Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
dzisiaj: 31 marca 2017
w Esensjopedii w Esensji w Google

Bawiąc – uczyć

Esensja.pl
Esensja.pl
Tomasz Samojlik – wzorem Klasyków Polskiego Komiks (czytaj: Papcia Chmiela) – próbuje swoimi dziełami „bawiąc – uczyć”. Nie od dziś, zresztą, bo sympatyczne komiksy Samojlika, było, nie było, naukowca, zawsze miały duże ambicje edukacyjne. Odnoszę jednak wrażenie, że w przypadku „To nie jest las dla starych wilków” to nie do końca wypaliło.

Tomasz Samojlik
‹To nie jest las dla starych wilków›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułTo nie jest las dla starych wilków
Scenariusz
Data wydaniamaj 2016
RysunkiTomasz Samojlik
Wydawca Kultura Gniewu
Gatunekhumor / satyra
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj w
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Zobacz w
Komiks Samojlika, wydany w skierowanym do młodego odbiorcy cyklu Kultury Gniewu „Krótkie Gatki”, nie jest tym razem dłuższą komiksową fabułą, ale zbiorem krótkich historyjek, przedstawiających najczęściej jakieś przyrodniczo-naukowe pojęcie w humorystycznej opowiastce z udziałem antropomorfizowanych zwierząt. Zaczyna się bardzo obiecująco. Pierwsza opowieść o tym, jak to las był terroryzowany przez zdziczałego pitbulla, któremu opór stawił dopiero wezwany na pomoc stary wilk, jest i zabawna, i alegoryczna (można się w niej doszukiwać politycznych aluzji), i dobrze przekazuje swe przesłanie – sens obecności wilków dla stabilności ekosystemu. Potem jest nieźle: kilka następnych historyjek przekazuje ciekawe oraz podane całkiem rzetelnie i szczegółowo pod względem naukowym fakty przyrodnicze w opowiastkach sympatycznych i dowcipnych.
Odnoszę jednak wrażenie, że autora z czasem zaczęła ponosić ambicja. Język naukowy staje się coraz mniej przystępny, a podnoszone tematy coraz bardziej skomplikowane (fraktale, ciąg Fibonacciego). Cały czas dostajemy krótkie zabawne historyjki, autor wprowadza powracające do komiksu pary dżdżownic (dziadka i wnuczka) oraz dwóch żądnych władzy szopów (przypominających zachowaniem nieco króla Juliana i Maurice’a z „Pingwinów z Madagaskaru”), ale coraz bardziej wyczuwa się rozjazd między formą i treścią. Sformułowania w stylu „Wiele gatunków kwiatów ma tyle płatków, ile wynoszą liczby Fibnacciego” jakoś nie współgrają z lekkością leśnych opowiastek i „luzackim” językiem bohaterów. Autor chyba zdaje sobie z tego sprawę, bo bardziej skomplikowane stwierdzenia wkłada w usta dziadka-dżdżownicy, jednocześnie każąc jego wnuczkowi wznosić nieustanne okrzyki o tym, że dziadek zwariował. Wygląda to jednak na nieco wysilony sposób na łagodzenie żartem poważnych treści. Wydaje mi się, że z zyskiem dla komiksu byłaby jednak rezygnacja z bardziej skomplikowanych pojęć, wydłużenie historyjek, by dokładniej przedstawić zagadnienia, i próba poradzenia sobie bez trudnych info-dumpów, w których w sposób niekoniecznie przystępny dla dziecka stara się wyjaśniać złożone zjawiska.
Ale może marudzę? Bo komiks w gruncie rzeczy oparty jest na bardzo dobrym pomyśle. Bo właśnie tak – za pomocą wesołych historyjek ze zwierzątkami i popkulturowymi nawiązaniami – warto dzieciom przekazywać wiedzę. Bo Tomasz Samojlik rysuje bardzo dobrze, grubą kreską, z wyrazistymi barwami, lekkością humorystycznego rysunku i konsekwencją ukazywania autorskiej wizji zwierzęcego świata. Każdy, kto zna komiksy tego twórcy, do tej konwencji z pewnością się już przyzwyczaił i ją polubił. Wreszcie – komiks przetestowany na dziewięcioletniej dziewczynce, broni się dobrze – został odebrany jako bardzo sympatyczny, wciągający i zabawny. A czy coś z przekazywanej w nim wiedzy zostało w głowie – o tym przekonamy się w przyszłości.
koniec
11 listopada 2016
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Tintin nieprzerysowany
Marcin Osuch

29 III 2017

Nawet rozumiem decyzję Egmontu sprzed ośmiu lat aby wydawać zbiorcze, małe albumy z przygodami Tintina (i nie tylko). Biorąc pod uwagę zasobność czytelniczych portfeli oraz długość serii może to był jedyny sposób na szybkie przybliżenie tego legendarnego cyklu polskim fanom komiksu. Na szczęście przyszedł czas aby pokazać ten album w pełnej okazałości czyli w formacie A4.

więcej »

Trzynastka potomkiem faraonów?
Marcin Osuch

27 III 2017

Dwudziesty czwarty tom „XIII” jest kontynuacją nie tylko formalną tomu, jak łatwo się domyśleć dwudziestego trzeciego. Naśladuje on także sposób prowadzenia narracji oraz podział na poszczególne wątki. Ze wszystkim tego plusami i minusami.

więcej »

Kapitan Żbik: Milicjant – „Rycerz Prawa”
Sebastian Chosiński

26 III 2017

„Niewygodny świadek” to dokończenie dylogii rozpoczętej zeszytem „Na zakręcie”. To zarazem ostatni odcinek „Kapitana Żbika”, który wyszedł spod ręki innego rysownika niż Jerzy Wróblewski. Od strony fabularnej rewelacji nie ma; akcja jest niepotrzebnie rozwleczona, na dodatek w wyjaśnieniu sprawy pomaga milicjantom zabieg z gatunku „deus ex machina”.

więcej »

Polecamy

Na straganie w dzień targowy

Kadr, który…:

Na straganie w dzień targowy
— Jacek „Korodzik” Dobrzyniecki

Biali nie potrafią skakać
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Demoniczna danina damy w dworku
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Sorry, Winnetou
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

A ja widzę samo lasso!
— Konrad Wągrowski

O jeden most za daleko
— Marcin Osuch

Wszyscy ninja są tacy nerwowi?
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Manty w pomarańczach
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Póki dysze jeszcze dyszą
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Namnożone namorzyny
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Zobacz też

Tegoż twórcy

Esensja czyta dymki: Styczeń 2017
— Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski

Dzięcioł znikąd
— Marcin Osuch

Żubr w trawie puszczy
— Konrad Wągrowski

Ginący gatunek
— Marcin Osuch

Tegoż autora

Piosenki Wojciecha Młynarskiego
— Przemysław Ciura, Wojciech Gołąbowski, Adam Kordaś, Marcin T.P. Łuczyński, Konrad Wągrowski

Prawdziwe życie Luke’a Skywalkera
— Konrad Wągrowski

Noga i jej chłopiec
— Konrad Wągrowski

Poetycka makabreska
— Konrad Wągrowski

Wampiry w kosmosie
— Konrad Wągrowski

Plaża Omaha, czyli żegnaj, baśni
— Adam Kordaś, Magdalena Kubasiewicz, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Leszy i jego drużyna
— Konrad Wągrowski

Remanent filmowy 2016
— Sebastian Chosiński, Gabriel Krawczyk, Jarosław Loretz, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Ciemna strona Rebelii
— Konrad Wągrowski

Kowboje i obcy
— Konrad Wągrowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.