Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 20 września 2017
w Esensji w Esensjopedii

Jakie jeszcze miłe niespodzianki mnie dziś czekają?

Esensja.pl
Esensja.pl
Komiksy o Dilbercie to codzienna ulga dla setek tysięcy ludzi – współczesnych niewolników open space, wkurzających kolegów i dyrektorów-idiotów. Nie dlatego, że coś się zmienia na lepsze. Dlatego, że mogą pocieszyć się, że inni mają równie źle.

Scott Adams
‹Dilbert: Gdy język ciała zawodzi›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułGdy język ciała zawodzi
Tytuł oryginalnyWhen Body Language Goes Bad
Scenariusz
Data wydania5 listopada 2007
RysunkiScott Adams
PrzekładAgnieszka Mitraszewska
Wydawca Egmont
CyklDilbert
ISBN978-83-237-2979-2
Format124s. 215×230mm
Cena24,90
Gatunekhumor / satyra
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl: 21,00 zł
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj w
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Zobacz w
Kim jest Dilbert, wie każdy, kto kiedykolwiek szukał pracy poprzez ogłoszenia gazetowe – już chyba 10 lat bowiem publikowane są paski komiksowe Scotta Adamsa na ostatniej stronie „Gazety Praca”. Dwa wydane właśnie przez Egmont tomy – „Gdy język ciała zawodzi” i „Słowa, których wolelibyśmy nie usłyszeć w czasie oceny rocznej” prezentują wybór prasowych pasków komiksowych z okresu między listopadem 2001 i majem 2003 (w wersji książkowej wydane w Stanach w 2003). Rodzimi poszukiwacze pracy znajdą w nich z pewnością paski znane już z polskich przedruków, ale tylko spośród wersji większych – ośmioobrazkowych. „Dilberty” bowiem dzielą się na dwa rodzaje – krótkie codzienne paski trójobrazkowe, czasem rozciągające się w dłuższą, kilkudniową opowieść, i dłuższe, ośmioobrazkowe wersje niedzielne – zawsze będące osobną całością.
Główną więc zaletą wydania książkowego w porównaniu do codziennej lektury w gazecie czy Internecie będzie więc możliwość prześledzenia od razu całych dłuższych opowieści – a z tych najzabawniejszą będzie chyba historia krótkiej odsiadki dyrektora o sterczących włosach, znakomicie spuentowana („Co się działo, jak byłem w więzieniu?” „Morale poszybowało pod niebo, zyski wzrosły i po raz pierwszy życie nabrało sensu”. „Co za pech, że akurat musiałem opuścić te dwa dni”), warto też zwrócić uwagę na epizod, w którym pracę (na krótko) traci sam Dilbert, oraz doskonały (wzięty bez dwóch zdań z życia) odcinek, w którym dyrektor generalny stara się udowodnić pracownikom, że jest jednym z nich (z wiadomym skutkiem).

Scott Adams
‹Dilbert: Słowa, których wolelibyśmy nie usłyszeć w czasie oceny rocznej›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułSłowa, których wolelibyśmy nie usłyszeć w czasie oceny rocznej
Tytuł oryginalnyWords You Don’t Want to Hear During Your Annual Performance Review
Scenariusz
Data wydania5 listopada 2007
RysunkiScott Adams
PrzekładAgnieszka Mitraszewska
Wydawca Egmont
CyklDilbert
ISBN978-83-237-2980-8
Format128s. 215×230mm
Cena24,90
Gatunekhumor / satyra
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl: 20,00 zł
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj w
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Zobacz w
A poza tym – jak to w takich zbiorach – raz lepiej, raz nieco gorzej. Trudno się zresztą dziwić – nie jest przecież łatwo codziennie wymyślać coś dowcipnego (choć, jak sam autor przyznaje, cały czas pomagają mu tysiące mieszkańców kubików, wciąż przysyłając przykłady idiotyzmów z ich własnych firm). Przekrojowe spojrzenie na tematykę pasków dilbertowych pozwala zauważyć, że najzabawniejsze są, gdy po prostu pokazują lekko tylko przerysowaną rzeczywistość korporacyjną (najczęściej wykorzystywanym pomysłem jest po prostu mówienie przez pracowników na głos tego, co zwykle się myśli przy kolejnej idiotycznej decyzji dyrekcji), najmniej zaś zabawne, gdy Adams próbuje swych sił w innych tematach, np. komentując kondycję współczesnego człowieka. Nie śmieszy zbytnio zbyt abstrakcyjny dinozaur Bob, a niezmiennie przyprawia o ataki śmiechu mój absolutny idol – Wally, człowiek, który z omijania pracy uczynił już religię, a w swym zajęciu stał się prawdziwym mistrzem, guru (jednym z najlepszych pasków będzie więc tytułowa roczna ocena Wally’ego, podczas której okazuje się, że jako zadanie miał wpisane układanie windowsowych pasjansów). Znakomicie też sprawdzają się sekretarka dyrektora i praktykant Asok – każdy, kto choć przez parę miesięcy pracował w jakiejś dużej firmie, musiał zetknąć się z ich odpowiednikami. A Kotbert, demoniczny dyrektor departamentu zasobów ludzkich, różni się od swych pierwowzorów tylko tym, że jest kotem.
Niezaprzeczalną zaletą wydań książkowych jest możliwość wracania do starych pasków. Dlaczego to robić? Ano dlatego, że każde kolejne zawodowe doświadczenie w nowej firmie musi spowodować, że kolejny zestaw pasków będzie bardziej zrozumiały (np. w tych książkach były to dla mnie żarty ze sprzedawców) i bardziej zabawny.
A na koniec, na zachętę, krótka historyjka. W roli głównej pracownik wracający do biura zapewne po weekendzie:
Co za dzień! Rano chcę wejść do biura – nie działa mój identyfikator, musiałem dostać się tu przez garaż.
Włączam komputer, nie działa moje hasło. Teraz znowu moja poczta głosowa przestała działać!
Ciekaw jestem, jakie jeszcze miłe niespodzianki mnie dziś czekają?.
Lektura historyjek o Dilbercie takich niespodzianek nie wyeliminuje, ale powinna sprawić, że będą one choć odrobinę mniej bolesne.
koniec
18 grudnia 2007
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Paryskie perypetie
Paweł Ciołkiewicz

