Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 25 września 2017
w Esensji w Esensjopedii

Bawiąc – uczyć

Esensja.pl
Esensja.pl
Tomasz Samojlik – wzorem Klasyków Polskiego Komiks (czytaj: Papcia Chmiela) – próbuje swoimi dziełami „bawiąc – uczyć”. Nie od dziś, zresztą, bo sympatyczne komiksy Samojlika, było, nie było, naukowca, zawsze miały duże ambicje edukacyjne. Odnoszę jednak wrażenie, że w przypadku „To nie jest las dla starych wilków” to nie do końca wypaliło.

Tomasz Samojlik
‹To nie jest las dla starych wilków›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułTo nie jest las dla starych wilków
Scenariusz
Data wydaniamaj 2016
RysunkiTomasz Samojlik
Wydawca Kultura Gniewu
Gatunekhumor / satyra
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj w
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Zobacz w
Komiks Samojlika, wydany w skierowanym do młodego odbiorcy cyklu Kultury Gniewu „Krótkie Gatki”, nie jest tym razem dłuższą komiksową fabułą, ale zbiorem krótkich historyjek, przedstawiających najczęściej jakieś przyrodniczo-naukowe pojęcie w humorystycznej opowiastce z udziałem antropomorfizowanych zwierząt. Zaczyna się bardzo obiecująco. Pierwsza opowieść o tym, jak to las był terroryzowany przez zdziczałego pitbulla, któremu opór stawił dopiero wezwany na pomoc stary wilk, jest i zabawna, i alegoryczna (można się w niej doszukiwać politycznych aluzji), i dobrze przekazuje swe przesłanie – sens obecności wilków dla stabilności ekosystemu. Potem jest nieźle: kilka następnych historyjek przekazuje ciekawe oraz podane całkiem rzetelnie i szczegółowo pod względem naukowym fakty przyrodnicze w opowiastkach sympatycznych i dowcipnych.
Odnoszę jednak wrażenie, że autora z czasem zaczęła ponosić ambicja. Język naukowy staje się coraz mniej przystępny, a podnoszone tematy coraz bardziej skomplikowane (fraktale, ciąg Fibonacciego). Cały czas dostajemy krótkie zabawne historyjki, autor wprowadza powracające do komiksu pary dżdżownic (dziadka i wnuczka) oraz dwóch żądnych władzy szopów (przypominających zachowaniem nieco króla Juliana i Maurice’a z „Pingwinów z Madagaskaru”), ale coraz bardziej wyczuwa się rozjazd między formą i treścią. Sformułowania w stylu „Wiele gatunków kwiatów ma tyle płatków, ile wynoszą liczby Fibnacciego” jakoś nie współgrają z lekkością leśnych opowiastek i „luzackim” językiem bohaterów. Autor chyba zdaje sobie z tego sprawę, bo bardziej skomplikowane stwierdzenia wkłada w usta dziadka-dżdżownicy, jednocześnie każąc jego wnuczkowi wznosić nieustanne okrzyki o tym, że dziadek zwariował. Wygląda to jednak na nieco wysilony sposób na łagodzenie żartem poważnych treści. Wydaje mi się, że z zyskiem dla komiksu byłaby jednak rezygnacja z bardziej skomplikowanych pojęć, wydłużenie historyjek, by dokładniej przedstawić zagadnienia, i próba poradzenia sobie bez trudnych info-dumpów, w których w sposób niekoniecznie przystępny dla dziecka stara się wyjaśniać złożone zjawiska.
Ale może marudzę? Bo komiks w gruncie rzeczy oparty jest na bardzo dobrym pomyśle. Bo właśnie tak – za pomocą wesołych historyjek ze zwierzątkami i popkulturowymi nawiązaniami – warto dzieciom przekazywać wiedzę. Bo Tomasz Samojlik rysuje bardzo dobrze, grubą kreską, z wyrazistymi barwami, lekkością humorystycznego rysunku i konsekwencją ukazywania autorskiej wizji zwierzęcego świata. Każdy, kto zna komiksy tego twórcy, do tej konwencji z pewnością się już przyzwyczaił i ją polubił. Wreszcie – komiks przetestowany na dziewięcioletniej dziewczynce, broni się dobrze – został odebrany jako bardzo sympatyczny, wciągający i zabawny. A czy coś z przekazywanej w nim wiedzy zostało w głowie – o tym przekonamy się w przyszłości.
koniec
11 listopada 2016
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Adaptacja komiksowa, która igra z ogniem
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

