Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
dzisiaj: 24 sierpnia 2017
w Esensjopedii w Esensji w Google

Berlinale 2014: Podwójne życie Zhanga Zili

Esensja.pl
Esensja.pl
Fan Liao
Chiński aktor Liao Fan ma na swoim koncie role w popularnych filmach i niezależnych produkcjach. W Polsce znany jest dzięki takim tytułom jak „Powrót do domu” Yanga Zhanga czy „Ostatnia bitwa” Xiaoganga Fenga. W zaprezentowanym w konkursie głównym „Black Coal, Thin Ice”, trzecim filmie awangardowego reżysera teatralnego Diao Yinana, Liao Fan wcielił się w głównego bohatera – śledczego Zhanga Zili, którego życie na zawsze zmieni bestialskie morderstwo.
Na 64. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie Liao Fan zdobył za swoją rolę Srebrnego Niedźwiedzia za najlepszą rolę męską.

Z aktorem Liao Fanem o współpracy z Diao Yinanem, wpływie środowiska na postępowanie ludzi i nieznanej przeszłości funkcjonariusza Zhanga Zili rozmawia Marta Bałaga.

Yi’nan Diao
‹Czarny węgiel, kruchy lód›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułCzarny węgiel, kruchy lód
Tytuł oryginalny白日焰火 [Bai ri yan huo]
Dystrybutor Aurora Films
Data premiery23 stycznia 2015
ReżyseriaYi’nan Diao
ZdjęciaDong Jinsong
Scenariusz
ObsadaLun Mei Gwei, Fan Liao, Xuebing Wang, Jingchun Wang, Ailei Yu
MuzykaZi Wen
Rok produkcji2014
Kraj produkcjiChiny
Czas trwania106 min
WWW
Gatunekdramat, kryminał, thriller
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj w
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Zobacz w
Marta Bałaga: Diao Yinan, reżyser filmu, wspomniał na konferencji prasowej, że inspirował się filmami noir, na przykład słynnym „Sokołem maltańskim” Johna Hustona. Jest to bardzo specyficzny rodzaj kina, także jeśli chodzi o konstrukcję postaci. Czy grając Zhanga Zili starałeś się pamiętać o tym gatunku?
Liao Fan: Dobrze znam Diao Yinana, zwłaszcza jego działalność teatralną. Od początku było dla mnie jednak jasne, że ten scenariusz jest zupełnie inny od tego, co dotychczas robił. Tak naprawdę wydaje mi się, że „Black Coal, Thin Ice” to wyłącznie jego historia. Być może realizując film wspomagał się tym, co wcześniej oglądał i starał się do tego trochę nawiązać, ale to z pewnością w pełni niezależna wizja. Ja starałem się po prostu podążać za tym, co chciał osiągnąć.
MB: Jak sam zauważyłeś, reżyser filmu wywodzi się z teatru awangardowego. Jak przebiega jego współpraca z aktorami na planie? Czy wyczuwa się jego teatralne korzenie?
LF: Tak, zdecydowanie. Wyraźnie odczuwa się to, że jest reżyserem pozostającym w dużej bliskości z literaturą. Poza tym można powiedzieć, że jest on zupełnym przeciwieństwem wojskowego żandarma; nigdy nie narzuca swojego zdania.
MB: Lubi pozostawiać aktorom sporo przestrzeni?
LF: Tak, pozostaje otwarty na sugestie. To bardzo szczególna cecha Diao Yinana. Kiedy gramy, zawsze stara się podejmować z nami interakcję, lubi mieć wrażenie, że tworzymy coś wspólnie.
MB: Dla wielu odbiorców „Black Coal, Thin Ice” może okazać się dość nietypowy, momenty czarnego humoru przeplatane są scenami brutalnej przemocy. Jakie było Twoje zdanie na temat tego projektu, czy od razu Ci się spodobał?
LF: Z perspektywy reżysera i naszej, aktorów, film nie jest aż tak brutalny. Nie było to dla nas najważniejsze. To, na co w szczególności zwracaliśmy uwagę to założenie, że osobę kreuje jej lub jego środowisko. W zależności od tego, jakie jest to środowisko, osoba ta będzie zmuszona do robienia określonych rzeczy.
Bardziej od elementów, które widzowi mogą może wydać się ekstremalne, staraliśmy się skoncentrować na postawieniu pytania, w jaki sposób konkretna osoba kończy w konkretnym miejscu i w konkretnej sytuacji. Co ją tam przywiodło. To nas od początku najbardziej interesowało.

