Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
dzisiaj: 29 czerwca 2017
w Esensjopedii w Esensji w Google

Komiksy

Magazyn CLXVII

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Esensja czyta dymki: Grudzień 2015

Esensja.pl
Esensja.pl
Grudniowa porcja krótkich recenzji komiksowych.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Agnieszka ‘Achika’ Szady [70%]
Komiks podobny do recenzowanej już w Esensji „Lou!”, na szczęście tym razem wydany bez zmniejszania formatu o połowę. Kreska jest czysta, wyraźna, kadry pełne kolorów, zaś postaci narysowane humorystycznie i z dobrze oddaną dynamiką póz oraz gestów (a dynamiki, jak można wnioskować już po okładce, jest tam wiele). Tło jest dopracowane, rysownik zadbał nawet o cienie w scenach dziejących się w pełnym słońcu. Co typowe dla wielu komiksów frankofońskich, przystosowanych do drukowania w czasopismach, każda strona to oddzielna historyjka.
Bohaterkami są Marine i Wendy – siostry w wieku, na oko, jakieś 8 i 13 lat. Zachowują się jak typowe dziewczynki w tym wieku: młodsza ponad wszystko pragnie dorwać się do pamiętnika starszej, starsza chodzi na pierwsze randki i z tego powodu często bywa nieobecna duchem (co jest tematem paru odcinków). Często się kłócą, ale w razie potrzeby w ogień by za sobą wskoczyły. Tak naprawdę jest to komiks dla czytelników w dowolnym wieku – zarówno tych, którzy pamiętają swoje dawne perypetie z rodzeństwem, jak i jedynaków, którzy o siostrze czy bracie zawsze marzyli.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Marcin Osuch [90%]
„Łowca” to zdecydowanie najlepsza część z całego cyklu „W poszukiwaniu ptaka czasu” (uwzględniając także prequele). Nieco oderwana od głównego strumienia zdarzeń stanowi autonomiczną historię z własnym początkiem i końcem. I właśnie chyba dlatego najbardziej zapada w pamięć. Bragon, Pelissa i cała reszta wchodzą na teren legendarnego Łowcy, co automatycznie zamienia ich w zwierzynę łowną. Problem w tym, że Łowca to myśliwy z zasadami i po przejściach. Historia wciąga, końcówka zaskakuje (nawet jeśli czytaliście prequel) i może być niezłym pretekstem do zapoznania się (ewentualnie przypomnienia) z całą serią.
Naturalistyczna kreska Loisela robi niesamowite wrażenie, szczególnie na tych, którzy pamiętają ten komiks z publikacji w „Komiksie – Fantastyce”. W tym wydaniu odkryjecie go na nowo.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Marcin Osuch [80%]
W sumie to logiczne, że po opublikowaniu czwartej części kultowej serii pojawi się integral zawierający całość przygód Kovala. Problem w tym, że wspomniana ostatnia część obniża istotnie wartość całego albumu. Podstawowy plus tego wydania zbiorczego to jego format, standardowe A4, wyraźnie większy od wydania Egmontu z roku 2004. Są materiały dodatkowe, wywiady ze wszystkimi twórcami serii. Trochę rozczarowuje prawie całkowity brak szkiców, konceptów. Czegoś, czego w innych wydaniach zbiorczych (vide „Valerian”, „Bruce J.Hawker”) jest naprawdę dużo. Jest kilka projektów plansz, ale to za mało.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Agnieszka ‘Achika’ Szady [50%]
