Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 26 września 2017
w Esensji w Esensjopedii

Filmy

Magazyn CLXIX

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Skapiec.pl

Nowości

Zapowiedzi

kinowe

więcej »

dvd i blu-ray

więcej »

Klątwa pierwszej części?

Esensja.pl
Esensja.pl
„Więzień labiryntu” płynie na fali tak popularnych ostatnio utworów o młodocianych bohaterach walczących o życie w rządzącym się dziwacznymi regułami świecie przyszłości. Trzeba przyznać, że surferem jest niezłym.

Wes Ball
‹Więzień Labiryntu›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułWięzień Labiryntu
Tytuł oryginalnyThe Maze Runner
Dystrybutor Imperial CinePix
Data premiery19 września 2014
ReżyseriaWes Ball
ZdjęciaEnrique Chediak
Scenariusz
ObsadaDylan O'Brien, Kaya Scodelario, Will Poulter, Thomas Brodie-Sangster, Patricia Clarkson, Ki Hong Lee, Aml Ameen, Blake Cooper
MuzykaJohn Paesano
Rok produkcji2014
Kraj produkcjiUSA
CyklWięzień Labiryntu
WWW
Gatunekakcja, kryminał, SF, thriller
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj w
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Zobacz w
Bohater filmu, pozbawiony pamięci o swojej przeszłości, trafia na „polanę” otoczoną kolosalnymi murami. Na polanie mieszka w szałasach kilkunastu, a może kilkudziesięciu chłopców i młodych mężczyzn, również nie mających żadnych wspomnień przed momentem przybycia w to dziwne miejsce. Mury, jak się okazuje, to część gigantycznego labiryntu, który w dodatku co jakiś czas zmienia układ, a nocą stanowi śmiertelne zagrożenie. Nie wiadomo, kto i w jakim celu umieścił tam całą tę gromadę.
Uwięzienie w skomplikowanej konstrukcji nasuwa skojarzenia z „Cube”, a chłopięca robinsonada – z „Władcą much”. Scenografia jest malownicza i wprowadza niesamowity, klaustrofobiczny klimat, dodatkowo podkręcany przez kolejne pojawiające się lub wyjawiane tajemnice: elektroniczne urządzenie (bomba? nadajnik?), schemat działania Labiryntu, przybycie nowej osoby… Twórcy filmu umiejętnie kreują uczucie zagrożenia i niepewności, jakie widz bardzo szybko zaczyna dzielić z bohaterami. Niebanalna w tym zasługa młodych aktorów, którzy bez szarżowania, prostymi środkami (potrzeć czoło, zapleść nerwowo dłonie, odwrócić wzrok itp.) są w stanie zagrać postaci, których losem autentycznie się przejmowałam. No… może z wyjątkiem głównego bohatera, bo ten wydał mi się doskonale bezbarwny. Za to z pewnością w pamięci pozostaną: charyzmatyczny przywódca Alby, pucołowaty dzieciak-maskotka, chmurny Newt czy porywczy antagonista Gally.
Efekty specjalne są zrobione znakomicie, co szczególnie rzuca się w oczy w scenach z walącymi się lub przesuwającymi blokami betonu z Labiryntu. Nieco zastrzeżeń można mieć do pająkowatych potworów, które wspinają się i skaczą nieco zbyt zwinnie (jak to zresztą zwykle potwory w filmach fantastycznych), są jednak odpowiednio przerażające ze swoimi podobnymi do twarzy pyskami.
Film jest bardzo wyraźnie pierwszą częścią – co widać już na seansie, nawet jeśli się nie wie, że to ekranizacja pierwszego tomu trylogii Jamesa Dashnera – przez co trudno powiedzieć, czy dziury logiczne to faktycznie potknięcia scenarzysty, czy może wyjaśnią się one później (najbardziej jaskrawy przykład1) to efekty „dziabnięcia” oraz obecność nowej osoby, fabularnie najzupełniej zbędna). Kolejnym zastrzeżeniem są nienaturalne chwilami zachowania postaci, szczególnie na początku, kiedy bez powodu odmawiają bohaterowi jakichkolwiek informacji. Jaki jest sens mówienia „Nie wchodź tam, bo takie mamy zasady” zamiast po prostu wyjaśnić, czym grozi wejście w korytarz Labiryntu nieprzygotowanej osobie? Być może scenarzysta chciał uniknąć długich dialogów i tak zwanych infodumpów, ale z pewnością można było wybrnąć z tego zręczniej.
Mimo tych nielogiczności i niedociągnięć „Więzień labiryntu” jest sprawnie zrobionym filmem przygodowym, który nie tylko młodzi, ale i całkiem dorośli widzowie oglądać będą ze wstrzymanym oddechem. Nie radzę jednak zabierać na seans dzieci: niektóre sceny mogą być zbyt krwawe.
koniec
21 października 2014
1) Poza samym istnieniem Labiryntu (jak są zasilane mechanizmy poruszające wielotonowe bloki betonu?) i powodem jego wykorzystania, co jest już nawet nie dziurą logiczną, lecz absurdem wielkim niczym Układ Słoneczny.
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Esensja ogląda: Wrzesień 2017 (3)
Jarosław Loretz

26 IX 2017

To już trzecia wrześniowa edycja Esensja ogląda, a w niej trzy krótkie recenzje.

więcej »

Komiksy i klozety, czyli jedna z najmądrzejszych bajek roku
Piotr Dobry

25 IX 2017

Czego się spodziewać po filmie dla dzieci zatytułowanym „Kapitan Majtas”? Na pewno nie przeuroczej ody do kreatywności. A jednak.

więcej »

Esensja ogląda: Wrzesień 2017 (2)
Jarosław Loretz, Marcin Mroziuk

21 IX 2017

W drugiej wrześniowej edycji „Esensja ogląda” pełen rozrzut: po jednym filmie z kina światowego, VOD oraz DVD/BR.

więcej »

Polecamy

Małpowanie uczłowiecza

Dobry i Niebrzydki:

Małpowanie uczłowiecza
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Klaun – Frajerzy, do przerwy 0:1
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Homonarodowiec czyta Konstytucję
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Szekspir na Pacyfiku
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Ferris Bueller kontra Władysław Frasyniuk
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Cezar - szympans, który został Mojżeszem
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Ucieczka do zwycięstwa
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Baby jest jakiś inny
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Ove chce się zabić
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Gdy zajrzy w oczy widmo korozji…
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Zobacz też

Inne recenzje

Esensja ogląda: Marzec 2015 (2)
— Piotr Dobry, Jarosław Loretz, Konrad Wągrowski

Tegoż twórcy

Esensja ogląda: Październik 2015 (1)
— Grzegorz Fortuna, Gabriel Krawczyk, Jarosław Loretz, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Esensja ogląda: Marzec 2015 (2)
— Piotr Dobry, Jarosław Loretz, Konrad Wągrowski

Tegoż autora

Z pewnego punktu widzenia
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Dobra robota, robocie
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Niech drozd spoczywa w spokoju
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kosmiczne jaja
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Plaża Omaha, czyli żegnaj, baśni
— Adam Kordaś, Magdalena Kubasiewicz, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Chińscy elfowie i komputerowe orki
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Przygody Czarnego Kapturka w krainie sepii
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Gaijin z rapierem i zwinnopalca lisica
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Na bezludnym statku
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Zbroja nie jest najważniejsza
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.