Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
dzisiaj: 30 kwietnia 2017
w Esensjopedii w Esensji w Google

16. T-Mobile Nowe Horyzonty: Za wszelką cenę

Esensja.pl
Esensja.pl
Romeo, za którego dramatem będziemy podążać przez następne dwie godziny, ma opinię uczciwego lekarza. Nie przyjmuje „okolicznościowych” prezentów, trudno mu wręczyć łapówkę. Swoją córkę wychowuje w zasadzie uczciwości przede wszystkim. Lecz i to, jak wszystko w dzisiejszym świecie, będzie miało swoją cenę.

Cristian Mungiu
‹Egzamin›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułEgzamin
Tytuł oryginalnyBaccalauréat
Dystrybutor Gutek Film
Data premiery25 listopada 2016
ReżyseriaCristian Mungiu
ZdjęciaTudor Vladimir Panduru
Scenariusz
ObsadaAdrian Titieni, Maria-Victoria Dragus, Rares Andrici, Lia Bugnar, Malina Manovici, Vlad Ivanov, Valeriu Andriuta, Eniko Benczo
Rok produkcji2016
Kraj produkcjiBelgia, Francja, Rumunia
Czas trwania128 min
Gatunekdramat
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj w
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Zobacz w
„Egzamin” otwiera obraz mężczyzny przerzucającego ziemię łopatą. W tle widzimy stare postkomunistyczne popękane bloki, którym – oprócz jednego mieszkania – przydałby się generalny remont. Zanim jednak uchwycimy ten kluczowy szczegół, statyczne ujęcie przerwie trzask tłuczonego okna. W mieszkaniu doktora ktoś wybija szybę. Sprawca jest nieuchwytny, nie ma żadnych poszlak do tego, kto mógłby stać za tym aktem wandalizmu. Reżyserka ręka Cristiana Mungiu zresztą nie ma ciągot do podążania za tylko jednym wątkiem opisywanej historii i udzielaniem szybkich i oczywistych odpowiedzi. W „Za wzgórzami” kreował multum sugestii, które nie znalazły swojego finału. Tu także mistrzowsko operując bohaterami i perspektywą tworzy sieć alegorii i znaków zapytania, które w drobiazgowej i niespiesznej narracji pozostaną w większości w zawieszeniu.
Zdarzenia wokół życia rodziny doktora Romeo będą jednak następować błyskawicznie. Eliza, córka doktora, w przededniu matury zostaje zaatakowana przez nieznanego sprawca i omal nie zgwałcona. Rozedrgana emocjonalnie dziewczyna ma problemy z koncentracją. Stawką jest nie tylko egzamin dojrzałości, ale zagraniczne stypendium na uniwersytecie w Cambridge, który zależy od wysokości średniej maturalnych ocen. Jej wyjazd zaczyna wisieć na włosku. Pomocną dłoń wyciąga komendant lokalnej policji, przyjaciel Romea z dzieciństwa. Pogada z kim trzeba, uruchomi kontakty w komisji egzaminacyjnej w zamian za szybsza operację szanowanego wśród społeczności wuja jednego z policjantów. Przysługa za przysługę. Chcąc nie chcąc, Romeo wikła się w pajęczynę wzajemnych zależności i układów, od których tak bardzo chce ochronić własną córkę.
Ma się zresztą wrażenie, że dziewczyna jest wypychana z Rumunii przez rodziców trochę na siłę. Ci po zmianach demokratycznych zdecydowali się wrócić do kraju licząc i wierząc, że w ojczyźnie wiele się zmieni. Zawód transformacji i wyczerpanie walką z pozostałościami systemu widać jednak w Romeo na każdym kroku. Przyjęta przez Mungiu mało optymistyczna perspektywa to zresztą najbardziej z osobistych ujęć, jakich doświadczamy w „Egzaminie”. Rumuński reżyser, jak każdy zatroskany rodzic, zastanawia się bowiem nad rzeczywistością świata, w jakim przyjdzie żyć jego dzieciom. Wykreowanie jak najlepszych warunków i szans to praca nie następnego, ale obecnego pokolenia. Wszelkie odstępstwa od moralnego systemu wartości czy służenie własnej korzyści, pogłębia tylko obecny stan. Brak długofalowego myślenia wśród każdego z członków społeczeństwa sprawia, ze ten krąg zależności, nepotyzmu i wzajemnie akceptowanej korupcji nigdy nie będzie miał końca.
Tak jak szybko będzie rozpadać się zawarty układ, podszyty zresztą wieloma moralnymi wątpliwościami, tak szybko Romeo uzmysłowi sobie wartość alegorii, którą Mungiu przemycił w pierwszym kadrze „Egzaminu”. Dobro jednostki ponad dobro ogółu, choć to mocno kapitalistyczne, zachodnie i nowoczesne, nie zawsze jest najwłaściwszą obraną drogą. I nawet jeśli powinniśmy wyciągać nauki z błędów naszych ojców i matek, mamy wciąż prawo, aby popełniać je na własną odpowiedzialność. Bo żadna ucieczka nigdy nie jest rozwiązaniem.
koniec
30 lipca 2016
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Oscars 2017 so Sundance
Wojciech Lewandowski

