Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 15 grudnia 2017
w Esensji w Esensjopedii

Pierwszy milion trzeba ukraść

Esensja.pl
Esensja.pl
„Złodzieje” to nieskomplikowana i przyjemna karcianka o prostych zasadach, które może szybko przyswoić również dziecko. W efekcie zapewnia wiele chwil dobrej zabawy.

Richard de Rijk
‹Złodzieje!›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułZłodzieje!
Autor
Wydawca Rebel.pl
Dystrybutor Rebel.pl
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj wMatras.pl
Wyszukaj w
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Zobacz w
Wydani przez Rebel „Złodzieje” są typową grą karcianą, w której nie robi się nic innego poza dobieraniem i zagrywaniem odpowiednich kart. Celem gry jest – jak to łatwo można domyślić się z jej tytułu – zgromadzenie jak największego łupu. W jej trakcie łatwo można jednak swój złodziejski dorobek utracić, w czym mogą pomóc nam uczynni konkurenci. Na szczęście i my mamy środki, by móc przeciwnikom zaszkodzić.
Rozgrywka jest bardzo prosta – na początek każdy z graczy otrzymuje po trzy karty, następnie każdy kartę dobiera, po czym zagrywa wybraną. Najważniejsze są oczywiście karty łupów. Różnią się one wartością – mamy łupy za 3 punkty, za dwa, za jeden, ale także bezwartościowe (możemy sobie wyobrazić kradzież obiecującego wyglądającego woreczka, w którym zamiast spodziewanych diamentów znajdziemy zwykłe kamyki). Zagranie łupu polega bądź na przywłaszczeniu go sobie (wówczas nie musimy informować rywali o wartości karty), bądź – na wręczeniu go jednemu z kompanów. Jaki jest sens w obdarowywaniu przeciwników z trudem zdobytym złodziejskim trofeum – o tym za chwilę.
Kolejnym rodzajem karty są samochody ucieczkowe. Tu wszystko jasne – taką kartę natychmiast należy wyłożyć na stół, a gra zakończy się, gdy pojawi się siódma. Mamy tu więc podobną sytuację jak z wulkanami w „Tikalu” – moment podliczania punktów jest losowy, choć oczywiście, gdy już na stole leży sześć samochodów ucieczkowych, możemy spodziewać się, że gra już długo nie potrwa i należy jak najszybciej gromadzić zdobycz.
Niestety, sympatyczne samochody ucieczkowe nie są jedynymi kartami z produktami motoryzacyjnymi. Kluczowe dla całej rozgrywki są radiowozy, które mogą być zagrane przez każdego gracza – na jego życzenie lub wbrew jego woli (o czym za chwilę). Gdy na stole pojawi się ich pięć, następuje policyjny nalot. Każdy z graczy prezentuje swoje łupy, a ten, który ma ich najwięcej – traci wszystkie i musi swój złodziejski majątek budować od zera.
Teraz już rozumiecie, jaki jest w sens obdarowywania przeciwników pieniędzmi i biżuterią. W obliczu ryzyka policyjnej akcji lepiej jednak nie być tym najbogatszym. Opłaca się więc zasilać trzos rywala, by po nalocie to on miał utracić cały złodziejski urobek. Trzeba jednak oczywiście uważać, bo możemy zostać zaskoczeni przez siódmy samochód ucieczkowy, a jego pojawienie oczywiście oznacza, że gracz z największym łupem nie oddaje go, lecz ładuje do bagażnika, odjeżdża i cieszy się zasłużonym zwycięstwem w tej rozgrywce.
Talię uzupełniają karty specjalne – trofea specjalne (których wartość jest inaczej liczona w przypadku nalotu policyjnego, a inaczej na koniec gry), karty blokady, pozwalające na usunięcie jednej karty radiowozu (i zmniejszenie ryzyka nalotu) oraz kartę alarmu, która zmusza wszystkich graczy, by wyłożyli trzymane w ręku karty radiowozów. Alarm oznacza więc w większości przypadków policyjny nalot, warto go więc używać, gdy ma się pewność, że to innemu graczowi łupy zostaną skonfiskowane.
Jak wygląda rozgrywka? Najczęściej w ten sposób, że w pierwszej fazie markuje się własne bogactwo (na przykład obdarzając siebie łupami „zerowymi”), hojnie obdarowuje się rywali, by w razie nalotu nie być najbardziej poszkodowanym i czeka, gdy na stole znajdzie się więcej samochodów ucieczkowych. Zbliżanie się rozgrywki do końca powoduje oczywiście zmianę strategii – wtedy podejmujemy próby ekspresowego wzbogacania się, blokujemy (jeśli się da) nowe radiowozy i liczymy na to, że na siódmą kartę ucieczkową nie będziemy długo czekać.
Rozgrywka jest więc prosta, bardzo dynamiczna. W jej trakcie następuje zwykle kilka policyjnych nalotów, wywracających za każdym razem aktualne status quo. Interakcja z innymi graczami jest duża, raczej nie generuje jednak wielkich konfliktów, które miałyby psuć międzyludzkie relacje po grze, a to głównie ze względu na ewidentnie zabawowy i ekspresowy charakter całej rozgrywki. Piętnastominutowa partyjka zagrana za pomocą łatwej do transportu nawet w kieszeni jednej talii kart może być doskonałym urozmaiceniem kolejowej podróży, biwaku, wypadu na plażę, może też być traktowana jako rozgrzewka przed bardziej poważnymi i czasochłonnymi rozgrywkami.
koniec
27 września 2017
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Szybko myśl, szybko mów
Agata Hanak

