Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 23 listopada 2017
w Esensji w Esensjopedii

Wszystko będzie dobrze?

Esensja.pl
Esensja.pl
Nową polską tragikomedię, której premierę na Festiwalu Filmów Fabularnych w Gdyni przywitano ciepło, można nazwać filmem słodko-gorzkim. Słodko-gorzka nie jest jednak jedynie treść tej historii rodzinnej o chorobie, śmierci i radzeniu sobie z samym sobą, ale też sposób jej realizacji.

Kinga Dębska
‹Moje córki krowy›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMoje córki krowy
Dystrybutor Kino Świat
Data premiery15 stycznia 2016
ReżyseriaKinga Dębska
ZdjęciaAndrzej Wojciechowski
Scenariusz
ObsadaAgata Kulesza, Gabriela Muskała, Marian Dziędziel, Małgorzata Niemirska, Marcin Dorociński, Łukasz Simlat, Jeremi Protas, Maria Dębska
MuzykaBartosz Chajdecki
Rok produkcji2014
Kraj produkcjiPolska
Czas trwania88 min
WWW
Gatunekkomedia, obyczajowy
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj w
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Zobacz w
Dwie siostry – jedna (Agata Kulesza) kobieta sukcesu, znana aktorka serialowa z dorosłą córką (Maria Dębska) i mieszkaniem w prestiżowej lokalizacji. Druga (Gabriela Muskała) mieszka ze starzejącymi się rodzicami (Małgorzata Niemirska i Marian Dziędziel), mężem-nieudacznikiem (Marcin Dorociński) i synem (Jeremi Protas), który dorósł, choć ona zdaje się tego nie dostrzegać. Kiedy matka ulega wypadkowi obie córki muszą się odnaleźć w sytuacji. Tak w skrócie można by opisać punkt wyjścia „Moich córek krów”. Problemy zaczynają się jednak już tutaj. Chociaż sama historia stara się balansować między tragedią, jaka spada na całą rodzinę, a nie uderzaniem jedynie w minorowe tony, to zarówno sposób prowadzenia aktorów, jak i poszczególnych wątków pozostawia nieco do życzenia.
Twórcy – film jest napisany i wyreżyserowany przez Kingę Dębską, autorkę „Helu” (2009) – starają się pokazać jak najwięcej w osiemdziesięciu ośmiu minutach trwania obrazu. Mamy tu zatem i toksyczną relację drugiej córki z mężem, i problemy pierwszej z własnym dorosłym dzieckiem, i nieumiejętność nawiązania kontaktu z nastolatkiem, i pracę na planie serialu, i stosunek obu córek do rodziców, pracy, wiary, spadku, choroby i to, jak wpływa ona na życie rodziny, i jeszcze kilka innych tematów. Udaje się nie pokazać jedynie ugłaskanej, cukierkowej strony rzeczywistości ani wizji spowitej kirem. Gdyby jednak film kilku wątków został pozbawiony – zyskałaby na tym główna linia fabularna. Drugi plan jest bardzo bogato zagospodarowany, ale nie starcza czasu, by cokolwiek na nim tak naprawdę pokazać.
Dostaniemy zatem niespuentowane sceny, pośpiesznie zasygnalizowanych bohaterów, czy aktorów, którzy wydają się wycięci z całości filmowej narracji. Równocześnie nie można odmówić „Moim córkom krowom” zalet. Przede wszystkim doskonała Agata Kulesza, która gra tak naturalnie i w sposób absolutnie niewymuszony, że nietrudno uwierzyć w jej postać. Doskonały jest również Marian Dziędziel jako ojciec, który z jednej strony jest szanowanym architektem, z drugiej zaś wydaje się zupełnie bezradny w sprawach domowych. Kiedy dochodzi do konfrontacji w trudnych scenach, w grze tej dwójki nie czuć fałszu ani sztuczności. Nieco gorzej wygląda sprawa z postacią drugiej córki i jej męża. Gabrieli Muskale zdarza się przeszarżować, co przy tak napisanej postaci wiąże się z popadnięciem w karykaturę. Nietrafnie obsadzony wydaje się również Marcin Dorociński, który równie często gra na granicy przerysowania. Choć wyjście poza zwyczajowe emploi aktora bardzo się chwali, to nie jest to rola do końca trafiona. Dwójka młodych aktorów jako dzieci obu córek właściwie nie ma co grać i przewija się jedynie epizodycznie.
Film jest nakręcony w dość konwencjonalny sposób, a jednak co najmniej jedna scena na pewno zapadnie widzom w pamięć. Tak można by właściwie streścić całe „Moje córki krowy”. Teoretycznie zwyczajne kino, niepozbawione wad, a jednak ze scenami mocno zapadającymi w pamięć i udanym duetem Kulesza-Dziędziel.
koniec
8 stycznia 2016
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Tu potrzebne są rozwiązania systemowe
Agnieszka ‘Achika’ Szady

22 XI 2017

Co ma wspólnego Batman z romantyzmem i dlaczego nie pamiętam, z kim walczył w poprzednim filmie? Czyli trochę o „Lidze Sprawiedliwości”, a trochę o superbohaterach w ogólności.

więcej »

Asgard to nie miejsce…
Agnieszka ‘Achika’ Szady

20 XI 2017

…mówił Odyn, a mnie w głowie narzucało się: „…Asgard to stan umysłu”. W każdym razie na pewno stan umysłu twórców trzeciej części przygód Thora był zbliżony do stanu umysłu twórców „Strażników galaktyki”, bo po raz kolejny w Marvel Cinematic Universe pojawiła się komedia. I to dobra!

więcej »

Nie tak ładnie pachniesz
Konrad Wągrowski

17 XI 2017

„Liga Sprawiedliwości” mogła być czymś więcej niż zwykłym filmem o drużynie superbohaterów walczącej w obronie Ziemi. Ale zabrakło i odwagi, i chyba trochę też talentu.

więcej »

Polecamy

Czeska babcia w roli Kaja

Dobry i Niebrzydki:

Czeska babcia w roli Kaja
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Męska wrażliwość nie ma racji bytu
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

To nie Ragnarok, tylko Ragnaroczek
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Grimm Girl, czyli diabeł tkwi w szczegółach
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

#MeToo według Kinga
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Ludzie bez duszy, replikanci bez ciała
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Kobieta na rozdrożu
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Brokeback Mountain z punktu widzenia owiec
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Małpowanie uczłowiecza
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Klaun – Frajerzy, do przerwy 0:1
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Zobacz też

Tegoż twórcy

Klęska urodzaju
— Patrycja Rojek

Tegoż autora

Teatr mój widzę ogromny
— Karolina Ćwiek-Rogalska

Kujawski swing
— Karolina Ćwiek-Rogalska

O Dannym Collinsie to piosenka
— Karolina Ćwiek-Rogalska

Mafia w rytmie disco
— Karolina Ćwiek-Rogalska

Czy chrzcić Marsjan?
— Karolina Ćwiek-Rogalska

Dokąd oczy poniosą, a scenariusz pozwoli
— Karolina Ćwiek-Rogalska

Tabula rasa
— Karolina Ćwiek-Rogalska

Porażki i sukcesy 2014
— Karolina Ćwiek-Rogalska, Piotr Dobry, Jarosław Robak, Grzegorz Fortuna, Jacek Walewski, Konrad Wągrowski, Krystian Fred, Kamil Witek, Miłosz Cybowski, Adam Kordaś

Truskawki zamiast armat!
— Karolina Ćwiek-Rogalska

Imitacja
— Karolina Ćwiek-Rogalska

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.