Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 19 września 2017
w Esensji w Esensjopedii

Kill ’Em All

Esensja.pl
Esensja.pl
Na okładce „Dwanaściorga z Paryża” widzimy wielkiego faceta w zbroi ociekającej krwią. W dobie zestandaryzowanych opraw graficznych, niewiele mówiących o charakterze książki, ta zasługuje na pochwałę – jest w pełni symptomatyczna względem treści.

Tim Willocks
‹Dwanaścioro z Paryża›

EKSTRAKT:40%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułDwanaścioro z Paryża
Tytuł oryginalnyThe Twelve Children of Paris
Data wydania4 lutego 2014
Autor
PrzekładMaciej Szymański
Wydawca Rebis
CyklMattias Tannhäuser
ISBN978-83-7818-401-0
Format816s. 135×215mm; oprawa zintegrowana
Cena47,90
Gatunekhistoryczna
WWW
Wyszukaj wMadBooks.pl
Kup wSelkar.pl: 37,97 zł
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj wMatras.pl
Kup wTaniaKsiążka.pl: 31,14 zł
Wyszukaj w
Zobacz w
Srogi mąż z okładki to Mattias Tannhauser, bohater znany już z innej powieści Tima Willocksa, „Religii”, w której niemal samodzielnie obronił Maltę przed turecką inwazją. Tym razem ten nieustraszony wojownik wyrusza z wizytą do Paryża, aby odwiedzić goszczącą w Luwrze żonę. Niestety, pech chce, że w międzyczasie wybucha Noc świętego Bartłomieja i wszystko wskazuje, że żona Mattiasa padła jedną z jej ofiar. Wobec takiego rozwoju sytuacji wściekły Tannhauser chwyta za broń i rusza w miasto dokonać krwawej pomsty.
Litości rzecz jasna nie będzie. Pod miecz idą katolicy, hugenoci, strażnicy, muszkieterowie, żacy, ulicznicy i właściwie każdy, kto się napatoczy. W ferworze walki Tannhauser ubija nawet polską delegację, która przybyła z zaproszeniem na tron dla księcia Henryka. Od początku z ciekawości liczyłem kolejne ofiary, aby zobaczyć czy padnie rekord Guinnessa, jednak gdy już w połowie książki zabici zaczęli iść w dziesiątki, pogubiłem się w obliczeniach i straciłem entuzjazm.
Od napisania i pierwszego wydania „Religii” do ukazania się „Dwanościorga z Paryża” upłynęło siedem lat. Dla Willocksa ten czas nie okazał się całkowicie zmarnowany, bo druga powieść o Tannhauserze jest mimo wszystko nieco lepsza od pierwszej. Są w niej fragmenty szybkie i pełne akcji, podlane czarnym humorem, a przy tym wierne podstawom logiki, co w „Religii” raczej się nie zdarzało. Gdyby cała książka była utrzymana na tym poziomie, Paryż wart byłby mszy.
Niestety, są też obszerne, nawet kilkudziesięciostronicowe rozdziały, sprawiające wrażenie pisanych na kolanie. Fabuła nagle traci nawet pozory wiarygodności, zaś jakakolwiek zależność przyczynowo-skutkowa ginie w fontannach krwi lub pompatycznych dialogach. Na dodatek bohaterowie wciąż są przerysowani i skrojeni według wytartych do białości schematów, a ich psychika płaska jak naleśnik rozjechany walcem.
No i sceny walki… To zrozumiałe, że autor postawił na efektowność, ale permanentne dźganie nożem jedną ręką pierwszego przeciwnika, skręcanie drugą karku następnemu, a potem odcinanie zdobyczną bronią genitaliów trzeciemu, przy jednoczesnym miażdżeniu czaszki czwartego, by na koniec piąty poślizgnął się i zabił w kałuży krwi pozostawionej przez poprzedników, wywołując zawał serca u szóstego i pęknięcie śledziony u siódmego, wydaje się lekką przesadą.
Przesada to jednak znak rozpoznawczy prozy Willocksa i jeśli powstaną kolejne powieści o Tannhauserze, niewątpliwie nic się w tej kwestii nie zmieni. Cieszy przynajmniej to, że autor robi choć drobne postępy. Jeśli nadal będzie się rozwijał w tym tempie, już za jakieś 30-40 lat powinien zacząć pisać niezłe rzeczy.
koniec
14 kwietnia 2014
dodajdo

Komentarze

14 IV 2014   10:57:46

Książka kiepska, za to recenzja bardzo zabawna.
Szczególnie spodobał mi się opis efektownej potyczki oraz porównanie "psychika płaska jak naleśnik rozjechany walcem"

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

O prawdzie nieskażonej ludzkimi wątpliwościami
Joanna Kapica-Curzytek

18 IX 2017

Pełna harmonii i elegancji „Agonia dźwięków” niesie ze sobą piękne, humanistyczne przesłanie.

więcej »

Mała Esensja: Łamigłówki i sekrety
Marcin Mroziuk

15 IX 2017

Dla młodych czytelników, którzy gustują w sensacyjnych historiach, „William Wenton. Instytut szyfrów” jest z pewnością pozycją godną uwagi. W pierwszym tomie cyklu autorstwa Bobbiego Peersa znajdą oni bowiem trzymającą w napięciu, pełną niezwykłych wydarzeń opowieść, w której główna rola przypadła ich rówieśnikowi, a akcja toczy się naprawdę wartko.

więcej »

Karuzela
Joanna Kapica-Curzytek

14 IX 2017

W „O matko!” znajdziemy podszyty groteską portret niełatwych rodzinnych relacji połączony z głęboką psychologiczną wiwisekcją. Efekt jest znakomity: proza Palomasa jest wyrazista i niesztampowa.

więcej »

Polecamy

Czy można wyrosnąć z Tomka?

Wilmowski po latach:

Czy można wyrosnąć z Tomka?
— Wojciech Gołąbowski

Wyprawa ratunkowa jak wycieczka krajoznawcza
— Wojciech Gołąbowski

Dla czytelnika dorastającego z bohaterem
— Wojciech Gołąbowski

W nieznane, ale z kobietami
— Wojciech Gołąbowski

W klimatach szpiegowskich
— Wojciech Gołąbowski

Tajemniczo, ale i irytująco
— Wojciech Gołąbowski

Ło Indianerach
— Wojciech Gołąbowski

Mniej encyklopedii, więcej akcji
— Wojciech Gołąbowski

Początek średnio udany
— Wojciech Gołąbowski

Zobacz też

Tegoż twórcy

Tragedia maltańska
— Kamil Armacki

Tegoż autora

Zapomniany wędrowiec
— Kamil Armacki

Barok w pigułce
— Kamil Armacki

Duże ilości fantasy naraz
— Kamil Armacki

Na ubitej ziemi
— Kamil Armacki

Pieśń nad pieśniami
— Kamil Armacki

Życie intymne Myrmidonów
— Kamil Armacki

Tragedia maltańska
— Kamil Armacki

Trzeci Dumas
— Kamil Armacki

Drugie życie kota
— Kamil Armacki

Fantazja w elaboracie zamknięta
— Kamil Armacki

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.