2 XII 2017

„Szybkie słówka”, to kolejna na naszym rynku gra testująca refleks i myślenie na czas. Czy przy szybko przesypującym się piasku klepsydry będziemy w stanie wymyślić właściwe słowa, nie powielając przy tym odpowiedzi przeciwników?

więcej »

Z planszą wśród zwierząt
Agata Hanak

30 XI 2017

Większość z nas wie jak wygląda bocian czy niedźwiedź i gdzie można je spotkać. Trudniej byłoby pewnie z bardziej egzotycznymi gatunkami. Zapraszam do recenzji gry, która sprawdzi naszą wiedzę na temat zwierząt.

więcej »

Podróż na północ
Agata Hanak

25 X 2017

Właśnie ukazała się kolejna samodzielna gra z popularnej serii „Wsiąść do pociągu: Kraje Północy” – przeznaczona wyłącznie dla 2-3 osób. Tym razem przyjdzie nam przemierzać mroźną Skandynawię, jak zwykle mozolnie budując połączenia kolejowe.

więcej »

Polecamy

Owernia latem w szczegółach

Online:

Owernia latem w szczegółach
— Wojciech Gołąbowski

W zgodzie ze schematami
— Miłosz Cybowski

Strzelając do zombie
— Miłosz Cybowski

Latający baloniasty kot
— Miłosz Cybowski

W podróż przez cały rok
— Wojciech Gołąbowski

Jeszcze raz to samo, ale lepiej
— Miłosz Cybowski

W kółko to samo
— Miłosz Cybowski

Ubodzy komandosi
— Miłosz Cybowski

Złe korporacje i nielegalny handel
— Miłosz Cybowski

Liniowa skradanka
— Miłosz Cybowski

Zobacz też

Tegoż autora

Poczuć się jak dziesięciolatek
— Konrad Wągrowski

Ekscentryczny wypoczynek w egzotycznej scenerii
— Konrad Wągrowski

Hercules Poirot w szarej strefie moralności
— Konrad Wągrowski

Nie tak ładnie pachniesz
— Konrad Wągrowski

Bogowie w kolorowych kosmolotach
— Konrad Wągrowski

Dwa Brzegi 2017
— Konrad Wągrowski

Piosenki Wojciecha Młynarskiego
— Przemysław Ciura, Wojciech Gołąbowski, Adam Kordaś, Marcin T.P. Łuczyński, Konrad Wągrowski

Prawdziwe życie Luke’a Skywalkera
— Konrad Wągrowski

Noga i jej chłopiec
— Konrad Wągrowski

Poetycka makabreska
— Konrad Wągrowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.