Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 22 listopada 2017
w Esensji w Esensjopedii

Kosmiczne niespodzianki

Esensja.pl
Esensja.pl
Elementem najbardziej rzucającym się w oczy podczas lektury „Śpiących gigantów” Sylviana Neuvela jest bez wątpienia niekonwencjonalna forma powieści. Jednak to, czy w tym przypadku oryginalność stanowi zaletę czy wadę, jest raczej kwestią dyskusyjną.

Sylvain Neuvel
‹Śpiący giganci›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułŚpiący giganci
Tytuł oryginalnySleeping Giants
Data wydania9 listopada 2016
Autor
PrzekładMarcin Wawrzyńczak
Wydawca Akurat
CyklArchiwum Temidy
ISBN978-83-287-0430-5
Format384s. 130×205mm
Cena39,90
Gatunekfantastyka
Wyszukaj wMadBooks.pl
Kup wSelkar.pl: 30,47 zł
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj wMatras.pl
Wyszukaj w
Zobacz w
Pod dziewczynką imieniem Rose niespodziewanie zapada się ziemia. Jedenastolatka ląduje na ogromnej metalowej dłoni o – jak się później okazuje – dość niespotykanych właściwościach. Po latach, już jako uznany naukowiec, dołącza do zespołu badającego sprawę dziwnego znaleziska, które z różnych względów przyciąga i fascynuje nie tylko przedstawicieli środowiska naukowego, lecz także na przykład wojskowych czy polityków.
Opowieść o poszukiwaniu kolejnych części olbrzymiego robota przedstawiona jest w sposób dość zaskakujący, bo niemal wyłącznie za pomocą dialogów, a ściślej mówiąc wywiadów z bohaterami, prowadzonych przez człowieka o bliżej nieokreślonej tożsamości, pełniącego rolę kogoś w rodzaju koordynatora lub kierownika projektu. Niemal całkowity brak opisów sprawia, że książkę czyta się naprawdę szybko, lecz z drugiej strony łatwo odnieść wrażenie, że jest ona dość uboga. Nie ma zbyt wielu fragmentów, przy których czytelnik mógłby „zatrzymać się na dłużej”, jednocześnie trudno mówić również o prawdziwej dynamice akcji, biorąc pod uwagę, że zapoznajemy się prawie wyłącznie z przemyślanymi i w jakiś sposób „opracowanymi” przez bohaterów relacjami minionych zdarzeń. Siłą rzeczy, także o samych postaciach dowiadujemy się w pewnym sensie tylko tyle, ile skłonne są powiedzieć o sobie i swoich współpracownikach. Trzeba jednak przyznać, że akurat to nie przeszkodziło autorowi w wykreowaniu kilku w miarę wyrazistych i interesujących charakterów. Dość mało przemyślana wydaje się przede wszystkim osoba wspomnianego wcześniej bezimiennego koordynatora. Z niewyjaśnionych w tekście przyczyn, interesuje go nie tylko przebieg prac laboratoryjnych i poszukiwań elementów olbrzymiego robota, ale także życie prywatne członków zespołu. I ewidentnie nie chodzi mu tylko o zachowanie dobrych stosunków między współpracownikami, ale także wyciągnięcie z nich informacji o charakterze dużo bardziej osobistym, czy wręcz intymnym, niż wskazywałaby na to sytuacja. Co więcej, takie zachowanie nie budzi u jego rozmówców zbyt wielkiego sprzeciwu. Czasem można wręcz odnieść wrażenie, że traktują oni przełożonego jak powiernika. Dość łatwo domyślić się, że zabieg tego typu mógł mieć na celu zarysowanie skomplikowanych, a przy tym całkiem interesujących, relacji między bohaterami, co – biorąc pod uwagę obraną przez autora formę – było zadaniem dość trudnym, niestety ostateczny efekt wydaje się raczej dość „naciągany”.
Wiarygodności „Śpiącym gigantom” ujmują także usilne starania autora, by podkreślić wagę tajemniczego znaleziska. Na miejscu odnalezienia artefaktu już po kilku godzinach pojawia się wojsko, które zabezpiecza teren, choć nikt nie podejrzewa, by była to bomba, bądź cokolwiek równie niebezpiecznego. Poszukiwania kolejnych części metalowego „ciała” odbywają się przy olbrzymich nakładach finansowych, z pogwałceniem wszelkich zasad bezpieczeństwa i prawa międzynarodowego. Wreszcie, nikt tak naprawdę szczerze nie powątpiewa w możliwość złożenia sprawnego, poruszającego się gigantycznego robota z części wykopanych bądź co bądź spod ziemi.
Z pewnością, uczucie zawodu potęgują odważne obietnice zamieszczone na okładce – swoją drogą bardzo estetycznej i przyciągającej uwagę. Uczciwie podchodząc do sprawy, mogę jednak, mimo zgrzytów, uznać lekturę za dość przyjemną. Intrygujące, choć bardzo lakoniczne, okazało się również zakończenie powieści jako pierwszej części cyklu, lecz nie jestem pewna, czy to wystarczy, by przekonać mnie do sięgnięcia po kolejne.
koniec
30 maja 2017
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Niestraszna naukowość
Miłosz Cybowski

