dzisiaj: 2 września 2010

Zobacz koniecznie:

Komiksy

Magazyn XCVIII

Pobierz magazyn

Podręcznik

Nowości

komiksowe

Pierwsi w boju. Obrona Poczty Polskiej w Gdańsku
– Jacek Przybylski, Mariusz Wójtowicz-Podhorski
Heat #12
– Ryoichi Ikegami, Yoshiyuki "Buronson" Okamura
Liberty Liberty!
– Hinako Takanagi
Ouran High School Host Club #6
– Bisco Hatori
Arq #2
– Andreas Martens
Lucyfer #6: Dworce ciszy
– Mike Carey, Peter Gross, Ryan Kelly, Dean Ormston
Naruto #48
– Masashi Kishimoto
Tajna Wojna
– Brian Michael Bendis, Gabriele Dell'Otto

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe (wybrane)

Ikigami #2
– Motorō Mase
Lou! #5: Lou! #5: Laser Ninja
– Julien Neel
Blacksad #4: Piekło, spokój
– Juan Diaz Canales, Juanjo Guarnido
Sandman: Sandman: Senni łowcy
– Yoshitaka Amano, Neil Gaiman
Dziewczyny
– Flix
Latarnia
– Paco Roca
Sprane dżinsy i sztama
– Jarosław Płóciennik, Paweł Płóciennik
Zbyt cool by dało się zapomnieć
– Alex Robinson

więcej »

W krainie dobranocek

Konrad Wągrowski

"W krainie borostworów", jeden z późniejszych albumów przygód Kajka i Kokosza, należy do najdziwniejszych, ale także, niestety, do najsłabszych w tej serii.

Janusz Christa
‹Kajko i Kokosz: W krainie borostworów›

EKSTRAKT:	60%
Tytuł	Kajko i Kokosz: W krainie borostworów
Scenariusz (komiks)	Janusz Christa
Rysunki	Janusz Christa
Wydawca	Egmont
Cykl	Kajko i Kokosz
ISBN-10	83-237-9696-3
Format	215 x 290 mm, 52 strony
Cena	12,90
Data wydania	lipiec 2003
Wyszukaj w	Skąpiec.pl

Najdziwniejszych - bowiem Christa przenosi większość akcji do baśniowej krainy, a komiks zaludnia fantastycznymi stworami (dużo bardziej fantastycznymi, o ile można tak powiedzieć, od Milusia, Dziada Borowego i krasnali). Najsłabszych - bowiem niestety, poza niezawodnymi Zbójcerzami, album jest mało zabawny. Przygody wśród tytułowych Borostworów trącą dydaktyzmem i sprawiają wrażenie, że zostały napisane z myślą o dziecięcym czytelniku, niepokojąco przypominając scenariusz dobranocki (może poza niezłym wątkiem podlizywania się przedstawicielom cywilizacji - czyli Kajkowi i Kokoszowi).

Najlepsza jest więc w tym albumie tradycyjnie sekwencja w Mirmiłowie i warowni Zbójcerzy. Nawiązania do rzeczywistości schyłkowego PRL-u (album pochodzi z 1987 r.), obecne już we wcześniejszych albumach cyklu, tu nabierają siły, by swe apogeum osiągnąć w albumie "Mirmił w opałach". W "Borostworach" najlepiej zobrazowane są oczywiście permanentnym kryzysem gospodarczym w warowni Zbójcerzy i ich rozpaczliwymi, choć skazanymi na niepowodzenie, próbami poprawy sytuacji ekonomicznej.

Szereg cytatów to oczywiście kalki sformułowań z ówczesnej pracy i życia codziennego:

"W położonej nieopodal Mirmiłowa warowni zbójcerzy przeżywano kolejne trudności obiektywne."

"Kupię kartki na onuce!"

"Zamienię tarczę na worek paliwa dla rumaka!"

Sprzedam obiad za dewizy!"

Zapewniam młodych czytelników, że to jest bardzo śmieszne.
Szukając nawiązań, można zaryzykować stwierdzenie, że Christa przewidział terroryzm Al-Kaidy. Misja Zbójcerza Ofermy, mająca na celu zniszczenie studni, jest oczywiście samobójczym zamachem zdeterminowanego (no, prawie) terrorysty.

Pomimo wad, nie ulega wątpliwości, że to nadal pozycja obowiązkowa w zbiorze każdego miłośnika serii.

1 lipca 2003

Komentarze

W chwili obecnej nie ma żadnych komentarzy. Twój może być pierwszy!

Dodaj komentarz

Najnowsze

Komiksy z przemytu: Taksówka Bruce’a Willisa
Marcin Osuch

31 VIII 2010

Każdy, kto zetknął się z serią „Valerian”, wie, że największym atutem tego komiksu jest Laurelina: wedle wszystkich subiektywnych kryteriów najbardziej seksowna bohaterka komiksowa. Ale jest też „Valerian” jedną z najważniejszych serii SF komiksu frankofońskiego. Szkoda, że w Polsce znany jest tylko z pięciu albumów, i to wydanych prawie dwadzieścia lat temu.

więcej »

Doskonałe „Niedoskonałości”
Konrad Wągrowski

26 VIII 2010

„Niedoskonałości” Adriana Tomine to znakomity komiks obyczajowy, przywołujący na myśl osiągnięcia Craiga Thompsona i Daniela Clowesa.

więcej »

Dobry komiks, po prostu
Marcin Osuch

23 VIII 2010

„Historia bez bohatera” to przede wszystkim możliwość zapoznania się z wcześniejszą twórczością Jeana van Hamme’a – nim stał się gwiazdą komiksu frankofońskiego. Jest też ciekawym eksperymentem, gdy autor postanawia po dwudziestu latach dopisać kontynuację, której wcześniej w ogóle nie planował.

więcej »