Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 18 listopada 2017
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CLXX

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Marvel: Może zamiast bić woli pan o tym porozmawiać?

Esensja.pl
Esensja.pl
Choć w zbiorowej świadomości Hulk zakorzenił się jako zielony stwór, rzucający na lewo i prawo elokwentnym „Hulk będzie bił”, jego postać jest o wiele bardziej złożona i przez lata bardzo ewoluowała. Można się o tym przekonać sięgając po piąty tom kolekcji Superbohaterowie Marvela.

Ron Garney, Paul Jenkins
‹Superbohaterowie Marvela #5: Hulk›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułSuperbohaterowie Marvela #5: Hulk
Scenariusz
Data wydania1 marca 2017
RysunkiRon Garney
PrzekładJakub ‘qba’ Jankowski
Wydawca Hachette
CyklSuperbohaterowie Marvela
ISBN978-83-2821-042-4
Format240s. 170×260mm; oprawa twarda
Cena39,99
Gatuneksuperhero
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj w
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Zobacz w
Jak wiadomo przemianę w Hulka u Bruce′a Bannera wywołało wystawienie się na silne promieniowanie Gamma. Z początku był szary, potem mutował (a w zasadzie wymusiły to warunki techniczne, bo drukarnia nie mogła sobie poradzić z tym kolorem) w bardziej znanego zielonego. Jeszcze później ponownie został szarym, tyle, że obdarzonym inteligencją, ale i paskudnym charakterem, by powrócić do starego koloru, ale zachować umysł Bannera. Itd. itp… Starczy na razie.
Omawiany tom Superbohaterów Marvela skupia się na wersjach opisanych powyżej. Po tym jak Bruce Banner odkrył, że choruje na stwardnienie zanikowe boczne (choroba Lou Gehriga), domyślił się, że jego niezniszczalne alter ego nie będzie chciało dopuścić do tego by umarł i wcześniej czy później przejmie nad nim całkowita kontrolę. By opanować ten proces udał się do starej przyjaciółki ze studiów Angeli Lipscombe, wykwalifikowanej pani psycholog. Ta poddała go terapii w wyniku której dogadał się ze swoimi trzema wcieleniami, w jakich warunkach mogą przejmować nad nim kontrolę w obawie przed uwolnieniem jeszcze paskudniejszych rzeczy ukrywających się w jego podświadomości. Niestety okazuje się, że na Bannera poluje uważający się za boga w wojsku generał Ryker, który rzekomo odkrył sposób na kierowanie olbrzymem.
Scenarzysta Paul Jenkins (u nas najlepiej znany z genialnej miniserii „Wolverine: Geneza”, publikowanej przez Mandragorę i w ramach Wielkiej Kolekcji Komiksów Marvela – tom 36) postanowił zabawić się w psychoanalityka i na tym zbudować opowieść. Choć jest to niewątpliwie ciekawe podejście i sprawdza się w przypadku Hulka, o czym mogliśmy przekonać się chociażby w historii „Niemy krzyk” (WKKM – 7), ale mam wrażenie, że tu trochę przedobrzył. Już pomijam, że do jednego worka mamy wrzuconą psychikę Bannera, śmiertelną chorobę, psychopatycznego generała i stworzone przez niego monstra, ale przede wszystkim niezbyt przekonuje mnie ta cała pseudopsychologiczna otoczka, która w dużym uproszczeniu sprowadza się do freudowskiego konceptu zaburzonych relacji z matką.
Niebyt przekonuje mnie również wizja pokojowych negocjacji z licznymi osobowościami Bannera, które nie tylko nie znoszą się nawzajem, ale przede wszystkim darzą wyjątkową atencją swojego ludzkiego nosiciela. Poza tym nie bardzo wiadomo kiedy kto ma przejmować główną kontrolę w efekcie czego Jenkins realizuje to dość dowolnie, jak mu w danej sytuacji pasuje. Ostatecznie stajemy na tym, że Zielony „Będę Bił” Hulk i Joe Fixit idą w odstawkę, a pierwsze skrzypce gra ten najinteligentniejszy.
Szczęśliwie akcja tak gna na łeb na szyję, że nie mamy czasu zastanawiać się nad tymi wszystkimi niuansami. I to jest chyba największą zaletą komiksu (choć z początku trzeba oswoić się na przykład z myślą, że mówimy o czasach, kiedy Betty, ukochana Bruce′a była uważana za zmarłą). Wrażenie robi również objętość tomu, na który składa się aż 9 tradycyjnych zeszytów (plus dodatki).
Trudniej idzie z przyzwyczajeniem się do specyficznej kreski Rona Garney′a, preferującego dość karykaturalny styl. Hulk jest przesadnie umięśniony, a twarze postaci niejednokrotnie groteskowo wykrzywione, czy to w grymasie bólu, czy też bojowego szału. Niemniej po jakimś czasie można się do tego przyzwyczaić i mniej więcej po dwóch zeszytach nie irytuje już tak bardzo.
Warto również zauważyć, że ponownie zerwano z zasadą prezentacji debiutu głównego bohatera. jednak o tyle, o ile w „Kapitanie Ameryce” w alternatywny sposób opowiedziano o jego początkach, tak tutaj podobnego wprowadzenia brakuje. Dlatego też polecałbym tę pozycję osobom rozeznanym w temacie. Podejrzewam, że gdybym nic o Hulku nie wiedział (to w ogóle możliwe w dobie wielkiego filmowego projektu Marvela?) i niniejsza pozycja była moim pierwszym zetknięciem się z tą postacią, w przyszłości raczej bym jej unikał.
koniec
25 marca 2017
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Marvel: Przeczytać Panterę i zapomnieć
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

