Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 18 grudnia 2017
w Esensji w Esensjopedii

Radzę ci dobrze: Nie wkurzaj Kurdy’ego!

Esensja.pl
Esensja.pl
W czasie gdy w Polsce aktorka Joanna Szczepkowska oznajmiała oficjalnie, że właśnie w kraju tym skończył się komunizm, Hermann Huppen finalizował prace nad czternastym tomem swej sztandarowej serii „Jeremiah”. Czy oba wydarzenia coś łączy? Chyba tylko tyle, że postapokaliptyczny świat wykreowany przez Belga przypominał najgorsze stadium stalinizmu. Czego refleksy przeniknęły również do „Powrotu Simona”.

Hermann Huppen
‹Jeremiah #14: Powrót Simona›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułJeremiah #14: Powrót Simona
Scenariusz
Data wydania14 września 2017
RysunkiHermann Huppen
PrzekładWojciech Birek
Wydawca Elemental
CyklJeremiah
ISBN978-83-947324-3-1
Format44s. 215×290mm
Cena38,—
Gatuneksensacja, SF
WWW
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj w
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Zobacz w
Seria, która powstaje przez długie lata, musi mieć swoje wzloty i upadki. Niemożliwością jest, aby przez dekadę czy dwie autorowi (względnie autorom) udawało się trzymać jednolity, wysoki poziom. Tak podpowiada logika. „Jeremiah” zdaje się być jednak zaprzeczeniem tej teorii. Owszem, na początku lat 80. Hermannowi Huppenowi przytrafiło się niewielkie wahanie formy (albumy „Laboratorium wieczności”, „Sekta”), ale szybko się pozbierał i kolejne odsłony cyklu prezentowały się już ciekawiej. Ba! pod koniec wspomnianej dekady Belg stworzył zaś najciekawsze epizody swej epopei o niekończącej się podróży Jeremiaha i jego nieokrzesanego przyjaciela Kurdy’ego Malloya. Prawdopodobnie pomogło mu w tym podjęcie wątków, w których – mniej lub bardziej świadomie (kwestia do rozstrzygnięcia przez zaawansowanych huppenologów) – rozprawiał się z ideą świata pogrążonego w totalitaryzmie.
Widmo totalitaryzmu krąży zresztą nad „Jeremiahem” od samego początku. Wybrana przez autora jako tło wydarzeń, zniszczona w wyniku konfliktu nuklearnego Ameryka Północna to nie tylko zgrabna i pociągająca dekoracja – to niemal bohater zbiorowy całej serii. Jak Hydra lernejska, której odcięte głowy wciąż odrastają. Jeremiah i Kurdy bez przerwy mają do czynienia z szaleńcami, którzy korzystając z nienormalnej sytuacji, przejmują kontrolę nad poszczególnymi regionami kraju i próbują urzeczywistniać swą utopijno-morderczą wizję. Stają się tym samym lokalnymi autokratami, panami życia lub śmierci dla okolicznych mieszkańców. W imię poczucia sprawiedliwości, a nierzadko kierując się ideałami anarchistycznymi, bohaterowie komiksu rozprawiają się z nimi (oczywiście w miarę możliwości), po czym – jak się okazuje – wpadają z deszczu pod rynnę – w łapy kolejnego obsesjonata, którego miłość własna pcha do popełniania coraz to okrutniejszych bądź bardziej wyrafinowanych zbrodni.
Jeżeli wydaje Wam się, że po perypetiach opisanych w poprzednich dwóch tomach serii – „Juliusie i Romei” (1986) oraz „Strike” (1988) – Kurdy i Jeremiah nie mogli trafić gorzej… jesteście w olbrzymim błędzie. Sebastian Sikorsky – potomek słynnego konstruktora samolotów i helikopterów – tylko pozornie jest nieszkodliwym dziwakiem i multimilionerem, przypominającym nieco tytułowego bohatera filmu Wernera Herzoga „Fitzcarraldo” (1982). Bohater grany przez Klausa Kinskiego był wielbicielem sztuki operowej, który zdecydował się na budowę gmachu opery pośrodku dżungli; Sebastian natomiast wielbi ponad wszystko Jana Sebastiana Bacha – ubiera się jak on i daje koncerty organowe w potężnej wodnej katedrze. Uchodzi za hojnego filantropa, bez wsparcia którego cała okolica przymierałaby głodem. Trudno dziwić się więc, że zarówno miejscowa policja, jak i burmistrz miasteczka pozostają na jego usługach. Jedynym problemem spędzającym bogaczowi sen z powiek jest jego młodszy brat Simon, który właśnie po paru latach wraca do domu.
Nie jest witany fanfarami; towarzyszy mu doktor Finch, lekarz psychiatra. Dlaczego? Simon Sikorsky poddawany jest bowiem skomplikowanemu leczeniu; w przeciwnym wypadku za to, czego dopuścił się w przeszłości, musiałby spędzić za murami więziennymi czas aż do końca swego nędznego życia. Przyjazd w rodzinne strony nie jest spełnieniem jego marzeń, ale przynajmniej daje mu poczucie wolności. Brak rozrywek, jakie lubi, może zaś rekompensować sobie w inny sposób. Na przykład znęcając się nad przejeżdżającymi nieopodal farmy Sebastiana podróżnymi. Którymi okazują się – inaczej przecież być nie mogło – Jeremiah i Kurdy. Simon nie wie jednak, że z nimi, a zwłaszcza z Malloyem, nie warto zadzierać. Konflikt zaczyna się dość niepozornie, nawet kpiarsko, ale niezwykle szybko eskaluje, prowadząc do niezwykle dramatycznego (i przewrotnego) finału. Gdy jednak naprzeciw siebie stają z jednej strony krewki młodzieniec, który nie pozwala sobie pluć w twarz, a z drugiej psychopata – trudno oczekiwać polubownego zwieńczenia sporu.
Rozbudowując serię, Huppen z czasem zaczął w kolejnych tomach „Jeremiaha” przywoływać bohaterów, którzy pojawili się już wcześniej. I tak w „Powrocie Simona” objawia się po raz wtóry, znany z „Sekty”, Lessley Bates, który w okolicach farmy Sikorsky’ego ma do wypełnienia misję specjalną. Jego działania mogą pokrzyżować plany Kurdy’emu i Jeremiahowi; ewentualnie na odwrót. Czy więc obie strony tego chcą, czy nie – skazane są na współdziałanie. A to dla Sebastiana i Simona oznacza jedno – potworne kłopoty. Huppen kapitalnie rozwija fabułę, umiejętnie przy tym – dzięki przenikaniu się pozornie tylko niepowiązanych ze sobą wątków – dawkując napięcie. Z pierwotnego chaosu wyłania się rasowa sensacyjna opowieść, w której nie brakuje trupów, strzelanin ani wybuchów. Przemoc wylewająca się z kart komiksu ma też jednak silną podbudowę psychologiczną. Szaleństwo staje się momentami niemal namacalne i tym samym przerażające. Podobnie jak i finałowe przesłanie autora. Brrr! Aż trudno się otrząsnąć i pójść dalej.
koniec
4 grudnia 2017
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Cierpienia młodego Dylana
Paweł Ciołkiewicz

