Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
dzisiaj: 23 kwietnia 2017
w Esensjopedii w Esensji w Google

To nie jest „Tańczący z wilkami”

Esensja.pl
Esensja.pl
Kolejne znaczące serie kończą swój bieg. Pożegnaliśmy „Monstera”, w marcu skończył się „Valerian”, a miesiąc wcześniej pojawił się ostatni tom „Blueberry’ego”. I jest to bardzo udane, aczkolwiek oryginalne pożegnanie.

Jean-Michel Charlier, Jijé, Jean ‘Moebius’ Giraud
‹Blueberry #0›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułBlueberry #0
Scenariusz
Data wydania15 lutego 2017
RysunkiJean ‘Moebius’ Giraud, Jijé
Wydawca Egmont
CyklBlueberry
ISBN9788328119659
Cena119,99
Gatunekwestern
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj w
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Zobacz w
Oryginalne, bo nieszablonowo na koniec całej serii dostajemy album „zerowy”. Według opisu wydawcy czytelnik otrzymuje zbiór pięć epizodów powstałych w drugiej połowie lat sześćdziesiątych. Tak dokładnie jest to po prostu jedna zwarta historia – trzeba przyznać, że dosyć długa. Album liczy dokładnie dwieście czterdzieści stron i stanowi epopeję opowiadającą o walkach armii Stanów Zjednoczonych z plemionami Apaczów na terenie Arizony, Nowego Meksyku i Teksasu. Można założyć, że scenarzysta Jean-Michel Charlier wykorzystał wątki z autentycznych zmagań plemion indiańskich dowodzonych przez legendarnego wodza – Cochise’a (w języku Apaczów K’uu-ch’ish „dąb”). Cochise to postać historyczna, uznawana za jednego z największych przywódców indiańskich. Jego zasługi to zjednoczenie szczepów Apaczów oraz prowadzenie skutecznych działań przeciwko wojskom meksykańskim i amerykańskim przez ponad czterdzieści lat. Ostatecznie zawarł pokój z wysłannikami prezydenta Ulyssesa Granta, można zatem uznać, że nigdy nie został pokonany. W wyniku zawieszenia broni i porozumienia Apacze w 1872 roku otrzymali tereny w Arizonie de facto wyjęte spod jurysdykcji USA. Rezerwat nie przetrwał długo. Został zlikwidowany dwa lata po śmierci Cochise’a, która miała miejsce w 1874 roku.
Charlier sprowadził tę historię do kilkutygodniowego acz intensywnego powstania Indian krótko po zakończeniu wojny secesyjnej. Początek całej historii, z perspektywy późniejszych dramatycznych i krwawych wydarzeń, zaczyna się wręcz niewinnie. Pochodzący z rodziny o długich tradycjach wojskowych porucznik kawalerii, zaraz po ukończeniu West Point zmierza dyliżansem w miejsce swojego pierwszego przydziału – Fortu Navajo. Nie bardzo pasuje do opisu Blueberry’ego, prawda? Oczywiście, to niejaki Craig. A o nim samym najlepiej świadczy fakt, że w saloonie zamawia lemoniadę lub mrożoną herbatę. W tym samym saloonie staje się świadkiem rozgrywki w pokera, która kończy się tradycyjną westernową rozróbą. Jakież jest jego zdziwienie, gdy obszarpaniec, będący zwycięzcą karcianej awantury, okazuje się być kolegą po fachu. To właśnie porucznik Mike Blueberry zmierzający, podobnie jak Craig, do Fortu Navajo. Różnica między nimi jest oczywista: pierwszy to stary wyga, weteran wojny secesyjnej, zaś drugi – klasyczny żółtodziób. Ich znajomość będzie się przewijać przez cały album. W drodze do celu natykają się na farmę, której właściciele zostali zamordowani, a ich syn najwyraźniej porwany. Ślady pozostawione pośród zgliszczy wskazują jednoznacznie, że sprawcami byli Apacze. Być może zbyt jednoznacznie. W odwecie patrol kawalerii atakuje niczego nie spodziewających się Indian. Liczba ofiar jest niewielka dzięki sprytnemu trikowi Blueberry’ego. Ale krew się polała i sytuacja zrobiła się napięta. Rozpoczynają się negocjacje, które w wyniku tragicznego splotu wypadków tylko pogarszają sytuację. Wybucha regularne powstanie Apaczów i załoga Fortu Navajo wpada w duże tarapaty. Rozpoczyna się oblężenie bez perspektywy na odsiecz. Blueberry podejmuje się samobójczego, zdawać by się mogło, zadania sprowadzenia pomocy. I to jest dopiero początek całej tej, naprawdę długiej, opowieści. Zwrotów jest wiele ale trzeba przyznać, że scenarzysta prowadzi całość w sposób spójny i logiczny. Nie wszystkie sztuczki się udają, nie zawsze realizowany jest pozytywny scenariusz. Można znaleźć naciągane momenty jak ten z pomocą ze strony konfederatów (Blueberry walczył po stronie Unii w wojnie secesyjnej) ale wszystko mieści się w normie.
Miłośnicy westernów dostają prawie wszystko to, co można uznać za kanon opowieści z Dzikiego Zachodu. Jest dyliżans, kawaleria, Indianie. Są niezmierzone przestrzenie Arizony i Teksasu z charakterystycznymi czerwonymi formacjami skalnymi, graniczna Rio Grande i pustynie. No dobrze – brakuje kowbojów, poszukiwaczy złota i kilku pomniejszych elementów, ale całość trzyma klimat.
W niejednoznaczny sposób ukazani zostali rodowici mieszkańcy kontynentu – Indianie. I chociaż mamy do czynienia z Apaczami, to nie są chodzącymi ideałami rodem z książek Karola Maya. Zdarzają się wśród nich zarówno postaci uczciwe, jak i kojoty o czarnym sercu i rozdwojonym języku. Ogólnie nie jest to zbyt pozytywny wizerunek. Trudno spodziewać się czegoś innego, skoro głównym bohaterem uczyniono oficera kawalerii. „Tańczący z wilkami” pojawi się dobre ćwierć wieku później.
Historia rozpoczęta „Fortem Navajo” to pierwsze duże przedsięwzięcie komiksowe Jeana Giraud. Od strony wizualnej trudno jest znaleźć jakikolwiek zarzut. Przyszły Moebius bardzo dobrze odtworzył „westernowe” krajobrazy. Widać także, że nie ma większych problemów z rysowaniem postaci ludzkich. Indianin jest u niego Indianinem, biały białym i tak dalej. Z ciekawszych elementów warto zwrócić uwagę na sposób rysowania scen nocnych, w których Giraud posługuje się różnymi odcieniami seledynu, co tworzy odpowiedni nastrój. Cóż, teraz nie pozostaje nic innego jak wrócić do pozostałych ośmiu albumów z przygodami Blueberry’ego i rozpocząć przygodę od nowa.
koniec
10 kwietnia 2017
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Kapitan Żbik: Na dworcach w Poznaniu i Bydgoszczy
Sebastian Chosiński

