Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
dzisiaj: 24 maja 2017
w Esensjopedii w Esensji w Google

Komiksy

Magazyn CLXVI

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Poetycka makabreska

Esensja.pl
Esensja.pl
Nie da się zignorować komiksu, na którego okładce widnieją nazwiska Moebiusa i Jodorowsky’ego. Nawet jeśli jest to fabularny króciak rozciągnięty do wielkości pełnego albumu.

Alexandro Jodorowsky, Jean ‘Moebius’ Giraud
‹Oczy kota›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułOczy kota
Tytuł oryginalnyLes yeux du chat
Scenariusz
Data wydaniapaździernik 2015
RysunkiJean ‘Moebius’ Giraud
Wydawca Bum Projekt
ISBN9788394229412
Format52s. 195x265 mm
Gatunekgroza / horror
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl: 35,97 zł
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj w
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Zobacz w
W przypadku „Oczu kota” najważniejsza wydaje się być historia powstania tego albumu. Jean Giraud, czyli Moebius, i Alejandro Jodorowsky poznali się przy okazji produkcji filmu „Diuna”, w reżyserii tego ostatniego. Miała to być niesamowita, wystawna produkcja z udziałem wybitnych aktorów (i nie tylko – padyszacha imperatora Shaddama IV miał grać Salwador Dali) i zaprojektowana przez najgłośniejszych grafików – wśród których był twórca postaci Obcego H.R. Giger, Chris Foss oraz właśnie Jean Giraud „Moebius”, słynny już wówczas rysownik komiksowy. Na potrzeby „Diuny” Moebius stworzył ponad trzy tysiące szkiców, stale współpracując oczywiście z Jodorowskym, który podrzucał mu pomysły i koncepcje. Film, jak wiemy, ostatecznie nie powstał w tej formie – kilka lat później swą wersję, dużo mniej wystawną, nakręci Dawid Lynch i będzie to niestety jedynie namiastka tego, co mogliśmy dostać w wersji Jodorowsky’ego. Czas pracy nad filmem zaowocował jednak zadzierzgnięciem przyjaźni między twórcami, a forma kooperacji między Moebiusem i Jodorowskim na tyle przypominała współpracę między scenarzystą i rysownikiem, że było oczywiste, iż para ta stworzy już wkrótce wspólne komiksy. Owocem tego związku było jedno z najambitniejszych i najsłynniejszych przedsięwzięć komiksowych w historii – „Incal”.
Wydawnictwo Humanoïdes Associés z okazji wydania kolejnych zeszytów „Incala” rozpoczęło szeroko zakrojoną kampanię reklamową. Jednym z jej elementów było wydawanie limitowanej liczby krótkich zeszytów komiksowych, nieodpłatnie udostępnianych tylko wybranym czytelnikom. Do jednego z tych projektów zaproszono oczywiście Moebiusa i Jodorowsky’ego. Pierwotny pomysł dotyczył krótkiej, pięcioplanszowej historii, ale Giraud zaproponował zmianę formuły. Zamiast klasycznego komiksu, z kadrami i dymkami, miał powstać obszerniejszy album, składający się z bardzo podobnych ilustracji prezentujących głównego dziecięcego bohatera w kolejnych nieodległych momentach czasowych, przedzielany scenami tworzącymi główną część tej opowieści. Tak powstały „Oczy kota”.
Fabularnie mamy tu do czynienia z bardzo prostą historią. W jakimś bliżej nieokreślonym orientalnym mieście pewien chłopiec stoi w oknie. Czeka na kota. Gdy słyszy (!) jego kroki, wzywa swego sokoła. Ten atakuje kota, by zdobyć wymarzony przez chłopca łup… Wszystko to dzieje się w scenerii starannie ukazanych przez Moebiusa starożytnych murów, opustoszałych, zrujnowanych budowli, świątyń, domów, w których najpewniej od dawna nikt nie bywał. Jedynymi istotami, które wydają się zamieszkiwać to miasto, są właśnie chłopiec, sokół i kot. Całość opowieści jest mroczna, niepozbawiona okrucieństwa i brutalności, z szokującą pointą. Można ten niedługi komiks uważać za swego rodzaju makabreskę, można uznać za poetycką opowieść o samotności i ułomności. Z pewnością nie można mu odmówić sugestywnego klimatu i emocjonalnej siły, choć fabularnie jest jedynie nowelką.
koniec
6 marca 2017
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Miłość w czasach zarazy
Paweł Ciołkiewicz

