Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 21 września 2017
w Esensji w Esensjopedii

DC Comics: Minus dziesięć do Punktów Poczytalności

Esensja.pl
Esensja.pl
Opublikowaną w czternastym tomie Wielkiej Kolekcji Komiksów DC Comics historię „Batman: Zagłada Gotham” znałem już z wcześniejszego wydania Egmontu, ale cieszę, że ją przypomniano, bo wciąż robi piorunujące wrażenie.

Jack Kirby, Mike Mignola, Troy Nixey, Richard Pace
‹Wielka Kolekcja DC #14: Batman: Zagłada Gotham›

EKSTRAKT:100%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułWielka Kolekcja DC #14: Batman: Zagłada Gotham
Tytuł oryginalnyBatman: The Doom that Came to Gotham
Scenariusz
Data wydania22 lutego 2017
RysunkiTroy Nixey, Jack Kirby
PrzekładJarosław Grzędowicz, Marek Starosta
Wydawca Eaglemoss
CyklWielka Kolekcja DC
Format192s.
Cena39,99
Gatuneksuperhero
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj w
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Zobacz w
Główny problem z elsewords, czyli alternatywnymi historiami poświęconymi znanym bohaterom, jest taki, że ich twórcy nie potrafią twórczo oderwać się od pierwowzoru. Widzieliśmy to chociażby w takich pozycjach, jak „Batman: Gotham w świetle lamp gazowych”, gdzie poza tym, że zmieniło się tło, nie otrzymaliśmy niczego więcej, czy w projekcie Marvel 2099, zwłaszcza jeśli chodziło o Spider-Mana i Punishera, którzy za bardzo przypominali swoich tradycyjnych odpowiedników. Jednak to, co wymyślił Mike Mignola w „Zagładzie Gotham”, to zupełnie inna liga. Będąc miłośnikiem mitologii Cthulhu stworzonej przez Howarda Phillipsa Lovecrafta, po mistrzowsku połączył ją z mrocznym światem Batmana. Miejscami nawet bardziej efektownie niż podobne zabiegi, jakie zastosował w autorskiej serii „Hellboy”.
Mamy rok 1928 i Bruce′a Wayne′a, który po wieloletniej morskiej tułaczce powraca do Gotham, by zmierzyć się z przekleństwem, które dotknęło jego rodzinę. Oczywiście przywdziewa swój nietoperzy strój i z miejsca zabiera się za wyjaśnianie zagadki tajemniczych zgonów, z którymi wiąże się tajemniczy kult. Nie liczcie jednak na standardowe rozwiązania. To co otrzymujemy, to wariacje na temat Mrocznego Rycerza, jego historii i przygód. Zmiany wprowadzane przez Mignolę dotyczą zarówno rzeczy podstawowych, jak choćby tego, że rodziców Bruce′a nie zamordował zwykły złodziejaszek, a szaleniec z nożem, krzyczący „to nadchodzi"; ale także niemających znaczenia dla przebiegu fabuły, że wspomnę tylko o słynnej jaskini Nietoperza, która tu została ostentacyjnie zignorowana ( – A co zrobić z nieboszczykiem, sir? – Złóż go w jaskini. – Czyli w piwnicy na wino, sir? – Nie idealizuj Alfredzie. To po prostu jaskinia.).
A jednak tym, co mnie kompletnie rozłożyło na łopatki w czasie lektury, było bardzo pomysłowe wykorzystanie postaci z komiksów poświęconych Batmanowi, które połączono ze światem wykreowanym przez Lovecrafta. Mignola nie rezygnuje z ich najbardziej charakterystycznych atrybutów, ale pokazuje je w krzywym zwierciadle. Aby nie zdradzać wszystkich smaczków, wspomnę tylko o Pingwinie, człapiącym ze ślepymi pingwinami rodem z minipowieści „W górach szaleństwa”, Barbarze Gordon, córce Jima, która oryginalnie była Batgirl, a następnie Oracle – hakerką na wózku inwalidzkim, tu przedstawionej jako prawdziwą Wyrocznia (ang. Oracle) i wreszcie Harveyu Dencie, czyli złoczyńcy znanym jako Two Face, którego deformacja połowy ciała związana jest z tworzeniem się magicznego portalu do innego świata.
Można tylko żałować, że „Zagłada Gotham” nie jest także rysowana przez Mike′a Mignolę. Niemniej zastępujący go Troy Nixey dość wiernie odtworzył charakter jego kreski, czym spotęgował niepokojący klimat jego scenariusza. Nie liczcie więc na hiperrealistyczne rysunki. Dużo tu celowych niedociągnięć, wykrzywionych twarzy i gotyckiego mroku, wyraźnie zaznaczonego dzięki oszczędnej kolorystyce.
W tym tomie Kolekcji wyjątkowo otrzymujemy dwie dodatkowe historie. Pierwsza, autorskiej spółki odpowiedzialnej za „Zagładę Gotham”, podtrzymuje lovecraftowski klimat. Druga to już tradycyjna wycieczka w przeszłość, tym razem do roku 1972 i pierwszego numeru serii „The Demon” autorstwa Jacka Kirby′ego, w którym zadebiutował Etrigan.
Jako fan prozy Lovecrafta z czystym sercem polecam cały komiks zarówno miłośnikom Batmana, jak i twórczości Samotnika z Providence. Być może nawet bardziej tym drugim, ponieważ niezwykle ciężko trafić na dobrą, obrazkową (dotyczy to także – a może przede wszystkim – filmów) adaptację Mitów Cthulhu. Ta niewątpliwie taka jest.
koniec
22 kwietnia 2017
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Paryskie perypetie
Paweł Ciołkiewicz

