Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 18 stycznia 2018
w Esensji w Esensjopedii

Prywatne czyli polityczne

Esensja.pl
Esensja.pl
„Ministerstwo niezrównanego szczęścia” to powrót Arundhati Roy do pisania prozy po długiej przerwie.

Arundhati Roy
‹Ministerstwo niezrównanego szczęścia›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMinisterstwo niezrównanego szczęścia
Tytuł oryginalnyThe Ministry of Utmost Happiness
Data wydania9 października 2017
Autor
PrzekładJerzy Łoziński
Wydawca Zysk i S-ka
ISBN978-83-8116-140-4
Format478s. 140×205mm; oprawa twarda
Cena49,90
Gatunekobyczajowa
WWW
Wyszukaj wMadBooks.pl
Kup wSelkar.pl: 41,97 zł
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj wMatras.pl
Wyszukaj w
Zobacz w
Debiutancka powieść autorki „Bóg rzeczy małych” została wyróżniona nagrodą Bookera w 1997 roku. Powieść zyskała międzynarodowy rozgłos, przede wszystkim ze względu na poruszane w niej palące kwestie równouprawnienia kobiet i ich obecności w przestrzeni prawnej, społecznej i kulturowej.
Po prozatorskim debiucie Arundhai Roy opublikowała kilka książek publicystycznych – w Polsce ukazały się m.in. „Algebra bezgranicznej niesprawiedliwości” oraz „Indie rozdarte”. Poświęciła się działalności społecznej, stała się znaną i wpływową aktywistką, „zaciekle walcząc o duszę Indii”, jak wyraziła się w jednej ze swoich publikacji.
Tymczasem „Bóg rzeczy małych” pozostawał w pamięci zachwyconych czytelników – i nic dziwnego, że z niecierpliwością wyglądano kolejnej powieści Arundhati Roy. Czytelnicy musieli zaczekać na „Ministerstwo niezrównanego szczęścia” aż dwadzieścia lat. Czy było warto – o tym musi się przekonać każdy sam, sięgając po powieść.
Nie jest to łatwa lektura, to trzeba zaznaczyć od razu na początku. Opowieść jest bez chronologii, rwana, zatłoczona (może nawet przeładowana) licznymi bohaterami, zdarzeniami, historiami. Wymaga to od czytelnika maksymalnej uwagi, by śledzić błyskawicznie zmieniające się scenerie, postacie, drobiazgowe opisy i szczegółowe opowieści następujące jedna po drugiej. Warto także jeszcze poznać realia Indii i fakty z historii: uniezależnienie się od Wielkiej Brytanii i uzyskanie niepodległości po II wojnie światowej, a po tym – dramatyczny podział na Indie i Pakistan oraz łączące się ze wszystkimi tymi wydarzeniami pogromy, wojny, niepokoje społeczne, religijne tarcia. Na pierwszy plan powieści Arundhati Roy wysuwa się spór o Kaszmir, prowincja, do której rościły sobie prawo Indie i Pakistan. Po trzech kosztownych i wyniszczających wojnach między dwoma państwami powstał niepodległy Bangladesz.
Struktura książki, choć sprawia wrażenie chaotycznej, przypadkowo pozszywanej i słabo uporządkowanej – w rzeczywistości jest jednak przemyślana i konsekwentna, a broni się przede wszystkim ze względu na literacki talent Arundhati Roy. Siła jej opowieści jest nieodparta. Autorka kocha Indie i pisze o nich całym sercem, wykrzykując ból, gniew oraz swoją niezgodę na stan rzeczy w swoim kraju. Widać tu jak na dłoni temperament społecznej aktywistki, którą niepokoi wiele kwestii, wśród nich wielkie polityczne, religijne i społeczne zróżnicowanie Indii, by nie powiedzieć – rozdrobnienie. To wywołuje konflikty i oddala wizję stabilizacji.
Roy pochyla się też z empatią nad ludźmi, których współczesna socjologia nazywa ludźmi-odpadami, nikomu niepotrzebnymi, o których nikt się nie upomina. To ci, skazani na życie w slumsach, uchodźcy, porzucone sieroty, pochodzący z najniższej kasty społecznej w Indiach niedotykalni. Wszystkich symbolizuje postać Andźum, hermafrodyty zamieszkałej na cmentarzu. Jej/jego życie zawieszone jest pomiędzy męskością i kobiecością, życiem i śmiercią, człowieczeństwem a skazaniem na bycie odpadem.
Wszystkie postacie z „Ministerstwa niezrównanego szczęścia” łączy to, że są one zawieszone pomiędzy sferą prywatną a polityczną. Tak jak Dayachand, który przyjął pseudonim Saddam Husajn (na cześć uwielbianego przez niego przywódcy). Chce on pomścić śmierć swojego ojca – a gniew i chęć zemsty jednostki jakże łatwo wtłoczyć w schematy działania rozmaitych organizacji paramilitarnych, terrorystycznych, produkujących dżihadystów i różnej maści męczenników. Na uwagę zasługuje też Tilottama (Tilo), zbuntowana studentka, której matką była chrześcijanka z Syrii. Jej pochodzenie to także kwestia polityczna, zwłaszcza tam, gdzie do głosu dochodzi nietolerancyjny hinduizm oraz ortodoksyjny islam.
Polski wydawca dołożył wielu starań, by ta trudna i w gruncie rzeczy hermetyczna powieść była jak najbardziej zrozumiała dla czytelnika. Tłumaczenie Jerzego Łozińskiego zostało poddane konsultacji indologicznej Krzysztofa Iwanka, który jest także autorem przypisów. Szeroko objaśniają one większość rzeczy, do których nawiązuje autorka: realia historyczne Indii i kulturową specyfikę, wraz ze wszelkimi niuansami.
„Ministerstwo niezrównanego szczęścia” to szeroki epicki fresk, portretujący generację, „która nie zaznała niczego poza wojną”, jak czytamy w powieści. To pokolenie skażone złem, gniewem, brakiem miłości. Trudno mu budować, wybaczać, kochać. Współczesne Indie nadal są przepełnione niepokojami i konfliktami, daleko tam do ustabilizowania sytuacji. I tu dochodzimy do uniwersalnego wydźwięku powieści Arundhati Roy: gdy prywatne staje się polityczne – nie tylko w Indiach, ale wszędzie na świecie – każdy jest stroną jakiegoś konfliktu, który w ten sposób staje się wojną wszystkich ze wszystkimi.
koniec
21 grudnia 2017
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Discman, gimbaza i zmywak
Albert Walczak

