Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 22 października 2017
w Esensji w Esensjopedii

O prawdzie nieskażonej ludzkimi wątpliwościami

Esensja.pl
Esensja.pl
Pełna harmonii i elegancji „Agonia dźwięków” niesie ze sobą piękne, humanistyczne przesłanie.

Jaume Cabré
‹Agonia dźwięków›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułAgonia dźwięków
Tytuł oryginalnyFra Junoy o l’agonia dels sons
Data wydania10 maja 2017
Autor
PrzekładAnna Sawicka
Wydawca Marginesy
ISBN978-83-65780-07-2
Format336s. 140×230mm; oprawa twarda
Cena39,90
Gatunekmainstream, obyczajowa
WWW
Wyszukaj wMadBooks.pl
Kup wSelkar.pl: 31,97 zł
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj wMatras.pl
Kup wTaniaKsiążka.pl: 27,53 zł
Wyszukaj w
Zobacz w
Tę powieść lubianego i rozpoznawalnego u nas katalońskiego pisarza Jaume Cabrégo dostajemy po ponad trzydziestu latach od jej opublikowania. Upływ czasu absolutnie nie zaszkodził „Agonii dźwięków”, dotykającej ważnych pytań dotyczących egzystencji człowieka.
Od pierwszych chwil urzeka nas ta wysmakowana, dopracowana pod względem stylu i konstrukcji, wręcz krystaliczna proza. Docenić należy jak zawsze wspaniały przekład Anny Sawickiej – wyróżnionej już zresztą przez Instytut Ramona Llulla za najlepszy przekład z literatury katalońskiej za rok 2014 (za „Głosy Pamano”). Tłumaczka poprzedza „Agonię dźwięków” swoim wstępem, w którym zwraca uwagę na niektóre zadziwiające detale dotyczące powieści, jak i jej powiązań z innymi utworami Cabrégo. Esej Anny Sawickiej jest także wspaniałą okazją, by zrozumieć, na czym polega przekład literatury. To nie tylko tłumaczenie z jednego języka na drugi, ale konieczność zweryfikowania dosłownie każdego szczegółu pojawiającego się w tekście.
Trudno streścić akcję „Agonii dźwięków”, rozgrywającą się w świecie duchowieństwa. Brat Junoy zostaje wysłany jako spowiednik do klasztoru klauzurowego La Ràpita, na głuchej prowincji. Dla mieszkających tam mniszek sensem ich posługi jest pokuta i umartwianie się. Dla kochającego muzykę brata Junoya konieczność egzystencji w oddalonym od świata klasztorze, gdzie przestrzega się milczenia i innych surowych reguł, jest nie do zniesienia. Dźwięki stopniowo oddalają się od niego, partytury i melodie zacierają się w pamięci, Junoya zaczyna otaczać coraz bardziej nieprzenikniona warstwa ciszy („zasada całkowitego ubóstwa nie robi wyjątku dla muzyki”). Jego samopoczucie jako spowiednika mniszek nie jest najlepsze, przełożona skupia się wyłącznie na tym, by egzekwować przestrzeganie zakonnej reguły. Tak rozumie służbę Bogu. Na nic innego w życiu nie powinno być miejsca. Wszystko toczyłoby się swoim utartym od setek lat trybem, gdyby nie to, że jako postulantka zostaje przyjęta siostra Clara, dawniej Adela Rigau, córka bogatego przemysłowca.
W pewnej chwili dochodzi do przesilenia i kryzysu – przeczuwamy go już od samego początku powieści, ale autor niespiesznie rozwija narrację, budując napięcie i sugestywnie opisując niezwykłą atmosferę klasztoru La Ràpita. Nie ma co się niecierpliwić podczas lektury, trzeba smakować piękno (i zadziwiającą lekkość) tej prozy oraz literacki kunszt autora. Jak w każdej powieści Cabrégo postacie powieściowe są znakomicie zarysowane, opisane z pozoru oszczędnie, ale jakże wyraziste i charakterystyczne.
Jest w powieści motyw faustowski, gdy diabeł proponuje jednemu z bohaterów znany z klasycznej literatury „deal” za jego duszę. To swoista literacka coda do powieści. Jaume Cabré oddaje także piękny hołd postaci błogosławionego Ramona Llulla, teologa franciszkańskiego, uważanego za twórcę literackiej wersji języka katalońskiego. Anna Sawicka we wstępie sygnalizuje także, że w książce pojawia się… żona pisarza Margarida. W którym momencie i w jakim charakterze – prześledzenie tego już pozostawiamy czytelnikom. Ja ograniczę się tylko do skomentowania, że autor musiał się nieźle bawić, wkomponowując swoją mocno postarzoną małżonkę do galerii powieściowych postaci.
Ale nie jest to w żądnym razie powieść humorystyczna. Jaume Cabré pozwala nam tutaj dotrzeć do ważnych egzystencjalnych refleksji. Gdzie tkwi czyhające na duszę człowieka zło? Czy jest nim „prawda nieskażona ludzkimi wątpliwościami”? Czy wolno nam wątpić? Czy pewność w wierze to rzeczywiście świętość? Zgłębiając „Agonię dźwięków”, inspirujemy się do wielu przemyśleń dotykających absolutu. Sedno powieści ma wydźwięk jednoznacznie humanistyczny: nic na świecie (i poza nim) nie może przesłonić ludzkiego istnienia, nawet z całą jego niedoskonałością, zaś przeznaczeniem człowieka – i jego powinnością – jest wątpienie.
koniec
18 września 2017
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Mała Esensja: Wakacje marzeń z komplikacjami
Marcin Mroziuk