20 IX 2017

Noemi i jej kuzyn Emilien wspólnie z piękną i niebywale inteligentną guwernantką Amelią, pomysłowym Terencem oraz małomównym Winfreyem kontynuują swoją niezwykłą podróż. Kolejne tajemnice i niebezpieczeństwa sprawiają, że robi się coraz ciekawiej.

więcej »

Dobra robota, robocie
Agnieszka ‘Achika’ Szady

18 IX 2017

Jak pamiętamy, „Przebudzenie Mocy” otwiera scena, w której obiwanopodobny starzec przekazuje pilotowi Ruchu Oporu pendrive z namiarami na kryjówkę Luke’a. Z komiksu pod bezpretensjonalnym tytułem „Poe Dameron. Eskadra Czarnych” dowiemy się, jak długa i skomplikowana była droga do odnalezienia siwowłosego informatora.

więcej »

Kapitan Żbik: Na tropie narkotykowej szajki
Sebastian Chosiński

17 IX 2017

Drugie życie kapitana – a w późniejszym czasie majora – Żbika rozpoczęło się na początku stulecia. Nietrudno to zrozumieć. Od upadku PRL-u minęło wystarczająco dużo czasu, by opadły związane z minionym ustrojem emocje; dawni wielbiciele komiksu dorośli zaś na tyle, aby zacząć odczuwać nostalgię na myśl o bohaterze swego dzieciństwa. Zaczęto więc przypominać stare i wydawać nowe historie. Ba! za sprawą Macieja Jasińskiego i Łukasza Ciaciucha Żbik postanowił przysłużyć się również policji w III (...)

więcej »

Polecamy

Zaproszenie do jamy

Kadr, który…:

Zaproszenie do jamy
— Wojciech Gołąbowski

Samotni
— Wojciech Gołąbowski

Vahanara!
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Wymarsz o świcie
— Wojciech Gołąbowski

Wróg czy przyjaciel?
— Marcin Osuch

O zmierzchu na Wieprzu
— Wojciech Gołąbowski

Scena łóżkowa
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Pożoga
— Wojciech Gołąbowski

Pędzą konie
— Wojciech Gołąbowski

Rozstrzelany pociąg
— Wojciech Gołąbowski

Zobacz też

Z tego cyklu

Więcej niż tylko dziewczyna Jokera
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Ziemskie okno życia
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Catwoman w Sin City
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Telefony, telefony…
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

…i po świętach
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Święta, święta…
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Kobieta ich bije…
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Tata w opałach
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Zmartwychwstanie według Kevina Smitha
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Komiks Cichego Boba
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Tegoż twórcy

Marvel: Ludzie-sztosy
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Marvel: Tony Stark vs. HAL-9000
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Marvel: Szlachetny oldschool
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Marvel: Ukłon szacunku dla sędziwego dostojnika
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Marvel: To jest prawdziwy Asgard, na Odyna!
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Marvel: Ogniu płoń i czas na lanie
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Marvel: Tak to się robiło pięćdziesiąt lat temu
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Bis repetitum non placet
— Mateusz Kowalski

The Doom that Came to Gotham
— Tomasz Kontny

Tegoż autora

Marvel: Mroczna strona Marvela
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Marvel: I ty możesz zostać arachnoidem
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Nie taki wampir straszny jak o nim mówią
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Grzech nie przeczytać
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

10 nie tak oczywistych piosenek Grzegorza Ciechowskiego
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Zainteresować zainteresowanych
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Marvel: Oto wizja wpadki
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Marvel: Głos suwerena wysłuchany
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Marvel: Ogniu krocz za mną
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Marvel: Film jednak lepszy
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Wkrótce

zobacz na mapie »
Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.