Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
dzisiaj: 31 marca 2017
w Esensjopedii w Esensji w Google

Marvel: Powrót surfującego pacyfisty

Esensja.pl
Esensja.pl
Pomysł na superbohatera o srebrnej skórze, który podróżuje przez przestrzeń kosmiczną na latającej desce surfingowej, wydaje się tak naiwny, że aż śmieszny. O dziwo jednak zaskoczył i spodobał się czytelnikom tak bardzo, że w 1968 roku postać ta otrzymała własną serię. Jej pierwsze zeszyty znajdziemy w sto trzecim tomie Wielkiej Kolekcji Komiksów Marvela „Silver Surfer: Początki”.

John Buscema, Stan Lee
‹Wielka Kolekcja Komiksów Marvela #103: Silver Surfer: Początki›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułWielka Kolekcja Komiksów Marvela #103: Silver Surfer: Początki
Tytuł oryginalnySilver Surfer: Origins
Scenariusz
Data wydania2 listopada 2016
RysunkiJohn Buscema
PrzekładRobert P. Lipski
Wydawca Hachette
CyklWielka Kolekcja Marvela
ISBN978-83-282-0344-0
Format216s. 170×240mm; oprawa twarda
Cena39,99
Gatuneksuperhero
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj w
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Zobacz w
Srebrny Surfer z początku miał być tylko dodatkiem uzupełniającym Galactusa, którego czytelnicy poznali w 1966 roku w 48. odcinku przygód Fantastycznej Czwórki (u nas przedrukowanym w zbiorze „Fantastyczna Czwórka: Nadejście Galactusa”, WKKM – 73). Jego twórcą jest Jack Kirby, który dodał jego postać do scenariusza wymyślonego przez Stana Lee. Niemniej ten wziął na swoje barki odpowiedzialność za jego indywidualne przygody w osobnej serii, która wystartowała po tym, kiedy kierownictwo Marvela zorientowało się, jak dużym zainteresowaniem Surfer cieszy się wśród czytelników.
Jak już wspomniałem, sama koncepcja postaci może się wydawać infantylnie głupia, jednak jest w niej coś urzekającego, co działa na wyobraźnię. Duży wpływ na to miało samo przedstawienie złożonej osobowości kosmity. Można powiedzieć, że jego życiu towarzyszą Sofoklesowe tragedie. Oto bowiem na wskroś prawy i uczciwy mieszkaniec Zenn-La zmuszony jest zostać heroldem Pożeracza Planet i wybierać dla niego światy, które mógłby skonsumować. A że ten najbardziej lubi takie, które tętnią życiem, Surfer wciąż stoi przed trudnymi wyborami, kogo ma ratować, a kogo poświęcić.
Jak pamiętamy z komiksu o przygodach Fantastycznej Czwórki, ostatecznie sprzeciwił się swojemu panu i nie dopuścił do tego, by ten zaspokoił swój głód Ziemią. Za tę niesubordynację został zdymisjonowany i uwięziony na naszej planecie, opuszczenie której zablokowała mu bariera stworzona przez Galactusa. Od tego czasu błąka się między kontynentami w poszukiwaniu miejsca, w którym mógłby ułożyć sobie życie. Niestety, gdzie tylko się nie pojawi, spotyka się z wrogością i przemocą.
Na tym wątku skupiają się zeszyty zebrane w „Początkach”. Choć w każdym Surfer musi przeciwstawić się jakiemuś potężnemu zagrożeniu, jak kosmici z Badoon, Mephisto czy Loki, to jednak podstawową treścią komiksu są relacje między nim a ludźmi. Przeważnie niezbyt pochlebnie o nas świadczące. Stan Lee przedstawia bowiem Ziemian jako strachliwych i reagujących na każdą inność agresją. Jak się okazuje, obdarzony kosmiczną mocą srebrny przybysz też ma granice swojej cierpliwości, zwłaszcza jeśli do tego doda się tęsknotę za ukochaną, pozostawioną na Zenn-La. Zaczyna bowiem wątpić w to, czy broniąc nasz gatunek przed Galactusem, nie postąpił zbyt pochopnie.
I wszystko to wygląda całkiem ciekawie i intrygująco, jak się o tym czyta w krótkiej recenzji, niestety w komiksie nie zawsze wypada równie atrakcyjnie. Stan Lee, choć bez wątpienia jest mistrzem, wizjonerem i ojcem założycielem świata Marvela, to jednak jego scenariusze nie zawsze należały do porywających. W sumie nic dziwnego, skoro na początku swojej kariery produkował je w ilościach hurtowych do kilku tytułów jednocześnie. Być może w latach 60. inaczej odbierano jego narrację, ale dziś można przypiąć mu łatkę grafomana. Przynajmniej, kiedy po raz kolejny czyta się pompatyczne wynurzenia Silver Surfera, który rozpacza, że ludzkość go nie akceptuje. Przyznam, że choć lubię stare komiksy, po kolejnym tego typu epizodzie przedstawionym w „Początkach”, poczułem się już zmęczony i zamiast się wzruszyć, czy też popaść w refleksję nad stanem społeczeństwa, jęki ex-herolda najzwyczajniej w świecie zaczęły mnie irytować. Być może w zeszytach, które ukazywały się w sporych odstępach czasu, tego typu zabieg się sprawdzał i stanowiło to o odrębności serii, ale kiedy otrzymuje się pięć odcinków na raz i w każdym powracamy do tego samego wątku, bez jego sensownego rozwinięcia, można mieć dość.
Szczęśliwie sytuację ratuje wartka akcja w momencie, kiedy dochodzi do konfrontacji ze wspomnianymi przeciwnikami, a także rewelacyjne rysunki Johna Buscemy. To przede wszystkim dla nich należy zapoznać się z tą pozycją. Niektórzy uważają, że to właśnie te prace należą do jego szczytowych osiągnięć. Osobiście jednak wyżej stawiam jego odczytanie przygód Conana, gdzie zaprezentował popkulturowy wizerunek barbarzyńcy z Cymmerii. Nie zmienia to faktu, że kreśląc przygody Srebrnego Surfera, wykonał kawał fantastycznej pracy.
Wiem, że ten zwrot pojawia się ostatnio dość często w recenzjach WKKM, ale cóż poradzić, albowiem „Początki” są pozycją przeznaczoną jedynie dla fanów i wiernych kolekcjonerów. Nie należą do dzieł przełomowych, ani wybitnych, by trzeba było je znać, a archaiczny styl narracji przeciętnego śmiertelnika może najzwyczajniej w świecie odstraszyć. Aczkolwiek osobom świadomym historycznego kontekstu całości przysporzy sporo rozrywki, choć jak wspomniałem, przede wszystkim ze względu na stronę graficzną.
koniec
26 listopada 2016
dodajdo

