Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 19 września 2017
w Esensji w Esensjopedii

Po obu stronach Żelaznej Kurtyny

Esensja.pl
Esensja.pl
Nina Willner opowiada w „Latach rozłąki” historię swojej rodziny na tle powojennych dziejów NRD. Autorka podkreśla cenę wolności i potężną siłę ludzkich więzi, zdolną przeciwstawić się autorytarnemu reżimowi.

Nina Willner
‹Lata rozłąki›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułLata rozłąki
Tytuł oryginalnyForty Autumns
Data wydania17 listopada 2016
Autor
PrzekładMagdalena Iwińska
Wydawca Prószyński i S-ka
ISBN978-83-8097-015-1
Format464s. 130×200mm
Cena39,—
Gatunekobyczajowa
WWW
Wyszukaj wMadBooks.pl
Kup wSelkar.pl: 32,47 zł
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj wMatras.pl
Kup wTaniaKsiążka.pl: 25,35 zł
Wyszukaj w
Zobacz w
To niemiecka rodzina, taka jak wiele innych. W czasie wojny kierująca się zdrowym rozsądkiem, nie ujawniając swoich antyfaszystowskich poglądów. Ojciec i najstarszy syn w ostatnich dniach wojny zostali wcieleni do wojska, by bronić Trzeciej Rzeszy. W domu pozostała matka i siedmioro dzieci. Los sprawił, że miejsce ich zamieszkania znalazło się w radzieckiej strefie okupacyjnej, z której w 1949 powstała Niemiecka Republika Demokratyczna. Od tej pory wszyscy członkowie rodziny stoją przed zadaniem „budowy socjalizmu” w ukochanej ojczyźnie.
Wszyscy – z jednym wyjątkiem. W 1948 roku do strefy okupowanej przez aliantów (zachodniej) uciekła, z narażeniem życia, najstarsza córka, dwudziestoletnia Hanna. Od tej pory narracja autorki toczy się dwutorowo, przedstawiając losy młodej dziewczyny oraz codzienne życie rodziny pozostałej w kraju. Rok po ucieczce Hanny przychodzi na świat jej najmłodsza siostra Heidi.
Choć o realiach życia w krajach tak zwanej demokracji ludowej wiemy stosunkowo dużo, bo przecież należała do nich do 1989 roku także Polska, „Lata rozłąki” przyniosą nam bardzo wiele nowej wiedzy faktograficznej o Niemczech Wschodnich. Na ogół niewiele wiadomo u nas o pierwszych latach po wojnie, stereotypowo kojarzymy ten kraj jako kolorową wyspę socjalistycznego dobrobytu, ale to akurat dotyczy czasów późniejszych w dziejach NRD. Nina Willner zdołała pokazać obezwładniający koszmar ówczesnej egzystencji, ogarniętej ścisłą kontrolą obywateli – takiej, jaką w filmie „Życie na podsłuchu” pokazuje reżyser Florian Henckel von Donnersmarck. W książce jest także wiele odniesień do Muru Berlińskiego i jego ponurej historii.
Ze smutkiem czytamy o nowych czasach, łamiących wielu ludziom moralny kręgosłup. Warto pamiętać, że to mechanizm uniwersalny. Ojciec rodziny, nauczyciel i dyrektor szkoły, jest zmuszony przestawić się na gloryfikowanie socjalizmu, z czym trudno mu się pogodzić. W jego ślady idzie najstarszy syn, otwarcie i z dumą akceptując nowy ustrój oraz błyskawicznie się do niego przystosowując. Wszyscy muszą uważać na potencjalnych donosicieli, by nie powiedzieć o słowo za dużo. A powodów do krytyki jest mnóstwo: niedobór żywności, absurdalne zarządzenia i zakazy. Przez dłuższy czas nie ma też kontaktu z Hanną.
Tymczasem dziewczyna osiedla się w Heidelbergu (to miasto ma dla niej i jej rodziny symboliczne znaczenie) i radzi sobie nadzwyczajnie dobrze. Znajduje pracę, układa sobie życie. Udaje się jej nawiązać kontakt z rodziną, a w pewnym momencie „łaskawe” władze wydają nawet matce pozwolenie na odwiedziny córki w Niemczech Zachodnich. Matka nie wyjeżdża sama, ale nie chciałabym zdradzać szczegółów. Powiem tylko, że ten epizod jest przepiękną historią, która w jakiś sposób na wiele lat naznacza dzieje podzielonej rodziny. Po jakimś czasie Hanna wyjeżdża na stałe do USA, co jest swoistym symbolicznym zwieńczeniem jej marzeń (jak również w pewnym sensie całej rodziny, która pozostała w NRD.
„Lata rozłąki” to także opowieść o niezwykłej sile kobiet, pozwalającej przetrwać najciemniejsze czasy wschodnioniemieckiego totalitaryzmu. To matka spaja rodzinne więzi, stale dbając, by dzieci nie rozdzieliła podejrzliwość i donosicielstwo. Silna jest Hanna, układając sobie życie na Zachodzie z dala od rodziny. Jest ona wzorem dla najmłodszej z rodzeństwa Heidi, choć obie siostry prawie się nie znają. Symboliczne są także toczące się po obu stronach Żelaznej Kurtyny losy obu kuzynek – córki Hanny i córki Heidi.
Książka jest nie tylko rodzinną historią i opowieścią o pojedynczych ludziach. Znajdziemy tu także wiele szczegółów dotyczących równoległych historii obu części Niemiec, co daje nam bogaty obraz rozgrywających się tam wydarzeń politycznych i sytuacji społecznej. Przykładem może być stosunkowo słabo znany epizod stłumionych przez wojska radzieckie strajków i demonstracji robotników w NRD w 1953 roku. Kuzynka autorki książki zostaje czołową wschodnioniemiecką sportsmenką – dzięki czemu bez przemilczeń opisany jest nieludzki system dopingu w NRD-owskim sporcie. Z drugiej strony wiele rzeczy jest nam znanych (jak na przykład hasła w zamieszczonym na końcu słowniku), ale trzeba przypomnieć, że „Lata rozłąki” to książka napisana dla czytelnika amerykańskiego.
Sama Nina Willner, autorka książki, też odgrywa w tej historii aktywną rolę. Była ona przez wiele lat oficerem wywiadu armii amerykańskiej, prowadząc operacje wywiadowcze na terenie NRD. Możemy więc zapoznać się z kulisami tego rodzaju misji i prześledzić wiele związanych z nimi szczegółów.
Jak możemy się spodziewać, ta historia rodzinna ma – po czterdziestu latach – szczęśliwe zakończenie. Upadł Mur Berliński, a obywatele NRD mogli od tej pory swobodnie wyjeżdżać z kraju. Mieszkająca w USA Hanna mogła wreszcie po wielu latach spotkać się ze swoją dawno niewidzianą rodziną. Jednak nie wszyscy doczekali tego szczęśliwego momentu.
Pasjonująca i ciekawa opowieść Niny Willner o swojej rodzinie uzupełniona jest wieloma zdjęciami z rodzinnych archiwów, fotografiami ilustrującymi historię obu państw niemieckich. Są nawet zdjęcia ze szpiegowskich misji autorki. Książka powstała po drobiazgowym zebraniu materiałów źródłowych – spis pozycji bibliograficznych, z których korzystała autorka podczas pisania, jest naprawdę imponujący, co bardzo podnosi rangę „Lat rozłąki” jako znakomitego dokumentu.
Wszystko składa się na niezwykłą książkę: to historyczny reportaż, jak i zapis indywidualnych doświadczeń ludzi, których życie w dramatyczny sposób naznacza historia. Gorąco polecam „Lata rozłąki” jako znakomicie napisane świadectwo zimnowojennych czasów oraz rodzinną sagę, toczącą się przez powojenne dziesięciolecia.
koniec
17 maja 2017
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

