Przybycie księcia Wojmiła do Mirmiłowa staje się katalizatorem wielu wydarzeń, które doprowadzą do dużego zamieszania. Zamieszanie to, jak zwykle, będą musieli zażegnać Kajko i Kokosz. Po Wojmile przybywa bowiem do grodu królewski inspektor, który po drodze padł ofiarą Łamignata (wówczas jeszcze kawalera - Jaga dopiero zaczyna czynić pewne kroki w celu zdobycia zbója z wielką maczugą). To rozsierdzi inspektora, a złość będzie musiała odbić się na całym Mirmiłowie.

Widać wyraźnie, że to wcześniejszy komis Christy - jego konstrukcja zbliżona jest wyraźnie jeszcze do opowieści o Kajtku i Koko, drukowanych przez wiele lat w odcinkach. "Woje Mirmiła" rozwijają bowiem swą fabułę w pewnym radosnym rozgardiaszu, sprawiając wrażenie jakby Christa, zaczynając rysować, nie wychodził z planem poza kilka następnych plansz, a na pewno nie wiedział, jak się to wszystko skończy. Nie przeszkadza to jednak komiksowy być bardzo zabawnym, humor Christy jest tu najwyższej próby (scena powitania książęcych braci rządzi!). Widać wyraźnie, że komiks powstał w połowie lat 70-tych, w okresie największych sukcesów polskiej piłki nożnej. Futbol odegra bowiem niebagatelną rolę w wojnie z Omsami, choć pojmowanie reguł fair play nieco różni się od ich współczesnego ujęcia.

Pierwszy tom "Wojów Mirmiła" urywa się jakby w pół zdania. Cóż, gdziekolwiek pewnie podzielić by ten komiks na zeszyty, wrażenia musiałoby być podobne. W pierwszym wydaniu były to dwa tomy ("Woje Mirmiła" i "Rozprawa z Dajmiechem"), tym razem opublikowane zostaną trzy. Najsensowniej chyba jednak byłoby wydać od razu całość - nie wątpię, że kolekcjonerzy wydaliby bez wahania kilka złotych więcej. Ten komiks na pewno jest tego wart.