Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
dzisiaj: 29 maja 2017
w Esensjopedii w Esensji w Google

Co nam w kinie gra: Dwa dni, jedna noc

Esensja.pl
Esensja.pl
Film braci Dardenne „Dwa dni, jedna noc” z nominowaną do Oscara Marion Cotillard wchodzi jutro na nasze ekrany. Przypominamy więc recenzję, jaką opublikowaliśmy przy okazji festiwalu w Cannes.

Jean-Pierre Dardenne, Luc Dardenne
‹Dwa dni, jedna noc›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułDwa dni, jedna noc
Tytuł oryginalnyDeux jours, une nuit
Dystrybutor Kino Świat
Data premiery27 lutego 2015
ReżyseriaJean-Pierre Dardenne, Luc Dardenne
ZdjęciaAlain Marcoen
Scenariusz
ObsadaMarion Cotillard, Fabrizio Rongione, Pili Groyne, Simon Caudry, Catherine Salée, Batiste Sornin, Alain Eloy, Myriem Akeddiou
Rok produkcji2014
Kraj produkcjiBelgia, Francja, Włochy
Czas trwania95 min
Gatunekdramat
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj w
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Zobacz w
Zwolniona z firmy produkującej panele słoneczne Sandra (Marion Cotillard potwierdzająca, że najlepiej wypada grając po francusku) ma dwa dni na przekonanie byłych współpracowników, by zamiast przyjmować premię pozwolili jej zachować pracę. Zmagająca się z depresją kobieta decyduje się na to, by przed głosowaniem osobiście porozmawiać z każdym z nich. Aby wrócić do firmy, musi przekonać choć dziewięć osób z szesnastoosobowej grupy. Czy uda jej się nakłonić obcych tak naprawdę ludzi, by dobrowolnie zrezygnowali dla niej z potrzebnych pieniędzy?
Bracia Dardenne to ciekawi twórcy, ale deszcze nagród spadające na ich filmy są czasem zupełnie niezrozumiałe. Nic dziwnego, że wielu widzów z niecierpliwością czekało na to, żeby wytoczyć przeciwko pieszczoszkom festiwalu ciężkie działa. Strzelaliby jednak ślepakami, bo ich najnowszego filmu nie da się nie lubić.
Styl Belgów jest charakterystycznie oszczędny, „Deux jours, une nuit” nie stanowi w tym względzie wyjątku. Trudno wyobrazić sobie skromniej nakręconą, prostszą historię. Nawet grająca główną rolę Marion Cotillard, bez makijażu i z włosami związanymi w byle jaką kitkę, w niczym nie przypomina piękności w kreacjach Diora. Mimo to, a może właśnie dlatego, film wzrusza i trzyma w napięciu. Nadużywane określenie „emocjonalny rollercoaster” jest tu jak najbardziej na miejscu.
Bracia Dardenne poznali Cotillard na planie współprodukowanego przez nich filmu „Kości i rdza” gdy z dzieckiem na ręku czekała na windę. Zwykle pracują z grupą zaprzyjaźnionych, stosunkowo mało znanych aktorów, ale obsadzenie francuskiej gwiazdy okazało się strzałem w dziesiątkę. Jej Sandra znosi upokarzającą sytuację raz lepiej, raz gorzej. Nie jest silną, walczącą o swoje prawa kobietą, po każdej odmowie chce się od razu poddać, nadużywa Xanaxu i czasem wydaje się, że nie rezygnuje tylko dzięki wsparciu męża (dobry Fabrizio Rongione).
Na konferencji prasowej francuska aktorka pojawiła się już w wersji jak najbardziej glamour i ciepło wspominała współpracę z reżyserami: „Wszystko, co przydarzyło mi się dotychczas jako aktorce, otworzyło przede mną różne perspektywy. Praca z braćmi Dardenne pozostawała jednak daleko poza zasięgiem mojej wyobraźni. (…) To, że się ze mną skontaktowali było dla mnie wielką niespodzianką i niezwykłym szczęściem. Praca z nimi okazała się najgłębszym, najbardziej idyllicznym doświadczeniem emocjonalnym w mojej karierze. Nigdy wcześniej nie czułam takiej bliskości z reżyserem, byliśmy wspólnikami od pierwszego do ostatniego dnia na planie.”
Czy film stanowi komentarz na temat niewesołej sytuacji na rynku pracy? Oczywiście, że tak. Na szczęście nie śpieszy się z wytykaniem palcami winnych. Nie ma tu właściwie złych do gruntu bohaterów, tylko ledwo wiążący koniec z końcem, bojący się o utratę pracy ludzie. Na prośbę Sandry reagują różnie; agresją, wstydem, oburzeniem, wzruszeniem. Ktoś w wyniku rozmowy ze zdesperowaną kobietą pobije się z własnym synem, ktoś inny zdecyduje się porzucić despotycznego męża.
„Zdecydowaliśmy się poruszyć temat kryzysu ekonomicznego i społecznego, w którym znajduje się obecnie Europa. Już od wielu lat zastanawialiśmy się na realizacją filmu o osobie zagrożonej zwolnieniem za zgodą swoich kolegów z pracy” - zauważył Luc Dardenne. Jego brat dodał: „Film to nie sąd. Koledzy Sandry mają powód, dla którego mówią tak lub nie. Jedno jest pewne: premia nie stanowi dla żadnego z nich luksusu, raczej konieczność. Każdy z nich potrzebuje tych pieniędzy żeby opłacić czynsz i rachunki... Sandra dobrze to rozumie, bo sama znajduje się w trudnej sytuacji finansowej.”
„Deux jours, une nuit” najbardziej zaskakuje tym, że mimo poważnego i jak najbardziej aktualnego tematu nie przygnębia. Bracia Dardenne nie twierdzą, że wszyscy ludzie są w głębi serca dobrzy, ale pokazują, że akty altruizmu zdarzają się częściej, niż można przypuszczać. Kto by pomyślał, że na starość zrobią się z nich umiarkowani optymiści?
koniec
26 lutego 2015
dodajdo