Pełna tajemnic opowieść urban fantasy: w niesprecyzowanym współczesnym mieście pojawiają się istoty z innego wymiaru. Co prawda zainteresowane są głównie rozgrywkami między sobą, ale i postronnym ludziom może się przy okazji oberwać. Nastrój jest dość mroczny, śmierć pokazana krwawo… a jednocześnie pewne elementy kojarzą się z Pokemonami, He-Manem czy innymi dziecięcymi kreskówkami. W szczególności mówiące, ubrane w płaszcze lub pancerze zwierzęta, które pomagają postaciom pozytywnym. Czy raczej – prawdopodobnie pozytywnym.
Kreska jest czytelna, lecz twarze podlegają lekkiej deformacji: są dziwnie wydłużone, z ustami dużo niżej, niż wypadałoby z realnych proporcji. Fabularnie pierwszy tom wiele obiecuje, pozostaje więc trzymać kciuki za wydawanie kolejnych.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Agnieszka ‘Achika’ Szady [50%]
Poplątanie z pomieszaniem: w Esensjopedii komiks funkcjonuje jako „tom II”, jednak próżno szukać informacji o tomie pierwszym (jest tylko „utwór powiązany”), zaś na okładce, niemal niewidoczny, widnieje numer z majową datą, sugerujący, że jest to czasopismo. Tak czy siak, pewnie nigdy się nie dowiemy, ponieważ na kolejny tom nie ma widoków.
A szkoda, bo zaczyna się całkiem obiecująco: w pustynnej scenerii, sugerującej świat post-apo, wędruje para nastolatków z wozem wyładowanym rozmaitymi rzeczami. Drugi wątek dotyczy wodza rozbójników (również na pustyni), zarysowany jest też trzeci, ale tak lakonicznie, że trudno coś o nim powiedzieć.
Mocną stroną – jak zwykle u tej autorki – są rysunki: śmiała kreska i zdecydowane kolory, kładzione płaską plamą, z charakterystycznym niebieskofioletowym błyskiem światła odbitego. Szczegóły są oszczędnie dawkowane, jednak całość dla oka wygląda nader przyjemnie.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Marcin Mroziuk [50%]
Wprawdzie twórcą scenariusza „Epoxy” jest słynny Jean Van Hamme, jednak konstrukcja fabuły nie jest mocną stroną tego komiksu. W efekcie wypadku w trakcie samotnego rejsu tytułowa bohaterka trafia najpierw na statek lubieżnego Koltara, a następnie do świata, w którym żyją bogowie i rozmaite stworzenia z mitologii greckiej. Uroda Epoxy sprawia, że staje się tam obiektem pożądania między innymi dla królowej walecznych Amazonek, Tezeusza, młodego centaura, Hermesa, a nawet samego Zeusa. Szkopuł tkwi w tym, że tak naprawdę obserwujemy ciąg luźno powiązanych ze sobą epizodów, a akcja wprawdzie toczy się szybko, ale niewiele sensownego z niej wynika. O zakończeniu zaś najlepiej w ogóle nie wspominać.
Miłośnicy kobiecych wdzięków mogą natomiast mieć sporo przyjemności z podziwiania rysunków Paula Cuveliera, gdyż w większości scen Epoxy (i nie tylko ona) paraduje skąpo odziana lub zupełnie naga, a jej spotkania z kolejnymi mitologicznymi postaciami (warto dodać, że również znakomicie przedstawionymi) są przepełnione erotyką. Jednocześnie nawet na moment twórcy nie zbliżyli się do granic pornografii, więc o sianiu jakiegokolwiek zgorszenia nie może być mowy, chociaż jest to zdecydowanie tytuł przeznaczony tylko dla dorosłych. Niestety, atrakcyjna warstwa wizualna to zdecydowanie zbyt mało, by zrównoważyć wyraźne niedostatki scenariusza, dlatego też „Epoxy” po prostu nie jest specjalnie udanym dziełem.
koniec
25 grudnia 2015
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

