Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 15 grudnia 2017
w Esensji w Esensjopedii

Kapitan Żbik: „Polska ma wspaniałych milicjantów!”

Esensja.pl
Esensja.pl
„Jaskinią zbójców” zadebiutował ostatni z kilkunastu scenarzystów serii, Stanisław Milc. I był to – podobnie jak cały komiks – debiut średnio udany. Najbardziej irytuje w nim nachalna propaganda i wynikające z lektury przekonanie, że kapitan Jan Żbik to nie tylko gwiazda polskiej milicji, ale chyba w ogóle najsłynniejszy funkcjonariusz Europy.

Stanisław Milc, Jerzy Wróblewski
‹Kapitan Żbik #42: Jaskinia zbójców›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułKapitan Żbik #42: Jaskinia zbójców
Scenariusz
Data wydania1976
RysunkiJerzy Wróblewski
Wydawca Sport i Turystyka
CyklKapitan Żbik
Gatunekkryminał
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj w
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Zobacz w
Niezbyt często, ale jednak wydawcy Żbika starali się o dopływ świeżej krwi do grupy tworzącej serię. O ile od zeszytu „Wieloryb z peryskopem” (1973) praktycznie niezmienny pozostawał rysownik, o tyle objawiali się co jakiś czas nowi scenarzyści: Jerzy Bednarczyk, Zbigniew Gabiński, Wanda Falkowska, Barbara Seidler, wreszcie Stanisław Milc, który dołączył jako ostatni. I na krótko. Odpowiadał bowiem jedynie za dwa odcinki cyklu: „Jaskinię zbójców” (1976) oraz „Zerwaną sieć” (1977). Milc urodził się w 1932, a zmarł w 2009 roku; był dziennikarzem, pisarzem i tłumaczem. Specjalizował się w popularyzowaniu wiedzy na temat relacji we współczesnym świecie; temu służyły takie książeczki – opublikowane przez Krajową Agencję Wydawniczą – jak „Dlaczego wojna” (1968) czy „Złoty trójkąt śmierci” (1978). W 1984 roku, być może zachęcony do tego pracą nad „Żbikami” – wydał nawet kryminał milicyjny (z wątkiem szpiegowskim) „Co się zdarzyło Królewnie Śnieżce”. Trudno jednak stwierdzić, by w tej dziedzinie odniósł sukces. Wymyślone przez Milca „Żbiki” też zresztą nie zaliczają się do najciekawszych.
„Jaskinia zbójców” zaczyna się z „górnego C” – do Warszawy przylatuje w sprawach służbowych kapitan duńskiej policji Ulf Jakobsen. Na lotnisku czeka na niego Żbik; po powitaniu razem udają się do Komendy Głównej MO, gdzie spotykają się między innymi z pułkownikiem Czeladką. Duńczyk nie bez powodu fatygował się do kraju komunistycznego; ma poważną sprawę – według wszelkich znaków na niebie i ziemi właśnie do Polski uciekł niedawno duński przestępca, oszust, rabuś i międzynarodowy handlarz złotem, ostatnio posługujący się dokumentami na nazwisko Olav Sellensen. Miesiąc temu w Kopenhadze dokonał śmiałego skoku na transport z pieniędzmi, po czym ślad po nim zaginął. Skąd Jakobsen ma podejrzenia, że ostatecznie Sellensen wylądował nad Wisłą – nie wiadomo. Wiadomo natomiast, że gdy dowiaduje się, iż pułkownik Czeladka desygnuje do rozpracowania tej sprawy Żbika, staje się absolutnie spokojny o rezultat. I całkowicie wyluzowany wraca na Zelandię.
