Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 19 września 2017
w Esensji w Esensjopedii

Jakieś intrygi, jakieś knowania

Esensja.pl
Esensja.pl
Piąty tom sagi o rodzinie Cliftonów miał być już ostatni. Ale Archer nie byłby sobą, gdyby nie pokusił się o „puszczenie oka” – i zapowiada niebawem kolejną część. Ze szkodą dla piątego tomu, bo „Potężniejszy od miecza” zwodzi czytelnika tym, co może znaleźć się w szóstym, zamiast uwodzić treścią i akcją.

Jeffrey Archer
‹Potężniejszy od miecza›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPotężniejszy od miecza
Tytuł oryginalnyMightier Than the Sword
Data wydania22 września 2015
Autor
PrzekładDanuta Sękalska-Wojtowicz
Wydawca Rebis
CyklKroniki Cliftonów
ISBN978-83-7818-721-9
Format448s. 135×215mm; oprawa twarda
Cena39,90
Gatunekkryminał / sensacja / thriller, obyczajowa
WWW
Wyszukaj wMadBooks.pl
Kup wSelkar.pl: 31,47 zł
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj wMatras.pl
Kup wTaniaKsiążka.pl: 25,94 zł
Wyszukaj w
Zobacz w
To najsłabsza część w całym cyklu, niestety. I najbardziej rozczarowująca, zwłaszcza, że poprzedni tom („Ostrożnie z marzeniami”) wydawał się z kolei najlepszy ze wszystkich. Archerowi nie udało się utrzymać poziomu, skazując czytelnika „Potężniejszego od miecza” na nudę. Budzi niedowierzanie, że słynący z tak misternie konstruowanych splotów i zwrotów akcji autor nie skorzystał tym razem ze swoich patentów na dobrą książkę. Całość przypomina raczej zbiór luźno powiązanych ze sobą historii, aniżeli spójną powieść.
Dobra wiadomość: wszystkich pojawiających się tu bohaterów znamy z poprzednich tomów. Na pierwszym planie jest Sebastian Clifton, syn Harry’ego, obdarzony talentem do interesów i zjednywania sobie odpowiednich osób, co pozwala mu dojść do wyznaczonego celu. Wracamy też do Gilesa Barringtona, walczącego w wyborach o poselski mandat, dzięki czemu jest okazja, by zajrzeć za kulisy brytyjskiej polityki (to wątek autobiograficzny, Archer bowiem sam przez pięć lat zasiadał w Izbie Gmin). Lady Virginia nadal jest przebiegła i mściwa.
A Harry Clifton? Pisze nowy bestseller, a ponadto decyduje się na arcyodważny czyn w solidarności z wyklętym w Związku Radzieckim dysydenckim autorem. To motyw wprowadzony przez autora zapewne po to, by dobitnie uzmysłowić, że akcja książki toczy się w czasach zimnej wojny (a dokładniej: w drugiej połowie lat 60. XX wieku). Niestety, powieściowy obraz „sowietów” jest do bólu stereotypowy, żałośnie ogrywając wszystko to, co znane. Nie inaczej jest z wizerunkiem Berlina Wschodniego, dokąd udaje się Giles (ale biorąc pod uwagę jego pozycję i funkcję, okoliczności oraz powód jego podróży są wręcz absurdalne).
Wszystkie sceny niespecjalnie się ze sobą zazębiają, brakuje im też niewymuszenia i lekkości, z których znany jest Archer. Na przykład otwarcie powieści, rozgrywające się na statku „Buckingham” jest niezłe, ma potencjał i rozmach, ale później nie ma kontynuacji i w sumie nie wiadomo, co właściwie wnosi do całości utworu. Również nie rozwija się wątek obecności Gilesa w Berlinie Wschodnim. I tak jest z większością miejsc w tej książce. Brakuje im napięcia i błysku, sceny są w większości statyczne i przegadane. Jakieś intrygi, jakieś knowania, próby przekupstwa. Archer zawsze potrafił interesująco przedstawić świat wielkiej finansjery i polityki, w dodatku z intrygującą nutką takiej jedynej w swoim rodzaju surrealistycznej satyry. Ale tutaj tego nie znajdziemy.
Może tylko Sebastian wzbudza sympatię tym, że walczy o utraconą miłość – finał okazuje się naprawdę zaskakujący. Ale mówiąc szczerze, niewiele z „Potężniejszego od miecza” zapada w pamięć. Wszystko jest, co gorsza, mało przekonujące. Jak na przykład scena, gdy Harry odtwarza z pamięci słowo w słowo całą powieść. Że też Archer każe nam „kupić” coś takiego! Do końca książki dotrą zapewne tylko najbardziej zagorzali miłośnicy tego autora – przede wszystkim dlatego, żeby przygotować się do lektury kolejnej części sagi o rodzinie Cliftonów. Nawet jeśli większość wątków tam znajdzie swoją kontynuację, to nie ma usprawiedliwienia dla faktu, że piąty tom musimy uznać za bezbarwny i słaby.
koniec
17 stycznia 2016
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

