Na każdą planszę przeznaczono określoną ilość sekund - zegar tyka… Po upływie czasu tracimy jedno z czterech zapasowych „żyć”. Dla zniechęconych przygotowano nawet oficjalne walkthrough, obejmujące poziomy 1-26. I… nie powiem, czasem się przydaje. Niektóre plansze są naprawdę trudne.

„The Forest Temple” oferuje nieco inny rodzaj zabawy. To czysta platformówka, w której dwójka bohaterów - ogień i woda - muszą jak najszybciej przejść z punktu A do punktu B, unikając zagrożeń charakterystycznych dla swego „gatunku” oraz zabójczych dla obojga jednocześnie. Ogniem sterujemy kursorami, wodą - klawiszami AWD. Mózg gracza musi więc działać na podwójnych obrotach - niezależnie dla każdej postaci. Jest to bardzo trudne, ale i rozwijające ćwiczenie. Poza bieganiem i skakaniem nasze żywioły napotykają przeróżne dźwignie, przyciski, przepychają skrzynie (dzięki którym można skoczyć wyżej), równoważnie - współpraca między ogniem i wodą jest warunkiem obowiązkowym dla przejścia planszy. Czas ucieka, a im mniej go upłynie, tym wyższą notę otrzymamy za rozwiązanie każdego z 32 poziomów.

O ile w „Mayan Raiders” dostępność ekranów jest liniowa (poziom n+1 jest możliwy do przejścia dopiero po ukończeniu planszy n), o tyle w „The Forest Temple” mamy do czynienia z ładnym graficznie drzewem ścieżek przejść. Kilka początkowych poziomów stanowi jego pień, później zaś liczne rozgałęzienia umożliwiają swobodny wybór jednej z kilku dostępnych plansz.

Dwie gry, w każdej z nich dwoje bohaterów, którymi poruszać trzeba (lub należy, chcąc zdobyć jak najwięcej punktów) jednocześnie - dwa różne podejścia do zagadnienia. Oba godne odnotowania - i zagrania.