Liv Ullman jest najbardziej znane ze swoich ról w filmach Ingmara Bergmana. Grała role psychologiczne, wymagające trudnego wcielania się w postać, odnajdywania jej psychologicznych motywacji. Była za to doceniana przez krytków i wielokrotnie nagradzana – była po dwa razy nominowana do Oscara oraz BAFTA i aż pieciokrotnie do Złotych Globów. Tą ostatnią statuetkę zdobyła w 1973 za „Emigrantów” Widzom i mediom podobała się natomiast jej nordycka uroda i feministyczne poglądy. W późniejszych latach próbowała również sił w reżyserii.

Ullman ma córkę Linn z pozamałżeńskiego związku z Ingmarem Bergmanem. Była dwukrotnie żonata i dwukrotnie się rozwodziła. Obecnie mieszka jednak ze swoim drugim eks-mężem na Florydzie.

2003: Sarabanda (Saraband)

2000: Wiarołomni (Trolösa) [reżyseria]

1995: Lumiere i spółka (Lumiere and Company) [reżyseria]

1992: Wół (Oxen)

1983: Dzika kaczka (The Wild Duck)

1978: Jesienna sonata (Herbstsonate)

1977: Jajo węża (Serpent’s Egg)

1977: O jeden most za daleko (A Bridge Too Far)

1976: Twarzą w twarz (Ansikte mot Ansikte)

1973: Sceny z życia małżeńskiego (Scener ur ett aktenskap)

1972: Szepty i krzyki (Viskningar och rop)

1971: Emigranci (Utvandarna)

1970: Namiętność (The Passion Of Anna)

1966: Persona