O prawdzie nieskażonej ludzkimi wątpliwościami
Joanna Kapica-Curzytek

18 IX 2017

Pełna harmonii i elegancji „Agonia dźwięków” niesie ze sobą piękne, humanistyczne przesłanie.

więcej »

Mała Esensja: Łamigłówki i sekrety
Marcin Mroziuk

15 IX 2017

Dla młodych czytelników, którzy gustują w sensacyjnych historiach, „William Wenton. Instytut szyfrów” jest z pewnością pozycją godną uwagi. W pierwszym tomie cyklu autorstwa Bobbiego Peersa znajdą oni bowiem trzymającą w napięciu, pełną niezwykłych wydarzeń opowieść, w której główna rola przypadła ich rówieśnikowi, a akcja toczy się naprawdę wartko.

więcej »

Karuzela
Joanna Kapica-Curzytek

14 IX 2017

W „O matko!” znajdziemy podszyty groteską portret niełatwych rodzinnych relacji połączony z głęboką psychologiczną wiwisekcją. Efekt jest znakomity: proza Palomasa jest wyrazista i niesztampowa.

więcej »

Polecamy

Czy można wyrosnąć z Tomka?

Wilmowski po latach:

Czy można wyrosnąć z Tomka?
— Wojciech Gołąbowski

Wyprawa ratunkowa jak wycieczka krajoznawcza
— Wojciech Gołąbowski

Dla czytelnika dorastającego z bohaterem
— Wojciech Gołąbowski

W nieznane, ale z kobietami
— Wojciech Gołąbowski

W klimatach szpiegowskich
— Wojciech Gołąbowski

Tajemniczo, ale i irytująco
— Wojciech Gołąbowski

Ło Indianerach
— Wojciech Gołąbowski

Mniej encyklopedii, więcej akcji
— Wojciech Gołąbowski

Początek średnio udany
— Wojciech Gołąbowski

Zobacz też

Tegoż twórcy

Kto jest po czyjej stronie?
— Joanna Kapica-Curzytek

Drugi oddech autora
— Joanna Kapica-Curzytek

Intryga goni intrygę
— Joanna Kapica-Curzytek

Esensja czyta: Lipiec 2013
— Miłosz Cybowski, Joanna Kapica-Curzytek, Jarosław Loretz, Daniel Markiewicz, Paweł Micnas, Beatrycze Nowicka, Agnieszka Szady, Konrad Wągrowski

Bez jednoznacznych rozstrzygnięć
— Joanna Kapica-Curzytek

Książka typowo „archerowska”
— Joanna Kapica-Curzytek

Esensja czyta: Lato 2009
— Jakub Gałka, Anna Kańtoch, Joanna Słupek, Mieszko B. Wandowicz, Konrad Wągrowski

Przekręty i porachunki
— Michał Kubalski

Tegoż autora

O prawdzie nieskażonej ludzkimi wątpliwościami
— Joanna Kapica-Curzytek

Karuzela
— Joanna Kapica-Curzytek

Nie tak dawno temu w Hamburgu
— Joanna Kapica-Curzytek

Psychoza strachu
— Joanna Kapica-Curzytek

Kolorowy, ale jednak worek
— Joanna Kapica-Curzytek

Nie-biografia nie-księżnej
— Joanna Kapica-Curzytek

Książka zamiast zemsty
— Joanna Kapica-Curzytek

Gra o miłość
— Joanna Kapica-Curzytek

Miejsce na Ziemi
— Joanna Kapica-Curzytek

Kolory etyki
— Joanna Kapica-Curzytek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.