Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
dzisiaj: 27 lipca 2017
w Esensjopedii w Esensji w Google

16. T-Mobile Nowe Horyzonty: Nie wierz nigdy kobiecie, dobrą radę ci dam…

Esensja.pl
Esensja.pl
„Służąca” składa się z wielu filmowych warstw. W syntezie form, stylów i faktur jest miejsce na wielopoziomowe intrygi, zdrady, sugestywną erotykę i przeszywające bólem obrazy tortur. Dość powiedzieć, że to zgrabny mariaż kina wielu gatunków i feministycznego manifestu. I jak tu nie wielbić Park Chan-wooka?

Chan-wook Park
‹Służąca›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułSłużąca
Tytuł oryginalny아가씨 [Ah-ga-ssi]
Dystrybutor Gutek Film
Data premiery4 listopada 2016
ReżyseriaChan-wook Park
ZdjęciaChung-hoon Chung
Scenariusz
ObsadaMin-hee Kim, Jung-woo Ha, Tae Ri Kim, Jin-woong Jo, So-ri Moon, Hae-suk Kim
MuzykaYeong-wook Jo
Rok produkcji2016
Kraj produkcjiKorea Południowa
Czas trwania144 min
WWW
Gatunekdramat, melodramat
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj w
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Zobacz w
Wizyta w Ameryce („Stoker”) nie zepsuła koreańskiego mistrza. W „Służącej” wytrawnie rozsmakowuje się w gatunkowo-fabularnej złożoności budowanej opowieści. Zręcznymi chwytami ogrywa narracyjne zwroty i pętle. Cieszy oczy rozmachem inscenizacji, wymuskanymi kadrami, pocztówkowymi plenerami. W każdym z trzech aktów opowieści serwuje co najmniej kilka celuloidowych dzieł sztuki.
Jesteśmy w latach 30. XX wieku, w okupowanej przez Japonię Korei. Przystojny hochsztapler chce uwieść arystokratyczną spadkobierczynię sporej fortuny by potem, ogłaszając jej obłąkanie, uciec ze zdobytym majątkiem. Aby plan miał większe szanse powodzenia „hrabia” Fujiwara nie tylko będzie dwoił się i troił w zdobyciu serca pani Hideko. Pod przykrywką służącej, do jej rezydencji posyła złodziejkę Sook-He. Wychowana od dziecka wśród oszustów i handlarzy żywym towarem dziewczyna ma jeden wyznaczony cel: musi zrobić wszystko, by dama zakochała się w swoim adoratorze. Podsycać uczucie do samozwańczego hrabiego, podszeptywać o jego zaletach i nie odpuszczać jej na krok. Lecz już pierwszy kontakt między kobietami podda w wątpliwość tezę, że uczucia są czymś, czym można dowoli manipulować.
Kto choć odrobinę zetknął się z dorobkiem reżysera, ten wie, że w ambicjach autora trylogii zemsty nie leży jedynie opowiedzenie zafałszowanego love story. Park Chan-wook przenosząc książkową „Złodziejkę” z wiktoriańskiej Anglii do okupowanej Korei, nie wykazał się zresztą dezynwolturą dla literackiego pierwowzoru. W gamie epokowych konwenansów i patriarchalnych napiętych reguł, odnalazł idealną formę do zagięcia w swoją stronę perspektywę opowieści. W postaci Hideko i jej otoczenia jaskrawo uwypuklił kontrasty, krytykowanego przez siebie niemal od zawsze, świata elit. Arystokratka od dziecka szkoliła się w sztuce właściwej dykcji i eleganckiej wymowy. Swojego talentu i umiejętności nie przeznacza jednak na porywanie wysoko urodzonego towarzystwa lekturą któregoś z mistrzów światowej literatury. Trzymający ją twardą ręką apodyktyczny wuj starannie wyszkolił kobietę w innym celu. Dla własnej perwersyjnej przyjemności, jak i dla zebranych przez siebie dżentelmenów, każe damie czytać sprośne powieści pornograficzne. Gdy w książkach zabraknie erotycznych rycin – Hideko jeszcze obficiej karmi wyobraźnię mężczyzn, odgrywając obrazowo lubieżne sceny z drewnianym manekinem.
Pomylą się jednak ci, którzy ograniczą swój werdykt na temat „Służącej” do nazwania jej w gruncie rzeczy historią o ukrytych pragnieniach tylko jednego gatunku. Łącząca skrajności tak wizualne jak i fabularne opowieść służy Park Chan-wookowi za wdzięczny materiał do pochylenia się nad uniwersalnym zazdrosnym marzeniem ucieczki ku nieuchwytności. Niezależnie od perspektywy, każdy marzy tu o wejściu w czyjeś buty. Spolegliwi Koreańczycy chcą za wszelką cenę stać się jak najbardziej japońscy. Nisko urodzeni marzą o życiu i dobrobycie zarezerwowanym dla elit. Otoczona luksusami dama pragnie wyrwania się ze swojej złotej arystokratycznej klatki.
Perspektywa to zresztą jeden z tych filmowych mechanizmów, które w „Służącej” nie będą miały twardego i z góry narzuconego umocowania. W grze wzajemnych pozorów, opowiadające na zmianę historię protagonistki szybką wymkną się ze schematu ofiar patriarchalnego świata mężczyzn. Z bezbarwnej Hideko wyjdzie niezłe ziółko, naiwna Sook-He także będzie mieć sporo za uszami. Zachwycony swego czasu twórczością Koreańczyka Quentin Tarantino, czerpiący zresztą mocno z azjatyckiej kultury filmowej, nie bez przyczyny mawia, że choć kobiety doznają na ekranie wiele krzywdy, to same również potrafią nieźle się odgryźć. Są niebezpieczne, w okrucieństwie i bezwzgledności chwilami przewyższają mężczyzn. Park Chan-wook mógłby tylko temu przyklasnąć.
koniec
4 sierpnia 2016
dodajdo

