Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
dzisiaj: 25 kwietnia 2017
w Esensjopedii w Esensji w Google

Filmy

Magazyn CLXV

Konkursy

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Skapiec.pl

Nowości

kinowe (wybrane)

więcej »

dvd i blu-ray (wybrane)

więcej »

Zapowiedzi

kinowe

więcej »

dvd i blu-ray

więcej »

Na bezludnym statku

Esensja.pl
Esensja.pl
Science fiction czy dramat obyczajowy? „Pasażerowie” są jednym i drugim – opowiedziana historia nie mogłaby zaistnieć w innych warunkach, choć kosmiczne gadżety nie są tu najważniejsze. Najważniejszy jest – jak w każdej dobrej historii – człowiek.

Morten Tyldum
‹Pasażerowie›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPasażerowie
Tytuł oryginalnyPassengers
Dystrybutor UIP
Data premiery25 grudnia 2016
ReżyseriaMorten Tyldum
ZdjęciaRodrigo Prieto
Scenariusz
ObsadaJennifer Lawrence, Chris Pratt, Michael Sheen, Andy Garcia, Laurence Fishburne, Jamie Soricelli, Kimberly Battista, Fred Melamed
MuzykaThomas Newman
Rok produkcji2016
Kraj produkcjiUSA
WWW
Gatunekdramat, melodramat, przygodowy
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj w
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Zobacz w
„Avalon” to wielki statek kosmiczny w kształcie helisy, wiozący 5000 osadników do innego układu planetarnego. Wszystkie systemy mają być tak idealnie niezawodne, że kompania przewozowa nie pofatygowała się wystawieniem choćby symbolicznej wachty. Co doprowadza do sytuacji, gdzie odhibernowany wskutek awarii młody inżynier staje wobec perspektywy spędzenia reszty życia w samotności tak absolutnej, jak absolutne jest zero w skali Kelvina panujące na zewnątrz. Rozbitek na bezludnej wyspie może mieć JAKĄŚ nadzieję na uratowanie, może przynajmniej oswoić sobie zwierzątko. Jim – nie. Czeka go kilkadziesiąt lat życia w luksusowej klatce bez towarzystwa żadnej żywej istoty; jedyną namiastką kontaktu jest konwersacja z androidem-barmanem, zaprogramowanym głównie do prawienia uprzejmych banałów.
Pokusa wybudzenia któregoś ze współpasażerów narasta. Jim walczy z nią wszelkimi sposobami: alkoholem, wysiłkiem fizycznym, nawet niezrealizowaną próbą samobójczą. Chris Pratt przekonująco pokazuje ten dramat. Równie dobra jest Jennifer Lawrence w roli Aurory: kobiety początkowo przerażonej i zrozpaczonej , potem stopniowo oswajającej się z sytuacją i towarzyszem niedoli, a następnie znów strąconej na emocjonalne dno.
Wewnętrzne przeżycia i wzajemne relacje bohaterów są istotą filmu, więc akcja momentami toczy się nieznośnie powoli – szczególnie dla widzów znających zwiastun, który wskazuje, że nastąpi niezwykle burzliwa scena kulminacyjna. Co prawda sam jej przebieg jest dość przewidywalny, ale zarówno aktorzy jak i montażyści stanęli na wysokości zadania: niemal można poczuć wstrząsy kadłuba i żar eksplozji.
Kto zechce, może dopatrywać się w „Pasażerach” treści filozoficznych albo symbolicznych. Ewa i Adam, który jest zarazem wężem? (to skojarzenie podtrzymuje pokazany w ostatniej scenie „rajski ogród”, choć mnie przypomniała się raczej „Laputa” Miyazakiego). Uniwersalna ludzka samotność, gdzie każdy jest wyspą? A może przewrotna sugestia, że zły uczynek może czasem przynieść dobre rezultaty? Wszak w pojedynkę Jim nie byłby w stanie zaradzić krytycznej sytuacji…
Muzyka momentami zbyt natrętnie „tłumaczy” nastrój, za to warstwa wizualna robi wrażenie. W sumie otchłań kosmosu zawsze robi wrażenie, więc nawet jeśli oglądaliśmy „Grawitację”, to i tak mamy się czym zachwycać.
koniec
11 stycznia 2017
dodajdo