Komentarze

30 I 2015   08:37:33

Premierę filmu przesunięto na 27 lutego.

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

East Side Story: Zanim zaczęła się wojna… zimna wojna
Sebastian Chosiński

28 V 2017

Tego filmu – na podstawie własnego scenariusza – zmarły w 2013 roku Piotr Todorowski nie zdążył już zrealizować. Postanowiła to zrobić wdowa po wielkim reżyserze, Mira Todorowska, która do pomocy wzięła sobie polsko-macedońskiego operatora Petro Aleksowskiego. Było to o tyle zasadne, że „Dawno temu w czterdziestym piątym… Spotkania na Łabie” kręcono w Polsce.

więcej »

Bo najlepszy sposób na kobietę, znaleźć sobie skażoną planetę
Przemysław Ciura

25 V 2017

Można chyba zaryzykować stwierdzenie, że Ridley Scott należy do grona hollywoodzkich reżyserów-fanów, artystów nie zawsze zdolnych wykreować nową wizję ex nihilo, ale sprawnie i przemyślnie czerpiących z przedsięwzięć innych twórców. „Obcy: Przymierze” pokazuje, że przyszło mu stać się fanem własnych dokonań, ale nie tylko, bo też… Jamesa Camerona.

więcej »

Esensja ogląda: Maj 2017
Jarosław Loretz, Marcin Mroziuk

24 V 2017

Zapraszamy do pierwszej majowej edycji cyklu krótkich recenzji filmowych.

więcej »

Polecamy

Denzel jak wino

Dobry i Niebrzydki:

Denzel jak wino
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Ksenomorfy pod prysznicem
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

W Galaktyce jak w Opolu
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Uciec, ale dokąd?
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Co ludzie powiedzą?
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

One woman show
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Pieprzeni kamikadze w kalifornijskim raju
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Pancerz bez ducha
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Małpa musi się pobrudzić
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Dysfunkcyjna rodzina w podróży, czyli rzeźnia, która wzrusza
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Zobacz też

Inne recenzje

Cannes 2014: Dwa dni w Belgii
— Marta Bałaga

Z tego cyklu

Ślepowidzenie
— Sebastian Chosiński

Umrika
— Sebastian Chosiński

„Tajemnice Bridgend” i „Czarodziejska góra”
— Sebastian Chosiński, Konrad Wągrowski

Jesteśmy waszymi przyjaciółmi
— Sebastian Chosiński

Slow West
— Sebastian Chosiński

Imigranci
— Marta Bałaga, Sebastian Chosiński

Steve Jobs
— Kamil Witek

Pakt z diabłem
— Marta Bałaga

Intruz
— Sebastian Chosiński

W piwnicy
— Marta Bałaga

Tegoż twórcy

16. T-Mobile Nowe Horyzonty: Będąc młodą lekarką…
— Kamil Witek

Optymistyczni bracia Dardenne
— Agata Malinowska

Na osłodę
— Łukasz Gręda

Lorna mówi: „Dość”
— Konrad Wągrowski

Tegoż autora

Wenecja 2015: Zabić Irlandczyka
— Marta Bałaga

Wenecja 2015: Portret niedokończony
— Marta Bałaga

Wenecja 2015: Na szczytach świata
— Marta Bałaga

Wenecja 2015: Niebezpieczny związek
— Marta Bałaga

Wenecja 2015: Jednym głosem
— Marta Bałaga

Cannes 2015: Wojna jest w nas
— Marta Bałaga

Cannes 2015: Gwiezdny przybysz
— Marta Bałaga

Cannes 2015: Sprawa rodzinna
— Marta Bałaga

Cannes 2015: Ta podstępna miłość
— Marta Bałaga

Cannes 2015: Zagubieni
— Marta Bałaga

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.