Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 11 grudnia 2017
w Esensji w Esensjopedii

Filmy

Magazyn CLXXI

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Skapiec.pl

Nowości

kinowe

więcej »

dvd i blu-ray (wybrane)

więcej »

Zapowiedzi

kinowe

więcej »

dvd i blu-ray (wybrane)

więcej »

Zoolog w opałach

Esensja.pl
Esensja.pl
„Fantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć” to znakomity film dla wszystkich: miłośników uniwersum Harry’ego Pottera, widzów rozczarowanych ekranizacjami książek Rowling oraz ludzi, którzy z tym cyklem nigdy się nie zetknęli.

David Yates
‹Fantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułFantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć
Tytuł oryginalnyFantastic Beasts and Where to Find Them
Dystrybutor Warner Bros
Data premiery18 listopada 2016
ReżyseriaDavid Yates
ZdjęciaPhilippe Rousselot
Scenariusz
ObsadaEzra Miller, Eddie Redmayne, Colin Farrell, Ron Perlman, Jon Voight, Samantha Morton, Gemma Chan, Katherine Waterston
Rok produkcji2016
Kraj produkcjiUSA, Wielka Brytania
CyklHarry Potter, Fantastyczne zwierzęta
Gatunekfamilijny, fantasy, przygodowy
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj w
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Zobacz w
Znakomity pomysł: wymyśleć fabułę osadzoną w świecie stworzonym przez J. K. Rowling, z dorosłymi w rolach głównych i na dodatek w innej epoce: Nowy Jork w roku 1926 to atrakcja sama w sobie. Efekty specjalne doskonale posłużyły pokazaniu miasta z tamtych lat – no, ale dobre efekty w obecnych wysokobudżetowych produkcjach to już standard oczekiwany przez każdego widza, trzeba więc uwieść publikę czymś innym. W tym wypadku dobrze sprawdziła się sama opowieść, a jeszcze lepiej – niesamowity nastrój. Jak wiadomo, najbardziej przerażający jest potwór, którego nie widać, i scenarzysta starannie odrobił tę lekcję. Poczucie zagrożenia ze strony nieznanego agresora potęgowane jest jego niesamowitą, niszczycielską siłą i tym, jak wyglądają ofiary. Jednak najmroczniejsze, bo zupełnie niemagiczne, są sceny z Mary Lou Barebone, prowadzącą prywatny sierociniec i prywatną krucjatę przeciwko czarodziejom – choć w ich istnienie wiele osób nawet nie wierzy. Fanatyzm dowolnego rodzaju sam w sobie jest wystarczająco paskudny, a tu w dodatku ofiarą padają głównie bite i zastraszane dzieci.
W tle opowieści pokazano realia amerykańskie z 1926 roku: uliczni kaznodzieje, ponure fabryki, prohibicję, nielegalny bar z goblinią śpiewaczką przypominającą Josephine Baker (swoją drogą, cudna scenka) czy inną gwiazdę kabaretową z tamtej epoki i wreszcie dodający ludziom ducha „amerykański sen” o otworzeniu niewielkiego, ale dochodowego interesu.
Oprócz fabuły dużo filmowi dali odpowiednio dobrani aktorzy, szczególnie Katherine Waterston grająca młodą, pełną zapału czarodziejkę, która w momentach ryzykowania życia jest naprawdę bardzo realistycznie przestraszona. Eddie Redmayne jako odrobinę niedopasowany do świata zoolog również wypadł dobrze, a już Ezra Miller w drugoplanowej roli połamanego psychicznie wychowanka sierocińca to kreacja wręcz konkursowa. Problemem dla mnie była natomiast druga ważna postać kobieca, pokazana zaskakująco niekonsekwentnie: raz seksowna idiotka, to z kolei całkiem bystra pracownica dużej instytucji. Twórcy chyba chcieli stworzyć ładną i niegłupią panienkę, która potrafi skutecznie zatrzepotać rzęsami w trudnej sytuacji, jednak w efekcie miałam wrażenie, że Queenie jest trochę niespełna rozumu.
Jak przystało na film ze zwierzętami w tytule, niezwykłych stworzeń jest tam istotnie dużo – niektóre ważne dla fabuły, inne będące zabawnym lub efektownym przerywnikiem. Może niektóre sceny są przydługie, zwłaszcza próba schwytania samicy stwora podobnego do nosorożca, ale za to prywatny laur przyznaję grafikowi, który wymyślił gadopodobne czworonogi z pyskami jak ukwiały.
Mimo pewnego pęknięcia pomiędzy fragmentami „zoologicznymi” i „społeczno-politycznymi”, kiedy pojawiły się napisy końcowe, poczułam się jak obudzona ze snu. Tego właśnie oczekuję po kinie fantastycznym.
koniec
20 listopada 2016
dodajdo

