Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
dzisiaj: 22 sierpnia 2017
w Esensjopedii w Esensji w Google

Ku chwale wyobraźni

Esensja.pl
Esensja.pl
W zbiorze „Przyszła na Sarnath zagłada. Opowieści niesamowite i fantastyczne” odnaleźć można elementy nieco różne od tych, za które na przestrzeni lat tak wielu pokochało twórczość H. P. Lovecrafta. Zamiast kosmicznej grozy dominują tu wyśnione, niekiedy wręcz baśniowe krainy, a tajemnicze siedliska pradawnego mroku to przede wszystkim miejsca zwyczajnie opuszczone, nieodległe, choć skrywające niepokojące sekrety.

Howard Phillips Lovecraft
‹Przyszła na Sarnath zagłada›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPrzyszła na Sarnath zagłada
Data wydania20 lipca 2016
Autor
PrzekładMaciej Płaza
IlustracjeKrzysztof Wroński
RedakcjaMaciej Płaza
Wydawca Vesper
ISBN978-83-7731-237-7
Format564s. 140×205mm; oprawa twarda
Cena59,90
Gatunekfantastyka, groza / horror
WWW
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj wMatras.pl
Kup wTaniaKsiążka.pl: 44,93 zł
Wyszukaj w
Zobacz w
Do rąk czytelników trafiła niedawno wyczekiwana przez fanów kontynuacja „Zgrozy w Dunwich i innych przerażających opowieści”. Podobnie jak pierwsza książka, jest ona naprawdę ładnie wydana, opatrzona klimatycznymi ilustracjami Krzysztofa Wrońskiego i dość obszernym posłowiem tłumacza – Macieja Płazy. Tym razem jednak, oprócz ponad dwudziestu ciekawie dobranych opowiadań, odnaleźć można w niej również esej Lovecrafta zatytułowany „Nadprzyrodzona groza w literaturze”, wraz z bogatą bibliografią pozwalający prześledzić rozwój gatunku uprawianego przez Samotnika z Providence oraz dotrzeć do interesujących źródeł. Wszystkie te elementy sprawiają, że „Przyszła na Sarnath zagłada…” może być wartościową propozycją zarówno dla osób dopiero rozpoczynających swoją przygodę z twórcą, jak i dla jego wiernych fanów.
Dziś teksty Lovecrafta – samouka niedocenionego za życia, piszącego głównie „do szuflady” – uznane są już za klasykę z literatury grozy. W recenzowanej pozycji odnajdziemy jednak nie tylko opowieści mające wywołać u czytelnika dreszcze strachu i obrzydzenia, takie jak „Coś na progu”, „Zeznanie Randolpha Cartera”, „Reanimator Herbert West” czy „Rycina w starym domu”, ale też historie fantastyczne, wręcz baśniowe, z mikropowieścią „Ku nieznanemu Kadath śniąca się wędrówka” na czele. Poszukiwacze grozy w czystej postaci mogą się wręcz poczuć nieco zawiedzeni, gdyż jest ona dozowana stosunkowo oszczędnie.
Patrząc z drugiej strony, to właśnie różnorodność tekstów zawartych w zbiorze pozwala w pełni docenić niewyczerpalne bogactwo wyobraźni Lovcrafta. Niezwykłe bajkowe miejsca i postacie, oniryczne wędrówki oraz wspomnienia z granicy jawy i snu zostały w jednym tomie zestawione z cmentarzyskami czy tchnącymi stęchlizną, porzuconymi budowlami, do których nikt o zdrowych zmysłach dawno się nie zapuszcza. Co więcej, okazuje się, że część opowiadań, będących przecież zupełnie odrębnymi tworami, w pewien sposób łączy się ze sobą, a stopniowe odkrywanie tych drobnych powiązań to prawdziwa czytelnicza przyjemność.
Są mimo to rzeczy, które pozostają raczej niezmienne. Charakterystyczni bohaterowie – zanurzeni niemal całkowicie w świecie fantazji lub szaleńczych idei, wyobcowani, obdarzeni dość wątłą konstrukcją psychiczną – stanowią chyba równie nieodzowny element twórczości, jak specyficzny – doprawiony dużą ilością archaizmów, barwny i wcale nie taki łatwy w odbiorze – język, całkiem zresztą zgrabnie podkreślony przez tłumaczenie Macieja Płazy. Chyba wszyscy fani Lovctafta zgodzą się, że – bez względu na poruszaną tematykę – prozy tej nie można pomylić z żadną inną.
Należy przyznać, że propozycja wydawnictwa Vesper to prawdziwa gratka dla zarówno osób od dawna zaczytujących się w opowieściach z dreszczykiem, jak i tych, którzy na raczej od nich stronią, ale nie pogardzą na przykład fantastyką w baśniowym wydaniu. Samotnik z Providence czasem straszy, a nieraz i obrzydza, ale – przede wszystkim – czaruje wyobraźnią oraz doskonale maluje słowem. Wciąga do swojego świata i już z niego nie wypuszcza.
koniec
7 września 2016
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

W wirach historii
Marcin Mroziuk

22 VIII 2017

Wbrew tytułowi fabuła „Śmierci przewodnika rzecznego” nie ogranicza się do przedstawienia losów jednego bohatera, lecz jest dość nietypową sagą rodzinną, która pozwoliła Richardowi Flanaganowi przedstawić tutaj subiektywny i zarazem niezwykle poruszający obraz przeszłości i teraźniejszości Tasmanii.

więcej »

Gra o miłość
Joanna Kapica-Curzytek

21 VIII 2017

Berhard Schlink w „Kobiecie na schodach” podejmuje motyw wyidealizowanej miłości zderzającej się z bólem przemijania.

więcej »

O dziewczynie, która chciała wiedzieć
Beatrycze Nowicka

20 VIII 2017

Jak przyjemnie natrafić na książkę, która choć napisana z myślą o nastoletnim odbiorcy, nie jest infantylna. „Drzewo kłamstw” Frances Hardinge to osadzony w dziewiętnastowiecznej Anglii kryminał z elementem nadnaturalnym i starannie poprowadzonym wątkiem obyczajowym.

więcej »

Polecamy

Czy można wyrosnąć z Tomka?

Wilmowski po latach:

Czy można wyrosnąć z Tomka?
— Wojciech Gołąbowski

Wyprawa ratunkowa jak wycieczka krajoznawcza
— Wojciech Gołąbowski

Dla czytelnika dorastającego z bohaterem
— Wojciech Gołąbowski

W nieznane, ale z kobietami
— Wojciech Gołąbowski

W klimatach szpiegowskich
— Wojciech Gołąbowski

Tajemniczo, ale i irytująco
— Wojciech Gołąbowski

Ło Indianerach
— Wojciech Gołąbowski

Mniej encyklopedii, więcej akcji
— Wojciech Gołąbowski

Początek średnio udany
— Wojciech Gołąbowski

Zobacz też

Tegoż autora

Nie ma to jak spadek
— Dominika Cirocka

Kosmiczne niespodzianki
— Dominika Cirocka

Kilka końców świata
— Dominika Cirocka

Bogowie też lubią iluzję
— Dominika Cirocka

Nie znasz nikogo
— Dominika Cirocka

Sztuka gdybania
— Dominika Cirocka

Co za dużo, to niezdrowo
— Dominika Cirocka

Nie taki wilk straszny, jak go malują
— Dominika Cirocka

Tylko przetrwać
— Dominika Cirocka

Wenecja od kuchni
— Dominika Cirocka

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.