23 V 2017

Zgodnie z intencjami twórców „Irena” to komiks będący przede wszystkim opowieścią o duchu walki Ireny Sendlerowej – uznanej za Sprawiedliwą wśród Narodów Świata, działaczki ruchu oporu, która podczas drugiej wojny światowej ocaliła życie około dwóch i pół tysiąca żydowskich dzieci. Korzystając z dostępnych materiałów Jean-David Morvan, Séverine Tréfouël oraz David Evrard stworzyli adresowaną nie tylko do młodszego czytelnika, poruszającą historię prawdziwej bohaterki.

więcej »

Ciszej nad trumną Batmana!
Sebastian Chosiński

22 V 2017

To było spore wyzwanie dla scenarzystów – pozbierać szczątki, jakie pozostały po Gotham i Batmanie w wyniku wydarzeń opisanych w poprzednim tomie, i sklecić z nich w miarę intrygującą i trzymającą napięcie nową opowieść. Udało się średnio. W „Wadze superciężkiej” najlepsze wrażenie robi wątek psychologiczny, najsłabiej natomiast wypada sensacyjny.

więcej »

Kapitan Żbik: Genialny wynalazca kontra chciwi kapitaliści
Sebastian Chosiński

21 V 2017

Po kilku komiksach przeznaczonych dla młodych czytelników wielbiciele kapitana Żbika doczekali się wreszcie poważnej opowieści dla dorosłych. Dwuczęściowe „Wodorosty i pasożyty” to klasyczna historia szpiegowska (choć chodzi tu jedynie o szpiegostwo przemysłowe), w której scenarzyści, czyli Jerzy Bednarczyk oraz Zbigniew Gabiński, zadbali o zachowanie wszelkich reguł gatunku. Nawet z pewnymi niedorzecznościami.

więcej »

Polecamy

Rozstrzelany pociąg

Kadr, który…:

Rozstrzelany pociąg
— Wojciech Gołąbowski

W ciemnym, zabagnionym lesie
— Wojciech Gołąbowski

Pędzący Niedźwiedź (ale nie Indianin)
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Hrabia narozrabia?
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Przynęta
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Nieco prowokacyjnie
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Szaro, ponuro i do domu daleko
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Na straganie w dzień targowy
— Jacek „Korodzik” Dobrzyniecki

Biali nie potrafią skakać
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Demoniczna danina damy w dworku
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Zobacz też

Tegoż twórcy

To nie jest „Tańczący z wilkami”
— Marcin Osuch

Esensja czyta dymki: Styczeń 2016
— Marcin Mroziuk, Marcin Osuch

W pogoni za skalpem Złamanego Nosa
— Paweł Sasko

Komiksy z przemytu: Blueberry nie jest Borówą!
— Miłosz Cybowski

Mechaniczny pterodaktyl ludzkiej podświadomości
— Marcin Osuch

Porucznik Borówka nie jest platfusem!
— Paweł Sasko

Wzwód, który może wywołać wojnę
— Sebastian Chosiński

Tegoż autora

Piosenki Wojciecha Młynarskiego
— Przemysław Ciura, Wojciech Gołąbowski, Adam Kordaś, Marcin T.P. Łuczyński, Konrad Wągrowski

Prawdziwe życie Luke’a Skywalkera
— Konrad Wągrowski

Noga i jej chłopiec
— Konrad Wągrowski

Wampiry w kosmosie
— Konrad Wągrowski

Plaża Omaha, czyli żegnaj, baśni
— Adam Kordaś, Magdalena Kubasiewicz, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Leszy i jego drużyna
— Konrad Wągrowski

Remanent filmowy 2016
— Sebastian Chosiński, Gabriel Krawczyk, Jarosław Loretz, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Ciemna strona Rebelii
— Konrad Wągrowski

Bawiąc – uczyć
— Konrad Wągrowski

Kowboje i obcy
— Konrad Wągrowski

W trakcie

zobacz na mapie »
Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.