Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
dzisiaj: 28 lipca 2017
w Esensjopedii w Esensji w Google

DC Comics: …i po świętach

Esensja.pl
Esensja.pl
Ósmy tom Wielkiej Kolekcji Komiksów DC Comics przynosi zamknięcie jednego z najgłośniejszych cykli poświęconych Batmanowi – „Długie Halloween”. Dodajmy, że zamknięcie świetne.

‹Wielka Kolekcja DC #8: Batman: Długie Haloween. Część 2›

EKSTRAKT:100%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułWielka Kolekcja DC #8: Batman: Długie Haloween. Część 2
Data wydania30 listopada 2016
Wydawca Eaglemoss
CyklWielka Kolekcja DC
Cena39,99
Gatuneksuperhero
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj w
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Zobacz w
W recenzji części pierwszej tej historii porównywałem ją z inną, do której scenariusz również napisał Joeph Loeb – „Hush”. Oczywiście „Długie Halloween” jest o kilka lat starsze, ale decyzją Eaglemoss to właśnie tamten zbiór otrzymaliśmy wcześniej w ramach WKKDC. Jednak tym razem na podobny manewr się nie skuszę, a to dlatego, że podobieństw jest o wiele mniej, a po drugie, ponieważ finał tego albumu o lata świetlne przebija ten z „Hush”.
Przypomnijmy jednak najpierw, o co chodzi. Wszystko dzieje się na krótko po tym, jak Bruce Wayne postanowił oczyścić Gotham z przestępczości, ganiając za zbirami w pelerynie. Jego kolejnym celem jest trzęsący miastem mafioso o ksywce Rzymianin. Batman wraz z komendantem Gordonem i młodym prokuratorem Harveyem Dentem zawierają przymierze, dzięki czemu ma on rychło trafić za kratki. Okazuje się, że podobne plany snuje ktoś jeszcze – niejaki Holiday. Ten jednak się nie patyczkuje i z zimną krwią likwiduje ludzi z rodziny bossa (ale nie tylko). Uderza tylko w święta (stąd jego przydomek), nie zostawiając żadnego śladu, który pozwalałby go namierzyć. Poprzedni tom zakończyliśmy w momencie, kiedy atmosfera zrobiła się gęsta od wzajemnych podejrzeń.
Po wstępie, jaki urządził nam Rzymianin, wypytując Riddlera, kim jest Holiday, wiemy jeszcze mniej niż na początku (do grona podejrzanych dołącza Catwoman). Potem jednak akcja nabiera tempa. Pojawiają się Szalony Kapelusznik i Scarecrow, a Batman podtruwa się gazem wywołującym strach autorstwa tego drugiego. Dowiadujemy się więc, co najbardziej przeraża naszego bohatera. Jednak najważniejsze jest to, że Harvey Dent powoli zaczyna się przemieniać w Two Face′a, z kulminacją tego procesu w momencie oblania mu twarzy żrącym kwasem. Oczywiście najlepiej byłoby o tym fakcie nie wiedzieć wcześniej, ale chyba nie zdradzam za dużo. Zakładam, że każdy, kto zetknął się z Batmanem, wie, iż Dent został psychopatycznym przestępcą, a nawet jeśli nie, to grafiki uzupełniające poprzedni tom wszystko wyjaśniają. Szczęśliwie nie oznacza to od razu, że znamy już tożsamość Holidaya. Co to, to nie. Scenariusz obfituje w nagłe zwroty akcji i praktycznie do samego końca trzyma w niepewności, niczym kryminały Agathy Christie.
Loeb i rysownik Tim Sale konsekwentnie utrzymują klimat noir, gdzie zagadka wysuwa się na plan pierwszy, pozostawiając w cieniu malownicze potyczki z superłotrami. Mrok opowieści idealnie uzupełniają niepokojące kadry, wśród których możemy trafić na prawdziwe perełki (tak jak i w poprzedniej części). Jeśli już miałbym się czegoś czepiać, to tego, że Sale nie zawsze radzi sobie z twarzami głównych bohaterów. Zwłaszcza tych pozytywnych. Niemniej i tak wykonał kawał świetnej pracy.
Bardzo ciekawy jest też bonus w postaci „Detective Comics #66” z 1942 roku autorstwa twórców postaci Batmana, Billa Fingera i Boba Kane′a, poświęcony początkom Two Face′a. Choć zarówno kreska, jak i narracja nie pozostawiają wątpliwości, że mamy do czynienia z najstarszym starowinkiem, to jednak nie da się ukryć, że panowie posiadali niesamowitą wyobraźnię i potrafili tworzyć przekonujące czarne charaktery.
Przyznaję, recenzując poprzednią część „Długiego Halloween”, trochę kręciłem nosem, ale po przeczytaniu kontynuacji, nie mam wątpliwości – to jeden z najlepszych albumów poświęconych Nietoperzowi. Na ogół rozbudowane, intrygujące z początku historie o superbohaterach mają bardzo rozczarowujący finał. Ileż to razy przekonaliśmy się o tym, śledząc bliźniaczą serię poświęconą Marvelowi. W tym jednak wypadku zakończenie nie tylko nie obniża jakości komiksu, ale wręcz winduje go na wyższy poziom. Czego chcieć więcej?
koniec
28 stycznia 2017
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Na łeb, na szyję
Sebastian Chosiński