O prawdzie nieskażonej ludzkimi wątpliwościami
Joanna Kapica-Curzytek

18 IX 2017

Pełna harmonii i elegancji „Agonia dźwięków” niesie ze sobą piękne, humanistyczne przesłanie.

więcej »

Mała Esensja: Łamigłówki i sekrety
Marcin Mroziuk

15 IX 2017

Dla młodych czytelników, którzy gustują w sensacyjnych historiach, „William Wenton. Instytut szyfrów” jest z pewnością pozycją godną uwagi. W pierwszym tomie cyklu autorstwa Bobbiego Peersa znajdą oni bowiem trzymającą w napięciu, pełną niezwykłych wydarzeń opowieść, w której główna rola przypadła ich rówieśnikowi, a akcja toczy się naprawdę wartko.

więcej »

Karuzela
Joanna Kapica-Curzytek

14 IX 2017

W „O matko!” znajdziemy podszyty groteską portret niełatwych rodzinnych relacji połączony z głęboką psychologiczną wiwisekcją. Efekt jest znakomity: proza Palomasa jest wyrazista i niesztampowa.

więcej »

Polecamy

Czy można wyrosnąć z Tomka?

Wilmowski po latach:

Czy można wyrosnąć z Tomka?
— Wojciech Gołąbowski

Wyprawa ratunkowa jak wycieczka krajoznawcza
— Wojciech Gołąbowski

Dla czytelnika dorastającego z bohaterem
— Wojciech Gołąbowski

W nieznane, ale z kobietami
— Wojciech Gołąbowski

W klimatach szpiegowskich
— Wojciech Gołąbowski

Tajemniczo, ale i irytująco
— Wojciech Gołąbowski

Ło Indianerach
— Wojciech Gołąbowski

Mniej encyklopedii, więcej akcji
— Wojciech Gołąbowski

Początek średnio udany
— Wojciech Gołąbowski

Zobacz też

Tegoż autora

O prawdzie nieskażonej ludzkimi wątpliwościami
— Joanna Kapica-Curzytek

Karuzela
— Joanna Kapica-Curzytek

Nie tak dawno temu w Hamburgu
— Joanna Kapica-Curzytek

Psychoza strachu
— Joanna Kapica-Curzytek

Kolorowy, ale jednak worek
— Joanna Kapica-Curzytek

Nie-biografia nie-księżnej
— Joanna Kapica-Curzytek

Książka zamiast zemsty
— Joanna Kapica-Curzytek

Gra o miłość
— Joanna Kapica-Curzytek

Miejsce na Ziemi
— Joanna Kapica-Curzytek

Kolory etyki
— Joanna Kapica-Curzytek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.