Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 18 listopada 2017
w Esensji w Esensjopedii

Demony i ludzie

Esensja.pl
Esensja.pl
Zbiorem „Wody głębokie jak niebo” Anna Brzezińska zaprasza nas w podróż po Półwyspie – krainie pełnej magicznego piękna. Czy warto przyjąć to zaproszenie? Ze wszech miar tak. Ci, którzy czytali już opublikowane opowiadania, wiedzą, czego się spodziewać. Innych ostrzegam – nie jest to lektura lekka, łatwa i przyjemna, jednak nie pożałujecie spędzonych nad nią chwil.

Anna Brzezińska
‹Wody głębokie jak niebo›

EKSTRAKT:100%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułWody głębokie jak niebo
Data wydania1 kwietnia 2005
Autor
Wydawca RUNA
ISBN83-89595-14-1
Format368s. 125×185mm
Cena28,50
Gatunekfantastyka
WWW
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj wMatras.pl
Wyszukaj w
Zobacz w
Podróż, na którą zabierają nas opowiadania, wiedzie nie tylko przez przestrzeń, ale i przez czas. Poznajemy dzieje Półwyspu w czasach, gdy jego miastami władali książęta, widzimy świetność magów i ich upadek oraz świat opuszczony przez władców demonów, w którym magia postrzegana jest jako zło. W trakcie podróży dowiadujemy się, jaką cenę płacą magowie za moc, którą władają, widzimy, jak demony ulegają woli śmiertelnych ludzi, jak niektóre z nich nie potrafią już wrócić z podksiężycowego świata w przestrzenie, z których zostały przywołane.
Dzięki kunsztowi autorki widzimy piękno Półwyspu, jego białych miast, błękitu otaczających je wód – błękitu, który jest znakiem magów i tylko im przynależy. Poznajemy życie mieszkańców miast i wiosek, możnych władających ludźmi i demonami oraz prostych rzemieślników i rolników. Na naszych oczach historia zaciera się w pamięci ludzi, ulega zniekształceniu i przeobraża się w legendy i opowieści snute wieczorami w domach.
Nie ma w „Wodach głębokich jak niebo” szczęśliwych zakończeń, jednak nie jest to lektura ponura. Przesycona melancholią, opowiadająca o fatum ciążącym na bohaterach, o ich próbach jego przezwyciężenia, ale jednocześnie spokojna i nastrojowa. I właśnie ten nastrój nie pozwala oderwać się od lektury. To dzięki niemu z zapartym tchem wraz z Sirocco uciekamy z Brionii, a potem przemierzamy jej uliczki wraz z Arachne; to on sprawia, że opowieść o poświęceniu fra Gioelle nie jest kolejną historyjką, jakich wiele już czytaliśmy.
Każdy znajdzie w zbiorze swój ulubiony tekst – moim jest „Zaćmienie serca”, którego ostatnie zdanie nieodmiennie mnie oszałamia i budzi podziw dla autorki – jednak chyba niewielu będzie potrafiło wskazać utwór najsłabszy. W każdym razie ja tego nie potrafię. I niech to posłuży za najlepszą rekomendację.
Zbiór doskonale uzupełniają ilustracje Moniki Rokickiej. Ich autorka nie pokazuje scen opisanych w opowiadanich, wybiera z nich niektóre motywy, by połączyć je w nową całość podkreślającą nastrój tekstu. Powstałe w ten sposób ryciny wzbogacają obrazy namalowane słowami, nie próbując narzucić czytelnikowi własnej wizji Półwyspu i jego mieszkańców. I słusznie, bo każdy stworzy własny Półwysep, na który będzie powracał dzięki twórczości Anny Brzezińskiej. Ja na pewno powrócę tam nie raz. I mam nadzieję, że pewnego dnia sama pisarka wróci na Półwysep nowymi, równie magicznymi opowiadaniami. Bo historia przecież nigdy się nie kończy…

Magia opowieści

Orson Scott Card powiedział kiedyś, że tym, co odróżnia ludzi od zwierząt, są opowieści. Wydarzenia obleczone w słowa zaczynają żyć własnym życiem, tworzą się mity i legendy. Świata przedstawionego w „Wodach głębokich jak niebo” nie znajdujemy w jakimś przełomowym, rewolucyjnym momencie – poznajemy jego historię rozpisaną na pokolenia. W tej szerokiej perspektywie widać jak na dłoni, w jaki sposób rodzą legendy. Opowieści przekazywane kolejnym generacjom zbudowane są w istocie z plotek i domysłów – nie ma tu miejsca na prawdę, składaną do grobu wraz z uczestnikami zdarzeń. Prawdziwa magia zawarta jest właśnie w tych słowach, a czytelnik konfrontujący obie strony medalu – tę prawdziwą i tę opowiedzianą – uczestniczy w rytuale niedostępnym dla niego w realnym świecie. To jedna z najmocniejszych stron „Wód głębokich jak niebo”.

