Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 20 listopada 2017
w Esensji w Esensjopedii

Bezbronne

Esensja.pl
Esensja.pl
„Dziewczyna z pociągu” Pauli Hawkins po raz kolejny stara się udowodnić, że za murami pięknych, bogatych domów na przedmieściach kryje się życie, które bardzo odbiega od ideału.

Paula Hawkins
‹Dziewczyna z pociągu›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
50,0 (0,0) % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułDziewczyna z pociągu
Tytuł oryginalnyThe Girl on the Train
Data wydania14 października 2015
Autor
PrzekładJan Kraśko
CzytaKarolina Gruszka
Wydawca Świat Książki
ISBN978-83-8031-542-6
FormatCD mp3; 9 godz. 45 min.
Cena29,90
Gatunekkryminał / sensacja / thriller
WWW
Wyszukaj wMadBooks.pl
Kup wSelkar.pl: 26,97 zł
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj wMatras.pl
Wyszukaj w
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Zobacz w
W czerwcowym numerze magazynu „Książki” ukazał się świetny artykuł Mileny Rachid Chehab „Skąd się biorą bestsellery?”, opisujący mechanizmy współczesnego rynku księgarskiego, działającego pod presją czasu i konkurencji. Na przykładzie ostatniego popularnego przeboju czytelniczego, jakim stała się „Dziewczyna z pociągu” Pauli Hawkins autorka przedstawiła zasady, którymi kierują się wydawcy, wydając i promując konkretne książki, w oczekiwaniu na sukces i wielomilionowe nakłady. Od kryteriów dość racjonalnych, takich jak na przykład intrygujący początek powieści, zachęcający do dalszego czytania, lub pozytywna opinia kogoś słynnego (w tym wypadku był to entuzjastyczny tweet samego Stephena Kinga, stwierdzający, że „narratorka alkoholiczka jest absolutnie doskonała”), wgłębiamy się w kwestie dość irracjonalne, jak wpływ użycia w tytule słowa „dziewczyna” na wielkość sprzedaży.
Jaka jest więc, ta „powieść, która spełnia wszelkie warunki”? Rzeczywiście, zawiązanie akcji jest całkiem udane, lecz stopniowo rozwój wydarzeń staje się coraz bardziej przewidywalny, grzęznąc w schematach setki razy stosowanych w literaturze i w filmach. Interesujące w powieści jest natomiast oddanie głosu skonfliktowanym ze sobą kobietom, dzięki czemu obserwujemy wydarzenia przefiltrowane przez ich emocjonalne i bardzo subiektywne postrzeganie świata.
Trzydziestoparoletnia Rachel, w czasie codziennej drogi do Londynu, obserwuje przez okno pociągu dom, zamieszkały przez, idealne w jej oczach, młode małżeństwo. Buduje w wyobraźni historię perfekcyjnego życia, na które składają się wysoki status materialny, udany emocjonalnie związek, ciekawa praca, uroda i kondycja fizyczna. Stopniowo dowiadujemy się coraz więcej o pięknej parze, jak i o wiecznie pijanej obserwatorce. W niedługim czasie dzieje się coś złego, prawdopodobnie dochodzi do przestępstwa i wraz z bohaterką próbujemy odgadnąć, co się wydarzyło.
Sensacyjna intryga, połączona z emocjonalnym rozedrganiem postaci, sprawia że śledząc kryminalną zagadkę, czytelnik jednocześnie może współczuć, żałować lub irytować się zachowaniem bohaterek, pogrążonych we własnych kompleksach i uprzedzeniach, dążących do tego, by jak najlepiej pasować do ról, narzuconych przez współczesny świat. W pewnej chwili Rachel stwierdza, że o wartości kobiety decydują tylko dwie rzeczy: uroda i macierzyństwo. I mimo, że sama tych kryteriów nie spełnia, to według nich ocenia zarówno siebie, jak i innych. Postacie zachowują się tak, jakby jedynym akceptowalnym stanem dla kobiet było życie łagodne, w podmiejskim domu, ze szczęśliwą rodziną. W takim życiu nie ma miejsca na zdarzenia nieprzewidywalne, nie ma też miejsca na błąd i porażkę. Kobieta w kłopotach sama siebie obarcza winą, podczas gdy inni ją ignorują lub potępiają. „Nie mogę ci pomóc” powtarzają Rachel jedyne osoby, które z nią jeszcze rozmawiają, choć raczej pomóc nie chcą.
Pisarka krytycznie przedstawia swoje bohaterki, wskazując, że być może jedyne na czym im naprawdę zależy to status społeczny i materialny, poczucie komfortu i bezpieczeństwa, realizowane poprzez podporządkowanie się mężczyźnie; nie osądza ich jednak, po prostu oddaje im głos.
Odbiór książki jako audiobooka to prawdziwa przyjemność. Karolina Gruszka wciela się w role narratorek z wyczuciem, traktując je z czułością i wyrozumiałością, swoją delikatnością i spokojnym głosem ujawniając ich bezbronność, wobec tego, co je spotyka.
I rzeczywiście, „Dziewczyna z pociągu” sprawdza się jako jednorazowy bestseller, sprawnie napisany, wciągający i wzbudzający emocje. Jednak raczej nie będzie to lektura do której się powraca.
koniec
27 listopada 2016
dodajdo

