Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
dzisiaj: 27 lipca 2017
w Esensjopedii w Esensji w Google

7. American Film Festival: Znaczy kapitan

Esensja.pl
Esensja.pl
W kraju przesiąkniętym znużeniem w temacie katastrof lotniczych, przeniesienie na duży ekran „Cudu na rzece Hudson” może być całkiem skuteczną odtrutką. Choć w „Sullym” pojawiają się tak dobrze wszystkim znane synonimy dramatycznych komend jak „Pull Up”, „Terrain Ahead”, czy rozbieżności w przebiegu lądowania, to w filmie Clinta Eastwooda stanowią jedynie tło dla odmalowania codziennego ludzkiego heroizmu.

Clint Eastwood
‹Sully›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułSully
Dystrybutor Warner Bros
Data premiery2 grudnia 2016
ReżyseriaClint Eastwood
ZdjęciaTom Stern
Scenariusz
ObsadaTom Hanks, Anna Gunn, Laura Linney, Aaron Eckhart, Sam Huntington, Autumn Reeser, Jerry Ferrara, Jeff Kober
MuzykaChristian Jacob
Rok produkcji2016
Kraj produkcjiUSA
Gatunekbiograficzny, dramat
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj w
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Zobacz w
Każdy, kto choć raz leciał samolotem z pewnością kojarzy litanijną instrukcję bezpieczeństwa wygłaszaną przez załogę przed każdym lotem. Maski z tlenem pojawią się przy spadku ciśnienia. Światła w podłodze poprowadzą do najbliższego wyjścia. W przypadku lądowania na wodzie – co jest mało prawdopodobnie - należy założyć kamizelkę umieszczoną pod własnym fotelem. 15 stycznia 2009 roku to co niemal niemożliwe, stało się udziałem 155 członków lotu 1549 z Nowego Jorku do Charlotte.
Gdy kapitan Chesley Sullenberger lądował awaryjnie na rzece Hudson, od startu minęło ledwie kilka minut, które sprawnie przekuto w półtoragodzinny film. Wrzucone do niego składniki kreujące dramat nie powinny być dla nikogo zaskoczeniem. Wszak danie o smaku bohatera w amerykańskim sosie znane jest co najmniej od czasów, kiedy wąsy dzielnego kapitana Sully’ego nie były jeszcze przyprószone nestorską siwizną. Dlatego nawet, jeśli bohaterski czyn wydaje się obiektywnie bezsprzeczny, laurka na cześć kapitana i jego załogi będzie musiała swoje odczekać.
Czy oba silniki na pewno uległy zniszczeniu? Czy lądowanie na rzece było jedynym możliwym rozwiązaniem? W filmie Eastwooda obowiązkowe wątpliwości pojawiają się niemal jak od linijki. Pierwotna ekstaza mediów miesza się z chłodnym przyjęciem ryzykownego wyczynu przez twardogłową komisją wypadków lotniczych. W ogranej metodzie nie czuć jednak smaku przeżutego na wiele sposobów filmowego mięsa. W znakomitym „Locie 93” - mimo oczywistego finału - kciuki aż bolały od zaciskania ich za pasażerów. Tu owa zależność jest odwrócona, bo w dwukrotnie odegranej, wyśmienitej rekonstrukcji lotu, los uczestników wydaje się niepewny do samego końca. Nawet jeśli jest on znany każdemu nie tylko w Ameryce. Eastwood bowiem solidnie przeszedł przez przebieg zdarzenia, wykonując przy okazji kawałek przyzwoitej reżyserskiej roboty. Postawił na kino broniące się emocjami, podgrzewając je z wyczuciem w ich szczytowym punkcie. Zarazem nie stłamsił filmowym wzornikiem samych postaci, które nie potrzebowały ingerencji by swą autentyczną fakturą idealnie wpasować się w ramy fabularnego scenariusza.
„Ukryształowienie” głównego bohatera, które tak uwierało w „Snajperze”, w osobie kapitana Sully’ego jest zresztą wartością budującą rzetelność bohatera. Kapitan to ciepły, sympatyczny i rodzinny mężczyzna. Opanowany i opiekuńczy. Nawet gdy wypije wymyślonego na jego cześć drinka, zostawi napiwek barmanowi, rozentuzjazmowanemu spotkaniem z bohaterem dnia. Już na pierwszy rzut oka to profesjonalista i dżentelmen w każdy calu, stąd stawiany mu pomnik, w opozycji do legendy pokiereszowanego wojną żołnierza, ma znacznie wiarygodniejsze i przyswajalne bez zgrzytu fundamenty.
Hanks w metodzie aktorskiej nie stosuje ekspresyjnych emocji, bo takie też nie odzwierciedlałyby odtwarzanego oryginału. Dramat kapitana portretuje w sposób uczciwy, dając występ stonowany i skromny, lecz w pełni godny niespodziewanego narodowego bohatera. Bo rolą filmu Eastwooda jest nie szukanie sensacji wokół pamiętnego lotu, tylko wierne odtworzenie krzepiących uczuć, jakie ówcześnie wywołał dowodzący lotem 1549. Kapitan Sully wraz z załogą i służbami ratunkowymi swym wyczynem nie podzielił, lecz podniósł na duchu amerykańskie społeczeństwo, żyjące w drżącej obawie o kolejne dramaty związane z katastrofą lotniczą. Co prawda może bez zastosowania równie drastycznych środków, ale mam wrażenie, że także i my, w kontekście narodowego sporu, życzylibyśmy sobie o wiele więcej równie pogodnych emocji.
koniec
30 października 2016
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