23 IX 2017

Komiksowe adaptacje powieści są zawsze bardzo ryzykownym przedsięwzięciem, raczej skazanym na porażkę, niż spektakularny sukces. Szczęśliwie historia zna chlubne wyjątki. Można do nich śmiało dołączyć wydaną przez Egmont wersję obrazkową środkowej części trylogii (choć to już nieaktualne określenie) „Millennium” Stiega Larssona „Dziewczyna, która igrała z ogniem”.

więcej »

Miłość w czasach internetu
Paweł Ciołkiewicz

22 IX 2017

Życie młodego singla w Nowym Yorku nie jest łatwe. Zawód miłosny sprawia, że K pogrąża się w nałogu… randkowania. Za namową kumpla zakłada konto na portalu Lovebug i rzuca się w wir „miłosnych” przygód, które niestety czynią go coraz bardziej nieszczęśliwym.

więcej »

Paryskie perypetie
Paweł Ciołkiewicz

20 IX 2017

Noemi i jej kuzyn Emilien wspólnie z piękną i niebywale inteligentną guwernantką Amelią, pomysłowym Terencem oraz małomównym Winfreyem kontynuują swoją niezwykłą podróż. Kolejne tajemnice i niebezpieczeństwa sprawiają, że robi się coraz ciekawiej.

więcej »

Polecamy

Zaproszenie do jamy

Kadr, który…:

Zaproszenie do jamy
— Wojciech Gołąbowski

Samotni
— Wojciech Gołąbowski

Vahanara!
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Wymarsz o świcie
— Wojciech Gołąbowski

Wróg czy przyjaciel?
— Marcin Osuch

O zmierzchu na Wieprzu
— Wojciech Gołąbowski

Scena łóżkowa
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Pożoga
— Wojciech Gołąbowski

Pędzą konie
— Wojciech Gołąbowski

Rozstrzelany pociąg
— Wojciech Gołąbowski

Zobacz też

Tegoż twórcy

Jak za starych, dobrych czasów
— Paweł Ciołkiewicz

Esensja czyta dymki: Sierpień 2017
— Marcin Mroziuk, Marcin Osuch

Esensja czyta dymki: Styczeń 2017
— Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski

Dzięcioł znikąd
— Marcin Osuch

Żubr w trawie puszczy
— Konrad Wągrowski

Ginący gatunek
— Marcin Osuch

Tegoż autora

Dwa Brzegi 2017
— Konrad Wągrowski

Piosenki Wojciecha Młynarskiego
— Przemysław Ciura, Wojciech Gołąbowski, Adam Kordaś, Marcin T.P. Łuczyński, Konrad Wągrowski

Prawdziwe życie Luke’a Skywalkera
— Konrad Wągrowski

Noga i jej chłopiec
— Konrad Wągrowski

Poetycka makabreska
— Konrad Wągrowski

Wampiry w kosmosie
— Konrad Wągrowski

Plaża Omaha, czyli żegnaj, baśni
— Adam Kordaś, Magdalena Kubasiewicz, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Leszy i jego drużyna
— Konrad Wągrowski

Remanent filmowy 2016
— Sebastian Chosiński, Gabriel Krawczyk, Jarosław Loretz, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Ciemna strona Rebelii
— Konrad Wągrowski

Wkrótce

zobacz na mapie »
Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.