26 VII 2017

Po dwóch znakomitych tomach „Comanche” – „Czerwonym niebie nad Laramie” oraz „Mrocznej pustyni” – trafił się nieco słabszy. O ile jeszcze bowiem świetnie broni się w „Buntowniczej furii” wątek z braterskim konfliktem wśród Czejenów, o tyle wprowadzona zapewne dla rozładowania napięcia postać Dana Morgana skutecznie psuje doskonały efekt.

więcej »

W strugach deszczu
Sebastian Chosiński

24 VII 2017

W „Czerwonym niebie nad Laramie” Red Dust rozprawił się z niezwykle groźnym bandytą. Nie czekały go jednak za to fanfary ani ordery. Cena, jaką musiał zapłacić za przywiązanie do sprawiedliwości, okazała się bardzo wysoka. Od tego zaczyna się piąty tom serii „Comanche” – „Mroczna pustynia”. A potem jest tylko ciężej.

więcej »

Kapitan Żbik: Z Bratysławy do Budapesztu
Sebastian Chosiński

23 VII 2017

Rok musieli czekać wielbiciele kapitana – a w zasadzie już majora – Żbika na kontynuację intrygi zapoczątkowanej „Granatową cortiną”. Wielu z nich zdążyło zapewne w tym czasie zapomnieć, o co w ogóle chodziło. Najważniejsze jednak, że chociaż z dużym poślizgiem, „Skok przez trzy granice” w końcu się ukazał. Szkoda, że na tle wielu innych „kolorowych zeszytów” serii prezentował się słabo.

więcej »

Polecamy

Zaproszenie do jamy

Kadr, który…:

Zaproszenie do jamy
— Wojciech Gołąbowski

Samotni
— Wojciech Gołąbowski

Vahanara!
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Wymarsz o świcie
— Wojciech Gołąbowski

Wróg czy przyjaciel?
— Marcin Osuch

O zmierzchu na Wieprzu
— Wojciech Gołąbowski

Scena łóżkowa
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Pożoga
— Wojciech Gołąbowski

Pędzą konie
— Wojciech Gołąbowski

Rozstrzelany pociąg
— Wojciech Gołąbowski

Zobacz też

Z tego cyklu

Więcej niż tylko dziewczyna Jokera
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Minus dziesięć do Punktów Poczytalności
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Ziemskie okno życia
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Catwoman w Sin City
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Telefony, telefony…
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Święta, święta…
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Kobieta ich bije…
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Tata w opałach
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Zmartwychwstanie według Kevina Smitha
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Komiks Cichego Boba
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Tegoż autora

Marvel: Dwie twarze X-Men
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Czarna Wdowa na ostro
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Marvel: Coś się kończy, coś się zaczyna
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Marvel: Nieźle jak na Fantastyczną Czwórkę
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Wielowymiarowa posągowa Amazonka
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Marvel: Wyrwane z kontekstu
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Bez przebaczenia
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

To się nie może tak skończyć
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Marvel: Uszczęśliwianie na siłę
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

In the End
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

W trakcie

zobacz na mapie »
Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.