Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
dzisiaj: 20 sierpnia 2017
w Esensjopedii w Esensji w Google

Esensja czyta: Sierpień 2016

Esensja.pl
Esensja.pl
[1] 2 »
Antologia opowiadań fantastycznych, komedia obyczajowo-kryminalna, biografia i cykl detektywistyczno-przygodowych dla młodzieży – to tylko część pozycji przeczytanych przez nas w sierpniu.
Wyszukaj wMadBooks.pl
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Miłosz Cybowski [80%]
Cztery z pięciu nominowanych do tegorocznej nagrody im. Janusza A. Zajdla opowiadań to całkiem przyjemna lektura. Zbiór otwiera krótkie, ale całkiem wymowne „Nihil fit sine causa” Doroty Dziedzic-Chojnackiej (opublikowane w piątym tomie „Fantazji Zielonogórskich”). Element fantastyczny przewija się tu niejako na marginesie obyczajowej historii, ale odgrywa niemałą rolę w tworzeniu niepokojącego nastroju. Do tego stopnia, że czytelnik do końca nie wie, jak sprawy się potoczą. Zarówno w tej niepewności, jak i w licznych niedomówieniach, zawiera się siła całego utworu. „Koziorożec i Smok” Magdaleny Kucenty (z trzeciego numeru „Smokopolitana”) to sprawnie napisana mieszanka sf i postapo, choć światu poświęca się zdecydowanie mniej miejsca co bohaterom (im zaś znacznie mniej uwagi niż samej akcji). Jeśli można na coś tu narzekać, to chyba jedynie na zakończenie. Zupełnie inaczej ma się sprawa z „Simonem” Marcina Seriusza Przybyłka (z drugiego tomu antologii opowiadań „Wolsung”). Wykorzystując już erpegowy, steampunkowy świat, Przybyłek tworzy opowieść, która w wielu miejscach zaskakuje, a w innych idzie utartymi ścieżkami. Ostatecznie jednak czytelnik dostaje ładnie napisaną historię, której zakończenie okazuje się o wiele mniej oczywiste, niż moglibyśmy się tego spodziewać. Również w klimatach steampunkowych utrzymana została „Pajęczarka” Przemysława Zańko (z 49 numeru „Fantastyki Wydania Specjalnego”), choć i tu akcent położony został nie tyle na świat, co na bohaterów i wartką akcję (ktoś inny być może postanowiłby uczynić z tej historii osobną książkę, ale na szczęście Zańko wybrał krótką formę). Aczkolwiek przyznać muszę, że sam chętnie zobaczyłbym więcej historii z tego późnowiktoriańskiego (czy też alternatywnie wiktoriańskiego) uniwersum. Historia zaś, choć ciekawa, cierpi na nieco zbyt pobieżnie napisany finał. Rozumiem potrzebę szczęśliwego zakończenia, ale…
• • •
Jarosław Loretz [60%]
Lektura tej antologii trochę martwi. Wszystkie cztery opowiadania, posiadające mniej lub bardziej wyraźne mankamenty, spokojnie by przeszły jako regularne teksty w jakiejś zwyczajnej antologii. Ale ta akurat zwyczajna nie jest. To przecież zbiór najlepszych opowiadań 2015 roku. Szczerze powiedziawszy, wybór tekstu zasługującego na nagrodę był tutaj nie tyle wyborem najoryginalniejszej czy najciekawiej napisanej historii, ile wyborem opowieści o mniejszej ilości błędów. A tak przecież być nie powinno…
„Nihil fit sine causa”, pomijając uchybienia wynikające z braku redakcji, rozczarowuje mętnością puenty i ogólnie całego pomysłu, bo w końcu ani nie wiadomo, co siedzi w jeziorze, ani czemu bohater kończy tak, a nie inaczej. „Koziorożec i smok”, sam w sobie może nawet niezły, również fatalnie sypie się w finale, zbyt pospiesznym i opartym na – mówiąc delikatnie – niezbyt rozsądnej konkluzji. Trzeci tekst, „Simon” Przybyłka, też rozczarowuje zamknięciem – z jednej strony zbyt rozwlekłym, próbującym w sposób wyczuwalnie łopatologiczny oczarować czytelnika piętrowością wymyślonej przez autora intrygi, z drugiej zaś zbyt mocno oderwanym od samej historii i wtłaczającym całość między bajki. Z tego wszystkiego najbardziej podobał mi się ostatni tekst, „Pajęczarka” Zańki, podobnie jak „Simon” steampunkowy, ale nie wyjaśniający do końca przedstawionego świata i ładnie wplatający w XIX-wieczny Londyn polskie wątki. To prawda, znów trochę szwankuje tutaj finał, mocno cukierkowy i zalatujący współczesnymi ubogimi antyutopiami, gdzie jedna czy dwie osoby doprowadzają do spektakularnego obalenia dyktatury, ale sama historia ma w sobie duży potencjał i warto by ją było rozbudować do pełnoprawnej powieści, bo autorowi trudno odmówić giętkiego pióra i ogólnej erudycji.
Wyszukaj wMadBooks.pl