W tym samym czasie kłopoty sercowe przeżywa Adam. Jest zakochany w Lidce, która z jakiegoś powodu okłamuje go. Zresztą nie tylko jego, ale również swoich rodziców, których informuje, że wybiera się ze swoją przyjaciółką Elą na obóz. Ela tymczasem nic o tym nie wie; ba! tego samego dnia widziała nawet Lidkę w mercedesie na zagranicznych rejestracjach w towarzystwie nieznanego sobie mężczyzny. Gdy po dwóch kolejnych dniach dziewczyna dalej nie daje znaku życia, Adam jest już tak zaniepokojony, że postanawia bez wahania iść prosto do kapitana Żbika. Wychodzi więc na to, że Żbika znają wszyscy i każdy, nawet wchodząc prosto z ulicy, może go odwiedzić w Komendzie Głównej. Wiadomo przecież nie od dziś, że kapitan to przyjaciel młodzieży. I tak też odnosi się do nieszczęsnego Adama. Mimo że ma na głowie sprawę Sellensena, nie ignoruje chłopaka. Jakże by mógł!
Nie trzeba być oczywiście Einsteinem, aby domyślić się, że sprawa Lidki będzie wiązać się z poszukiwaniami duńskiego bandyty. Taka jest logika komiksów o Żbiku, w których nie ma miejsca na wątki poboczne. Wszystko, cokolwiek pojawia się w danym zeszycie, ma związek z główną sprawą rozpracowywaną przez kapitana. Tym razem ślady, którymi podąża milicja, prowadzą do miejscowości Białki, gdzie jedną ze swoich „rezydencji” ma chytry paser Zaburski. W willi, wraz ze swoimi pomocnikami, Bogdanem i Kazikiem, czeka on właśnie na łącznika z Danii, z którym ma ubić świetny interes. Reszta… wcale nie jest milczeniem. Przeciwnie, jest dość przewidywalna. Bandyci muszą przecież zostać ukarani, a zwłaszcza kanalie z Zachodu, które próbują szarogęsić się na komunistycznej ziemi. Wszystko zmierza więc do szczęśliwego finału, w którym kapitan Jakobsen stwierdza: „Polska ma wspaniałych milicjantów!”. Czy trzeba dodawać coś jeszcze?
„Jaskinia zbójców” – poza interesującym wątkiem speleologicznym – nie wnosi nic nowego do całej serii. Pojawiająca się w niej zaś apoteoza Żbika staje się wręcz nieznośna i karykaturalna. Pozostawiając na boku komiks, przyjrzyjmy się dodatkom. W liście do czytelników kapitan nawiązuje do treści jednego z wcześniejszych zeszytów – „Wyzwania dla silniejszego” – w którym jako skuteczny sposób na walkę z gitowcami przedstawił… trenowanie judo. Teraz również zachęcał młodzież do poświęcenia się tej dyscyplinie sportowej. „Nauka i technika w służbie MO” opowiadała o wykorzystywanych w kryminalistyce badaniach antropologicznych i zasługach w tej dziedzinie radzieckiego naukowca i rzeźbiarza Michaiła Gierasimowa. W „Za ofiarność i odwagę” uhonorowany został piętnastoletni Andrzej Meducki, piętnastoletni harcerz i uczeń Technikum Mechanicznego w Nowym Targu, który podczas wakacyjnego obozu nieopodal Lęborka uratował tonące w rzece dziecko (a działo się to 22 lipca 1975 roku, czyli w Święto Odrodzenia Polski). W „Kronice MO” pojawił się z kolei tekst okolicznościowy z okazji trzydziestolecia szkoły milicyjnej w Słupsku, której nie tak dawno nadano imię pułkownika Wiesława Ociepki, byłego Ministra Spraw Wewnętrznych, który zginął w katastrofie lotniczej pod Szczecinem w lutym 1973 roku.
koniec
4 czerwca 2017
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Zmarnowane życie
Paweł Ciołkiewicz

15 XII 2017

Stworzony przez Jeana van Hamme’a oraz Williama Vance’a bohater opłakiwał Marthę jeszcze zanim to stało się modne. Już w pierwszym tomie świetnej serii „XIII", cierpiący wówczas na amnezję mężczyzna, złożył w strugach deszczu płomienny pocałunek na ustach umierającej Marthy Shoebridge.

