystrybutor Kino Świat
Data premiery3 lipca 2015
ReżyseriaFrançois Ozon
ZdjęciaPascal Marti
Scenariusz
ObsadaRomain Duris, Anaïs Demoustier, Raphaël Personnaz, Elyna Berger, Jean-Claude Bolle-Reddat, Jonathan Louis, Michèle Raingeval, Audrey Quoturi
MuzykaPhilippe Rombi
Rok produkcji2014
Kraj produkcjiFrancja
Czas trwania105 min
WWW
Gatunekdramat
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj w
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Zobacz w
Cóż za nieszczęście być kobietą! A przecież największe nieszczęście dla kobiety – to nie rozumieć, iż jest to nieszczęście.
Soren Kierkegaard
Claire (Anaïs Demoustier) i Laura (Isild Le Besco) to najlepsze przyjaciółki. Nierozłączne od dzieciństwa, razem doświadczają pierwszych miłości i podejmują ważne życiowe decyzje. Gdy po urodzeniu dziecka Laura zaczyna chorować i umiera, Claire zupełnie się załamuje. Przed popadnięciem w depresję ratuje ją tylko jedna rzecz – przyrzekła zmarłej przyjaciółce opiekować się jej maleńką córeczką i mężem Davidem (Romain Duris). Gdy pewnego dnia składa im niezapowiedzianą wizytę, zastaje Davida… w przebraniu kobiety. Gdy mija pierwszy szok, Claire obiecuje zachować jego sekret w tajemnicy, swojemu mężowi mówi natomiast, że znalazła nową przyjaciółkę – Virginię. Nietypowe potrzeby Davida, które po śmierci żony odezwały się ze wzmożoną siłą, zaczynają być jednak coraz trudniejsze do opanowania.
„The New Girlfriend” zaczyna się ciekawie; pierwsze, przypominające „Wielki chłód” Kasdana sceny (choć tu rola wyciętego w montażu Kevina Costnera przypada Le Besco) ukazują w dużym zbliżeniu malowane szminką usta, policzki podciągane różem, zakładany na ucho kolczyk. Jak się okazuje nie są to jednak zabiegi, którym poddaje się szykująca do wyjścia kobieta, tylko David przygotowujący zmarłą Laurę do ceremonii pogrzebowej. Chwilę potem następuje szybki montaż ukazujący wieloletnią przyjaźń Laury i pozostającej nieco w jej cieniu Claire oraz smutna scena pogrzebu uwieńczona rzucaniem na trumnę białych róż. Nic nie wskazuje na to, że rozpoczynający się w tak posępny sposób film to farsa, którą mógłby nakręcić Douglas Sirk wspólnie z Almodóvarem, a za ścieżkę dźwiękową odpowiada miedzy innymi Katy Perry.
Jakkolwiek ciężko w to uwierzyć, Ozon oparł swój film na prawdziwej historii: „Koncepcja żałoby, której nie było w opowiadaniu Rendell, pozwala widzom zrozumieć zachowanie Davida zanim go zaakceptują. Dlatego tak ważna była scena, gdy uspokaja on swoje dziecko owijając je w koszulę zmarłej żony” – powiedział reżyser. „Wpadłem na ten pomysł po rozmowie z Chantal Poupaud, autorką dokumentu „Crossdresser”. Bardzo dobrze zna to środowisko, poprosiłem więc, by opowiedziała mi o znanych sobie transwestytach. Poznała kiedyś mężczyznę, którego żona zapadła na ciężką chorobę i wiedząc, że umrze, zdecydowała się zniknąć z jego życia. By przywołać niejako jej postać, zaczął się regularnie przebierać w kobiece ubrania. Ta historia mnie zafascynowała i poruszyła.”
Bez względu na to, czy film Ozona istotnie ma oparcie w rzeczywistości czy nie, najlepiej potraktować go z przymrużeniem oka. Zaczyna bawić dopiero wtedy, gdy zaakceptuje się jego przerysowany styl.
Można by zaryzykować stwierdzenie, że „The New Girlfriend” opowiada o dojrzewaniu do własnej seksualnej tożsamości, ale to komedia pomyłek, a nie refleksja nad zagadnieniami natury filozoficznej. Naprawdę ciężko zachować powagę, gdy Romain Duris paraduje w obcisłym sweterku z angory jak Ed Wood lub gdy zapomina zetrzeć z ust szminkę przed przyjściem teściowej.
Jak zauważył Ozon, w przypadku „Tootsie”, „Pół żartem, pół serio” czy innych najsłynniejszych filmów o mężczyznach przebierających się za kobiety, robią to oni zwykle dlatego, że muszą, a nie dlatego, że chcą. David/Virginia nie zalicza się do tej grupy. Duris, choć tylko ślepy uwierzyłby w jego kobiecość, wydaje się odczuwać autentyczną przyjemność z biegania po schodach na wysokich obcasach i dobierania idealnego odcienia podkładu. Nie wygląda w sukience tak dobrze jak Cillian Murphy, ale sprawia, że szybko przyzwyczajamy się do Virginii i zaczynamy traktować ją jako prawdziwe oblicze Davida, który na jej tle wypada dość blado.
Znana ze „Sponsoringu” Małgorzaty Szumowskiej Anaïs Demoustier dzielnie dotrzymuje mu kroku i to właśnie jej piegowata, filigranowa Claire sprawia, że opowiadana przez Ozona historia nabiera głębi. Nie do końca niewinna gra, którą ze sobą prowadzą dodatkowo podkreślona jest kostiumami Pascaline Chavanne; Demoustier często ma na sobie koszule o męskim kroju wyróżniające się na tle do przesady kobiecych zestawów Durisa. Czasem naprawdę nie wiadomo, kto nosi tu spodnie.
Filmy takie jak „The New Girlfriend” Ozon robi, cytując głównego bohatera filmu określającego w ten sposób swoje przebieranki, „tylko czasem i dla zabawy”. Nie jest to wybitne dzieło, a stylizacja w stylu retro nie zawsze okazuje się udanym zabiegiem, widać jednak, że Ozon i najprawdopodobniej także Duris mieli na planie, mówiąc kolokwialnie, wyjątkowy ubaw. „Opisując mój film napisałem dla żartu, że moim zamiarem jest sprawienie, żeby po wyjściu z kina każdy mężczyzna od razu pobiegł do sklepu kupować pończochy, kosmetyki i sukienki, i to nie dla swojej kobiety, ale dla siebie samego. Moi producenci uznali jednak, że może to odstraszyć potencjalnych inwestorów.” – powiedział Ozon. „Moim celem było umożliwienie mężczyznom zrozumienia kobiecych sztuczek i bliższe przyjrzenie się światu transwestytów. Chciałem zrobić to subtelnie, czule i z humorem, nigdy nie drwiąc z bohaterów i zawsze odczuwając w stosunku do nich empatię.” To założenie udało mu się spełnić, choć do noszenia koronkowej bielizny film może akurat na jakiś czas zniechęcić.
koniec
26 września 2014
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Na troje babka wróżyła
Sebastian Chosiński