21 XI 2017

„Z »getta« do mainstreamu. Polskie pole literackie fantasy (1982-2012)” Katarzyny Kaczor jest książką naukową. To po pierwsze. W swojej analizie tytułowego pola literackiego autorka posługuje się bardzo konkretną metodologią. To po drugie. Ale cała naukowość tego opracowania nie zmienia faktu, że dla przeciętnego czytelnika pragnącego dowiedzieć się czegoś nowego na temat historii polskiego fantasy jest to książka jak najbardziej przystępna. To po trzecie.

więcej »

Kij w mrowisko
Joanna Kapica-Curzytek

19 XI 2017

Dla nie-ekspertów lektura „Mody, wiary i fantazji” będzie sporym wyzwaniem, natomiast czytelnicy zorientowani w poruszanej tu problematyce dostaną szeroki zarys najważniejszych osiągnięć współczesnej fizyki, przedstawiony z dużą dozą krytycyzmu.

więcej »

Mała Esensja: Więcej czarów
Marcin Mroziuk

18 XI 2017

Łatwo się domyślić na podstawie tytułu, że „Zula w szkole czarownic” będzie dla młodych czytelników okazją do obserwowania, jak główna bohaterka poszerza zakres swoich magicznych umiejętności. Najważniejsze jest jednak, że nowa powieść Nataszy Sochy jest lekko napisana i skrzy się humorem.

więcej »

Polecamy

Tropem jednorożca

Po trzy:

Tropem jednorożca
— Beatrycze Nowicka

Inteligentne i inspirujące
— Beatrycze Nowicka

Za Stumilowym Lasem i Doliną Muminków
— Beatrycze Nowicka

Blask jasnych łun
— Beatrycze Nowicka

Dla niefantastów lubiących wyzwania
— Beatrycze Nowicka

Fantastyczne antologie
— Beatrycze Nowicka

Nie tylko wiedźmin
— Beatrycze Nowicka

Zobacz też

Tegoż autora

Rutyna zabija
— Dominika Cirocka

Tak słodko, że aż mdli, czyli absurdy korpoświata
— Dominika Cirocka

Fantastycznie po raz drugi
— Dominika Cirocka

Sięgając po magię
— Dominika Cirocka

Z biblioteki Hogwartu
— Dominika Cirocka

Nie ma to jak spadek
— Dominika Cirocka

Kilka końców świata
— Dominika Cirocka

Bogowie też lubią iluzję
— Dominika Cirocka

Nie znasz nikogo
— Dominika Cirocka

Sztuka gdybania
— Dominika Cirocka

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.