Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 16 grudnia 2017
w Esensji w Esensjopedii

Utkana z fragmentów

Esensja.pl
Esensja.pl
Cechą tej prozy jest lekkość, poetycka nieoczywistość i dbałość o drobiazgi. „Nieważcy” to zapis wielowymiarowego doświadczenia, podczas którego „zagina się czas”.

Valeria Luiselli
‹Nieważcy›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułNieważcy
Tytuł oryginalnyLos ingrávidos
Data wydania14 września 2016
Autor
PrzekładKatarzyna Okrasko
Wydawca W.A.B.
SeriaDon Kichot i Sancho Pansa
ISBN978-83-280-2617-9
Format256s. 123×194mm; oprawa twarda
Cena34,99
Gatunekobyczajowa
Wyszukaj wMadBooks.pl
Kup wSelkar.pl: 27,47 zł
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj wMatras.pl
Wyszukaj w
Zobacz w
Valeria Luiselli to autorka meksykańska, mieszka wraz z mężem – także pisarzem – w Nowym Jorku. „Nieważcy” to jej debiut powieściowy, ale 34-letnia Luiselli ma obecnie na swoim koncie już kilka publikacji oraz nagród literackich.
„Nieważcy” nie mają linearnej akcji. To tekst utkany z odprysków wrażeń i doświadczeń, ale stanowiący zaskakująco zwartą całość. Narratorka i główna bohaterka pracuje w wydawnictwie, zajmując się poszukiwaniem tekstów, które byłyby warte publikacji. Jest jednocześnie żoną i matką dwójki dzieci. Córeczka jest jeszcze niemowlakiem, ale z kilkuletnim synem można już prowadzić ciekawe rozmowy. Dialogi Średniaka (tak jest nazywany) z matką i ojcem świadczą o tym, że jest to chłopiec inteligentny i obdarzony niezwykłą wyobraźnią.
Kobieta jest skupiona na szczegółach, z uwagą słucha swoich bliskich, potrafi dostrzec to, co najważniejsze w relacji z nimi. Obok niej toczy się życie rodzinne, ona sama w środku wszystkiego tworzy powieść. Pisarstwo Luiselli pokazuje całą siłę, jaką ma proza literacka: można coś napisać, a potem zmienić i sprawić, żeby było zupełnie inaczej. Można przesunąć granice, rozciągnąć i zagiąć czas, zamienić prawdę w fikcję – i odwrotnie. Przy tej subtelnej i pastelowej tonacji, jaką mają „Nieważcy”, całość wywiera na czytelniku wielkie wrażenie.
Proza jest także głęboko intelektualna, filozofująca, chwilami eksperymentalna – ale nieprzesadnie przy tym hermetyczna. Autorka wplata w swój tekst wiele nazwisk literatów amerykańskich i latynoamerykańskich, tworząc swoisty kulturowy kolaż. Siła jej wyobraźni podczas tworzenia tego niepowtarzalnego pejzażu jest ogromna.
Z literaturą można zrobić wszystko. Także – sfałszować dzieła autora lub sporządzić przekład jakiejś rzeczy, która nie istnieje. Jeżeli będzie się miało szczęście, nikt się nie zorientuje, jak jest naprawdę. Wszystko jest tu płynne i przenika się wzajemnie, tak jak głos głównej narratorki i pewnego mężczyzny. Czy to postać z jej fikcji? Pisarz, którego kiedyś spotkała? A może ktoś, kto zupełnie inny? W pewnym momencie to ten mężczyzna przejmuje narrację, a kobieta milknie, jakby kryjąc się za jego postacią. Nic tu nie jest do końca oczywiste.
Gorąco polecam powieść Valerii Luiselli „Nieważcy”. Bardzo podobał mi się jej niepowtarzalny nastrój: niedookreśloności i spokoju przemieszanego z nostalgią. Choć książka nie jest obszerna, jest zaskakująco pojemna: tyle tu szczegółów, niebanalnych skojarzeń, intelektualnych gier, strzępków rzeczywistości utrwalonych w krótkich, skondensowanych impresjach. „Powieść utkana z fragmentów. Powieść horyzontalna opowiedziana wertykalnie”, jak pisze sama autorka. Tyle tu wielowymiarowych płaszczyzn. Warto je zgłębić.
koniec
26 marca 2017
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Niekonsekwentna miłość
Joanna Sapa

16 XII 2017

Na okładce miotełka z szufelką. Angielski tytuł o francuskiej treści. Włoskie, w swym rodowodzie, sonety dedykowane francuskim postmodernistom. Czy mimo takiej niekonsekwencji można jeszcze zakochać się w poetyckim tomiku „french love”?

więcej »

Morderstwa i medycyna
Joanna Kapica-Curzytek

15 XII 2017

O „Obsesji” można mówić tylko dobrze. Jak na kryminał przystało, książka trzyma w napięciu, jest tu spora dawka humoru, a nawet okruchy medycznej wiedzy.

więcej »

Wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej
Marcin Mroziuk

14 XII 2017

W „Winlandii” z prawdziwym zainteresowaniem śledzimy przebieg obfitujących w przygody wypraw głównego bohatera do odległych krain, ale w powieści George’a Mackaya Browna znacznie ważniejsza okaże się podróż zupełnie innego rodzaju.

więcej »

Polecamy

Inne strony świata

Po trzy:

Inne strony świata
— Beatrycze Nowicka

I jeszcze jeden tom…
— Beatrycze Nowicka

Transfuzje duszy
— Beatrycze Nowicka

Tropem jednorożca
— Beatrycze Nowicka

Inteligentne i inspirujące
— Beatrycze Nowicka

Za Stumilowym Lasem i Doliną Muminków
— Beatrycze Nowicka

Blask jasnych łun
— Beatrycze Nowicka

Dla niefantastów lubiących wyzwania
— Beatrycze Nowicka

Fantastyczne antologie
— Beatrycze Nowicka

Nie tylko wiedźmin
— Beatrycze Nowicka

Zobacz też

Tegoż autora

Morderstwa i medycyna
— Joanna Kapica-Curzytek

Umowa z wydawcą to umowa
— Joanna Kapica-Curzytek

Drzwi do krainy fantazji
— Joanna Kapica-Curzytek

Demokracja – demokracją, ale…
— Joanna Kapica-Curzytek

Sceny z życia okołoksiążkowego
— Joanna Kapica-Curzytek

O (nie)odkrywaniu Ameryki
— Joanna Kapica-Curzytek

Ile jest takich gwiazd na świecie?
— Joanna Kapica-Curzytek

Kij w mrowisko
— Joanna Kapica-Curzytek

Miłosny trójkąt i zbyt wiele niespodzianek
— Joanna Kapica-Curzytek

Trzy osoby
— Joanna Kapica-Curzytek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.