WASZ EKSTRAKT:
60,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Joanna Słupek [60%]
Ninę i Natalię dzieli prawie wszystko – wiek, charakter i upodobania. Nina to prezeska prężnie rozwijającej się fiirmy, która jest dla niej ważniejsza od życia prywatnego. Natalia zaś to pani w wieku emerytalnym prowadząca od lat zakład fotograficzny na Helu. Zrządzeniem losu obie bohaterki zamieszkały w jednym pokoju sanatorium „Marzenie” w Ciechocinku i zostały zmuszone do zawarcia bliższej znajomości. Szybko okazuje się że to Natalia jest niespokojnym duchem i w pewnym sensie przyczyną większości, jesli nie wszystkich, zwariowanych zdarzeń, które je spotykają. I choć potrafię zrozumieć Ninę (wcale nie taką oschłą jak się to z początku zdawało) to jednak właśnie Natalia zdobyła moją sympatę – częściowo przez skojarzenie jej twórczego wykorzystania dwóch kilogramów jabłek z pewną biedną staruszką zbierającą chrust (laboga)*. I choć nie będę nikogo przekonywać że lektura „Sanatorium pod Zegarem” odmieni ich życie, to sama z chęcią sięgnę po ciąg dalszy przygód Niny i Natalii.
* Babcia Weatherwax w „Trzech wiedźmach” Terry’ego Pratchetta.
Wyszukaj wMadBooks.pl
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Jarosław Loretz [90%]
Bezcenne źródło wiedzy o Warszawie, która odeszła w niebyt w czasie II wojny światowej. Warszawie pełnej tajemniczych zakamarków i omszałych reliktów kilkusetletniej przeszłości. Warszawy, w której z każdego kąta wyglądała historia. Warszawy naszych dziadów i pradziadów. Dziś, gdy dominują powojenne budowle, gdy miast zabytków są raczej mniej lub bardziej wątpliwe rekonstrukcje, warto się zanurzyć w przeszłość i poczuć Warszawę taką, jaka była sto lat temu, ze wszystkimi dziwnymi, niekiedy zabawnymi przyzwyczajeniami mieszkańców, z ich troskami i radościami. Przy czym zanurzenie się nie powinno być tak trudne ze względu na swobodny, ale zarazem bogaty język Franciszka Galińskiego, sypiącego na prawo i lewo dykteryjkami, anegdotami, źródłami nazw i ogólnie zatrzęsieniem szczegółów, zagubionych już w cywilizacyjnym pośpiechu. Całość zaś urozmaicają zdjęcia i ryciny, których próżno szukać w powojennych publikacjach.
Naturalnie nie jest to książka idealna. Trochę szwankuje konstrukcja – nieco chaotyczna, w pewnym momencie z kretesem gubiąca z oczu miasto i tonąca w raczej krotochwilnych opowieściach o dawnych balach, zabawach i podmiejskich wycieczkach. Są to jednak mankamenty nie rzutujące na samo sedno książki, na jej wartość historiograficzną.
Wyszukaj wMadBooks.pl
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Marcin Osuch [90%]
Pozycja obowiązkowa dla tych wszystkich, którzy w swoim czasie czekali na kolejne odcinki „The Muppet Show” (kto pamięta co to było „Studio 2”?), „Fragglesów” czy też animowanych „Mapeciątek”. „Jim Henson tata Muppetów” z niezwykłą szczegółowością (może miejscami zbyt szczegółowo) przedstawia życie człowieka, który nadał nowy, popkulturowy wymiar sztuce lalkarstwa. Od historii rodziców po przedwczesną niestety śmierć samego Hensona. I tutaj pojawiło się moje pierwsze zaskoczenie, bo dlaczegoż twórca angielskich przecież Muppetów (takie przekonanie wyniosłem z lat dziecięcych, kiedy kolejne odcinki były sygnowane przez jedną z angielskich telewizji) urodził się w Stanach? Bo ta książka to nie tylko biografia twórcy Muppetów, „Ulicy Sezamkowej” czy „Ciemnego kryształu”. To także zapis historii rozwoju telewizji, przede wszystkim w Stanach ale i we wspomnianej Wielkiej Brytanii. Znajomość relacji i znaczenia poszczególnych programów autorskich i tzw. show w zależności od tego czy była to telewizja lokalna, regionalna czy ogólnokrajowa jest krytyczna aby zrozumieć w pełni poszczególne etapy kariery Hensona. Jest to też fascynująca wiedza sama w sobie. Dlaczego „sezony” poszczególnych seriali musiały mieć odpowiednią liczbę odcinków? Które postaci z „The Muppet Show” nie mogły się pojawiać jednocześnie na ekranie? Dlaczego Henson uznał, że jest skazany na współpracę z Disneyem? I tylko na koniec pozostaje wrażenie, że wraz z odejściem człowieka, który stworzył z lalkarstwa nową kategorię rozrywki, kategoria ta stała się zamkniętym rozdziałem.
[1] 2 »
dodajdo