Komentarze

28 XII 2016   14:09:47

Uuu aż tak słabo jest ?
Dużo słabsze niż Surfer Moebiusa i Lee ?

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Tintin nieprzerysowany
Marcin Osuch

29 III 2017

Nawet rozumiem decyzję Egmontu sprzed ośmiu lat aby wydawać zbiorcze, małe albumy z przygodami Tintina (i nie tylko). Biorąc pod uwagę zasobność czytelniczych portfeli oraz długość serii może to był jedyny sposób na szybkie przybliżenie tego legendarnego cyklu polskim fanom komiksu. Na szczęście przyszedł czas aby pokazać ten album w pełnej okazałości czyli w formacie A4.

więcej »

Trzynastka potomkiem faraonów?
Marcin Osuch

27 III 2017

Dwudziesty czwarty tom „XIII” jest kontynuacją nie tylko formalną tomu, jak łatwo się domyśleć dwudziestego trzeciego. Naśladuje on także sposób prowadzenia narracji oraz podział na poszczególne wątki. Ze wszystkim tego plusami i minusami.

więcej »

Kapitan Żbik: Milicjant – „Rycerz Prawa”
Sebastian Chosiński

26 III 2017

„Niewygodny świadek” to dokończenie dylogii rozpoczętej zeszytem „Na zakręcie”. To zarazem ostatni odcinek „Kapitana Żbika”, który wyszedł spod ręki innego rysownika niż Jerzy Wróblewski. Od strony fabularnej rewelacji nie ma; akcja jest niepotrzebnie rozwleczona, na dodatek w wyjaśnieniu sprawy pomaga milicjantom zabieg z gatunku „deus ex machina”.

więcej »

Polecamy

Na straganie w dzień targowy

Kadr, który…:

Na straganie w dzień targowy
— Jacek „Korodzik” Dobrzyniecki

Biali nie potrafią skakać
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Demoniczna danina damy w dworku
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Sorry, Winnetou
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

A ja widzę samo lasso!
— Konrad Wągrowski

O jeden most za daleko
— Marcin Osuch

Wszyscy ninja są tacy nerwowi?
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Manty w pomarańczach
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Póki dysze jeszcze dyszą
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Namnożone namorzyny
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Zobacz też

Z tego cyklu

Może zamiast bić woli pan o tym porozmawiać?
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Te pasy i jasne gwiazdy dumnie łopoczące…
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Tony Stark vs. HAL-9000
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Snikt!
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

I ty możesz zostać Spider-Manem
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Spider-Man w pigułce
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Wojna skrullo-kree pod flagą Avengers
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Najlepszy solowy Iron Man w Kolekcji (jak na razie)
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Okopani na z góry upatrzonych pozycjach
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Hulk był już kiedyś w drużynie…
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Tegoż autora

DC Comics: Catwoman w Sin City
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

DC Comics: Telefony, telefony…
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Weekendowa Bezsensja: 40 najgorszych okładek płyt 2016 roku
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

DC Comics: …i po świętach
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

10 największych rozczarowań muzycznych 2016 roku
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

DC Comics: Święta, święta…
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Po płytę marsz: Styczeń 2017
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Po płytę marsz: Boże Narodzenie 2016
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

DC Comics: Kobieta ich bije…
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Dwutakt: Metalliki trzeba po prostu słuchać
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski, Jacek Walewski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.