Komentarze

11 IV 2017   18:22:37

Katherine Waterston z koleim moim zdaniem całkowicie się nie popisała i razem z Eddiem tworzą niesamowicie wypraną z wszelkiego charakteru parę pierwszoplanową (a chemii między nimi jak na lekarstwo albo jeszcze mniej). Queenie moim zdaniem kradnie swojej filmowej siostrze każdą scenę i bynajmniej nie jest (według mnie) ani idiotką ani kimś "niespełna rozumu"- mówimy o postaci która czyta innym w myślach, więc pewne zakręcenie jest tutaj jak najbardziej na miejscu. Nie zapominajmy też o prawdziwej gwieździe: Kowalskim, który niesie na swoich mugolskich plecach cały film.

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

East Side Story: Skandal?… Wiele hałasu o nic!
Sebastian Chosiński

10 XII 2017

Nazwisko reżysera Aleksieja Uczitiela i podjęty temat – czyli rzekomy romans cara Mikołaja II Romanowa i primabaleriny petersburskiego Teatru Maryjskiego Krzesińskiej – sprawiały, że po „Matyldzie” można było spodziewać się naprawdę dużo. Niestety, cały potencjał tkwiący w tej opowieści został zmarnowany, utopiony we łzach ckliwego melodramatu, na dodatek prawdopodobnie daleko odbiegającego od prawdy historycznej.

więcej »

Esensja ogląda: Grudzień 2017 (1)
Piotr Dobry, Jarosław Loretz, Marcin Mroziuk

4 XII 2017

W dzisiejszej edycji „Esensja ogląda” trzy tytuły – wydania DVD „Baby Drivera” i nowej „Mumii” oraz „Małi mężczyźni”.

więcej »

East Side Story: Zdążyć przed Amerykanami
Sebastian Chosiński

3 XII 2017

W ostatnich latach nastąpił w Rosji prawdziwy wysyp filmów o podboju kosmosu. Co ciekawe, wszystkie dotyczą epoki… Związku Radzieckiego, co w pewnym sensie potwierdza teorię, że po upadku Kraju Rad w tej dziedzinie ojczyzna Władimira Putina niczego szczególnego już nie dokonała. „Salut 7” Klima Szypienki opowiada o rzeczywistych, bardzo dramatycznych wydarzeniach, jakie miały miejsce w 1985 roku, i jest swoistą odpowiedzią na „Apollo 13” Rona Howarda.

więcej »

Polecamy

Podręczne z Kairu

Dobry i Niebrzydki:

Podręczne z Kairu
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Atak paniki
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Coco jest spoko, ale czy to kolejne arcydzieło?
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Czeska babcia w roli Kaja
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Męska wrażliwość nie ma racji bytu
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

To nie Ragnarok, tylko Ragnaroczek
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Grimm Girl, czyli diabeł tkwi w szczegółach
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

#MeToo według Kinga
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Ludzie bez duszy, replikanci bez ciała
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Kobieta na rozdrożu
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Zobacz też

Inne recenzje

Esensja ogląda: Maj 2017
— Jarosław Loretz, Marcin Mroziuk

Tegoż twórcy

Esensja ogląda: Maj 2017
— Jarosław Loretz, Marcin Mroziuk

Potencjał poszedł się bujać. Na lianach
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Koniec wieńczy dzieło?
— Ewa Drab

Czarodzieje idą na wojnę
— Tomasz Markiewka

Koniec dzieciństwa
— Mateusz Kowalski

Okupacja zła
— Ewa Drab

Cierpki posmak zdrady
— Ewa Drab

Inna magia
— Przemysław Romański

Zadyszka czarodzieja
— Tomasz Markiewka

Czarodziejski mix
— Ewa Drab

Tegoż autora

Tu potrzebne są rozwiązania systemowe
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Asgard to nie miejsce…
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kobieta kobiecie półwilkiem
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Pejzaż z polem pszenicy i śledztwem
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Muzyka stop!
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Gazeciary
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Z pewnego punktu widzenia
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Dobra robota, robocie
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Niech drozd spoczywa w spokoju
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kosmiczne jaja
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.