16 VIII 2017

Przenieść na ekran dzieło, które uchodzi za kultowe, to nie lada wyzwanie. Także jeżeli chodzi o komiks, a film jest animacją. Zadania tego podjął się Sam Liu, biorąc na warsztat „Zabójczy żart” – jedną z najbardziej znanych (i kochanych przez fanów) opowieści z uniwersum Batmana. Pomógł mu w tym nie byle kto, bo obowiązki scenarzysty wziął na siebie sam Brian Azzarello.

więcej »

Dwa Brzegi 2017
Konrad Wągrowski

15 VIII 2017

Weekendowa wyprawa na tegoroczne Dwa Brzegi do Kazimierza Dolnego zaowocowały uczestnictwem w znakomitym koncercie Młynarski Plays Młynarski oraz pięcioma seansami filmowymi. Nie zawadzi więc parę słów o tych filmach napisać.

więcej »

Od „wow!”, poprzez „brrr!”, aż do „uff!”
Sebastian Chosiński

14 VIII 2017

O ile na polu aktorskiego kina fabularnego Marvel od lat bije na głowę DC Comics, o tyle w animacjach oficyna, która „wydała” na świat Mrocznego Rycerza, nie ma sobie równych. „W cieniu Czerwonego Kaptura” nie jest filmem najświeższym. Ma już siedem lat. Ale czy ma to jakieś znaczenie w sytuacji, gdy mamy do czynienia z dziełem niemal wybitnym? Co dziwi tym bardziej, że za jego reżyserię odpowiadał twórca, który do uniwersum DC zagląda tylko okazjonalnie.

więcej »

Polecamy

Ferris Bueller kontra Władysław Frasyniuk

Dobry i Niebrzydki:

Ferris Bueller kontra Władysław Frasyniuk
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Cezar - szympans, który został Mojżeszem
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Ucieczka do zwycięstwa
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Baby jest jakiś inny
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Ove chce się zabić
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Gdy zajrzy w oczy widmo korozji…
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Pod skorupą
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Życie zaczyna się po sześćdziesiątce
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Superheroina nie z „Playboya”
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Oliver Twist i wybuchające siusiaki
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Zobacz też

Z tego cyklu

Chávez. Człowiek z nadziei
— Marta Bałaga

Mogę się bawić dopiero wtedy, gdy jestem dobrze przygotowany
— Marta Bałaga

Lost in Music
— Marta Bałaga

Nigdy nie wiadomo, co sprowokuje zmianę
— Marta Bałaga

Ciemna strona Wenus
— Marta Bałaga

I ty zostaniesz Indianinem
— Marta Bałaga

24 Hour Party People
— Marta Bałaga

Powstanie z martwych
— Marta Bałaga

Krytyczna decyzja
— Marta Bałaga

Krótki film o zabijaniu
— Marta Bałaga

Tegoż twórcy

Esensja ogląda: Styczeń 2014 (4)
— Gabriel Krawczyk, Jarosław Loretz, Daniel Markiewicz, Agnieszka Szady

Esensja ogląda: Styczeń 2014 (1)
— Gabriel Krawczyk, Daniel Markiewicz, Konrad Wągrowski

Motyle nie umierają nigdy
— Ewa Drab

Miłość obnażona
— Joanna Bartmańska

Nowości: Marzec 2004
— Konrad Wągrowski

DVD: 8 kobiet
— Konrad Wągrowski

Nowości: Wrzesień 2003
— Joanna Bartmańska, Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Mokra historia
— Joanna Bartmańska

Tegoż autora

Co nam w kinie gra: Pakt z diabłem
— Marta Bałaga

Wenecja 2015: Zabić Irlandczyka
— Marta Bałaga

Wenecja 2015: Portret niedokończony
— Marta Bałaga

Wenecja 2015: Na szczytach świata
— Marta Bałaga

Wenecja 2015: Niebezpieczny związek
— Marta Bałaga

Wenecja 2015: Jednym głosem
— Marta Bałaga

Co nam w kinie gra: Pan Turner
— Marta Bałaga

Co nam w kinie gra: Cena sławy
— Marta Bałaga

Co nam w kinie gra: Magical Girl
— Marta Bałaga

Cannes 2015: Wojna jest w nas
— Marta Bałaga

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.