Komentarze

31 VIII 2016   16:21:01

Zabawne, że Zajdla dostało opowiadanie, które do antologii nie trafiło.

31 VIII 2016   21:07:51

Nie trafiło, bo jest dostępne w innej darmowej antologii.

01 IX 2016   20:35:23

Zachęcam do ściągnięcia sobie "Legend polskich" :) Przyjemna lektura i jak sądzę, każdy sobie znajdzie przynajmniej 1-2 teksty, które się spodobają.

02 IX 2016   17:04:43

Tak, wiem o "Legendach polskich"; nawet czytałem i uważam, że tamte opowiadania są lepsze od utworów zgromadzonych w zbiorze "zajdlowskim". Jest jednak coś ironicznego w tym, że Zajdla dostaje opowiadanie, którego nie ma w "Nominacjach do Nagrody Fandomu Polskiego im. Janusza A. Zajdla. Edycja 2016", bo, jak mniemam, Allegro nie wyraziło zgody.

02 IX 2016   22:35:25

Czy ja wiem, czy nie wyraziło? W papierowej wersji (na Polconie) był komplet.

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

O dziewczynie, która chciała wiedzieć
Beatrycze Nowicka

20 VIII 2017

Jak przyjemnie natrafić na książkę, która choć napisana z myślą o nastoletnim odbiorcy, nie jest infantylna. „Drzewo kłamstw” Frances Hardinge to osadzony w dziewiętnastowiecznej Anglii kryminał z elementem nadnaturalnym i starannie poprowadzonym wątkiem obyczajowym.

więcej »

Moda na krzesanie, odcinki 403-492
Beatrycze Nowicka

19 VIII 2017

„Krwawe zwierciadło” Brenta Weeksa to przykład tego, jak autorzy psują własne cykle. Choć, trzeba przyznać, jest to jednak pewna umiejętność – napisać niemal siedemsetstronicową powieść pozbawioną istotnych wydarzeń.

więcej »

Miejsce na Ziemi
Joanna Kapica-Curzytek

18 VIII 2017

„Więźniowie geografii” Tima Marshalla pokazują, że w światowej polityce ukształtowanie przestrzeni, cechy krajobrazu oraz surowce naturalne mają ogromną wagę i nie można ich lekceważyć. Czynniki te mogą być dla ludzi wielką szansą lub przekleństwem.

więcej »

Polecamy

Czy można wyrosnąć z Tomka?