East Side Story: Aurora – dwie śpiące królewny
Sebastian Chosiński

23 VII 2017

Któż nie pamięta „Bikiniarzy”, jednego z najlepszych rosyjskich filmów ubiegłej dekady? Po ośmiu latach jego reżyser, Walerij Todorowski, postanowił po raz kolejny uczynić bohaterami swojego dzieła ludzi młodych, dopiero wkraczających w dorosłość, a już stających przed ważnymi życiowymi wyborami. Jako że fabuła wpisana została w świat uczniów szkoły baletowej, tytuł wydaje się jak najbardziej uzasadniony – „Bolszoj”.

więcej »

Transatlantyk 2017: Sery, wina, trufle i crème brûlée
Konrad Wągrowski

20 VII 2017

Jeśli szukacie dojrzałego i ambitnego dzieła filmowego, „Paryż może poczekać” raczej nie spełni waszych oczekiwań. Jeśli jednak frajda obcowania z pięknem francuskich pejzaży, urokami francuskiej kuchni i Diane Lane są dla was wystarczającymi powodami, by pójść do kina, istnieje duża szansa, że seans będzie przyjemnością.

więcej »

Transatlantyk 2017: Śmierć indiańskiej dziewczyny
Konrad Wągrowski

18 VII 2017

„Wind River” to znakomity kryminał o morderstwie w indiańskim rezerwacie z solidnie przepracowanym społecznym tłem. Jego twórca, Taylor Sheridan, okazał się być nie tylko aktorskim przystojniakiem, ciekawym scenarzystą, ale swój drugi film potrafi wyreżyserować jakby miał w tym 30 lat doświadczenia.

więcej »

Polecamy

Baby jest jakiś inny

Dobry i Niebrzydki:

Baby jest jakiś inny
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Ove chce się zabić
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Gdy zajrzy w oczy widmo korozji…
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Pod skorupą
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Życie zaczyna się po sześćdziesiątce
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Superheroina nie z „Playboya”
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Oliver Twist i wybuchające siusiaki
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Jessica Chastain lobbuje u króla ciepłokluchowego kina
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Denzel jak wino
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Ksenomorfy pod prysznicem
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Zobacz też

Inne recenzje

7. American Film Festival: Siedmiu wspaniałych
— Kamil Witek

Z tego cyklu

Siedmiu wspaniałych
— Kamil Witek

Dream Baby Dream
— Kamil Witek

Rain Man
— Kamil Witek

Tegoż twórcy

To mógł być dobry film
— Konrad Wągrowski

Medium z wyboru
— Krzysztof Czapiga

SPF – Subiektywny Przegląd Filmów (16)
— Jakub Gałka

Mrzonki samotnika
— Ewa Drab

SPF – Subiektywny Przegląd Filmów (1)
— Jakub Gałka

Szukajcie, a znajdziecie?
— Piotr Czerkawski

Emocjonalny nokaut
— Konrad Wągrowski

Krew i woda
— Kamila Sławińska

Tegoż autora

Mistrz kierownicy ucieka
— Kamil Witek

Esensja ogląda: Czerwiec 2017 (5)
— Sebastian Chosiński, Kamil Witek

Esensja ogląda: Czerwiec 2017 (4)
— Marcin Mroziuk, Kamil Witek

Esensja ogląda: Czerwiec 2017 (3)
— Kamil Witek

Esensja ogląda: Czerwiec 2017 (2)
— Jarosław Loretz, Marcin Mroziuk, Kamil Witek

Porażki i sukcesy 2016, czyli filmowe podsumowanie roku
— Piotr Dobry, Gabriel Krawczyk, Jarosław Robak, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Remanent filmowy 2016
— Sebastian Chosiński, Gabriel Krawczyk, Jarosław Loretz, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Tydzień z życia kierowcy
— Kamil Witek

Gwiezdny pył
— Kamil Witek

Trzęsienie ziemi
— Kamil Witek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.