17 I 2018

Anna Cieplak szturmem weszła na polską scenę literacką. Za swoją debiutancką powieść „Ma być czysto” otrzymała prestiżową Nagrodę Literacką im. Witolda Gombrowicza oraz Nagrodę Conrada. Czy „Lata powyżej zera” – najnowsza książka młodej autorki – spotkają się z równie dużym uznaniem?

więcej »

Mała Esensja: Kosmiczne przygody we wspólnym pokoju
Marcin Mroziuk

16 I 2018

Wbrew nasuwającym się skojarzeniom, „Ala Baba i dwóch rozbójników” nie jest wariacją na temat znanej baśni, lecz wciągającą opowieścią o blaskach i cieniach posiadania młodszego rodzeństwa. Joanna Wachowiak potrafiła zaś nie tylko przyciągnąć uwagę czytelników, ale również uświadomić dzieciom kilka ważnych spraw.

więcej »

Milczenie ryb
Agnieszka Hałas

15 I 2018

Zbiór „Legenda o samobójstwie” obejmuje sześć literackich wariacji na temat tej samej rodzinnej tragedii – i, jak carpaccio z tuńczyka, nie jest to danie, które każdemu przypadnie do gustu.

więcej »

Polecamy

Bohaterowie

Po trzy:

Bohaterowie
— Beatrycze Nowicka

Ludzie w książkach żyją
— Beatrycze Nowicka

Niedocenione
— Beatrycze Nowicka

Inne strony świata
— Beatrycze Nowicka

I jeszcze jeden tom…
— Beatrycze Nowicka

Transfuzje duszy
— Beatrycze Nowicka

Tropem jednorożca
— Beatrycze Nowicka

Inteligentne i inspirujące
— Beatrycze Nowicka

Za Stumilowym Lasem i Doliną Muminków
— Beatrycze Nowicka

Blask jasnych łun
— Beatrycze Nowicka

Zobacz też

Tegoż twórcy

Wyjdźmy poza utarte schematy
— Joanna Kapica-Curzytek

Bliźnięta indyjskie
— Marcin Mroziuk

Tegoż autora

Autorka w pułapce
— Joanna Kapica-Curzytek

Poznań jak stara kamienica
— Joanna Kapica-Curzytek

O formach życia okołoksiążkowego
— Joanna Kapica-Curzytek

Nie oglądać się za siebie
— Joanna Kapica-Curzytek

Jedyna w swoim rodzaju
— Joanna Kapica-Curzytek

Morderstwa i medycyna
— Joanna Kapica-Curzytek

Umowa z wydawcą to umowa
— Joanna Kapica-Curzytek

Drzwi do krainy fantazji
— Joanna Kapica-Curzytek

Demokracja – demokracją, ale…
— Joanna Kapica-Curzytek

Sceny z życia okołoksiążkowego
— Joanna Kapica-Curzytek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.