koniec
14 maja 2005
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Mała Esensja: Więcej czarów
Marcin Mroziuk

18 XI 2017

Łatwo się domyślić na podstawie tytułu, że „Zula w szkole czarownic” będzie dla młodych czytelników okazją do obserwowania, jak główna bohaterka poszerza zakres swoich magicznych umiejętności. Najważniejsze jest jednak, że nowa powieść Nataszy Sochy jest lekko napisana i skrzy się humorem.

więcej »

Ciemni coś ci jaśni
Beatrycze Nowicka

17 XI 2017

„Ciężko być najmłodszym”, czyli pierwszy tom trylogii „Książę ciemności” to pozycja przede wszystkim dla naprawdę zagorzałych wielbicieli humorystycznej fantasy ze wschodu.

więcej »

Pewne książki należy przeżuwać
Joanna Sapa

16 XI 2017

Rok 1890, Londyn. Uliczny kram z książkami, kawiarnie tonące w dymie z cygar, małe drukarnie, miłość sprzed lat i niemal szpiegowska intryga – oto początek niezwykłej wyprawy dwóch bukinierów po cenny rękopis. W najnowszej powieści Matthew Pearla „Złodzieje książek” tajemnica miesza się z przyjaźnią, pragnienie ze strachem, a prawda z fałszem.

więcej »

Polecamy

Inteligentne i inspirujące

Po trzy:

Inteligentne i inspirujące
— Beatrycze Nowicka

Za Stumilowym Lasem i Doliną Muminków
— Beatrycze Nowicka

Blask jasnych łun
— Beatrycze Nowicka

Dla niefantastów lubiących wyzwania
— Beatrycze Nowicka

Fantastyczne antologie
— Beatrycze Nowicka

Nie tylko wiedźmin
— Beatrycze Nowicka

Zobacz też

Inne recenzje

Oczy błękitne jak niebo
— Magdalena Kubasiewicz

Tegoż twórcy

Esensja czyta: Listopad 2014
— Miłosz Cybowski, Jacek Jaciubek, Paweł Micnas, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Gdzie diabeł nie może, tam wiedźmę pośle
— Magdalena Kubasiewicz

Esensja czyta: Styczeń 2011
— Jędrzej Burszta, Anna Kańtoch, Joanna Kapica-Curzytek, Marcin Mroziuk, Beatrycze Nowicka, Joanna Słupek, Agnieszka Szady, Monika Twardowska-Wągrowska, Mieszko B. Wandowicz, Konrad Wągrowski

Jak dawniej nie będzie
— Jędrzej Burszta

Esensja czyta: Grudzień 2009
— Jędrzej Burszta, Jakub Gałka, Anna Kańtoch, Marcin T.P. Łuczyński, Daniel Markiewicz, Beatrycze Nowicka, Monika Twardowska-Wągrowska, Mieszko B. Wandowicz, Konrad Wągrowski

Kołatka w kształcie łba kota czyli o tym, że nic się nie kończy
— Karina Murawko-Wiśniewska

Chwała ogrodów, błoto i morze
— Michał R. Wiśniewski

Kategoria A
— Michał R. Wiśniewski

Niewielka wojna
— Michał Kubalski

Parę nut bez motywu przewodniego
— Eryk Remiezowicz

Tegoż autora

Alternatywne wersje II wojny światowej
— Jakub Gałka, Michał Kubalski, Joanna Słupek, Konrad Wągrowski

Wstęp do kontynuacji
— Joanna Słupek

Zdrayco!!! Łaydaku!!! Oddaj brzytwę!!!
— Joanna Słupek

Umarł król, niech żyje…?
— Joanna Słupek

Magiczne światło gazowych lamp
— Joanna Słupek

Nowe szaty Błazna
— Joanna Słupek

Słowo się rzekło…
— Joanna Słupek

Danie odgrzane
— Joanna Słupek

Tkaczka Pieśni
— Joanna Słupek

Z Pamiętnika Szalonego Wynalazcy
— Joanna Słupek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.