17 XII 2017

Duet Ed Brubaker i Sean Phillips nie zawodzi. Po świetnej serii „Fatale” otrzymujemy ich kolejne wspólne dzieło - utrzymany w mrocznych klimatach thriller „Zabij albo zgiń”. A w nim… nieustający monolog głównego bohatera, który zwierza się czytelnikom ze swoich kolejnych porażek i problemów.

więcej »

Rozrywka ociekająca krwią
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

16 XII 2017

Zastanawialiście się kiedyś, jak mogłyby wyglądać przygody Hellboya w klimacie heroic fantasy? Ja też nie, ale pierwszy tom serii „Head Lopper” z podtytułem „Wyspa albo plaga Bestii”, który właśnie wydał Nonstop Comics może na to pytanie odpowiedzieć.

więcej »

Zmarnowane życie
Paweł Ciołkiewicz

15 XII 2017

Stworzony przez Jeana van Hamme’a oraz Williama Vance’a bohater opłakiwał Marthę jeszcze zanim to stało się modne. Już w pierwszym tomie świetnej serii „XIII", cierpiący wówczas na amnezję mężczyzna, złożył w strugach deszczu płomienny pocałunek na ustach umierającej Marthy Shoebridge.

więcej »

Polecamy

Nieskończoność megalomanii

Marvel:

Nieskończoność megalomanii
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Ostatnie łowy doktora Octopusa
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Przeczytać Panterę i zapomnieć
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Pokręcony komiks
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Warlock raz jeszcze
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Człowiek pociągający za sznurki
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Pogromca – moja miłość
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Mroczna strona Marvela
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

I ty możesz zostać arachnoidem
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Oto wizja wpadki
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Zobacz też

Tegoż twórcy

Na łeb, na szyję
— Sebastian Chosiński

W strugach deszczu
— Sebastian Chosiński

Bo zło powinno zostać ukarane…
— Sebastian Chosiński

„Boskość” niejedno ma oblicze
— Sebastian Chosiński

Ahoj, przygodo!
— Paweł Ciołkiewicz

Czarny Anioł – wróg porządku
— Sebastian Chosiński

Bohaterowie z przypadku
— Sebastian Chosiński

Zachód wcale nie taki dziki…
— Sebastian Chosiński

Powracająca fala
— Sebastian Chosiński

On zawsze powraca
— Sebastian Chosiński

Tegoż autora

Gdzie diabeł nie może, tam Durango pośle…
— Sebastian Chosiński

Przekorna apokalipsa
— Sebastian Chosiński

Dziennikarskie śledztwo Maigreta
— Sebastian Chosiński

Przeznaczenie, którego należy uniknąć
— Sebastian Chosiński

Człowiek-Nietoperz w stylu Jamesa Bonda
— Sebastian Chosiński

Płaszcz i szpada, Londyn i Karaiby
— Sebastian Chosiński

Coraz więcej fantasy
— Sebastian Chosiński

Kuszenie Damiana Wayne’a
— Sebastian Chosiński

A imię jego to Czerwony…
— Sebastian Chosiński

Na troje babka wróżyła
— Sebastian Chosiński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.