Pierwszym powodem jest sama treść. Do opowiadań EuGeniusza można wracać wielokrotnie – często środek fabuły ma przynajmniej równą wagę, co zakończenie. Przy czym przekrój tematyczny jest imponujący – mamy tu i satyrę polityczną, i czyste science fiction, i światy alternatywne, i grozę, i klasyczne fantasy… W „Szklanym szponie”, opowiadaniu otwierającym zbiór o tym samym tytule, docenimy koty – zarówno te domowe, jak i dzikie, żyjące obok nas. „Magicbox z podwójnie zweryfikowaną powierzchnią roboczą” zada niepokojące pytania o realność otaczającej nas rzeczywistości. „Człowiek z Brukselki” wykpi niektóre z wad rodzimych politykierów, „Tragifarsa dla bezrobotnych” – efekty ich działalności. A to dopiero początek…

Drugim powodem jest dostępność. Pewnie, że można gromadzić stare numery „Feniksa” (głównie w nim publikowane były opowieści Dębskiego) – sam je zgromadziłem na półce obok „normalnych” książek. Ale raz, że w spisie treści książki szybciej można wyszukać interesującą nas pozycję niż w licznych numerach pisma, a dwa – że grzbiet „Szklanego Szponu” niebrzydki jest i szacunek budzi.

Wybór tekstów zamieszczonych w kompilacji nastraja jednak do refleksji. Obok świetnie skomponowanych „Magicboxa…” i „Tatek przyjechał!” postawiono „Żarliwego miłośnika kobiet”, tekst budzący liczne kontrowersje i niesmak zarówno samym stylem, fabułą, jak i swą ocierającą się o granice pornografii treścią. Relatywnie słabszy kompozycyjnie wydaje się też tekst „W naszej klasie”, pewne zastrzeżenia można mieć do końcówki „Aniołów ujemnych"… Pewne jest jedno – EuGeniusz monolityczny nie jest, po lekturze zbioru ujrzymy wiele oblicz jego twórczości. A wszak gusta mamy różne…