21 X 2017

Zdobywca obu biegunów najwyraźniej nie boi się podejmować coraz to nowych wyzwań. Tym razem Marek Kamiński postanowił wraz z Katarzyną Stachowicz-Gacek napisać powieść przygodową dla młodych czytelników i trzeba przyznać, że będący efektem tej współpracy „Marek i czaszka jaguara” jest naprawdę atrakcyjną lekturą.

więcej »

Nie ze Sławomirem takie numery
Joanna Kapica-Curzytek

19 X 2017

„Kruk” Piotra Górskiego, powieść kryminalna z wątkiem akademickim, może się spodobać. Dostajemy tu to, co od zawsze lubimy, a tempo i przebieg akcji nie rozczarują.

więcej »

Harry Potter i przeklęta chała
Anna Nieznaj

18 X 2017

Sztuka o potomkach bohaterów legendarnego cyklu nie miała dobrych recenzji, jednak nie spodziewałam się, że jest mnie w stanie aż tak zezłościć.

więcej »

Polecamy

Fantastyczne antologie

Po trzy:

Fantastyczne antologie
— Beatrycze Nowicka

Nie tylko wiedźmin
— Beatrycze Nowicka

Zobacz też

Tegoż twórcy

Bez wprawy i bez rutyny
— Joanna Kapica-Curzytek

Niebo gwiaździste nad don Rafelem i prawo moralne w nim
— Joanna Kapica-Curzytek

Zła pamięć
— Joanna Kapica-Curzytek

Tegoż autora

Nie ze Sławomirem takie numery
— Joanna Kapica-Curzytek

Radosny seks i śmiertelna groza
— Joanna Kapica-Curzytek

Pod podszewką historii
— Joanna Kapica-Curzytek

Kraj inspirujący i zaskakujący
— Barbara Curzytek, Joanna Kapica-Curzytek

Przemilczane, schowane, zapomniane
— Joanna Kapica-Curzytek

Karuzela
— Joanna Kapica-Curzytek

Nie tak dawno temu w Hamburgu
— Joanna Kapica-Curzytek

Psychoza strachu
— Joanna Kapica-Curzytek

Kolorowy, ale jednak worek
— Joanna Kapica-Curzytek

Nie-biografia nie-księżnej
— Joanna Kapica-Curzytek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.