27 IV 2017

Nagrody Amerykańskiej Akademii Sztuki i Wiedzy filmowej mimo niesłabnącej opinii najbardziej politycznych nagród Hollywood, z roku na rok zdają się robić coraz bardziej kameralne. Tak jak rok temu wyrazem irytacji stały się posty z hasztagiem – Oscarssowhite, tak teraz najlepszym opisem oskarowej stawki jest #Oscars2017soSundance.

więcej »

Wielkopostne podpłomyki
Wojciech Lewandowski

25 IV 2017

Po latach strzelanin, pościgów, biografii większych niż życie i formalnego uniesienia i energii, Scorsese ponownie wraca do swojej samotni, gdzie przyklęka i rozpoczyna modlitwę z Bogiem. Nie krzyczy jednak, nie unosi się pychą ani nie drwi. W skupieniu kontempluje i milczy.

więcej »

East Side Story: A Anna Karenina żyła długo i szczęśliwie…
Sebastian Chosiński

23 IV 2017

Władimir Bortko nie powinien już kręcić melodramatów. Ani ubranych w kostium historyczny, ani w sensacyjno-szpiegowski. Ba! nawet od jak najbardziej współczesnych, obyczajowych historii miłosnych powinien trzymać się z daleka. Ma zwyczajnie zbyt ciężką, toporną rękę, aby z finezją oddać zawiłości relacji międzyludzkich. Czego dobitnym dowodem najnowsze dzieło cenionego przed laty reżysera – „O miłości”.

więcej »

Polecamy

Co ludzie powiedzą?

Dobry i Niebrzydki:

Co ludzie powiedzą?
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

One woman show
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Pieprzeni kamikadze w kalifornijskim raju
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Pancerz bez ducha
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Małpa musi się pobrudzić
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Dysfunkcyjna rodzina w podróży, czyli rzeźnia, która wzrusza
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Zabić jelenia gołymi rękami i wyrecytować Konstytucję przez sen
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

You complete me!
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Oscary intymne i okruchy życia
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

„Wstręt” w baletkach, czyli prawdziwa sztuka rodzi się w bólach
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Zobacz też

Z tego cyklu

Nie wierz nigdy kobiecie, dobrą radę ci dam…
— Kamil Witek

Smartfon prawdę ci powie
— Kamil Witek

Fanatyk
— Kamil Witek

Będąc młodą lekarką…
— Kamil Witek

Tegoż twórcy

Esensja ogląda: Grudzień 2013 (5)
— Sebastian Chosiński, Karolina Ćwiek-Rogalska, Jarosław Loretz

Co nam w kinie gra: Za wzgórzami
— Urszula Lipińska, Kamil Witek, Zuzanna Witulska

12. T-Mobile Nowe Horyzonty: Dzień czwarty
— Patrycja Rojek, Kamil Witek, Zuzanna Witulska

Porażająco smutny film
— Michał Kubalski

Tegoż autora

Porażki i sukcesy 2016, czyli filmowe podsumowanie roku
— Piotr Dobry, Gabriel Krawczyk, Jarosław Robak, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Remanent filmowy 2016
— Sebastian Chosiński, Gabriel Krawczyk, Jarosław Loretz, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Tydzień z życia kierowcy
— Kamil Witek

Gwiezdny pył
— Kamil Witek

7. American Film Festival: Siedmiu wspaniałych
— Kamil Witek

7. American Film Festival: Dream Baby Dream
— Kamil Witek

7. American Film Festival: Znaczy kapitan
— Kamil Witek

7. American Film Festival: Rain Man
— Kamil Witek

Trzęsienie ziemi
— Kamil Witek

Who Watches the Watchmen?
— Kamil Witek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.