Komentarze

22 III 2017   13:42:33

Zgadzam się w zupełności z autorką recenzji. Książka, jakich setki. Widać, jak potrafimy się nabrać na propagandową, marketingową manipulację. Od połowy zmuszałem się, żeby czytać, żeby sprawdzić, czy przewidziałem finał. Prawie przewidziałem, ale to nie podnosi wartości książki w mojej ocenie.

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Kij w mrowisko
Joanna Kapica-Curzytek

19 XI 2017

Dla nie-ekspertów lektura „Mody, wiary i fantazji” będzie sporym wyzwaniem, natomiast czytelnicy zorientowani w poruszanej tu problematyce dostaną szeroki zarys najważniejszych osiągnięć współczesnej fizyki, przedstawiony z dużą dozą krytycyzmu.

więcej »

Mała Esensja: Więcej czarów
Marcin Mroziuk

18 XI 2017

Łatwo się domyślić na podstawie tytułu, że „Zula w szkole czarownic” będzie dla młodych czytelników okazją do obserwowania, jak główna bohaterka poszerza zakres swoich magicznych umiejętności. Najważniejsze jest jednak, że nowa powieść Nataszy Sochy jest lekko napisana i skrzy się humorem.

więcej »

Ciemni coś ci jaśni
Beatrycze Nowicka

17 XI 2017

„Ciężko być najmłodszym”, czyli pierwszy tom trylogii „Książę ciemności” to pozycja przede wszystkim dla naprawdę zagorzałych wielbicieli humorystycznej fantasy ze wschodu.

więcej »

Polecamy

Tropem jednorożca

Po trzy:

Tropem jednorożca
— Beatrycze Nowicka

Inteligentne i inspirujące
— Beatrycze Nowicka

Za Stumilowym Lasem i Doliną Muminków
— Beatrycze Nowicka

Blask jasnych łun
— Beatrycze Nowicka

Dla niefantastów lubiących wyzwania
— Beatrycze Nowicka

Fantastyczne antologie
— Beatrycze Nowicka

Nie tylko wiedźmin
— Beatrycze Nowicka

Zobacz też

Inne recenzje

Esensja czyta: Luty 2017
— Przemysław Ciura, Dawid Kantor, Joanna Kapica-Curzytek, Anna Nieznaj, Beatrycze Nowicka, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski

Z tego cyklu

Niepełnia Księżyca
— Przemysław Ciura

Nie tak wielki skok
— Dawid Kantor

Małe życie, duża książka
— Karina Bonowicz

Prawda jest ziarnem piasku
— Dawid Kantor

Western na dalekiej północy
— Magdalena Makówka

Nie taki diabeł straszny, jak go malowali
— Sebastian Markiewicz

Nieodległe przyszłości
— Karolina Rochnowska

Dokonać niemożliwego
— Katarzyna Piekarz

Dziewczyna z innej doniczki
— Bartłomiej Słomiński

Tegoż twórcy

Esensja czyta: Luty 2017
— Przemysław Ciura, Dawid Kantor, Joanna Kapica-Curzytek, Anna Nieznaj, Beatrycze Nowicka, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski

Tegoż autora

Zakłócona sielanka
— Karolina Rochnowska

Wspomnienie miłości, czyli „Grand Budapest Hotel”
— Karolina Rochnowska

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.