‹Internationale Filmfestspiele Berlin 2014›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
MiejsceBerlin
Od6 lutego 2014
Do16 lutego 2014
WWW
MB: Skoro szukacie odpowiedzi na to, jak bohater znalazł się w określonej sytuacji, czy w związku z tym staracie się też dobudować mu przeszłość, o której wiesz tylko ty i reżyser? Czy przygotowując się do roli zastanawiałeś się nad tym, jak wyglądało życie Twojego bohatera na długo przed tym, gdy go poznajemy?
LF: Tak, tak właśnie wyglądał nasz proces. Przez cały okres zdjęć w mojej głowie odtwarzałem drugi film poświęcony poprzedniemu życiu Zhanga. Nie byłem w tym odosobniony; gdy ja zastanawiałem się, czemu Diao Yinan decyduje się na ukazanie policjantów w taki, a nie inny sposób, Wang Xuebing (grający w filmie Lianga Zhijuna – przypis autorki) zastanawiał się z kolei, dlaczego morderca tnie ciała ofiar na kawałki. Uznał, że robi tak, bo zamknięta jest dla niego droga ucieczki, nie ma możliwości wyjścia z tej sytuacji, więc nie cofa się już przed niczym. Tak sobie pomagaliśmy. Każdy z nas grając swoją postać pamiętał jednocześnie o tym, jaki jego bohater był wcześniej. To pomagało nam zdecydować, jak postąpi później.
MB: Czy robisz to na własną rękę, czy w porozumieniu z reżyserem?
LF: Diao Yinan sam nas do tego zachęcał. Podczas zdjęć nakręciliśmy znacznie więcej scen, które nie znalazły się ostatecznie w filmie, ale bardzo pomogły nam w tworzeniu postaci. Jednak to on ostatecznie zadecydował za pośrednictwem montażu, jak wyglądać będą nasi bohaterowie.
MB: „Black Coal, Thin Ice” z jednej strony jest intelektualny, z drugiej – kładzie nacisk na fizyczność, humor filmu jest zdecydowanie slapstickowy. Zastanawia mnie, co było dla Ciebie ciekawsze, a co stanowiło większe wyzwanie?
LF: Starałem się połączyć te dwa elementy. Tylko w ten sposób mogłem uzyskać pełny obraz tego, jaką osobą powinien być mój bohater. Trzymałem się tego, co było zasugerowane w scenariuszu, na szczęście zawierał on bardzo wiele szczegółów. Starałem się je przyswoić, a potem za każdym razem zadawałem sobie pytanie: Dlaczego to się dzieje, jaka jest tego przyczyna?
Stawianie sobie takich pytań pomogło mi w tym, żeby fizycznie na nie zareagować. Zastanawiałem się, czy mój bohater powinien być cichy, czy raczej lepiej byłoby, gdyby dużo mówił. Dla mnie stanowiło to więc w pewnym sensie próbę pogodzenia dwóch stron Zhanga Zili.
koniec
20 lutego 2014
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Dobry western powinien być prosty
John Maclean

20 XI 2015

Z Johnem Macleanem o stawianiu sobie ograniczeń i o tym, dlaczego wszystkie westerny są rewizjonistyczne rozmawia Marta Bałaga.

więcej »

Jak zrobić „Indianę Jonesa” lepszego od „Poszukiwaczy Zaginionej Arki”?
Menno Meyjes

23 XI 2014

Usłyszałem od Spielberga, że nie powinienem kręcić, dopóki nie poznam emocjonalnego sedna sceny, dopóki nie spojrzę na nią z sercem- mówi Menno Meyjes, scenarzysta „Koloru purpury” i „Imperium słońca”, które wkrótce ponownie wejdą do polskich kin.

więcej »

Cyniczna chęć uczynienia świata bezpieczniejszym
Andrew Bovell

29 X 2014

„Po jedenastym września utraciliśmy zdolność do rozpoznawania niewinności. Jesteśmy zbyt podejrzliwi” – mówi australijski dramaturg i scenarzysta, Andrew Bovell, autor scenariusza do filmu „Bardzo poszukiwany człowiek” i dramatu „Językami mówić będą”.

więcej »

Polecamy

Ferris Bueller kontra Władysław Frasyniuk

Dobry i Niebrzydki:

Ferris Bueller kontra Władysław Frasyniuk
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Cezar - szympans, który został Mojżeszem
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Ucieczka do zwycięstwa
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Baby jest jakiś inny
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Ove chce się zabić
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Gdy zajrzy w oczy widmo korozji…
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Pod skorupą
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Życie zaczyna się po sześćdziesiątce
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Superheroina nie z „Playboya”
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Oliver Twist i wybuchające siusiaki
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Zobacz też

Inne recenzje

Czarny węgiel, kruchy lód
— Marta Bałaga, Sebastian Chosiński

Transatlantyk 2014: Dzień 1
— Sebastian Chosiński

Berlinale 2014: Świat zapośredniczony
— Anna Kazejak-Dawid

Berlinale 2014: Mała Lady Makbet
— Marta Bałaga

Berlinale 2014: Rodzinny portret
— Marta Bałaga

Berlinale 2014: Skok na głęboką wodę
— Hippolyte Girardot, Caroline Sihol

Berlinale 2014: Ostrożnie, pożądanie
— Marta Bałaga

Berlinale 2014: Teatr Telewizji
— Marta Bałaga

Berlinale 2014: Maria łaski pełna
— Marta Bałaga

Berlinale 2014: Mission: Impossible
— Marta Bałaga

Z tego cyklu

Świat zapośredniczony
— Anna Kazejak-Dawid

Mała Lady Makbet
— Marta Bałaga

Rodzinny portret
— Marta Bałaga

Skok na głęboką wodę
— Hippolyte Girardot, Caroline Sihol

Ostrożnie, pożądanie
— Marta Bałaga

Teatr Telewizji
— Marta Bałaga

Maria łaski pełna
— Marta Bałaga

Mission: Impossible
— Marta Bałaga

Anioły w Ameryce
— Marta Bałaga

Był sobie chłopiec
— A.J. Edwards

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.