Komentarze

04 VIII 2016   16:20:49

I jak tu się z Tobą nie zgodzić :-)
http://wyjace50.blogspot.com/2016/07/z-mojej-filmowej-poki-krymina-lgbt-z.html

16 XI 2016   12:22:36

Moje wrażenia po seansie są mniej entuzjastyczne. Może to kwestia znajomości literackiego pierwowzoru lub poprzednich filmów, nakręconych na jego podstawie, a może zbytnia dosłowność historii. Bardzo nisko oceniam grę aktorki w roli Hideko oraz aktorów, odtwarzających role apodyktycznego wuja i fałszywego hrabiego. Zdegustowały mnie sceny erotyczne, przypominające obrazy z niskobudżetowych filmów pornograficznych i scena końcowa (w piwnicy), która bardziej śmieszy niż straszy. A pomyśleć, że kilkanaście lat temu nakręcono takie "Milczenie owiec", w którym jeden grymas na twarzy Hannibala Lectera mroził tłumy.

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

East Side Story: Aurora – dwie śpiące królewny
Sebastian Chosiński

23 VII 2017

Któż nie pamięta „Bikiniarzy”, jednego z najlepszych rosyjskich filmów ubiegłej dekady? Po ośmiu latach jego reżyser, Walerij Todorowski, postanowił po raz kolejny uczynić bohaterami swojego dzieła ludzi młodych, dopiero wkraczających w dorosłość, a już stających przed ważnymi życiowymi wyborami. Jako że fabuła wpisana została w świat uczniów szkoły baletowej, tytuł wydaje się jak najbardziej uzasadniony – „Bolszoj”.

więcej »

Transatlantyk 2017: Sery, wina, trufle i crème brûlée
Konrad Wągrowski

20 VII 2017

Jeśli szukacie dojrzałego i ambitnego dzieła filmowego, „Paryż może poczekać” raczej nie spełni waszych oczekiwań. Jeśli jednak frajda obcowania z pięknem francuskich pejzaży, urokami francuskiej kuchni i Diane Lane są dla was wystarczającymi powodami, by pójść do kina, istnieje duża szansa, że seans będzie przyjemnością.

więcej »

Transatlantyk 2017: Śmierć indiańskiej dziewczyny
Konrad Wągrowski

18 VII 2017

„Wind River” to znakomity kryminał o morderstwie w indiańskim rezerwacie z solidnie przepracowanym społecznym tłem. Jego twórca, Taylor Sheridan, okazał się być nie tylko aktorskim przystojniakiem, ciekawym scenarzystą, ale swój drugi film potrafi wyreżyserować jakby miał w tym 30 lat doświadczenia.

więcej »

Polecamy

Baby jest jakiś inny

Dobry i Niebrzydki:

Baby jest jakiś inny
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Ove chce się zabić
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Gdy zajrzy w oczy widmo korozji…
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Pod skorupą
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Życie zaczyna się po sześćdziesiątce
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Superheroina nie z „Playboya”
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Oliver Twist i wybuchające siusiaki
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Jessica Chastain lobbuje u króla ciepłokluchowego kina
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Denzel jak wino
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Ksenomorfy pod prysznicem
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Zobacz też

Inne recenzje

Esensja ogląda: Grudzień 2016 (6)
— Sebastian Chosiński, Piotr Dobry, Jarosław Robak

Z tego cyklu

Za wszelką cenę
— Kamil Witek

Smartfon prawdę ci powie
— Kamil Witek

Fanatyk
— Kamil Witek

Będąc młodą lekarką…
— Kamil Witek

Tegoż twórcy

Esensja ogląda: Sierpień 2013 (1)
— Sebastian Chosiński, Jakub Gałka, Jarosław Loretz, Joanna Pienio, Małgorzata Steciak

Esensja ogląda: Lipiec 2013 (2)
— Karolina Ćwiek-Rogalska, Jarosław Loretz, Agnieszka Szady, Konrad Wągrowski

Sen o przebudzeniu
— Ewa Drab

Esensja ogląda: Maj 2013 (3)
— Sebastian Chosiński, Grzegorz Fortuna, Jakub Gałka, Kamil Witek

Malowana lala
— Przemysław Ćwik

Kafka, ale bez papierosa
— Bartosz Sztybor

Tegoż autora

Mistrz kierownicy ucieka
— Kamil Witek

Esensja ogląda: Czerwiec 2017 (5)
— Sebastian Chosiński, Kamil Witek

Esensja ogląda: Czerwiec 2017 (4)
— Marcin Mroziuk, Kamil Witek

Esensja ogląda: Czerwiec 2017 (3)
— Kamil Witek

Esensja ogląda: Czerwiec 2017 (2)
— Jarosław Loretz, Marcin Mroziuk, Kamil Witek

Porażki i sukcesy 2016, czyli filmowe podsumowanie roku
— Piotr Dobry, Gabriel Krawczyk, Jarosław Robak, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Remanent filmowy 2016
— Sebastian Chosiński, Gabriel Krawczyk, Jarosław Loretz, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Tydzień z życia kierowcy
— Kamil Witek

Gwiezdny pył
— Kamil Witek

7. American Film Festival: Siedmiu wspaniałych
— Kamil Witek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.