Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 20 września 2017
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CLXIX

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Marvel: I ty możesz zostać arachnoidem

Esensja.pl
Esensja.pl
Z drugą częścią eventu „The Amazing Spider-Man: Pajęcza wyspa” opublikowanego w sto siedemnastym tomie Wielkiej Kolekcji Komiksów Marvela jest tak jak z jego okładką. Na pierwszy rzut oka podnosi ciśnienie, ale gdy się dokładniej przyjrzeć, wychodzą na wierzch wszystkie niedostatki. Jak na przykład to, że Mary Jane ma twarz, jakby była spokrewniona z antybohaterami filmu „Wzgórza mają oczy”.

Stefano Caselli, Tom Fowler, Humberto Ramos, Rick Remender, Dan Slott
‹Wielka Kolekcja Komiksów Marvela #117: The Amazing Spider-Man: Pajęcza wyspa. Część 2›

EKSTRAKT:40%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułWielka Kolekcja Komiksów Marvela #117: The Amazing Spider-Man: Pajęcza wyspa. Część 2
Tytuł oryginalnyThe Amazing Spider-Man: Spider Island. Part Two
Scenariusz
Data wydaniamaj 2017
RysunkiHumberto Ramos, Tom Fowler, Stefano Caselli
PrzekładMarek Starosta
Wydawca Hachette
CyklWielka Kolekcja Marvela
Format152s. 170×260mm; oprawa twarda
Cena39,99
Gatuneksuperhero
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj w
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Zobacz w
Jak pamiętamy z pierwszej części, Nowy Jork został zainfekowany chorobą, dzięki której mieszkańcy zdobywają moce identyczne z tymi, które posiada Człowiek Pająk. Po początkowej euforii okazuje się, że nie dzieje się to za darmo i zaczynają przeobrażać się w arachnoidalne monstra. W akcję ratowania miasta zaangażowało się wielu superbohaterów, z nowym Venomem (czyli Flashem Thompsonem) na czele. Najważniejszą postacią jest jednak Peter Parker, przeciwko któremu uknuto całą intrygę. By pokonać przeciwników, będzie musiał sięgnąć po pomoc całkiem nieoczekiwanych sprzymierzeńców: Kaine’a (swojego klona), Antyvenoma (nowe wcielenie Eddiego Brocka) i… Mary Jane, która z nabytymi mocami Spider-Mana radzi sobie co najmniej tak samo dobrze jak on sam.
Początek crossoveru, choć nie był pozbawiony wad, potrafił dostarczyć garść rozrywki. Niestety koniec ukazuje w pełni, że publikowanie go w ramach Wielkiej Kolekcji Komiksów Marvela było nieporozumieniem. „Pajęcza wyspa” nie jest bowiem dziełem autonomicznym, które można w pełni zrozumieć po przeczytaniu podstawowej historii i dodatku w postaci kilku zeszytów serii „Venom”. Jak to już ostatnio Marvel ma w zwyczaju, tego typu przedsięwzięcia obrastają licznymi wydarzeniami pobocznymi, które śledzić możemy na łamach innych serii. Stąd ma się wrażenie, że coś nas w tej historii ominęło, albo dzieje się za szybko i zbyt prosto. Do tego dochodzi zamieszanie w samym życiu Parkera. O tyle, o ile z wcześniejszych publikacji WKKM mogliśmy zorientować się, że nie jest już z Mary Jane, a symbiont Venoma zmienił nosiciela, to pojawienie się Antyvenoma jest co najmniej dziwne (zwłaszcza, że ostatnia widzieliśmy jak Brock umiera na raka), że o wstąpieniu Pajęczarza w szeregi Fantastycznej Czwórki nie wspomnę. Niby mieliśmy to również w części pierwszej, ale wartka akcja sprawiała, że brało się to z dobrodziejstwem inwentarza. W przypadku części drugiej akcji też jest sporo, ale ponieważ zapanował chaos, dodatkowe tajemnice zaczynają utrudniać odbiór.
Kolejną rzeczą jaka rozczarowuje są dialogi. Niby większość materiału stworzył Dan Slott, który ma na koncie chwalony przeze mnie „She-Hulk: Samotna zielona kobieta”, czy „The Superior Spider-Man”, to czytając „Pajęczą wyspę” ma się wrażenie, że zostały wymyślone na kolanie. Strasznie dużo w nich patetyzmu i wezwań do solidarnej walki. Nie maskuje tego nawet miejscami zabawny humor.
A żeby już całkowicie pogrzebać tę pozycję, niezmiennie rysuje ją Humberto Ramos, człowiek który wystrzega się wszelkiego realizmu. Mamy więc dużo umowności, karykaturalnych sylwetek i wiecznie rozwartych, kwadratowych szczęk. Jak już wspomniałem we wstępie, przy przekartkowaniu nie wygląda to nawet tak źle i nawet taki konserwatysta jak ja może to łyknąć, ale kiedy chce się skupić na szczegółach, okazuje się, że lepiej tego nie robić. Niemniej i tak radzi sobie znacznie lepiej od Toma Fowlera odpowiedzialnego za zeszyty „Venom”. Napisać, że charakteryzuje się brudną kreską to jakby nic nie napisać. Kiedyś miałem drukarkę nakładającą takie ilości tuszu, że wszystko wychodziło tak nieczytelnie, jakby ktoś go rozlał i wtarł w kartkę. W czasie lektury przypomniały mi się te z nią przejścia.
„Pajęczą wyspę” mogę więc polecić tylko oddanym fanom Spidera, którzy albo wszystko o nim wiedzą, albo wyszukają sobie potrzebne informacje. Jeśli takimi nie jesteście, możecie sobie darować tę pozycję. A już nie daj Boże by sięgał po nią jakiś komiksowy nowicjusz. Utrwali w nim przekonanie, że świat superbohaterów jest hermetyczny, dla geeków i sprowadza się do bezmyślnego naparzania wszystkich ze wszystkimi.
koniec
9 września 2017
dodajdo