„Boskość” niejedno ma oblicze
Sebastian Chosiński

28 VI 2017

Mogłoby się wydawać, że w dwunastu poprzednich tomach Jeremiah i Kurdy Malloy przemierzyli już całą postapokaliptyczną Amerykę Północną wzdłuż i wszerz. Ale nic z tego! W albumie trzynastym, zatytułowanym, „Strike”, dotarli do miejsca, w którym ich jeszcze nie było. I w którym pewnie nigdy nie chcieliby się znaleźć. Wiedząc oczywiście co kryje się pod pozorem panującej w nim nieskrępowanej zabawy…

więcej »

Zamknięty świat „Fistaszków”
Marcin Osuch

27 VI 2017

„Mafalda” zwana argentyńskimi „Fistaszkami” uwielbiała Beatelsów1), przejmowała się kwestią głodu i innymi problemami współczesnego jej świata. W jaki sposób do tych spraw podchodził Charlie Brown i jego paczka? Nijak. I absolutnie nie można z tego czynić zarzutu.

więcej »

Łaska Sybilli
Paweł Ciołkiewicz

26 VI 2017

Świat przedstawiony w mandze „Inspektor Akane Tsunemori” na pierwszy rzut oka wydaje się idealny. Oto spełniły się marzenia naukowców – ludzka psychika nie ma już przed okiem badacza żadnych tajemnic. Da się ją wymierzyć, wyrazić liczbowo, a wynik pomiaru staje się skutecznym narzędziem oceny jednostek. Czy jednak naprawdę o to chodziło?

więcej »

Polecamy

Wymarsz o świcie

Kadr, który…:

Wymarsz o świcie
— Wojciech Gołąbowski

Wróg czy przyjaciel?
— Marcin Osuch

O zmierzchu na Wieprzu
— Wojciech Gołąbowski

Scena łóżkowa
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Pożoga
— Wojciech Gołąbowski

Pędzą konie
— Wojciech Gołąbowski

Rozstrzelany pociąg
— Wojciech Gołąbowski

W ciemnym, zabagnionym lesie
— Wojciech Gołąbowski

Pędzący Niedźwiedź (ale nie Indianin)
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Hrabia narozrabia?
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Zobacz też

Inne recenzje

Esensja czyta dymki: Marzec 2017
— Wojciech Gołąbowski, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch

Ostatnia szansa na śmierć w walce
— Paweł Ciołkiewicz

Z tego cyklu

Maj 2017
— Marcin Mroziuk, Marcin Osuch

Kwiecień 2017
— Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski

Marzec 2017
— Wojciech Gołąbowski, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch

Styczeń 2017
— Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski

Grudzień 2016
— Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski

Listopad 2016
— Marcin Mroziuk, Marcin Osuch

Październik 2016
— Marcin Mroziuk, Marcin Osuch

Wrzesień 2016
— Marcin Mroziuk, Marcin Osuch

Sierpień 2016
— Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Lipiec 2016
— Marcin Mroziuk, Marcin Osuch

Tegoż twórcy

Kapitan Żbik: Milicjant – „Rycerz Prawa”
— Sebastian Chosiński

Kapitan Żbik: Bo ja jestem, proszę pana, „na zakręcie”…
— Sebastian Chosiński

Kapitan Żbik: Żbik vs. „Kruk”
— Sebastian Chosiński

Kapitan Żbik: Cyrkowcy na sto fajerek
— Sebastian Chosiński

Kapitan Żbik: Wąż z Kraju Kwitnącej Wiśni
— Sebastian Chosiński

Kapitan Żbik: „Kruk” „Bocianowi” oka nie wykole
— Sebastian Chosiński

Kapitan Żbik: Przebierańcy w niemieckich mundurach
— Sebastian Chosiński

Nierozważna i romantyczna
— Paweł Ciołkiewicz

Saga o Geralcie z Rivii
— Paweł Ciołkiewicz

Ostatnia szansa na śmierć w walce
— Paweł Ciołkiewicz

Tegoż autora

Zamknięty świat „Fistaszków”
— Marcin Osuch

Mała Esensja: Czary to nie wszystko
— Marcin Mroziuk

Esensja ogląda: Czerwiec 2017 (4)
— Marcin Mroziuk, Kamil Witek

Kadr, który…: Wróg czy przyjaciel?
— Marcin Osuch

To nie jest (k)raj dla kobiet
— Marcin Mroziuk

Esensja ogląda: Czerwiec 2017 (2)
— Jarosław Loretz, Marcin Mroziuk, Kamil Witek

Kadr, który…: Scena łóżkowa
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Być albo nie być
— Marcin Mroziuk

Esensja ogląda: Czerwiec 2017
— Jarosław Loretz, Marcin Osuch, Jarosław Robak

Demon demonowi wilkiem
— Marcin Osuch

W trakcie

zobacz na mapie »
Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.