20 IX 2017

Noemi i jej kuzyn Emilien wspólnie z piękną i niebywale inteligentną guwernantką Amelią, pomysłowym Terencem oraz małomównym Winfreyem kontynuują swoją niezwykłą podróż. Kolejne tajemnice i niebezpieczeństwa sprawiają, że robi się coraz ciekawiej.

więcej »

Dobra robota, robocie
Agnieszka ‘Achika’ Szady

18 IX 2017

Jak pamiętamy, „Przebudzenie Mocy” otwiera scena, w której obiwanopodobny starzec przekazuje pilotowi Ruchu Oporu pendrive z namiarami na kryjówkę Luke’a. Z komiksu pod bezpretensjonalnym tytułem „Poe Dameron. Eskadra Czarnych” dowiemy się, jak długa i skomplikowana była droga do odnalezienia siwowłosego informatora.

więcej »

Kapitan Żbik: Na tropie narkotykowej szajki
Sebastian Chosiński

17 IX 2017

Drugie życie kapitana – a w późniejszym czasie majora – Żbika rozpoczęło się na początku stulecia. Nietrudno to zrozumieć. Od upadku PRL-u minęło wystarczająco dużo czasu, by opadły związane z minionym ustrojem emocje; dawni wielbiciele komiksu dorośli zaś na tyle, aby zacząć odczuwać nostalgię na myśl o bohaterze swego dzieciństwa. Zaczęto więc przypominać stare i wydawać nowe historie. Ba! za sprawą Macieja Jasińskiego i Łukasza Ciaciucha Żbik postanowił przysłużyć się również policji w III (...)

więcej »

Polecamy

Zaproszenie do jamy

Kadr, który…:

Zaproszenie do jamy
— Wojciech Gołąbowski

Samotni
— Wojciech Gołąbowski

Vahanara!
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Wymarsz o świcie
— Wojciech Gołąbowski

Wróg czy przyjaciel?
— Marcin Osuch

O zmierzchu na Wieprzu
— Wojciech Gołąbowski

Scena łóżkowa
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Pożoga
— Wojciech Gołąbowski

Pędzą konie
— Wojciech Gołąbowski

Rozstrzelany pociąg
— Wojciech Gołąbowski

Zobacz też

Tegoż twórcy

Skutki przyjścia do biura w szlafroku
— Agnieszka Szady

Krótko o komiksach: Grudzień 2004
— Daniel Gizicki, Wojciech Gołąbowski

Prawo serii
— Wojciech Gołąbowski

Krótko o komiksach: Czerwiec 2004
— Wojciech Gołąbowski, Marcin Herman, Michał R. Wiśniewski

Nie pomyl z książkami
— Wojciech Gołąbowski

Adamsa próba uporządkowania pasków
— Wojciech Gołąbowski

Krótko o komiksach: Kwiecień 2003
— Robert Adler, Wojciech Gołąbowski, Tomasz Sidorkiewicz

Z przewodnikiem po zagródkach
— Wojciech Gołąbowski

Krótko o książkach: Marzec 2002
— Magda Fabrykowska, Wojciech Gołąbowski, Jarosław Loretz, Eryk Remiezowicz

Cudowna zapchajdziura
— Wojciech Gołąbowski

Tegoż autora

Dwa Brzegi 2017
— Konrad Wągrowski

Piosenki Wojciecha Młynarskiego
— Przemysław Ciura, Wojciech Gołąbowski, Adam Kordaś, Marcin T.P. Łuczyński, Konrad Wągrowski

Prawdziwe życie Luke’a Skywalkera
— Konrad Wągrowski

Noga i jej chłopiec
— Konrad Wągrowski

Poetycka makabreska
— Konrad Wągrowski

Wampiry w kosmosie
— Konrad Wągrowski

Plaża Omaha, czyli żegnaj, baśni
— Adam Kordaś, Magdalena Kubasiewicz, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Leszy i jego drużyna
— Konrad Wągrowski

Remanent filmowy 2016
— Sebastian Chosiński, Gabriel Krawczyk, Jarosław Loretz, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Ciemna strona Rebelii
— Konrad Wągrowski

Wkrótce

zobacz na mapie »
Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.