Komentarze

10 IX 2017   21:57:24

> że o wstąpieniu Pajęczarza w szeregi Fantastycznej Czwórki nie wspomnę

W finale Fantastic Four #587 Human Torch utknął w Negative Zone atakowany przez hordy Annihilusa i został uznany za zmarłego. Na jego miejsce do Fantastic Four (która zmieniła nazwę na FF i zaczęła nosić biało-czarne kostiumy) dołączył Spider-Man.

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Paryskie perypetie
Paweł Ciołkiewicz

20 IX 2017

Noemi i jej kuzyn Emilien wspólnie z piękną i niebywale inteligentną guwernantką Amelią, pomysłowym Terencem oraz małomównym Winfreyem kontynuują swoją niezwykłą podróż. Kolejne tajemnice i niebezpieczeństwa sprawiają, że robi się coraz ciekawiej.

więcej »

Dobra robota, robocie
Agnieszka ‘Achika’ Szady

18 IX 2017

Jak pamiętamy, „Przebudzenie Mocy” otwiera scena, w której obiwanopodobny starzec przekazuje pilotowi Ruchu Oporu pendrive z namiarami na kryjówkę Luke’a. Z komiksu pod bezpretensjonalnym tytułem „Poe Dameron. Eskadra Czarnych” dowiemy się, jak długa i skomplikowana była droga do odnalezienia siwowłosego informatora.

więcej »

Kapitan Żbik: Na tropie narkotykowej szajki
Sebastian Chosiński

17 IX 2017

Drugie życie kapitana – a w późniejszym czasie majora – Żbika rozpoczęło się na początku stulecia. Nietrudno to zrozumieć. Od upadku PRL-u minęło wystarczająco dużo czasu, by opadły związane z minionym ustrojem emocje; dawni wielbiciele komiksu dorośli zaś na tyle, aby zacząć odczuwać nostalgię na myśl o bohaterze swego dzieciństwa. Zaczęto więc przypominać stare i wydawać nowe historie. Ba! za sprawą Macieja Jasińskiego i Łukasza Ciaciucha Żbik postanowił przysłużyć się również policji w III (...)

więcej »

Polecamy

Zaproszenie do jamy

Kadr, który…:

Zaproszenie do jamy
— Wojciech Gołąbowski

Samotni
— Wojciech Gołąbowski

Vahanara!
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Wymarsz o świcie
— Wojciech Gołąbowski

Wróg czy przyjaciel?
— Marcin Osuch

O zmierzchu na Wieprzu
— Wojciech Gołąbowski

Scena łóżkowa
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Pożoga
— Wojciech Gołąbowski

Pędzą konie
— Wojciech Gołąbowski

Rozstrzelany pociąg
— Wojciech Gołąbowski

Zobacz też

Z tego cyklu

Mroczna strona Marvela
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Oto wizja wpadki
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Głos suwerena wysłuchany
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Ogniu krocz za mną
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Film jednak lepszy
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Dwie twarze X-Men
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Coś się kończy, coś się zaczyna
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Nieźle jak na Fantastyczną Czwórkę
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Wyrwane z kontekstu
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Uszczęśliwianie na siłę
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Tegoż twórcy

Gwiezdne wojny: Co gryzie Bobę Fetta?
— Marcin Osuch

Tegoż autora

Nie taki wampir straszny jak o nim mówią
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Grzech nie przeczytać
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

10 nie tak oczywistych piosenek Grzegorza Ciechowskiego
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Zainteresować zainteresowanych
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Czarna Wdowa na ostro
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Wielowymiarowa posągowa Amazonka
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Bez przebaczenia
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

To się nie może tak skończyć
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

In the End
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Wyrzut sumienia pędzącego miasta
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Wkrótce

zobacz na mapie »
Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.