Wilmowski po latach:

Czy można wyrosnąć z Tomka?
— Wojciech Gołąbowski

Wyprawa ratunkowa jak wycieczka krajoznawcza
— Wojciech Gołąbowski

Dla czytelnika dorastającego z bohaterem
— Wojciech Gołąbowski

W nieznane, ale z kobietami
— Wojciech Gołąbowski

W klimatach szpiegowskich
— Wojciech Gołąbowski

Tajemniczo, ale i irytująco
— Wojciech Gołąbowski

Ło Indianerach
— Wojciech Gołąbowski

Mniej encyklopedii, więcej akcji
— Wojciech Gołąbowski

Początek średnio udany
— Wojciech Gołąbowski

Zobacz też

Inne recenzje

Kukiełkowy rewolucjonista
— Joanna Kapica-Curzytek

Krwiopijcy znad Wisły
— Cyryl Twardoch

Wampiry w służbach specjalnych
— Małgorzata Klimowicz

Z tego cyklu

Lipiec 2017
— Dominika Cirocka, Miłosz Cybowski, Jarosław Loretz, Beatrycze Nowicka, Katarzyna Piekarz, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Czerwiec 2017
— Miłosz Cybowski, Dawid Kantor, Anna Kańtoch, Joanna Kapica-Curzytek, Jarosław Loretz, Marcin Mroziuk

Maj 2017
— Miłosz Cybowski, Dawid Kantor, Joanna Kapica-Curzytek, Magdalena Kubasiewicz, Jarosław Loretz, Marcin Mroziuk, Katarzyna Piekarz

Kwiecień 2017
— Dominika Cirocka, Miłosz Cybowski, Jarosław Loretz, Marcin Mroziuk, Beatrycze Nowicka, Marcin Osuch

Marzec 2017
— Dawid Kantor, Daniel Markiewicz, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Luty 2017
— Przemysław Ciura, Dawid Kantor, Joanna Kapica-Curzytek, Anna Nieznaj, Beatrycze Nowicka, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski

Styczeń 2017
— Miłosz Cybowski, Dawid Kantor, Anna Kańtoch, Joanna Kapica-Curzytek, Beatrycze Nowicka, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski

Grudzień 2016
— Miłosz Cybowski, Joanna Kapica-Curzytek, Beatrycze Nowicka

Listopad 2016
— Miłosz Cybowski, Joanna Kapica-Curzytek, Beatrycze Nowicka, Konrad Wągrowski

Październik 2016
— Miłosz Cybowski, Joanna Kapica-Curzytek, Jarosław Loretz, Marcin Mroziuk, Joanna Słupek, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Tegoż twórcy

Prawdziwe życie Luke’a Skywalkera
— Konrad Wągrowski

Siedem dni, które wstrząsnęły Szwecją
— Sebastian Chosiński

Telenowela transylwańska
— Michał Foerster

Krwiopijcy znad Wisły
— Cyryl Twardoch

Wampiry w służbach specjalnych
— Małgorzata Klimowicz

Świeczka
— Magdalena Kozak

Strój
— Magdalena Kozak

Pędziwiatr
— Magdalena Kozak

Tegoż autora

Miejsce na Ziemi
— Joanna Kapica-Curzytek

Kolory etyki
— Joanna Kapica-Curzytek

Preshaun kontra Preshaun
— Marcin Osuch

Encyklopedia nie z tego świata
— Marcin Osuch

Poznawać fizykę z miłością
— Joanna Kapica-Curzytek

Czas niedoskonały i niedokonany
— Joanna Kapica-Curzytek

Więcej niż sport
— Joanna Kapica-Curzytek

Esensja ogląda: Lipiec 2017 (3)
— Sebastian Chosiński, Jarosław Loretz

Esensja ogląda: Lipiec 2017 (2)
— Sebastian Chosiński, Jarosław Loretz

Niech żyją księgarnie!
— Joanna Kapica-Curzytek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.