Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
dzisiaj: 24 lipca 2017
w Esensjopedii w Esensji w Google

Złożony świat poezji

Esensja.pl
Esensja.pl
W „Opowiadaniach” mamy okazję spotkać się z kolumbijskim noblistą i jego twórczością w najbardziej skondensowanej formie.

Gabriel García Márquez
‹Opowiadania›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułOpowiadania
Tytuł oryginalnyCuentos 1947-1972
Data wydania1 lutego 2017
Autor
PrzekładZofia Chądzyńska, Carlos Marrodán Casas
Wydawca Muza
ISBN978-83-287-0379-7
Format376s. 133×205mm
Cena39,90
WWW
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj wMatras.pl
Kup wTaniaKsiążka.pl: 29,93 zł
Wyszukaj w
Zobacz w
Niniejszy tom tworzą trzy zbiory opowiadań, zamieszczone tu w niechronologicznej kolejności: „Dialog lustra” (z 1974 roku), „W tym mieście nie ma złodziei” (opublikowany w 1962 roku) i „Niewiarygodna i smutna historia niewinnej Erendiry i jej niegodziwej babki” (powstał w 1972 roku). Autorami przekładów są wybitni tłumacze literatury hispanojęzycznej: Zofia Chądzyńska oraz Carlos Marrodán Casas.
Opowiadania zbiegają się czasowo z publikacjami najważniejszych powieści Márqueza na przestrzeni tego czasu. Nie jest to zatem przypadek, że w tych drobnych formach pojawiają się bohaterowie znani chociażby ze „Stu lat samotności” (jak w opowiadaniach z tomu „W tym mieście nie ma złodziei”). Dostrzeżemy także mnóstwo zbieżności postaci, symboli, motywów, nastrojów z innymi utworami pisarza. „Opowiadania” będą dla miłośników twórczości wielkiego „Gaba” (tak nazywano go w Kolumbii) istną kopalnią tego rodzaju tropów i zagadek. Jest wszystko to, co znamy u Márqueza: motywy samotności i bezgranicznej miłości, obrazy przemocy oraz oczywiście magia wioski Macondo – jednego ze słynniejszych fikcyjnych miejsc w literaturze światowej.
Gdyby scharakteryzować każdy z tomów opowiadań, to wiodącym motywem „Dialogu lustra” z pewnością będzie śmierć w ujęciu metafizycznym, łącząca w sobie światy żywych i zmarłych. Budzi to grozę, ale nadaje egzystencji bohaterów swoistej głębi. „W tym mieście nie ma złodziei” to z kolei (podszyte nutą satyry) obrazy ludzkich zbiorowości, targanych konfliktami i przejawami zła ludzkiej natury. W oryginalnym tytule tego tomu pojawia się „mamá grande” [wielka matka], kobiecy symbol przywodzący na myśl kacyka, lokalnego bossa sprawującego pełnię władzy (szczególnie nieformalnej) nad społecznością. Ten konserwatywny system nadal odgrywa istotną rolę w Ameryce Łacińskiej, będąc w niejednym przypadku źródłem zacofania, anarchii i utrwalania patologicznych „układów”.
W ostatnim opublikowanym w „Opowiadaniach” zbiorze pt. „Niewiarygodna i smutna historia niewinnej Erendiry i jej niegodziwej babki” zwraca uwagę najdłuższe opowiadanie, a właściwie mikropowieść o tym samym tytule. Utwór ten został nawet zekranizowany w 1973 roku. Porusza problem przemocy seksualnej wobec kobiet w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach. Niektórzy doszukiwali się w tym tekście także metafory nadmiernej eksploatacji ekonomicznej biednych krajów przez bogatsze, co w rodzinnych stronach Márqueza wydaje się szczególnie dostrzegalne. Autor pisze o tym z właściwym sobie wdziękiem, niemal bez granic wyobraźni (symboliczne są pomarańcze z „wrośniętymi” w owoce diamentami, przemycane przez granicę).
I takie właśnie, z pogranicza wyobraźni, są wszystkie zgromadzone w tym tomie opowiadania tego autora. Warto przy tym zaznaczyć: nie są to teksty najłatwiejsze, ponieważ kondensuje się w nich, niczym w pigułkach, literacka inwencja pisarza, magia i surrealizm, metaforyczny i czasami satyryczny styl. Powieści Márqueza są z pewnością dużo prostsze w odbiorze, choć też przecież nie są „czytadełkami” na dwa wieczory. Opłaca się jednak sięgnąć i po te drobne formy prozatorskie, by jeszcze bardziej docenić pisarstwo Gabriela Garcíi Márqueza, laureata literackiej nagrody Nobla z 1982 roku. Autor otrzymał ją, jak uzasadnił Komitet Noblowski, „za powieści i opowiadania, w których fantazja i realizm łączą się w złożony świat poezji, odzwierciedlającej życie i konflikty całego kontynentu”. Nic dodać, nic ująć.
koniec
15 marca 2017
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Witaj w ciemnym mieście Grimm
Magdalena Kubasiewicz

