Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
dzisiaj: 29 marca 2017
w Esensjopedii w Esensji w Google

Leonidas i Kubuś Puchatek czyli władcy wyobraźni

Esensja.pl
Esensja.pl
Od pierwszego polskiego wydania „300” minęło prawie dwanaście lat, od kinowej ekranizacji – dekada. Jak po takim czasie wypada jedna z najbardziej symbolicznych bitew starożytności w oryginalnej wizji Franka Millera?

Frank Miller
‹300 (wyd.II)›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Tytuł300 (wyd.II)
Tytuł oryginalny300
Scenariusz
Data wydanialuty 2017
RysunkiFrank Miller
PrzekładMaciej Drewnowski
KolorLynn Varley
Wydawca Egmont
ISBN9788328118652
Cena59,99
Gatunekhistoryczny
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj w
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Zobacz w
Przede wszystkim komiks Millera i jego (komiksu) ekranizacja nie wzbudziły wielkiego powrotu fascynacji starożytną Grecją. W mojej ocenie dobrze się stało bo nie nastąpiła dewaluacja „300” poprzez rozmnożenie sequeli, prequeli, spinoffów. Jednocześnie komiks (i po części film) wprowadził legendarnych obrońców Termopil do panteonu popkultury. Po tych kilkunastu latach myśląc, rozmawiając o wydarzeniach z sierpnia 480 roku p.n.e ciężko jest nie przywołać w wyobraźni kadrów z albumu Millera. Zapewne znajdą się tacy, dla których „300” stanie się jedyną wizją bitwy oraz tacy, którym ta wizja może kompletnie nie pasować, być koślawym obrazem jednego z najsilniejszych symboli naszej cywilizacji. Cóż, w czasach globalizacji i wszechobecnej popkultury stawiam, że większość czytelników załapie się do tej pierwszej grupy. Czy to dobrze? To trochę jak z zawłaszczeniem Kubusia Puchatka przez Disneya. Niby zrobili z niego megagwiazdę ale kto teraz pamięta o subtelnościach tekstu Milne′a i sugestywnych rysunkach Sheparda. Muszę przyznać, że sam gdy myślę o Termopilach, przed oczami mam hoplitów rysowanych ostrą kreską Millera.
Po pierwszej lekturze komiksu było dla mnie oczywistym, że jego główne przesłanie to honor, chwała, walka, zwycięstwo (pojmowane w wyrafinowany sposób). Wracając do „300” po tych dziesięciu latach nie jest to już dla mnie takie oczywiste. Już same zasady funkcjonowania Sparty budzą wątpliwości. Słabi nie mają miejsca w tym społeczeństwie. Spartiatą (pełnoprawnym obywatelem) może być tylko wychowany, wręcz wytresowanych w niezwykle surowym reżimie wojownik. Czy to na pewno obraz „wyspy rozsądku i wolności”? Czy eliminowanie słabych i ułomnych ze społeczeństwa nie przypomina nam reżimów dużo bliższych historycznie? A może, podobnie jak Gałczyński w „Pieśni o żołnierzach z Westerplatte”, Miller poprzez niemożliwy chwilami do zniesienia patos chciał właśnie zwrócić uwagę czytelnika na ten rozdźwięk pomiędzy słowami (wolność, honor itp.) a czynami? Doskonale ilustruje to rozmowa Leonidasa z Daksosem wodzem Arkadyjczyków. „Widzisz, stary przyjacielu? Przyprowadziłem więcej żołnierzy niż ty”. Dialog sam w sobie robi wrażenie, wręcz zmuszając do przyjęcia perspektywy króla Sparty. Po chwili zastanowienia jednak pojawia się pytanie, jeśli Spartiaci to żołnierze a inni to kowale, rzeźbiarze i piekarze, to kto wykazał się większą odwagą przybywając na pole bitwy? Ta sytuacja mocno przypomina mi „Żołnierzy kosmosu” gdzie pełnoprawnym obywatelem mógł zostać tylko weteran. To atrakcyjnie wygląda w filmie czy komiksie ale czy na pewno chcielibyśmy żyć w takim społeczeństwie?
Oczywiście można sobie kompletnie odpuścić jakiekolwiek zadawanie pytań i potraktować opowieść Millera dosłownie. I tutaj złego słowa nie można powiedzieć. Niby wszyscy wiedzą jak to się skończy a jednak czytelnik cały czas jest trzymany w napięciu. To tylko kolejny dowód na to, że „300” jest komiksem, do którego warto wrócić po latach.
koniec
20 marca 2017
dodajdo

