Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
dzisiaj: 24 kwietnia 2017
w Esensjopedii w Esensji w Google

To nie staw, to ocean

Esensja.pl
Esensja.pl
„Ocean na końcu drogi” Neila Gaimana to piękna, ale też smutna i mroczna współczesna baśń, w której i młodsi, i starsi czytelnicy mogą znaleźć coś dla siebie.

Neil Gaiman
‹Ocean na końcu drogi›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułOcean na końcu drogi
Tytuł oryginalnyOcean at the End of the Lane
Data wydania9 października 2013
Autor
PrzekładPaulina Braiter
Wydawca MAG
ISBN978-83-7480-386-1
Format216s. 125×195mm, oprawa twarda
Cena35,—
Gatunekfantastyka
WWW
Wyszukaj wMadBooks.pl
Kup wSelkar.pl: 33,97 zł
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj wMatras.pl
Kup wTaniaKsiążka.pl: 29,05 zł
Wyszukaj w
Zobacz w
Neil Gaiman to osoba, którą większość fanów fantastyki doskonale zna lub przynajmniej kojarzy. Zasłynął jako autor zbierających znakomite recenzje powieści dla dorosłych („Amerykańcy bogowie”, „Nigdziebądź”), serii komiksowych (choćby słynny „Sandman”) oraz utworów adresowanych zarówno dla młodszych, jak i starszych czytelników („Koralina”, „Księga cmentarna”, „Interświat”). Najnowszą książkę Gaimana, „Ocean na końcu drogi”, zaliczyłabym do tej trzeciej kategorii.
Narratorem opowieści jest mężczyzna w średnim wieku, odwiedzający miejscowość, z której pochodzi. Powracają do niego wspomnienia z dzieciństwa, gdy lokator wynajmujący pokój od jego rodziny, popełnił samobójstwo. Ta śmierć przebudziła mroczne siły i w okolicy zaczęły dziać się dziwne rzeczy. Zaradzić im mogą jedynie trzy niezwykłe kobiety: dziewczynka, jej matka i babka, zamieszkujące na farmie Hempstocków, znacznie starsze, niż mógłby wskazywać ich wygląd, i dysponujące niezwykłymi mocami. Bezimienny bohater trafia w sam środek potyczki pomiędzy małą Lettie Hempstock a pradawnym stworzeniem i ta przygoda okazuje się dla niego brzemienna w skutkach.
Melancholia, tęsknota, groza, zacierające się granice rzeczywistości, mroczne istoty wdzierające się w uporządkowane życie bohatera, sąsiadki omawiające w kuchni przyczyny samobójstwa, których to przyczyn nie powinny znać, wydarzenia przypominające zwariowany, senny koszmar. „Ocean na końcu drogi”, podobnie jak wcześniej „Koralina”, łączy w sobie elementy baśni i grozy, magię z normalnością, zwykły, codzienny świat z nadnaturalnym. Jeśli chodzi o magię, niewiele tutaj jest powiedziane wprost – młody bohater przyjmuje wszystko takim, jakim jest, nie domagając się wyjaśnień, jak z pewnością zrobiliby to dorośli. Czytelnik może tylko domyślać się, kim są panny Hempstock, skąd przybyły, z czym walczą. Te niedomówienia nie przeszkadzają, wręcz przeciwnie, pomagają tworzyć atmosferę – a ta, jak zwykle bywa w utworach Gaimana, stanowi jeden z mocniejszych punktów powieści.
Świat przedstawiany w powieści jest światem obserwowanym oczyma dziecka. Minęło trochę czasu, odkąd dzieckiem byłam, sądzę jednak, że Gaiman sprawnie pokazał specyfikę postrzegania wydarzeń i ludzi przez siedmiolatka. Dobrze przedstawiona została także psychika bohatera, jego uczucia, dziecięce strachy i pragnienia.
Język jest stosunkowo prosty i zrozumiały, plastyczny, pobudzający wyobraźnię. Pomimo tego, że ani styl, ani fabuła nie są strasznie skomplikowane, a narrator opowiada o okresie, gdy był siedmioletnim chłopcem, „Ocean na końcu drogi” trudno nazwać powieścią dla dzieci. Na taką jest trochę zbyt mroczna, zbyt poważna, zbyt często poruszająca tematy, które dla równolatka głównego bohatera mogłyby być niezrozumiałe. Świetnie natomiast może nadawać się dla nastolatków i starszych czytelników. Szczególnie tych, którzy chcą powrócić wspomnieniami do czasów, w których wierzyli w baśnie i upewniali się, że pod łóżkiem nie zamieszkał potwór.
koniec
10 grudnia 2013
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Fantastyka pod piracką banderą
Marcin Mroziuk

