Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 25 listopada 2017
w Esensji w Esensjopedii

Esensja ogląda: Wrzesień 2017 (1)

Esensja.pl
Esensja.pl
W pierwszej wrześniowej edycji „Esensja ogląda” omawiamy dwa filmy kinowe i jedną premierę VOD.
Kino
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Odwet
(2016, reż. Yan England)
Piotr Dobry [50%]
Na początku września do kin wszedł kanadyjski „Odwet” poświęcony ważkiemu problemowi szkolnej homofobii. Wiele sobie po tym tytule obiecywałem, niestety Yan England, znany dotąd głównie jako aktor, reżyser głośnej krótkometrażówki „Henry” i ceremonii oscarowej sprzed czterech lat, nie udźwignął ciężaru zagadnienia.
Film składa się poniekąd z trzech rozdziałów: „bullyingowego” wprowadzenia, sportowego środka i thrillerowego zakończenia, z czego każdy jest do bólu konwencjonalny i owocuje przewidywalną kulminacją, bardziej efekciarską niż efektowną. Co prawda w pierwszej, najbardziej lirycznej części filmu udaje się Englandowi przemycić nieco brutalnej szkolnej rzeczywistości, jednak na dłuższą metę nie potrafi jej uwiarygodnić.
Dialogi bywają drętwe, aktorstwo – raz to sztywne, raz to przesadnie ekstatyczne. Trudno uwierzyć w (życzeniowy) zwrot akcji, gdy atletycznie zbudowany, dość krępy Antoine Olivier Pilon, gwiazda „Mamy” Dolana, okazuje się wybitnym biegaczem, ale większym problemem pozostaje, że aktor nie przekonuje swoją grą, w wielu momentach „puszczoną” niczym w pierwszej lepszej telenoweli.
A i tak bohater Pilona jest tu jedynym niewyciętym z kartonu – szkolni prześladowcy są bardziej jednowymiarowi niż Stifler z „American Pie”, podobnie figury ojca, trenera czy przyjaciółki, wprowadzonej bodaj jedynie dla kobiecego kontrapunktu, pozbawionej choćby szczątkowej historii własnej.
Tak że w temacie homoseksualizmu i dojrzewania w Quebecu polecam raczej wrócić do „C.R.A.Z.Y.” Jean-Marca Valléego.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Auta 3
(2017, reż. Brian Fee)
Marcin Osuch [70%]
Zachęcony dyskusją Dobrego i Niebrzydkiego mając w perspektywie „słomianą” sobotę z synami zaproponowałem seans „Aut 3”. Po krótkiej dyskusji na temat wyższości kontynuacji przygód Zygzaka nad „Kapitanem Majtasem” pojechaliśmy do kina. I nie żałuję. Film zdecydowanie odcina się od sensacyjnej „dwójki” sięgając bezpośrednio do wątków z pierwszego filmu. Czyli pierwsze skrzypce gra McQueen, Złomek schodzi na dalszy plan, powraca (duchem i wspomnieniami) Hudson „Huragan” Hornet. Aby wciągnąć widza, twórcy wprowadzają dwa przewrotne triki, które bardzo dobrze się sprawdzają w tej wyścigowej epopei. Po pierwsze Zygzak jawi się tym razem jako weteran torów wyścigowych. Jeszcze wygrywa ale po piętach zaczynają mu deptać przedstawiciele nowego pokolenia wyścigowców. McQueen nie zakończył kariery będąc u szczytu kariery więc teraz musi się zmierzyć z całkowicie nową sytuacją. Aby jakoś sobie z tym poradzić zaczyna wgryzać się mocniej w historię kariery swojego mentora, Hudsona Horneta. Jednocześnie, w wyniku ciekawie poprowadzonego zbiegu wydarzeń, on sam staje się mentorem. Czyli odwrócenie o sto osiemdziesiąt stopni sytuacji z pierwszej części. Film nie przebija pomysłowością „Aut” ale zapewnia dobrą zabawę. Znajomość historii o początkach kariery Zygzaka McQueena wskazana.
VOD
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
9 życie Louisa Draxa
(2016, reż. Alexandre Aja)
Marcin Mroziuk [50%]
Zdecydowanie najlepiej wypada początek filmu, kiedy tytułowy bohater z dystansem i poczuciem humoru relacjonuje wszystkie nieszczęśliwe wypadki, które przytrafiły mu się w jego krótkim, dziewięcioletnim życiu. Prawdziwy z niego pechowiec, skoro zdążył się już osiem razy otrzeć o śmierć… Wkrótce klimat opowieści staje się poważniejszy, a widzowie zastanawiają się, co naprawdę wydarzyło się w trakcie pikniku z okazji dziewiątych urodzin Louisa. W wyniku upadku z wysokiego klifu chłopiec znajduje się bowiem w stanie śpiączki, jego matka początkowo nie może otrząsnąć się z szoku, ojciec zaś zniknął bez śladu. W świetle przedstawionej wcześniej czarnej serii, której doświadczył Louis, oczywiste jest, że tym razem raczej nie był to jedynie nieszczęśliwy zbieg okoliczności. W kolejnych retrospekcjach poznajemy rozmaite szczegóły wcześniejszego życia rodzinnego Draxów, a równocześnie obserwujemy, jak opiekujący się małym pacjentem doktor Allan Pascal coraz bardziej angażuje się w wyjaśnienie tego, co przytrafiło się Louisowi.
Mogłoby się wydawać, że to całkiem dobry materiał na trzymający w napięciu thriller, ale niestety twórcom trochę zabrakło umiejętności w budowaniu nastroju tajemniczości. Na pierwszy rzut oka poszczególne wątki rozwijają się prawidłowo, a kluczowe informacje są odpowiednio dozowane widzom. Nie trzeba jednak przesadnie wysilać swoich szarych komórek, aby zdecydowanie zbyt wcześnie wpaść na właściwe rozwiązanie całej intrygi, w efekcie czego scena kulminacyjna zwyczajnie nie wywiera aż tak wielkiego wrażenia. Niezbyt przekonująco wypada też pojawienie się na ekranie dziwacznego stwora, gdyż sprawia on wrażenie pochodzącego z zupełnie innej bajki i z tego powodu nie wnosi tak potrzebnej tutaj dawki grozy. Na plus można zaliczyć natomiast samo zakończenie filmu i przyzwoitą grę aktorów (w szczególności na uwagę zasługują zyskujący od początku naszą sympatię Aiden Longworth jako Louis i Jamie Dornan w roli doktora Pascala), którzy jednak z powodu niedoskonałości scenariusza nie mieli zbyt wielkiego pola do popisu.
koniec
12 września 2017
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Hercules Poirot w szarej strefie moralności
Konrad Wągrowski