więcej »

Historia w obrazkach: Bohater każdych czasów
Sebastian Chosiński

14 XII 2017

W październiku minęła dwusetna rocznica śmierci Tadeusza Kościuszki – jednego z najbardziej zmitologizowanych bohaterów narodowego panteonu. O którym podczas szkolnych apelów często mówi się z nabożną czcią, rzadko przy tym eksponując jego unikalny światopogląd. Nie unika tych tematów natomiast Szczepan Atroszko, autor interesującego komiksu „Pół-Jankes, czyli Tadeusz Kościuszko w Ameryce”.

więcej »

Nie ufaj nikomu
Paweł Ciołkiewicz

13 XII 2017

„Lot kruka” to kameralna, nieco poetycka opowieść rozgrywająca się we Francji pod koniec drugiej wojny światowej. Ucieczka dwójki młodych ludzi z aresztu staje się nie tylko początkiem intrygującej znajomości i źródłem wielu kłopotów, ale również okazją do nieco innego spojrzenia na swoje życie.

więcej »

Polecamy

Nieskończoność megalomanii

Marvel:

Nieskończoność megalomanii
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Ostatnie łowy doktora Octopusa
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Przeczytać Panterę i zapomnieć
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Pokręcony komiks
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Warlock raz jeszcze
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Człowiek pociągający za sznurki
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Pogromca – moja miłość
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Mroczna strona Marvela
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

I ty możesz zostać arachnoidem
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Oto wizja wpadki
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Zobacz też

Z tego cyklu

Na tropie narkotykowej szajki
— Sebastian Chosiński

Korzeń też psuje się od głowy
— Sebastian Chosiński

Miłość, która prowadzi na manowce
— Sebastian Chosiński

Gdy do akcji wkracza SB, zabawa kończy się
— Sebastian Chosiński

Magik na wiejskim odpuście
— Sebastian Chosiński

Romantyczne tête-à-tête i wargi, które mogą cię zdradzić
— Sebastian Chosiński

Danuta czy Krystyna? – zawodna pamięć Żbika
— Sebastian Chosiński

Gorące plaże Adriatyku
— Sebastian Chosiński

Z Bratysławy do Budapesztu
— Sebastian Chosiński

Niespodziewany awans i afera „Żelazo”
— Sebastian Chosiński

Tegoż twórcy

Esensja czyta dymki: Październik 2017
— Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski

Po prostu Relax!
— Marcin Osuch

O kowboju, co kulom się nie kłaniał
— Sebastian Chosiński

Kowboje i obcy
— Konrad Wągrowski

Esensja czyta dymki: Październik 2016
— Marcin Mroziuk, Marcin Osuch

Marynistyczny komiks płaszcza i szpady
— Sebastian Chosiński

Przez prerię wzdłuż i wszerz
— Sebastian Chosiński

Bandyci w Dolinie Królów
— Sebastian Chosiński

Czy kapitan Żbik miał przyrodniego brata?
— Sebastian Chosiński

Na tropie nazistów
— Sebastian Chosiński

Tegoż autora

Historia w obrazkach: Bohater każdych czasów
— Sebastian Chosiński

Tu miejsce na labirynt…: Na wojennym szlaku
— Sebastian Chosiński

Esensja ogląda: Grudzień 2017 (2)
— Sebastian Chosiński

Gdzie diabeł nie może, tam Durango pośle…
— Sebastian Chosiński

East Side Story: Skandal?… Wiele hałasu o nic!
— Sebastian Chosiński

Przekorna apokalipsa
— Sebastian Chosiński

Radzę ci dobrze: Nie wkurzaj Kurdy’ego!
— Sebastian Chosiński

East Side Story: Zdążyć przed Amerykanami
— Sebastian Chosiński

Non omnis moriar: Free w granicach rozsądku
— Sebastian Chosiński

East Side Story: Półwysep zbuntowany
— Sebastian Chosiński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.