Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 18 stycznia 2018
w Esensji w Esensjopedii

Niekonsekwentna miłość

Esensja.pl
Esensja.pl
Na okładce miotełka z szufelką. Angielski tytuł o francuskiej treści. Włoskie, w swym rodowodzie, sonety dedykowane francuskim postmodernistom. Czy mimo takiej niekonsekwencji można jeszcze zakochać się w poetyckim tomiku „french love”?

Adam Pluszka
‹French Love›

EKSTRAKT:40%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułFrench Love
Data wydania2006
Autor
Wydawca Korporacja Ha!art
ISBN83-89911-53-1
Cena12,—
Gatunekpoezja
WWW
Wyszukaj wMadBooks.pl
Kup wSelkar.pl: 0,00 zł
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj wMatras.pl
Wyszukaj w
Zobacz w
Ostatnio wpadł mi w ręce, bardzo pozytywnie oceniony przez krytyków, zbiór wierszy Adama Pluszki pt. „french love” z 2006 roku. Tomik okazał się jednak dużym rozczarowaniem. Początkowo byłam co prawda skłonna – do pewnego stopnia – próbować usprawiedliwiać nieprzejrzystość języka, nadmierne udziwnianie świata przedstawionego oraz wszelkie, jak pisze poeta, „przejawy afiliacji”, „korsarskie syndromy autonomii” czy też „repliki powtórzenia”. Niestety, moja życzliwość nie zniosła próby wierszy. Wierszy, które są – trochę tak jak bezładnie rozrzucone symbole na okładce – nie do końca spójne, by nie powiedzieć: momentami niedorzeczne.
Poeta konstruuje, misterny wydawałoby się, splot utworów dedykowanych największym francuskim postmodernistom, m.in. Bachelardowi, Faucaultowi i Derridzie. Każdy z wybitnych filozofów otrzymuje po trzy wiersze. Każdy z wierszy jest stylizowany (mniej lub bardziej trafnie) na sonet. I każdy, kto czyta – może odnieść wrażenie całkowitego chaosu. Tytuł bowiem, zapisany w języku angielskim (zamiast francuskim, co wydawałoby się bardziej na miejscu), zdaje się zapowiadać „miłosną” zawartość tomu. Jednak – może poza kilkoma wierszami – większość to po prostu mieszanina licznych (acz nieuzasadnionych) profesjolektów i nadmiernej egzaltacji. Z tej gmatwaniny można wyłowić „rękę ześlizgującą się po satynie”, „uda i policzki” oraz „ciało lśniące jak ładny obraz”. Niestety, wrażenia zmysłowe przytłacza: „porządek podobieństwa i ilościowy porządek odpowiedniości” zderzony z poczciwą „Panią Małgosią”, czy – w innym miejscu – „kubkiem na popiół i pety”.
Nie twierdzę, że wiersze Pluszki pozbawione są jakiegokolwiek sensu. Podmiot mówiący uparcie stara się bowiem wskazywać na rzeczy ważne, niemniej – robi to w sposób trochę banalny, stwierdzając np.: „mam się nauczyć łapać za środek. Złoty rzecz jasna”. Na koniec pragnę jeszcze dodać, że pomimo wielu niedociągnięć, nieporządku, niezgodności i niedopasowania – nie wypowiem definitywnego „Nie!”. Będę tylko życzyć sobie, by inne tomy wierszy Pluszki, po jakie zamierzam sięgnąć, nie okazały się takim – jak pisze poeta w jednym z utworów – „instrumentarium”, z którym, w mojej opinii, nie wiadomo co zrobić.
koniec
16 grudnia 2017
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Discman, gimbaza i zmywak
Albert Walczak

17 I 2018

Anna Cieplak szturmem weszła na polską scenę literacką. Za swoją debiutancką powieść „Ma być czysto” otrzymała prestiżową Nagrodę Literacką im. Witolda Gombrowicza oraz Nagrodę Conrada. Czy „Lata powyżej zera” – najnowsza książka młodej autorki – spotkają się z równie dużym uznaniem?

więcej »

Mała Esensja: Kosmiczne przygody we wspólnym pokoju
Marcin Mroziuk

16 I 2018

Wbrew nasuwającym się skojarzeniom, „Ala Baba i dwóch rozbójników” nie jest wariacją na temat znanej baśni, lecz wciągającą opowieścią o blaskach i cieniach posiadania młodszego rodzeństwa. Joanna Wachowiak potrafiła zaś nie tylko przyciągnąć uwagę czytelników, ale również uświadomić dzieciom kilka ważnych spraw.

więcej »

Milczenie ryb
Agnieszka Hałas

15 I 2018

Zbiór „Legenda o samobójstwie” obejmuje sześć literackich wariacji na temat tej samej rodzinnej tragedii – i, jak carpaccio z tuńczyka, nie jest to danie, które każdemu przypadnie do gustu.

więcej »

Polecamy

Bohaterowie

Po trzy:

Bohaterowie
— Beatrycze Nowicka

Ludzie w książkach żyją
— Beatrycze Nowicka

Niedocenione
— Beatrycze Nowicka

Inne strony świata
— Beatrycze Nowicka

I jeszcze jeden tom…
— Beatrycze Nowicka

Transfuzje duszy
— Beatrycze Nowicka

Tropem jednorożca
— Beatrycze Nowicka

Inteligentne i inspirujące
— Beatrycze Nowicka

Za Stumilowym Lasem i Doliną Muminków
— Beatrycze Nowicka

Blask jasnych łun
— Beatrycze Nowicka

Zobacz też

Tegoż autora

Pewne książki należy przeżuwać
— Joanna Sapa

Pytania? Odpowiedzi?
— Joanna Sapa

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.