Komentarze

20 III 2017   08:24:27

Znając inne komiksy i wypowiedzi Millera mogę z całym przeświadczeniem powiedzieć, że nie, to nie jest przewrotna wizja, to 100% "my country, right or wrong". To po prostu Heinlein komiksu.

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Tintin nieprzerysowany
Marcin Osuch

29 III 2017

Nawet rozumiem decyzję Egmontu sprzed ośmiu lat aby wydawać zbiorcze, małe albumy z przygodami Tintina (i nie tylko). Biorąc pod uwagę zasobność czytelniczych portfeli oraz długość serii może to był jedyny sposób na szybkie przybliżenie tego legendarnego cyklu polskim fanom komiksu. Na szczęście przyszedł czas aby pokazać ten album w pełnej okazałości czyli w formacie A4.

więcej »

Trzynastka potomkiem faraonów?
Marcin Osuch

27 III 2017

Dwudziesty czwarty tom „XIII” jest kontynuacją nie tylko formalną tomu, jak łatwo się domyśleć dwudziestego trzeciego. Naśladuje on także sposób prowadzenia narracji oraz podział na poszczególne wątki. Ze wszystkim tego plusami i minusami.

więcej »

Kapitan Żbik: Milicjant – „Rycerz Prawa”
Sebastian Chosiński

26 III 2017

„Niewygodny świadek” to dokończenie dylogii rozpoczętej zeszytem „Na zakręcie”. To zarazem ostatni odcinek „Kapitana Żbika”, który wyszedł spod ręki innego rysownika niż Jerzy Wróblewski. Od strony fabularnej rewelacji nie ma; akcja jest niepotrzebnie rozwleczona, na dodatek w wyjaśnieniu sprawy pomaga milicjantom zabieg z gatunku „deus ex machina”.

więcej »

Polecamy

Biali nie potrafią skakać

Kadr, który…:

Biali nie potrafią skakać
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Demoniczna danina damy w dworku
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Sorry, Winnetou
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

A ja widzę samo lasso!
— Konrad Wągrowski

O jeden most za daleko
— Marcin Osuch

Wszyscy ninja są tacy nerwowi?
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Manty w pomarańczach
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Póki dysze jeszcze dyszą
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Namnożone namorzyny
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Podwójny atak
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Zobacz też

Inne recenzje

300 sukinsynów
— Tomasz Kontny

Tegoż twórcy

Marvel: Witaj ponownie, Frank
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Miasto nie do końca warte grzechu
— Konrad Wągrowski

Marvel: Nie ma lepszego niż Wolverine
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Rysownicy do ołówków!
— Piotr Czerkawski

Gdy zalewa nas żółć
— Jakub Gałka

„Miłość drogę zna…”
— Sebastian Chosiński

300 sukinsynów
— Tomasz Kontny

Nie graj tego więcej, Bob
— Michał R. Wiśniewski

Krótko o komiksach: Styczeń-luty 2005
— Sebastian Chosiński, Wojciech Gołąbowski

Za szybko, za mocno
— Sebastian Chosiński

Tegoż autora

Tintin nieprzerysowany
— Marcin Osuch

Trzynastka potomkiem faraonów?
— Marcin Osuch

Między wyspami
— Marcin Osuch

Człowiek, zwierzę w świecie zombie
— Marcin Osuch

Jest smerfnie
— Marcin Osuch

Zabawa w czasie i przestrzeni
— Marcin Osuch

Plaża Omaha, czyli żegnaj, baśni
— Adam Kordaś, Magdalena Kubasiewicz, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Remanent filmowy 2016
— Sebastian Chosiński, Gabriel Krawczyk, Jarosław Loretz, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Panowie autorzy pojechali
— Marcin Osuch

Dzięcioł znikąd
— Marcin Osuch

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.