Album „Bug City. Miasto, miłość, morderstwo” to przede wszystkim tytułowa opowieść – o wiele dłuższa i mniej dowcipna od dotychczasowych plansz z udziałem robaczego półświatka. To historia namiętnej miłości poety Pasikonika do prostytutki Osy, splatająca się z dążeniami alfonsa Motyla do przejęcia władzy nad podziemiem owadziego miasta. „Miasto, miłość, morderstwo” pod względem treści fabuły i stylu prowadzenia narracji w dużo większym stopniu przypomina „Sin City” niż dotychczasowe paski Łazowskiego i Szymkiewicza. A do dzieła Franka Millera twórcy „Bug City” nawiązują już chociażby tytułem, nie mówiąc już o kilku kadrach z ich dłuższej historii.

Pierwsza większa opowieść z uniwersum „Bug City” wypada dobrze. Twórcy umiejętnie operują tu językiem komiksu, sprawnie konstruują plansze, chociaż miejscami zdarzają im się drobne nieporadności, jak pogubienie się w prowadzeniu historii naszpikowanej retrospekcjami. Druga część albumiku to kilkanaście znanych już z Internetu pasków, wzbogaconych o nowe komentarze odautorskie – czyli „Bug facts”. Na uwagę zasługuje jakość edytorska. Bez wątpienia jest to najlepiej i najładniej wydany polski komiks internetowy – kredowy papier, kartonowa okładka, wysoka jakość druku. Ten album to pierwsza propozycja wydawnicza oficyny Nikt Inny. Czas pokaże, czy był to jednorazowy wybryk, czy też debiut nowego gracza na komiksowym rynku.

Podsumowując – „Bug City. Miasto, miłość, morderstwo” to ciekawa pozycja i całkiem udany pastisz gangsterskich historii. Godna polecenia zarówno dla fanów internetowej serii, jak i osób, które nie zetknęły się do tej pory w sieci z miastem robaków.