23 IV 2017

Dotąd przy „Żbikach” Jerzy Wróblewski współpracował tylko z jednym scenarzystą – Władysławem Krupką. Razem stworzyli dwie trzyczęściowe miniserie, które na trwałe zapisały się w pamięci czytelników (zwłaszcza „trylogia harcerska”). Od tego momentu jednak przez ponad rok na biurko mieszkającego w Bydgoszczy grafika trafiały teksty stworzone przez innych autorów. Pierwszym był „Kryptonim Walizka” Zbigniewa Gabińskiego.

więcej »

DC Comics: Minus dziesięć do Punktów Poczytalności
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

22 IV 2017

Opublikowaną w czternastym tomie Wielkiej Kolekcji Komiksów DC Comics historię „Batman: Zagłada Gotham” znałem już z wcześniejszego wydania Egmontu, ale cieszę, że ją przypomniano, bo wciąż robi piorunujące wrażenie.

więcej »

Corto nieuporządkowany
Marcin Osuch

21 IV 2017

Egmont kontynuuje wydawanie cyklu „Corto Maltese”. W marcu czytelnicy otrzymali album „Pod znakiem Koziorożca”, który w Polsce nie był jeszcze publikowany.

więcej »

Polecamy

Przynęta

Kadr, który…:

Przynęta
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Nieco prowokacyjnie
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Szaro, ponuro i do domu daleko
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Na straganie w dzień targowy
— Jacek „Korodzik” Dobrzyniecki

Biali nie potrafią skakać
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Demoniczna danina damy w dworku
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Sorry, Winnetou
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

A ja widzę samo lasso!
— Konrad Wągrowski

O jeden most za daleko
— Marcin Osuch

Wszyscy ninja są tacy nerwowi?
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Zobacz też

Tegoż twórcy

Poetycka makabreska
— Konrad Wągrowski

Esensja czyta dymki: Styczeń 2016
— Marcin Mroziuk, Marcin Osuch

W pogoni za skalpem Złamanego Nosa
— Paweł Sasko

Komiksy z przemytu: Blueberry nie jest Borówą!
— Miłosz Cybowski

Mechaniczny pterodaktyl ludzkiej podświadomości
— Marcin Osuch

Porucznik Borówka nie jest platfusem!
— Paweł Sasko

Wzwód, który może wywołać wojnę
— Sebastian Chosiński

Tegoż autora

Corto nieuporządkowany
— Marcin Osuch

Tintin przerysowany
— Marcin Osuch

Tintin nieprzerysowany
— Marcin Osuch

Trzynastka potomkiem faraonów?
— Marcin Osuch

Leonidas i Kubuś Puchatek czyli władcy wyobraźni
— Marcin Osuch

Między wyspami
— Marcin Osuch

Człowiek, zwierzę w świecie zombie
— Marcin Osuch

Jest smerfnie
— Marcin Osuch

Zabawa w czasie i przestrzeni
— Marcin Osuch

Plaża Omaha, czyli żegnaj, baśni
— Adam Kordaś, Magdalena Kubasiewicz, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.