Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
dzisiaj: 27 czerwca 2017
w Esensjopedii w Esensji w Google

Jazz wśród przyćmionych świateł

Esensja.pl
Esensja.pl
Miasto, muzyka, pamięć, życie – wokół tych motywów, znakomicie ze sobą zgranych, skomponowana jest „Zima w Lizbonie”.

Antonio Muñoz Molina
‹Zima w Lizbonie›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułZima w Lizbonie
Tytuł oryginalnyEl Invierno en Lisboa
Data wydania20 września 2016
Autor
PrzekładWojciech Charchalis
Wydawca Rebis
SeriaMistrzowie Literatury
ISBN978-83-8062-077-3
Format224s. 135×215mm; oprawa zintegrowana
Cena34,90
Gatunekobyczajowa
WWW
Wyszukaj wMadBooks.pl
Kup wSelkar.pl: 26,97 zł
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj wMatras.pl
Kup wTaniaKsiążka.pl: 24,78 zł
Wyszukaj w
Zobacz w
Już pierwsze zdania powieści wprowadzają w niepowtarzalny klimat. To atmosfera nocnego życia w wielkim mieście toczącego się przy przyćmionych światłach w barach i tanich hotelach. Przesycona jest dymem z cygar, w tle słychać dźwięki jazzowej muzyki i brzęk szkła z baru. Hiszpański pisarz, Antonio Muñoz Molina znany jest z tego, że potrafi utrwalać ulotne wrażenia i wprowadzać do swoich utworów specyficzny nastrój nostalgii, poczucia utraty i niespełnienia. „Zima w Lizbonie” to jedna z wcześniejszych powieści autora, napisana w 1987 roku. Molina został za nią wyróżniony jedną z najbardziej prestiżowych hiszpańskich nagród literackich. W polskim przekładzie ukazały się także: ” Beltenebros”, „Jeździec polski” i „Nieobecność Blanki”.
Tam gdzie gra się jazz, musi też być miłość. Pianista Santiago Biralbo jest koncertującym w klubach muzykiem, wolnym ptakiem, którego dom jest tam, gdzie praca. Pewnego dnia poznaje Lukrecję i od tamtej pory już nic nie jest takie samo. Tyle, że kobieta jest związana z kimś innym. „Śnimy o tym samym mieście”, pisze mu w jednym z listów, „ale ja nazywam je San Sebastian, a ty – Berlin”.
Biralbo żyje od listu do listu. Dostaje je nieregularnie, ale stanowią dla mężczyzny jedyną ucieczkę od samotności. Poza tym żyje tylko muzyką („pomiędzy San Sebastian i Madrytem jego biografia była prostą przestrzenią i przeciętą nazwą jednego jedynego miasta: Lizbona, datami i miejscami nagrań kilku płyt”). Molina splata w swojej opowieści różne wątki i motywy: nieodwzajemnionego uczucia („ani na chwilę nie przestawał jej szukać – i prawie nigdy o niej nie myślał”), męskiej przyjaźni, zagubienia w mrocznym obcym mieście, tęsknoty za czymś niewyrażalnym.
Można dostrzec nawiązania do „Casablanki”, jednego z najsłynniejszych filmów o miłości i stracie. W pewnym momencie pojawia się też wątek parakryminalny, jeszcze bardziej pogłębiający mrok „Zimy w Lizbonie”. Ta powieść też zresztą została zamieniona na film: zekranizowano ją w 1991 roku (jedną z ról zagrał jazzman Dizzy Gilespie).
Zwracają uwagę i mocno zapadają w pamięć wspaniale skonstruowane zdania, aż „gęste” od znaczeń, pełne dźwięków, świateł i zapachów. Sens „Zimy w Lizbonie” najlepiej chyba oddają słowa: „(…) miasto, muzyka, pamięć, życie stały się siecią zależności bądź symboli o wzajemnych relacjach tak subtelnych jak relacje instrumentów w zespole jazzowym”. Opowieść wibruje niczym jazzowy standard, jest rytmiczna i zarazem nostalgiczna, dociera do samego dna naszych nienazwanych uczuć. O to właśnie chodzi w artystycznej prozie. Tytułowa Lizbona to nie rzeczywiste miasto, ale wyobrażenie o nim, miejsce, do którego każdy musi dotrzeć sam, by poznać prawdę o sobie.
koniec
28 marca 2017
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Królowa i jej monarchia – projekt w działaniu
Joanna Kapica-Curzytek

26 VI 2017

Świat patrzy z podziwem na brytyjską monarchię, a zwłaszcza na królową Elżbietę II, najdłużej panującą głowę państwa w ponadtysiącletniej historii swojego kraju oraz – od 2016 roku – w dziejach świata. Andrew Marr w „Prawdziwej królowej” pozwala nam lepiej poznać i zrozumieć ten fenomen.

więcej »

Mimo wszystko przeżyć
Jarosław Loretz

25 VI 2017

„Po apokalipsie” Maureen F. McHugh nie do końca dotyczy apokalipsy jako takiej, serwując raczej rozmaite warianty niezbyt morderczych cywilizacyjnych zapaści, ale sposób, w jaki autorka potraktowała tematykę, jest odświeżająco nietuzinkowy i zarazem lekki, dzięki czemu lektura książki jest szybka i przyjemna.

więcej »

Podróż w jedną stronę
Katarzyna Piekarz

24 VI 2017

Wydawnictwo Rebis zdecydowało się na wydanie dylogii Nancy Kress „Ogień krzyżowy”. Pomimo tego, że autorka jest w świecie doceniana za swoją twórczość, w Polsce nie jest szeroko znana.

więcej »

Polecamy

Czy można wyrosnąć z Tomka?

Wilmowski po latach:

Czy można wyrosnąć z Tomka?
— Wojciech Gołąbowski

Wyprawa ratunkowa jak wycieczka krajoznawcza
— Wojciech Gołąbowski

Dla czytelnika dorastającego z bohaterem
— Wojciech Gołąbowski

W nieznane, ale z kobietami
— Wojciech Gołąbowski

W klimatach szpiegowskich
— Wojciech Gołąbowski

Tajemniczo, ale i irytująco
— Wojciech Gołąbowski

Ło Indianerach
— Wojciech Gołąbowski

Mniej encyklopedii, więcej akcji
— Wojciech Gołąbowski

Początek średnio udany
— Wojciech Gołąbowski

Zobacz też

Tegoż autora

Królowa i jej monarchia – projekt w działaniu
— Joanna Kapica-Curzytek

Bezgraniczne wszechświaty
— Joanna Kapica-Curzytek

Małżeństwo po amerykańsku doskonałe i co z tego wynika
— Joanna Kapica-Curzytek

Wrażliwy chłopak
— Joanna Kapica-Curzytek

Bez patosu i wielkich słów
— Joanna Kapica-Curzytek

Obrazy z życia pięknych i bogatych
— Joanna Kapica-Curzytek

Faustowski pakt z diabłem
— Joanna Kapica-Curzytek

Przekuć porażkę w sukces
— Joanna Kapica-Curzytek

W stronę komedii
— Joanna Kapica-Curzytek

Moai, mana i rongorongo
— Joanna Kapica-Curzytek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.