Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 15 grudnia 2017
w Esensji w Esensjopedii

Na bezludnym statku

Esensja.pl
Esensja.pl
Science fiction czy dramat obyczajowy? „Pasażerowie” są jednym i drugim – opowiedziana historia nie mogłaby zaistnieć w innych warunkach, choć kosmiczne gadżety nie są tu najważniejsze. Najważniejszy jest – jak w każdej dobrej historii – człowiek.

Morten Tyldum
‹Pasażerowie›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
70,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPasażerowie
Tytuł oryginalnyPassengers
Dystrybutor UIP
Data premiery25 grudnia 2016
ReżyseriaMorten Tyldum
ZdjęciaRodrigo Prieto
Scenariusz
ObsadaJennifer Lawrence, Chris Pratt, Michael Sheen, Andy Garcia, Laurence Fishburne, Jamie Soricelli, Kimberly Battista, Fred Melamed
MuzykaThomas Newman
Rok produkcji2016
Kraj produkcjiUSA
WWW
Gatunekdramat, melodramat, przygodowy
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj w
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Zobacz w
„Avalon” to wielki statek kosmiczny w kształcie helisy, wiozący 5000 osadników do innego układu planetarnego. Wszystkie systemy mają być tak idealnie niezawodne, że kompania przewozowa nie pofatygowała się wystawieniem choćby symbolicznej wachty. Co doprowadza do sytuacji, gdzie odhibernowany wskutek awarii młody inżynier staje wobec perspektywy spędzenia reszty życia w samotności tak absolutnej, jak absolutne jest zero w skali Kelvina panujące na zewnątrz. Rozbitek na bezludnej wyspie może mieć JAKĄŚ nadzieję na uratowanie, może przynajmniej oswoić sobie zwierzątko. Jim – nie. Czeka go kilkadziesiąt lat życia w luksusowej klatce bez towarzystwa żadnej żywej istoty; jedyną namiastką kontaktu jest konwersacja z androidem-barmanem, zaprogramowanym głównie do prawienia uprzejmych banałów.
Pokusa wybudzenia któregoś ze współpasażerów narasta. Jim walczy z nią wszelkimi sposobami: alkoholem, wysiłkiem fizycznym, nawet niezrealizowaną próbą samobójczą. Chris Pratt przekonująco pokazuje ten dramat. Równie dobra jest Jennifer Lawrence w roli Aurory: kobiety początkowo przerażonej i zrozpaczonej , potem stopniowo oswajającej się z sytuacją i towarzyszem niedoli, a następnie znów strąconej na emocjonalne dno.
Wewnętrzne przeżycia i wzajemne relacje bohaterów są istotą filmu, więc akcja momentami toczy się nieznośnie powoli – szczególnie dla widzów znających zwiastun, który wskazuje, że nastąpi niezwykle burzliwa scena kulminacyjna. Co prawda sam jej przebieg jest dość przewidywalny, ale zarówno aktorzy jak i montażyści stanęli na wysokości zadania: niemal można poczuć wstrząsy kadłuba i żar eksplozji.
Kto zechce, może dopatrywać się w „Pasażerach” treści filozoficznych albo symbolicznych. Ewa i Adam, który jest zarazem wężem? (to skojarzenie podtrzymuje pokazany w ostatniej scenie „rajski ogród”, choć mnie przypomniała się raczej „Laputa” Miyazakiego). Uniwersalna ludzka samotność, gdzie każdy jest wyspą? A może przewrotna sugestia, że zły uczynek może czasem przynieść dobre rezultaty? Wszak w pojedynkę Jim nie byłby w stanie zaradzić krytycznej sytuacji…
Muzyka momentami zbyt natrętnie „tłumaczy” nastrój, za to warstwa wizualna robi wrażenie. W sumie otchłań kosmosu zawsze robi wrażenie, więc nawet jeśli oglądaliśmy „Grawitację”, to i tak mamy się czym zachwycać.
koniec
11 stycznia 2017
dodajdo

Komentarze

18 I 2017   23:07:17

Ten film jest przede wszystkim wariacją na temat 'Titanica'. Są tu: 1. wielki statek 2. przestronne, eleganckie wnętrza (których istnienie jest nie do końca uzasadnione) 3. pasażerowie liczeni w tysiącach 4. historia miłosna 5. różnice klasowe 6. odwaga i poświęcenie 7. kłopoty techniczne statku itd. Jeśli ktoś tych inspiracji nie zauważył, to nie zna się na kinie

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Poczuć się jak dziesięciolatek
Konrad Wągrowski

14 XII 2017

„Ostatni Jedi” nie jest nowym „Imperium kontratakuje”, nie „wychodzi ze swojej strefy komfortu”, pozostając filmem raczej bezpiecznym, ale jest bardziej efektowny, bardziej złożony i po prostu zwyczajnie lepszy od „Przebudzenia Mocy”.

więcej »

East Side Story: Skandal?… Wiele hałasu o nic!
Sebastian Chosiński

10 XII 2017

Nazwisko reżysera Aleksieja Uczitiela i podjęty temat – czyli rzekomy romans cara Mikołaja II Romanowa i primabaleriny petersburskiego Teatru Maryjskiego Krzesińskiej – sprawiały, że po „Matyldzie” można było spodziewać się naprawdę dużo. Niestety, cały potencjał tkwiący w tej opowieści został zmarnowany, utopiony we łzach ckliwego melodramatu, na dodatek prawdopodobnie daleko odbiegającego od prawdy historycznej.

więcej »

Esensja ogląda: Grudzień 2017 (1)
Piotr Dobry, Jarosław Loretz, Marcin Mroziuk

4 XII 2017

W dzisiejszej edycji „Esensja ogląda” trzy tytuły – wydania DVD „Baby Drivera” i nowej „Mumii” oraz „Małi mężczyźni”.

więcej »

Polecamy

Chwała na wysokości?

Dobry i Niebrzydki:

Chwała na wysokości?
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Podręczne z Kairu
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Atak paniki
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Coco jest spoko, ale czy to kolejne arcydzieło?
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Czeska babcia w roli Kaja
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Męska wrażliwość nie ma racji bytu
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

To nie Ragnarok, tylko Ragnaroczek
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Grimm Girl, czyli diabeł tkwi w szczegółach
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

#MeToo według Kinga
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Ludzie bez duszy, replikanci bez ciała
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Zobacz też

Inne recenzje

Esensja ogląda: Maj 2017
— Jarosław Loretz, Marcin Mroziuk

Tegoż twórcy

Esensja ogląda: Maj 2017
— Jarosław Loretz, Marcin Mroziuk

Imitacja
— Karolina Ćwiek-Rogalska

Esensja ogląda: Czerwiec 2012
— Sebastian Chosiński, Grzegorz Fortuna, Mateusz Kowalski, Alicja Kuciel, Małgorzata Steciak, Agnieszka Szady

Buscemi ma norweskiego bliźniaka!
— Konrad Wągrowski

Tegoż autora

Tu potrzebne są rozwiązania systemowe
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Asgard to nie miejsce…
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kobieta kobiecie półwilkiem
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Pejzaż z polem pszenicy i śledztwem
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Muzyka stop!
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Gazeciary
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Z pewnego punktu widzenia
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Dobra robota, robocie
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Niech drozd spoczywa w spokoju
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kosmiczne jaja
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.