Komentarze

18 I 2017   23:07:17

Ten film jest przede wszystkim wariacją na temat 'Titanica'. Są tu: 1. wielki statek 2. przestronne, eleganckie wnętrza (których istnienie jest nie do końca uzasadnione) 3. pasażerowie liczeni w tysiącach 4. historia miłosna 5. różnice klasowe 6. odwaga i poświęcenie 7. kłopoty techniczne statku itd. Jeśli ktoś tych inspiracji nie zauważył, to nie zna się na kinie

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

East Side Story: A Anna Karenina żyła długo i szczęśliwie…
Sebastian Chosiński

23 IV 2017

Władimir Bortko nie powinien już kręcić melodramatów. Ani ubranych w kostium historyczny, ani w sensacyjno-szpiegowski. Ba! nawet od jak najbardziej współczesnych, obyczajowych historii miłosnych powinien trzymać się z daleka. Ma zwyczajnie zbyt ciężką, toporną rękę, aby z finezją oddać zawiłości relacji międzyludzkich. Czego dobitnym dowodem najnowsze dzieło cenionego przed laty reżysera – „O miłości”.

więcej »

Zordon, który puka się w czoło
Przemysław Ciura

22 IV 2017

„Power Rangers” to lekka rozrywka wypieczona jakby według sprawdzonej recepty na domowy torcik. Pulchne ciasto popularnej franczyzy, chrupki wafel efekciarstwa i bita śmietana beztroskiej łupanki po gębach kitowców. Te wszystkie słodkości podlano musztardą terapii grupowej, po czym zamarynowano w dylematach rodem z brukowej fotostory.

więcej »

East Side Story: „Woschod 2” jak „Apollo 13”
Sebastian Chosiński

16 IV 2017

Rosjanie nie mogą ustępować Amerykanom. W niczym. Nie tylko w sferze polityki. Także kinematografii. A zwłaszcza tej jej części, która dotyczy podboju kosmosu. Przecież to Rosjanin był pierwszym człowiekiem, który poleciał w otwartą przestrzeń. To Rosjanin jako pierwszy odbył w niej kilkuminutowy spacer. I o tym właśnie wydarzeniu opowiada oparty na faktach „Czas pionierów” Dmitrija Kisieliowa (i Jurija Bykowa).

więcej »

Polecamy

Co ludzie powiedzą?

Dobry i Niebrzydki:

Co ludzie powiedzą?
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

One woman show
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Pieprzeni kamikadze w kalifornijskim raju
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Pancerz bez ducha
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Małpa musi się pobrudzić
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Dysfunkcyjna rodzina w podróży, czyli rzeźnia, która wzrusza
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Zabić jelenia gołymi rękami i wyrecytować Konstytucję przez sen
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

You complete me!
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Oscary intymne i okruchy życia
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

„Wstręt” w baletkach, czyli prawdziwa sztuka rodzi się w bólach
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Zobacz też

Tegoż twórcy

Imitacja
— Karolina Ćwiek-Rogalska

Esensja ogląda: Czerwiec 2012
— Sebastian Chosiński, Grzegorz Fortuna, Mateusz Kowalski, Alicja Kuciel, Małgorzata Steciak, Agnieszka Szady

Buscemi ma norweskiego bliźniaka!
— Konrad Wągrowski

Tegoż autora

Plaża Omaha, czyli żegnaj, baśni
— Adam Kordaś, Magdalena Kubasiewicz, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Chińscy elfowie i komputerowe orki
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Przygody Czarnego Kapturka w krainie sepii
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Gaijin z rapierem i zwinnopalca lisica
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Zbroja nie jest najważniejsza
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

O półbogu, który chciał mieć szacun na dzielni
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Dogadajcie się najpierw sami
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Popkultura, nauka… i fantastyka też
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Zoolog w opałach
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Uszy do góry!
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.