Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 23 listopada 2017
w Esensji w Esensjopedii

Dorastanie w magii i zbrodni

Esensja.pl
Esensja.pl
„Miasto w zieleni i błękicie” Anny Kańtoch to kryminał osadzony w świecie, w którym błąkają się resztki magii. Niegdyś potężny lud Neahelitów dogorywa i traci swą czarodziejską moc. Jedna z ostatnich dziedziczek tej wiedzy, skażona obcym pochodzeniem Melisandra ma do rozwiązania zagadkę mordów, które mogą pozbawić Neahelitów nawet tych żałosnych resztek dawnej świetności, przy których jeszcze trwają.

Anna Kańtoch
‹Miasto w zieleni i błękicie›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMiasto w zieleni i błękicie
Data wydania22 października 2004
Autor
Wydawca Fabryka Słów
ISBN83-89011-31-X
Format368s. 125×195mm
Cena24,99
Gatunekfantastyka
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj wMatras.pl
Wyszukaj w
Zobacz w
Detektywi w światach sf i fantasy pojawiają się dość często. Jest i Garrett, i gwiazda ostatnich dni – Takeshi Kovacs, a i Harry Potter też swoją popularność zawdzięcza częściowo kryminalnej strukturze pierwszych tomów. Fuzje kryminału i fantastyki są zjawiskiem powszechnym i nic w tym dziwnego – odszukiwanie mordercy w świecie, w którym narzędzi zbrodni jest zdecydowanie więcej niż w prostych czasach Sherlocka Holmesa, a mylić poszlaki można czarami bądź manipulacją na twardym dysku, rodzi interesujące możliwości. Anna Kańtoch zdecydowała się na tropienie zbrodniarza w dziewiętnastowiecznym świecie broni palnej, gazet i drobnomieszczan, do którego dorzuciła jeszcze szczyptę czarów. Ten eksperyment polegający m.in. na wykorzystaniu demonów w policyjnej i dziennikarskiej robocie, można uznać za udany.
W „Mieście w zieleni i błękicie” kryminalną zagadkę musi rozwiązywać Melisandra, dorastająca dziewczyna, której los zdążył już jednak nieźle dopiec. Urodzona jako półkrwi Neahelitka, w dzieciństwie trafia do szkół magii, aby stać się soutzene – czarodziejką władającą właściwymi dla swego ludu mocami. Pech chce, że w jej żyłach płynie również krew Okcytańczyków, ludu, który pozbawił Neahelitów ziemi i wiedzy, spychając ich w odległe, nieurodzajne regiony i mordując soutzene, nosicieli ich magii i tradycji. Łatwo się zatem domyślić, z jaką radością powitali naszą bohaterkę jej neaheliccy nauczyciele – i jak łatwo było jej wrócić do okcytańskiej rzeczywistości.
Bo Melisandra zdecydowała się wrócić – i bardzo dobrze. W Quinson, największym mieście wyspy Serralangue, na której koegzystują obie nacje, w tajemniczy sposób giną ludzie. Opinia publiczna podsycana medialną wrzawą zaczyna obracać się przeciw czarom. Jeżeli morderca nie zostanie szybko znaleziony, fala przemocy przetoczy się przez wyspę, wymiatając resztki jej pierwotnych mieszkańców.
Melisandre jest jeszcze młoda i niedoświadczona, kiedy znienacka na głowę zwalają jej się trzy role do odegrania: detektywa, zbawicielki swego ludu i członkini rodziny, która nie za bardzo wie, co z nią począć. Te doświadczenia, wraz z pierwszymi związkami uczuciowymi, uformują ją.
Kreacja tej postaci jest zadaniem kluczowym i miło stwierdzić, że autorka wyszło z niego zwycięsko. W związku z tym do „Miasta w zieleni i błękicie” można przykleić etykietkę powieści kobiecej. Choć jest to kryminał pełną gębą, z interesującą intrygą i zgrabnie zmienianymi zestawami podejrzanych, choć w tle żarzą się rasowe konflikty, to treścią jest dorastanie Melisandre. Książka nie ma więc ani rytmu kryminału, ani tempa powieści akcji. Toczy się powoli, wszystkie wydarzenia rozdzielone są opisami wewnętrznych przeżyć bohaterów i międzyludzkimi grami. Taki, pardon le mot, rozkrok, momentami gubi fabułę – interwały między jednym a drugim zwrotem akcji bywają zbyt długie (kiedy czekamy na to, co odkryje detektyw), albo zbyt krótkie (kiedy obserwujemy, co dzieje się w duszy Melisandre i innych bohaterów powieści).
Drugim wyzwaniem dla Anny Kańtoch była kreacja świata. To, co nam zaproponowała w „Mieście w zieleni i błękicie", przypomina nieco USA z początku XIX wieku, z dominującymi białymi i żyjącymi jeszcze w interiorze Indianami. Panujący łaskawie przyzwalają biedakom na istnienie, ba, podziwiają nawet ich sztukę (ten phymitywizm jest uhoczy, Fhydehyku), nie wahają się nawet pójść do szamana. Przez moment zastanawiałem się nad realnością świata, w którym koegzystuje magia z nauką, potem jednak poszedłem do księgarni, popatrzyłem na stek bździn o tajemniczych energiach i temu podobnych zapychający półki z literaturą popularnonaukową i stwierdziłem, że autorka ma rację. Niby czemu ludzie mieliby się dziwić, że obok prasy drukarskiej w ich świecie funkcjonuje mag uzdrowiciel? Toż i teraz w to wierzą. Na Serralangue widzę więc tylko jedną rysę. Otóż Okcytańczycy, jak się okazuje też mają swoje czary. Mogą bowiem natężeniem woli wielu ludzi przywoływać moc tzw. świętych do spełniania swych życzeń. Jednak autorka popełnia tu pewien błąd, mieniąc te czary chrześcijańskimi. Chodzi tu w sumie o drobiazg, jednak nazwa „chrześcijaństwo” zobowiązuje świętych do nieco godniejszych zachowań i przewiduje zupełnie inne ukształtowanie świata ducha. Nie szkodzi to wiele obrazowi Serralangue, który, co znów prosi się o etykietkę „kobiecości", widzimy głównie poprzez to, jak rzeczywistość zmienia bohaterów. Nie ma tu rzeczywistości jako takiej, są zestawy bodźców odbierane przez postacie.
To dobry, udany debiut. „Miasto w zieleni i błękicie” ma swoje wady, lecz niesie w sobie ciekawych bohaterów i dobrą kryminalną zagadkę. Dodatkowe punkty należą się też autorce za interesująco dwuznaczne zakończenie. Nie można mówić, że powieść czyta się lekko – nie do tego została napisana, w stylu autorki widać też pewną sztywność, jednak po zakończeniu lektury jest się usatysfakcjonowanym. Warto czekać na następne książki Anny Kańtoch, w których, miejmy nadzieję, w pełni rozwinie swój talent.
koniec
31 grudnia 2004
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Alternatywy 1920
Miłosz Cybowski