24 XI 2017

Kenneth Branagh sięga znów po klasyczną opowieść kryminalną, by przybliżyć ją widzom, którzy mogą nie znać ani książki Agathy Christie ani wersji filmowej z 1974 roku, ale decydujące jest chyba to, że powrót do Orient Expressu jemu samemu sprawia wyraźną przyjemność.

więcej »

Tu potrzebne są rozwiązania systemowe
Agnieszka ‘Achika’ Szady

22 XI 2017

Co ma wspólnego Batman z romantyzmem i dlaczego nie pamiętam, z kim walczył w poprzednim filmie? Czyli trochę o „Lidze Sprawiedliwości”, a trochę o superbohaterach w ogólności.

więcej »

Asgard to nie miejsce…
Agnieszka ‘Achika’ Szady

20 XI 2017

…mówił Odyn, a mnie w głowie narzucało się: „…Asgard to stan umysłu”. W każdym razie na pewno stan umysłu twórców trzeciej części przygód Thora był zbliżony do stanu umysłu twórców „Strażników galaktyki”, bo po raz kolejny w Marvel Cinematic Universe pojawiła się komedia. I to dobra!

więcej »

Polecamy

Coco jest spoko, ale czy to kolejne arcydzieło?

Dobry i Niebrzydki:

Coco jest spoko, ale czy to kolejne arcydzieło?
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Czeska babcia w roli Kaja
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Męska wrażliwość nie ma racji bytu
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

To nie Ragnarok, tylko Ragnaroczek
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Grimm Girl, czyli diabeł tkwi w szczegółach
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

#MeToo według Kinga
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Ludzie bez duszy, replikanci bez ciała
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Kobieta na rozdrożu
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Brokeback Mountain z punktu widzenia owiec
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Małpowanie uczłowiecza
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Zobacz też

Z tego cyklu

Listopad 2017 (3)
— Jarosław Loretz, Kamil Witek

Listopad 2017 (2)
— Jarosław Loretz, Marcin Mroziuk

Listopad 2017 (1)
— Jarosław Loretz, Anna Nieznaj

Październik 2017 (3)
— Jarosław Loretz

Październik 2017 (2)
— Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski

Październik 2017 (1)
— Jarosław Loretz, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch

Wrzesień 2017 (3)
— Jarosław Loretz

Wrzesień 2017 (2)
— Jarosław Loretz, Marcin Mroziuk

Sierpień 2017 (1)
— Sebastian Chosiński, Piotr Dobry

Lipiec 2017 (3)
— Sebastian Chosiński, Jarosław Loretz

Tegoż twórcy

Miłość ci wszystko wybaczy
— Gabriel Krawczyk

Rybosaurus returnus
— Jarosław Loretz

Agent Bauer w Krainie Zbuntowanych Luster
— Konrad Wągrowski

Tegoż autora

Dobry i Niebrzydki: Coco jest spoko, ale czy to kolejne arcydzieło?
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Tintin nienarysowany
— Marcin Osuch

Esensja czyta dymki: Listopad 2017 (3)
— Marcin Mroziuk, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Mała Esensja: Więcej czarów
— Marcin Mroziuk

Dobry i Niebrzydki: Czeska babcia w roli Kaja
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Esensja czyta dymki: Listopad 2017 (2)
— Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Rozmowy z morderczynią
— Marcin Mroziuk

Dobry i Niebrzydki: Męska wrażliwość nie ma racji bytu
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Esensja czyta dymki: Listopad 2017 (1)
— Marcin Mroziuk, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Niech szlag trafi paradoksy czasowe
— Marcin Osuch

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.