Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 23 listopada 2017
w Esensji w Esensjopedii

Klątwa pierwszej części?

Esensja.pl
Esensja.pl
„Więzień labiryntu” płynie na fali tak popularnych ostatnio utworów o młodocianych bohaterach walczących o życie w rządzącym się dziwacznymi regułami świecie przyszłości. Trzeba przyznać, że surferem jest niezłym.

Wes Ball
‹Więzień Labiryntu›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułWięzień Labiryntu
Tytuł oryginalnyThe Maze Runner
Dystrybutor Imperial CinePix
Data premiery19 września 2014
ReżyseriaWes Ball
ZdjęciaEnrique Chediak
Scenariusz
ObsadaDylan O'Brien, Kaya Scodelario, Will Poulter, Thomas Brodie-Sangster, Patricia Clarkson, Ki Hong Lee, Aml Ameen, Blake Cooper
MuzykaJohn Paesano
Rok produkcji2014
Kraj produkcjiUSA
CyklWięzień Labiryntu
WWW
Gatunekakcja, kryminał, SF, thriller
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj w
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Zobacz w
Bohater filmu, pozbawiony pamięci o swojej przeszłości, trafia na „polanę” otoczoną kolosalnymi murami. Na polanie mieszka w szałasach kilkunastu, a może kilkudziesięciu chłopców i młodych mężczyzn, również nie mających żadnych wspomnień przed momentem przybycia w to dziwne miejsce. Mury, jak się okazuje, to część gigantycznego labiryntu, który w dodatku co jakiś czas zmienia układ, a nocą stanowi śmiertelne zagrożenie. Nie wiadomo, kto i w jakim celu umieścił tam całą tę gromadę.
Uwięzienie w skomplikowanej konstrukcji nasuwa skojarzenia z „Cube”, a chłopięca robinsonada – z „Władcą much”. Scenografia jest malownicza i wprowadza niesamowity, klaustrofobiczny klimat, dodatkowo podkręcany przez kolejne pojawiające się lub wyjawiane tajemnice: elektroniczne urządzenie (bomba? nadajnik?), schemat działania Labiryntu, przybycie nowej osoby… Twórcy filmu umiejętnie kreują uczucie zagrożenia i niepewności, jakie widz bardzo szybko zaczyna dzielić z bohaterami. Niebanalna w tym zasługa młodych aktorów, którzy bez szarżowania, prostymi środkami (potrzeć czoło, zapleść nerwowo dłonie, odwrócić wzrok itp.) są w stanie zagrać postaci, których losem autentycznie się przejmowałam. No… może z wyjątkiem głównego bohatera, bo ten wydał mi się doskonale bezbarwny. Za to z pewnością w pamięci pozostaną: charyzmatyczny przywódca Alby, pucołowaty dzieciak-maskotka, chmurny Newt czy porywczy antagonista Gally.
Efekty specjalne są zrobione znakomicie, co szczególnie rzuca się w oczy w scenach z walącymi się lub przesuwającymi blokami betonu z Labiryntu. Nieco zastrzeżeń można mieć do pająkowatych potworów, które wspinają się i skaczą nieco zbyt zwinnie (jak to zresztą zwykle potwory w filmach fantastycznych), są jednak odpowiednio przerażające ze swoimi podobnymi do twarzy pyskami.
Film jest bardzo wyraźnie pierwszą częścią – co widać już na seansie, nawet jeśli się nie wie, że to ekranizacja pierwszego tomu trylogii Jamesa Dashnera – przez co trudno powiedzieć, czy dziury logiczne to faktycznie potknięcia scenarzysty, czy może wyjaśnią się one później (najbardziej jaskrawy przykład1) to efekty „dziabnięcia” oraz obecność nowej osoby, fabularnie najzupełniej zbędna). Kolejnym zastrzeżeniem są nienaturalne chwilami zachowania postaci, szczególnie na początku, kiedy bez powodu odmawiają bohaterowi jakichkolwiek informacji. Jaki jest sens mówienia „Nie wchodź tam, bo takie mamy zasady” zamiast po prostu wyjaśnić, czym grozi wejście w korytarz Labiryntu nieprzygotowanej osobie? Być może scenarzysta chciał uniknąć długich dialogów i tak zwanych infodumpów, ale z pewnością można było wybrnąć z tego zręczniej.
Mimo tych nielogiczności i niedociągnięć „Więzień labiryntu” jest sprawnie zrobionym filmem przygodowym, który nie tylko młodzi, ale i całkiem dorośli widzowie oglądać będą ze wstrzymanym oddechem. Nie radzę jednak zabierać na seans dzieci: niektóre sceny mogą być zbyt krwawe.
koniec
21 października 2014
1) Poza samym istnieniem Labiryntu (jak są zasilane mechanizmy poruszające wielotonowe bloki betonu?) i powodem jego wykorzystania, co jest już nawet nie dziurą logiczną, lecz absurdem wielkim niczym Układ Słoneczny.
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Tu potrzebne są rozwiązania systemowe
Agnieszka ‘Achika’ Szady

22 XI 2017

Co ma wspólnego Batman z romantyzmem i dlaczego nie pamiętam, z kim walczył w poprzednim filmie? Czyli trochę o „Lidze Sprawiedliwości”, a trochę o superbohaterach w ogólności.

więcej »

Asgard to nie miejsce…
Agnieszka ‘Achika’ Szady

20 XI 2017

…mówił Odyn, a mnie w głowie narzucało się: „…Asgard to stan umysłu”. W każdym razie na pewno stan umysłu twórców trzeciej części przygód Thora był zbliżony do stanu umysłu twórców „Strażników galaktyki”, bo po raz kolejny w Marvel Cinematic Universe pojawiła się komedia. I to dobra!

więcej »

Nie tak ładnie pachniesz
Konrad Wągrowski

17 XI 2017

„Liga Sprawiedliwości” mogła być czymś więcej niż zwykłym filmem o drużynie superbohaterów walczącej w obronie Ziemi. Ale zabrakło i odwagi, i chyba trochę też talentu.

więcej »

Polecamy

Czeska babcia w roli Kaja

Dobry i Niebrzydki:

Czeska babcia w roli Kaja
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Męska wrażliwość nie ma racji bytu
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

To nie Ragnarok, tylko Ragnaroczek
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Grimm Girl, czyli diabeł tkwi w szczegółach
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

#MeToo według Kinga
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Ludzie bez duszy, replikanci bez ciała
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Kobieta na rozdrożu
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Brokeback Mountain z punktu widzenia owiec
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Małpowanie uczłowiecza
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Klaun – Frajerzy, do przerwy 0:1
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Zobacz też

Inne recenzje

Esensja ogląda: Marzec 2015 (2)
— Piotr Dobry, Jarosław Loretz, Konrad Wągrowski

Tegoż twórcy

Esensja ogląda: Październik 2015 (1)
— Grzegorz Fortuna, Gabriel Krawczyk, Jarosław Loretz, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Esensja ogląda: Marzec 2015 (2)
— Piotr Dobry, Jarosław Loretz, Konrad Wągrowski

Tegoż autora

Tu potrzebne są rozwiązania systemowe
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Asgard to nie miejsce…
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kobieta kobiecie półwilkiem
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Pejzaż z polem pszenicy i śledztwem
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Muzyka stop!
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Gazeciary
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Z pewnego punktu widzenia
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Dobra robota, robocie
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Niech drozd spoczywa w spokoju
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kosmiczne jaja
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.