23 XI 2017

„Pakt Piłsudski-Lenin” Piotra Zychowicza to książka dziwna. Autor nie tylko z uporem stara się dowieść nam postawioną w tytule tezę (co jeszcze można zaakceptować). Stara się on również udowodnić, że gdyby tylko Polacy okazali mniej litości Bolszewikom, nie tylko zdobyliby Moskwę, ale też odbudowaliby imperium od morza do morza.

więcej »

Niestraszna naukowość
Miłosz Cybowski

21 XI 2017

„Z »getta« do mainstreamu. Polskie pole literackie fantasy (1982-2012)” Katarzyny Kaczor jest książką naukową. To po pierwsze. W swojej analizie tytułowego pola literackiego autorka posługuje się bardzo konkretną metodologią. To po drugie. Ale cała naukowość tego opracowania nie zmienia faktu, że dla przeciętnego czytelnika pragnącego dowiedzieć się czegoś nowego na temat historii polskiego fantasy jest to książka jak najbardziej przystępna. To po trzecie.

więcej »

Kij w mrowisko
Joanna Kapica-Curzytek

19 XI 2017

Dla nie-ekspertów lektura „Mody, wiary i fantazji” będzie sporym wyzwaniem, natomiast czytelnicy zorientowani w poruszanej tu problematyce dostaną szeroki zarys najważniejszych osiągnięć współczesnej fizyki, przedstawiony z dużą dozą krytycyzmu.

więcej »

Polecamy

Tropem jednorożca

Po trzy:

Tropem jednorożca
— Beatrycze Nowicka

Inteligentne i inspirujące
— Beatrycze Nowicka

Za Stumilowym Lasem i Doliną Muminków
— Beatrycze Nowicka

Blask jasnych łun
— Beatrycze Nowicka

Dla niefantastów lubiących wyzwania
— Beatrycze Nowicka

Fantastyczne antologie
— Beatrycze Nowicka

Nie tylko wiedźmin
— Beatrycze Nowicka

Zobacz też

Tegoż twórcy

W białym domu
— Marcin Mroziuk

Zbrodnia w cieniu elektrowni atomowej
— Marcin Mroziuk

Esensja czyta: Październik 2016
— Miłosz Cybowski, Joanna Kapica-Curzytek, Jarosław Loretz, Marcin Mroziuk, Joanna Słupek, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Zabójczy ziemniak
— Jacek Jaciubek

Zło czające się w lesie
— Marcin Mroziuk

Wybrańcy aniołów
— Marcin Mroziuk

Koniec z lekka magiczny
— Miłosz Cybowski

Czekając na akcję, poszukując celu
— Miłosz Cybowski

Miasto jakich wiele
— Miłosz Cybowski

Panna z Czarnego
— Miłosz Cybowski

Tegoż autora

Kronika śmierci niezauważonej
— Eryk Remiezowicz

Zamknąć Królikarnię!
— Eryk Remiezowicz

Książka, która nie dotarła do nieba
— Eryk Remiezowicz

Historia żywa
— Eryk Remiezowicz

Na siłę
— Eryk Remiezowicz

Wpadnij do wikingów
— Eryk Remiezowicz

Gdzie korekta to skarb
— Eryk Remiezowicz

Anielski kryminał
— Eryk Remiezowicz

I po co ten pośpiech?
— Eryk Remiezowicz

Nie zawsze szczęście
— Eryk Remiezowicz

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.