24 VII 2017

„Grimm City. Bestie” to jedna z najlepszych książek Jakuba Ćwieka, głównie za sprawą kreacji tytułowego miasta Grimm. Chociaż powieść wciąga i trzyma w napięciu niemal od początku do samego końca, to zakończenie pozostawia spory niedosyt…

więcej »

Świat zabawek mechanicznych
Beatrycze Nowicka

23 VII 2017

Litewski steampunk, „Wilcza godzina” Andriusa Tapinasa, będąca pierwszym tomem cyklu o alternatywnym Wilnie, to pozycja przede wszystkim dla fanów tej konwencji.

więcej »

Nie ma to jak spadek
Dominika Cirocka

22 VII 2017

„Koncert cudzych życzeń” Izabelli Frączyk to króciutka powieść oparta w dużej mierze na bardzo dobrze już znanych schematach. Lekka i sympatyczna, mająca nieść nadzieję i pokrzepienie, ale też niestroniąca od banałów.

więcej »

Polecamy

Czy można wyrosnąć z Tomka?

Wilmowski po latach:

Czy można wyrosnąć z Tomka?
— Wojciech Gołąbowski

Wyprawa ratunkowa jak wycieczka krajoznawcza
— Wojciech Gołąbowski

Dla czytelnika dorastającego z bohaterem
— Wojciech Gołąbowski

W nieznane, ale z kobietami
— Wojciech Gołąbowski

W klimatach szpiegowskich
— Wojciech Gołąbowski

Tajemniczo, ale i irytująco
— Wojciech Gołąbowski

Ło Indianerach
— Wojciech Gołąbowski

Mniej encyklopedii, więcej akcji
— Wojciech Gołąbowski

Początek średnio udany
— Wojciech Gołąbowski

Zobacz też

Tegoż twórcy

Urodzony w Macondo
— Joanna Kapica-Curzytek

Tegoż autora

Niech żyją księgarnie!
— Joanna Kapica-Curzytek

Już w niedalekiej przyszłości…?
— Joanna Kapica-Curzytek

Uciekłam
— Joanna Kapica-Curzytek

„Mam w domu szafę bardzo starą…”
— Joanna Kapica-Curzytek

Życie może być piękne
— Joanna Kapica-Curzytek

„Jesteś zerem” – to komplement!
— Joanna Kapica-Curzytek

Słowa mają siłę
— Joanna Kapica-Curzytek

Królowa i jej monarchia – projekt w działaniu
— Joanna Kapica-Curzytek

Bezgraniczne wszechświaty
— Joanna Kapica-Curzytek

Małżeństwo po amerykańsku doskonałe i co z tego wynika
— Joanna Kapica-Curzytek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.