18 XI 2017

Czarna Pantera to jeden z najpopularniejszych bohaterów komiksów za Wielką Wodą. U nas znany jest jednak przede wszystkim z ról epizodycznych. Sytuację tę miał naprawić dwudziesty pierwszy tom Kolekcji Superbohaterowie Marvela. Cóż, nie udało się.

więcej »

Esensja czyta dymki: Listopad 2017 (2)
Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady

17 XI 2017

Zgodnie z obietnicą kolejna porcja porcja komiksowych króciaków w listopadzie.

więcej »

Japoński Wertham kontratakuje
Paweł Ciołkiewicz

15 XI 2017

„Poison City” to opowieść o zatrutym mieście, niszczonym przez… mangi. Stanowią one zagrożenie, przed którym trzeba chronić japońską młodzież. Bezwzględną krucjatę przeciwko deprawującym treściom rozpoczyna Ruch Oczyszczenia Tokio. Czy w tym mieście przyszłości szyjącym się do organizacji igrzysk olimpijskich zapłoną stosy?

więcej »

Polecamy

Przeczytać Panterę i zapomnieć

Marvel:

Przeczytać Panterę i zapomnieć
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Pokręcony komiks
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Warlock raz jeszcze
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Człowiek pociągający za sznurki
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Pogromca – moja miłość
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Mroczna strona Marvela
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

I ty możesz zostać arachnoidem
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Oto wizja wpadki
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Głos suwerena wysłuchany
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Ogniu krocz za mną
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Zobacz też

Z tego cyklu

Przeczytać Panterę i zapomnieć
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Pokręcony komiks
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Warlock raz jeszcze
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Człowiek pociągający za sznurki
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Pogromca – moja miłość
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Mroczna strona Marvela
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

I ty możesz zostać arachnoidem
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Oto wizja wpadki
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Głos suwerena wysłuchany
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Ogniu krocz za mną
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Tegoż autora

Mokre sny apetycznej świnki
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Złap bakcyla na Gaudiego
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

15 najlepszych filmów George'a Romero i Tobe Hoopera
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Smutny komiks o kontestacji
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Adaptacja komiksowa, która igra z ogniem
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Nie taki wampir straszny jak o nim mówią
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Grzech nie przeczytać
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

10 nie tak oczywistych piosenek Grzegorza Ciechowskiego
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Zainteresować zainteresowanych
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Czarna Wdowa na ostro
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.