23 IV 2017

Przedstawione w „Zatopić »Niezatapialną«” perypetie pięknej piratki z pewnością powinny zainteresować czytelników lubiących przygodowy steampunk. Nie da się jednak ukryć, że Anna Hrycyszyn nie potrafiła w pełni wykorzystać potencjału tkwiącego w tej historii.

więcej »

Dozwolone do lat dwunastu
Beatrycze Nowicka

22 IV 2017

Osoby, którym „Zmierzch” wydawał się szczytem literackiej szmiry, powinny sięgnąć po „Zakazane życzenie” Jessiki Khoury, żeby się przekonać, że Stephenie Meyer wcale nie pisała tak źle.

więcej »

Odwrócić lustereczko
Joanna Kapica-Curzytek

21 IV 2017

Z książki „Bystre zwierzę” wynika, że nie tylko człowiek jest istotą myślącą, świadomą i racjonalną. Wiemy to od niedawna, za sprawą stosowania nowych metod badawczych. Zatem najwyższy czas na aktualizację naszej wiedzy o zwierzętach.

więcej »

Polecamy

Czy można wyrosnąć z Tomka?

Wilmowski po latach:

Czy można wyrosnąć z Tomka?
— Wojciech Gołąbowski

Wyprawa ratunkowa jak wycieczka krajoznawcza
— Wojciech Gołąbowski

Dla czytelnika dorastającego z bohaterem
— Wojciech Gołąbowski

W nieznane, ale z kobietami
— Wojciech Gołąbowski

W klimatach szpiegowskich
— Wojciech Gołąbowski

Tajemniczo, ale i irytująco
— Wojciech Gołąbowski

Ło Indianerach
— Wojciech Gołąbowski

Mniej encyklopedii, więcej akcji
— Wojciech Gołąbowski

Początek średnio udany
— Wojciech Gołąbowski

Zobacz też

Inne recenzje

Esensja czyta: Wrzesień 2014
— Miłosz Cybowski, Jacek Jaciubek, Daniel Markiewicz, Beatrycze Nowicka, Joanna Słupek

Tegoż twórcy

Bogowie też lubią iluzję
— Dominika Cirocka

Dymu dużo, ognia mniej
— Beatrycze Nowicka

Przeczytaj to jeszcze raz: Sztuczka z monetami
— Beatrycze Nowicka

Esensja czyta: Kwiecień 2014
— Miłosz Cybowski, Beatrycze Nowicka, Joanna Słupek, Agnieszka Szady

Esensja czyta: Lipiec 2012
— Miłosz Cybowski, Jacek Jaciubek, Joanna Kapica-Curzytek, Magdalena Kubasiewicz, Daniel Markiewicz, Beatrycze Nowicka, Konrad Wągrowski

Urban legend
— Daniel Markiewicz

Na dalekiej północy nawet dzieci bywają dziwne…
— Anna Kańtoch

Mała Esensja: I nie mówcie mi „Alicja”!
— Daniel Markiewicz

Esensja czyta: IV kwartał 2008
— Artur Chruściel, Ewa Drab, Jakub Gałka, Daniel Gizicki, Anna Kańtoch, Paweł Sasko, Agnieszka Szady, Konrad Wągrowski

Mała Esensja: Na raz
— Anna Kańtoch

Tegoż autora

Królowa dwóch królestw
— Magdalena Kubasiewicz

O jednym takim, który rozbił Księżyc
— Magdalena Kubasiewicz

Banda dzieciaków i misja niemożliwa
— Magdalena Kubasiewicz

Dla fanów żużla
— Magdalena Kubasiewicz

Trójca Trygława
— Magdalena Kubasiewicz

Plaża Omaha, czyli żegnaj, baśni
— Adam Kordaś, Magdalena Kubasiewicz, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Barwy magii
— Magdalena Kubasiewicz

Całkiem zwyczajny czarodziej
— Magdalena Kubasiewicz

Biała róża przywiędła
— Magdalena Kubasiewicz

Ukoronowana cierniową królową
— Magdalena Kubasiewicz

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.